خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ شامل 76 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله طاهری خرم آبادی ۵/۶/۱۳۷۸ :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله الذی لا یبلغ مدحته القائلون و لا یحصی نعماءه العادون و لا یؤدی حقه المجتهدون ثم الصلاه و السلام علی البشیر النذیر السراج المنیر العبد المؤید الرسول المسدد المصطفی الامجد حبیب اله العالمین ابی القاسم محمد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین سیما بقیه الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء. اما بعد اوصیکم و نفسی بتقوی الله، هم خودم و همه شما خواهران و برادران را به تقوای الهی وصیت می کنم تقوی و خود نگه داری از گناه راه نجات انسان و تنها طریق سعادت بشر در هر دو جهان است. در خطبه اول بحثی را که دنبال می کردیم مساله انسان بود از نظر قرآن و از نظر اسلام فرازهایی را در این بحث اشاره کردیم و یکی از آن فرازها و خصائص از نظر اسلام این بود که انسان یک موجودی ابدی و فنا ناپذیر است انسان از نظر اسلام و همه مکاتب انبیاء موجود ابدی است و مرگ از نظر مکتبهای الهی فانی شدن انسان نیست در این زمینه به تعابیر پاره ای از روایات و بعضی از آیات اشاره کرد به دنبال از این بحث یکی از تعابیر قرآن در رابطه با مرگ در مساله مرگ که حقیقت مرگ را هم در این تعابیر بیان می سازد و شاید ۲۰ مورد یا بیشتر در قرآن تعبیر شده است از مرگ به توفی و آیات زیادی در قرآن ما داریم که مساله مرگ را اینطور بیان می کنند مثلا «ان الذین توفیهم الملائکه » آنهایی که ملائکه آنها را توفی می سازد که حالا بیان می کنم معنی توفی را «قل یتوفیکم ملک الموت الذی وکل بکم ثم الی ربکم ترجعون »«الله یتوفی الانفس حین موتها» توفی و استیفاء هر دو از یک واژه هستند توفی را اینطور معنی می کنند این که چیزی را به تمامه و کماله دریافت کنید مثلا فرض کنید به این که «توفیت المال » یعنی همه مال را بدون کم و کسری دریافت کردم «توفیت حقی » یعنی همه حقم را بدون کم و کاست دریافت کردم پس توفی به معنای تحویل گرفتن دریافت کردن شی ه است به تمامه و کماله بدون کسر و کمی خوب حالا اینجا قرآن می فرماید «الله یتوفی الانفس » یعنی خداوند نفوس انسانها را تحویل می گیرد دریافت می کند یا ملائکه دریافت می کنند تحویل می گیرند نفوس انسانها را پس مرگ از دیدگاه قرآن با این تعابیر به معنی تحویل گرفتن و اخذ کردن است نفوس انسانها را و ارواح انسانها را و نیستی و نابودی نیست حالا ما اینجا دوتا از این آیات استفاده می کنیم خوب دقت بفرمایید استفاده اول این است که حقیقت انسان واقعیت انسان شخصیت انسان به این بدن نیست آنی که واقعیت انسان و حقیقت و شخصیت انسان را تشکیل می دهد این جسم نیست بلکه روح انسان است نفس انسان است به خاطر این که این جسم که تحویل جایی داده نمی شود این جسم در بین خود ما هست به خاک سپرده می شود کم کم هم در خاک ممکن است منهدم می شود آن که قرآن می فرماید «الله یتوفی الانفس » خداوند نفوس را تحویل می کنند و دریافت می کنند و یا ملک الموت که دریافت می کند نفس انسانها را آن این بدن نیست بدن تحویل به جایی داده نمی شود بدن توی همین عالم هست و جزء این عالم قرار می گیرد و از بین می رود بدن در تحویل ماست در اختیار ماست ولی در عین حال در این آیات می فرماید شما را ما تحویل می گیریم انفس و روح شما را ملائکه تحویل می گیرند پس حقیقت انسان این بدن نیست لذا در اینجا تعبیر بعضی از آیات این است که «قل یتوفیکم » با کاف با کم که خطاب است بگو تحویل می گیرد و دریافت می کند شما را ملک الموت خوب دقت کنید اینجا شما را دریافت می کند ملک الموت الذی وکل بکم و در آن آیه هم «یتوفی الانفس » معلوم می شود شما همان انفس است انفس همان شماست پس یک استفاده کرد از این آیات و از این تعبیر توفی می شود این است که