خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۹ / ۲ / ۱۳۷۹ :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم.

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی رسول الله و علی آله الائمه المعصومین.

اوصیکم عبادالله بتقوی الله و اتباع امره

امروز هم هر دو خطبه من در موردمسائل روزخواهد بود بخاطرانبوهی و فراوانی مسائل روز خطبه مربوط به اخلاق را نمی توانیم ادامه دهیم البته ارتباطی با همان بحث اخلاقی خواهد داشت.

در ادامه بحث اخلاق که خطبه های اخیرمان به اعتدال و پرهیز از افراط و تفریط رسیده بود وعده داده بودم که نمونه روشنی از ضررهای افراط را عرض کنم بر این مبنا که گفتم افراط در هرجریانی بذر انهدام آن جریان را می پاچد و آنرا تضعیف یا نابود می کند و به خصوص در مسائل سیاسی و اجتماعی که خطبه اول من امروز یک مقدارتوضیح همان است منتهی از زاویه و مسائل دیگری است.

این چند هفته ما شاهد طرح مسائل بسیار مهمی از زبان رهبر انقلاب بودیم که در این سالهای اخیر بی سابقه است و طبیعتا وظیفه ای برعهده خطبای جمعه ها می گذارد که این عنایت خاص ایشان به مسائل سیاسی و اجتماعی کشور را بیشتر برای مردم توضیح دهند و اظهارات ایشان را باز کنند.

خیلی مسائل را ایشان مطرح کردند از اول سال همین که اسم امسال را به نام مولا علی بن ابیطالب گذاشتند توضیح لازم دارد، نگرانی ایشان از وحدت ملی و امنیت ملی بسیار قابل توجه است که البته این را در خطبه ای قبلا گفته ام،توجه ایشان به محتوای اصلاحات که بدیع بود حرفشان در اظهارات جدیدشان قابل توجه است و نقطه ای که در دو سه مورد درباره مشاجرات بی جهت مطبوعات و در بین جناحها و جریانها که باعث شده مسائل اصولی مملکت فراموش شود از قبیل بحث در خشونت، یا بحث در اینکه توسعه سیاسی مقدم است یا توسعه اقتصادی یا امثال اینها که گفتند اینها باعث مشغول کردن مسئولان به کارهای غیرلازم و غفلت از نیازهای واقعی مردم می شود.

نگرانی اصلی ایشان از آسیب دیدن ارزشهای انقلاب، آن محور اصلی است که ایشان تا به حال زدند.

نگرانی ایشان از مشاجره ها و تخاصم ها و کینه توزی هایی که دربرخورد اندیشه ها این روزها پیش آمده، نگرانی از تضعیف نهادهای انقلاب ونهادهایی که از اول پیروزی تابحال پشتیبان انقلاب بودند، نگرانی از تضعیف حوزه، قوای سه گانه، دولت، قوه قضائیه و مجلس و نهادهای دیگر و خیلی چیزهایی که ایشان مطرح کردند، تعبیرات نسبتا تندی که داشتند حاکی از احساس خطر تبدیل بعضی مطبوعات به پایگاه دشمن، یا نفوذ چند چهره ها درمطبوعات و یا اینکه اجرای ماموریت برای، اهداف استکبار، اینها خیلی حرفهای واضحی است.

اولا خود اینکه رهبری در این مقطع وارد این فضا می شوند چرا و ثانیا خود این مسائل چرا، بنظر من حتما دو سه خطبه را می طلبد ولی من حداقل یک خطبه را برای این اختصاص خواهم داد استراتژی حرکت مارا تعیین کردند از نظر من مهم ترین حرف آن بود که زده شد البته خیلی کوتاه و فکر می کنم مخاطبشان هم آمریکائیها و خارجی ها بودند که فرمودند اگر شرایط حرکت امام حسن و امام حسین را مقایسه کنید و بخواهید بدانید امروز درکشور شرایط چیست مطمئن باشید که سیاست نظام سیاست امام حسنی نیست،زمان ما مقتضی سیاست امام حسینی است و از خارج نمی تواند صلحی براین ملت تحمیل شود مگر اینکه عاشورایی بوجود بیاید که آنهم با انهدام دشمن منجر می شود، به هر حال این بحث ها بحث های اساسی است چرا و خیلی از مسائل توضیح لازم دارد، من عرض می کنم که در یک خطبه نیم ساعتی بعضی از این مسائل راروشن می کند، به نظر من آن محور اصلی حرف مسئله حفاظت از انقلاب اسلامی است نه تنها انقلاب، انقلاب با محتوای اسلامی است، و اینکه اینروزها در معرض تهاجم و خطر است.

همان نقطه اسلامی بودن است،اگر انقلابی باشد که آسیبی به منافع استکبار نزند، آنها تائید هم می کنند و حتی حاضرند اسمش را اصلاح بگذارند و کاری به این چیزهای دیگر ندارد و اصل مسئله این است.