واقعیت و حقیقت انسان روح و جان و نفس آدمی است و این بدن افزار اوست و در اختیار اوست نه این که واقعیت و حقیقت انسان به این بدن باشد. استفاده دوم این است که از این آیات اینطور استفاده می شود که حقیقت مرگ و مردن نیستی و نابودی و ازبین رفتن نیست بلکه ارتحال از یک عالمی است به عالم دیگر و تحویل گرفتن خداست یا تحویل گرفتن ملائکه است نفس انسان را قل یتوفیکم ملک الموت در یک آیه ای که در سوره سجده آیه ۱۱۰ اینطور می خوانیم که «و قالوا ا اذا ضللنا فی الارض ا انا لفی خلق جدید» کفار این شبهه را مطرح کردند که بعد از آنی که ما گم شدیم در بین زمین اعضاء و جوارح ما گم شد ناپدید شد در بین ارض آیا ما دوباره یک خلق جدید و یک زندگی جدیدی می یابیم این شبهه را در جاهای متعددی قرآن مطرح کرده است بعضی جاها شبهه از این نظر است که بعد از آنی که ما اعضاء و جوارحمان متفرق شد و گم شد در زمین، تبدیل شد به خاک تبدیل شد به شی ء دیگری تبدیل شد متفرق شد چه طور و چه گونه می شود که زنده شویم این شبهه مربوط به این است که در واقع محال است ممکن نیست بدنی که متفرق شده است از اعضا و جوارحش دوباره زنده شود «و ضرب لنا مثلا و نسی خلقه قال من یحیی العظام و هی رمیم » استخوان پوسیده در دست گرفت و گفت که کی می تواند این استخوان را دوباره زنده کند و هی رمیم خوب این شبهه را در قرآن اینجور جواب می دهد «قل یحییها الذی انشاها اول مره قدرت خدا را در جواب این شبهه مطرح می کند آن خدایی که تو را در بار اول انشاء و ایجاد کرد می تواند «و هو بکل خلق علیم » آن قدرت می تواند دوباره تو را زنده کند «و هو بکل خلق علیم یعنی او می داند این اعضا و جوارح تو کجاست کجا پخش و پلا شده کجا متفرق شده لذا با صفت علیم و قدرت خدا و علم خدا و آگاهی خدا این شبهه را جواب می دهد اما در اینجا شبهه از یک جهت دیگری است شبهه در این است که اینها می گویند بعد از آنی که اعضاء و جوارح ما در زمین متفرق شد بعد از آنی که گم شدیم در زمین دیگر مائی نیستیم و منی نیست تا زنده شویم سئوال و شبهه شان از این نظر است لذا قرآن هم جواب می دهد که «قل یتوفیکم ملک الموت » شما گم نمی شوید شما از بین نمی روید یتوفیکم تحویل می گیرد ملک الموت آن ملکی الموتی که وکل بکم آن ملک الموتی که موکل شده نمایندگی پیدا کرده بر این که شما را تحویل بگیرد یتوفیکم تحویل می گیرد شما را بنابراین شما از بین نمی روید بله این بدن متفرق می شود اما شما باقی هستید قل یتوفیکم ملک الموت الذی وکل بکم ملک الموتی که موکل بر شماست شما را تحویل می گیرد شما را اخذ می کند نگه می دارد محفوظ می مانید تا روز قیامت که باز همان بدن زنده شود و ابزار این جان و نفسی که محفوظ مانده است قرار بگیرد در آن موارد چون صحبت و شبهه در این است که چه قدرتی ما را زنده می کند آنجا اینجور جواب می دهد «قل یحییها الذی انشاها اول مره » اینجا چون سخن از این است که اگر ما گم شدیم و متفرق شدیم دیگر مایی نیستیم ما و من نیست حقیقت انسان را در این همان جسم منحصر می دانستند و الان هم مادیها می دانند لذا اینجا با این تعبیر قل یتوفیکم در جواب این که می گویید ما «اذا ضللنا فی الارض اانا لفی خلق جدید» نه شما را تحویل می گیرند شما را از بین نمی روید خوب حالا این تعبیر قرآن که مرگ را عبارت می گیرد از تحویل گرفتن ملائکه و منتقل کردن این نفس و حقیقت انسان به عالمی فوق این عالم اینجا در این آیات دو سه جور مساله توفی را مطرح کرده خوب در یک جا فرموده است که قل یتوفیکم ملک الموت تحویل می گیرد شما را ملک الموت الذی وکل به در یک آیه می فرماید (حتی اذا جاء احدهم الموت توفته رسلنا) توفی را و تحویل گرفتن نفوس انسانها را نسبت می دهد به رسل فرستادگان ما و در آیه دیگر آیه ۲۸ سوره نحل می فرماید «الذین تتوفیهم الملائکه » آنهایی که ملائکه آنها را توفی می کند تحویل می گیرد اخذ می کند آنها را خوب اینجا یک جا