و از نظر من که از بدو شروع نهضت اسلامی از پیش از ۴۰ سال پیش همیشه در جریان اصلی ترین پیکان حرکت انقلاب بوده ام و به خصوص بعد ازپیروزی انقلاب تابحال خیلی مسائل روشن است و می دانند به کجا جامعه حرکت می کند و دشمنان چه می خواهند و ما چه باید بخواهیم و رهبری چه می گویند، برای من اینها خیلی واضح است شاید برای خیلی از شما هم واضح باشد اما خوب باید گفتگو کنیم، من وضع فعلی را تا حدودی شبیه می دانم به یکی دو سال اول انقلاب واز جهاتی و تا حدودی عرض می کنم نه کاملا ازحدود اواسط سال ۵۸ تا اواسط سال ۶۰، این دو سال تقریبا، یک جریانی بوده که بسیار مسائل شبیه به آنها الان دارد اتفاق می افتد و رهبری هم شبیه امام حرکت کردند، من می توانم شهادت بدهم که هم محتوای ذهنی امام ورهبری و هم حرکت ایشان با هم تطبیق می کند که یک جور مشکل را تلقی کردند و یک جور برخورد کردند، امام یک دوره ای صبر کردند، بعد یک دوره ای حرف زدندو هدایت کردند، ایشان هم در این روزها همین کار را کردند.

اینکه امسال سال علی بن ابیطالب شد، اولین نقطه ای بود که عرض کنم و از این جهت برای خود من جالب است و نمی دانم در ذهن ایشان هم از این بوده یا نبوده علی بن ابیطالب وقتی که به خلافت رسیدند و با ایشان بیعت شد و اولین خطبه ای که خواندند و معمولا در نهج البلاغه ها خطبه شانزدهم نهج البلاغه هست، یک جمله عجیبی گفتند، این جمله برای من یک تابلوی بسیار گویایی است، اولا محکم گفتند که من حرفهایی که امروز می زنم به عهده می گیرم «ضمنتی بما اقول رعینه » وبر عهده من است که این حرفها حرفهای بزرگ و متین و واقعی باشد، بعد هم فرمودند «این ولیتکم قد عادت کهیئتها یوم بعث الله رسوله » به مردم گفتند که شرایط شما برگشته به شرایطی که پیغمبر اکرم کارشان را شروع کردند، خیلی حرف بزرگی است.

این همه سال از عمر اسلام گذشته و بعد از پیغمبر سه خلیفه حاکم شدند و اسلام از جزیره شروع کرده و در مرزهای هند و اروپا دارد پیشرفت می کند، علی بن ابیطالب می فرمایند که وضع ما برگشته به آن چیزی که در زمان پیغمبر بوده و بعد هم توضیح می دهند، جملات تهدید کننده ای هم بعد از آن دارند «لتغربلن غربله و لتبلبلن بلبله » آزمایش سختی در پیش داریم،خیلی چیرها زیر و رو می شود و خیلی ها جلو افتاده اند که عقب خواهند افتاد و خیلی ها عقب افتاده اند که جلو خواهند افتاد و حرفهای انزارگونه ای به مردم گفتند و بعد هم محور را تقوی قرار دادند، گفتند ما باید با محور حق حرکت کنیم و پیش بینی هایی هم کردند.

من نمی دانم نظر رهبری این بوده که به این دلیل سال علی بن ابیطالب باشد ولی فکر می کنم با این بحث هایی که می خواهم بکنم تناسب دارد.

من شرایط امروز را در بسیاری از موارد تکرار شرایط گذشته می دانم و در بسیاری از موارد هم متفاوت می دانم، چند مورد از اینها را با هم می گویم،نمی شود همه را گفت، اصل مسئله این بود که بعد از پیروزی انقلاب استکبار و غربی ها و بخصوص آمریکائیها کمر بستند که انقلاب را از محتوای اسلامی خالی کنند و در حقیقت انقلاب سیاسی باشد و خیلی هم تلاش کردند و ما هم هزینه سنگینی بابت این کارشکنی اینها و تلاشهای اینها پرداختیم و واقعا خیلی هزینه پرداختیم که بعضی از آنها را امروز می گویم.

آن دوره شکست خوردند،البته با مشکلات فراوان و شهدای فراوانی که انقلاب تقدیم کرد، رفتند و دوباره برنامه ریزی کردند و حالا دوباره شروع کرده اند، چند سالی است که دوباره با همان فکر شروع کرده اند و اصل مسئله عوض نشده است.