نسبت توفی را به خدا نسبت می دهد و یک جا به ملک الموت نسبت می دهد یک جا نسبت به ملائکه نسبت می دهد «الله یتوفی الانفس حین موتها» و بعد به رسل به ملائکه به ملک الموت این مطلب خوب البته خیلی بحث روشنی دارد در روایات هم از ائمه همین مطلب سئوال شده در روایتی در کتاب توحید صدوق و در روایتی در «من لا یحضره الفقیه » این سئوال را از امام صادق علیه السلام و از امیر المؤمنین علیه السلام روایت توحید صدوق سئوال از مولا امیر المؤمنین است صلوات الله و سلامه علیه و در روایت من لا یحضره الفقیه سئوال از امام صادق است سئوال می کند که خوب در یک لحظه ممکن است هزارها انسان در یک لحظه از دنیا بروند پس چطور مثلا ملک الموت در یک لحظه همه این انسانها را توفی می کند و نفس آنها را تحویل می گیرد در روایت فرموده است به این که البته چند جور جواب داده شده است همین مطلب در این یکی دو روایت یکی اش این است که ملک الموت اعوانی دارد تشبیه می کند می فرماید مثل رئیس شرطه همانطوری که رئیس شرطه اعوان و انصاری دارد ملک الموت هم اعوانی دارد هزارها ممکن است عون داشته باشد فرمان بردار داشته باشد و در واقع اینها همه اسباب و وسائلی هستند که و الله من ورائهم محیط خداوند فرمانده کل اسباب و وسائل است و همه اسباب و وسائل علل فرمان بردار است ملک الموت در واقع فرقی است که ملکی است که خداوند او را موکل این مطلب قرار داده و او هم اعوان و انصاری دارد لذا یک جا نسبت می دهد توفی را به خودش الله یتوفی الانفس یک جا نسبت می دهد به رسل و ملائکه یک جا هم نسبت می دهد به ملک الموت و همه اش هم درست است عینا یک مثالی که من عرض کنم دقت کنید شما با دستتان قلم را بدست می گیرید و می نویسید خوب شما می نویسید دست هم واسطه است قلم هم واسطه است گاهی می گویید من نوشتم نسبت به خودت گاهی نسبت نوشتن و کتابت را به دست می دهید گاهی نسبت کتابت و نوشتن را به قلم می دهید همه اش هم درست است قلم سبب نزدیک و مباشره دست هم وسیله است و آنی که فرمان می دهد به دست و به وسیله دست و قلم می نویسد شما هستید بنابراین منافات ندارد که یک جا به ملائکه یک جا به رسل یک جا به ملک الموت یک جا هم خداوند می فرماید که الله یتوفی الانفس و در بعضی از روایات این مطلب هست که بعضی از انسانها را خداوند خودش توفی می کند و تحویل می گیرد روح و نفس آنها را که اتفاقا روایتی در بعضی از کتب اهل سنت هست که من همین تازگی ها مراجعه کردم و دیدم که در آن روایت می گوید که پیغمبر و علی را خداوند خودش توفی می کند یعنی حالا دیگر این البته یک مساله دیگری است که باید بحث بشود آن مراتب قربی که پیغمبر و مولا علی بن ابی طالب نسبت ذات باری تعالی دارد ایجاب می کند که خداوند خودش او را تلقی می کند به وسیله مثلا ملک الموت یا رسل دیگر حالا علی ای حال این قسمت به بحثی که ما داشتیم. این ایام چون ایام شهادت بانوی اسلام فاطمه زهرا سلام الله علیهاست لازم دانستم که یک قسمتی از خطبه اول اختصاص بدهم به فضائل و مناقب فاطمه زهرا سلام الله علیها اهل سنت در فضائل و مناقب فاطمه زهرا سلام الله علیها روایات زیادی از پیغمبر نقل کرده اند از طریق عایشه حدود ۴۰ حدیث در فضیلت فاطمه زهرا از زبان عایشه نقل کرده اند و مناقب زیادی را نسبت به فاطمه زهرا نقل کرده اند حالا به دو سه تا از این موارد اشاره می کنم مثلا فرض کنید به این که چندین روایت و حدیث دارد که شاید حدود عرض کنم به این مضمون که «کان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم اذا سافر کان آخر عهده بانسان من اهله فاطمه علیها السلام و اذا قدم بدا بفاطمه علیها السلام » وقتی که برمی گشت اولین کسی که پیغمبر با او دیدار می کرد فاطمه سلام الله علیها این روایات را احمد بن حنبل در مسندش نقل کرده هم بیهقی در سننش نقل کرده و هم دیگران در احادیثی از پیغمبر نقل کردند که پیغمبر فرمود فاطمه سیده نساء عالمین