آنها انقلاب در دنیا خیلی دیده اند و با انقلابها خیلی ساخته اند و کنار آمده اند و کم کم هم فکری برای آنها کرده اند و سوار بر موج شدند، ولی با انقلاب اسلامی مواجه نبودند هر جا هم بعد از انقلاب، شروع شد در نطفه خفه کردند مثل الجزایر، مثل تونس، مثل مصر، مثل خیلی جاهای دیگر، در ایران رودست خوردند و غافلگیر شدند و فکر نمی کردند با پیشتازی روحانیت و مذهبی ها انقلاب پیروز شود که شد و آنها فکر کردند که این را بعدا مهار می کنند و بلافاصله برنامه شان را شروع کردند که داستان لانه جاسوسی و کشف اسرار آنجا خودش یک اسناد قابل توجه ای را برای این ادعای ما نشان می دهد.

همان موقع کنفرانس گوادالوپ شروع شد و آنجا تصمیمات خطرناکی گرفتند برای خالی کردن محتوای انقلاب اسلامی و روش های آنرا هم کارشناسانه تعیین کردند، قدم بعد آن را هم پیش بینی کردند آن موقع ابزار آنها در داخل کی ها بودند، خوب در خارج امکاناتی بود، در داخل هم لیبرالها بودند که صریحا مخالف حکومت اسلامی بودند و مخفی هم نمی کردند، گروههای چپ بودند، گروههای منافق بودند، چپ آنروز یعنی کمونیست ها، نه نیروهای مسلمان چپ گرا که خوب اینها نیروهای انقلابی بودند در داخل کشور ما که وقتی ما می گوئیم اینها آن موقع نبودند، آنها همراه انقلاب بودند، انواع کمونیست ها و منافقین و لیبرالها که در نقطه ای به هم می رسیدند و در نقاطی هم با هم اختلاف داشتند ولی سر این مسئله نفی حاکمیت اسلام متفق بودند، خوب دوره سختی بر ما گذشت، بعضی از این شباهت هایی که عرض می کنم در این دوره اتفاق افتاده و برای ما دوره تثبیت گران تمام شد، ما عمدتا با این ها مواجه بودیم که شهدای گرانقدری را تقدیم انقلاب کردیم، در آن مقطع آنها یکی از برنامه هایشان این بود که شبکه داخلی را با شبکه امپریالیسم خبری و صهیونیستی در دنیا مرتبط کنند، آن موقع مطبوعات آزاد خیلی فراوان بود و هر گروهی یک نشریه داشت و مثل قارچ هر روز یک نشریه ای از زمین می روئید، به اضافه اینکه نیروهای مسلح ضدانقلاب هم خیلی بود، خوب بسیاری از مخازن اسلحه کشور غارت شده بود و بدست گروهک ها بود، ما با اینکه صدها هزار اسلحه را جمع کردیم هنوز هم در جاهایی اینها هنوز اسلحه ها را در مخازن زیرزمینی و جاهای مخفی هنوز هم دارند.

نیروهای مسلحشان را به جان مردم انداختند و چه شهدایی را از ما گرفتند، اولین کارشان این بود و تعبیر خودشان این بود که نیروهای بسیج کننده و پل ارتباطی توده مردم و حکومت را باید از بین ببریم، سراغ افرادی مثل شهید مطهری، شهید بهشتی، شهید باهنر، شهید رجایی و خیلی کسان دیگر رفتند و در بعضی از جاها موفق شدند و بعضی جاها ناموفق بود، شهدای محراب، پیرمردهایی که سالهای آخر عمرشان را می گذراندند به همین دلیل هدف قرار می گرفتند مثل شهید دستغیب، شهید اشرفی اصفهانی، شهید صدوقی، شهید مدنی و امثال اینها و نیروهای در صحنه هم همینطور و خیلی ها که اگر بخواهم از آنان نام ببرم خیلی طولانی می شود و هم چنین حمله به نمازجمعه ها و اجتماعات مردم و بمب منفجر کردن در جاهای حساس و آن کارهایی که آن موقع کردند.

کارهای تبلیغاتی شان هم گفتم شبکه ای عمل می کردند، یعنی یا چیزی را رادیو اسرائیل و رادیو بی بی سی القا می کردند و در داخل ترویج می کردند، یا برعکس، به هر حال شبکه ای عمل می شد، این شرایط در زمان ما هم هست یعنی شبکه کامل تر از گذشته است با تجربه های بیشتر و ابزار پیشرفته ارتباطی که آن موقع اینجوری نبود، آن موقع فاکس و اینترنت و ماهواره و ارتباطات تلفنی و مخابرات و خیلی چیزهای دیگر نبود و حالا اینها هم هست.

این به هم پیوستن این شبکه ها هم امروز شدیدتر از گذشته است، خیلی برای من روشن است بحث هایی که در داخل می بینم و بحث هایی که می بینم درست، حالا یا افرادی خود اینها در صدا و سیمای خارجی می روند عمل می کنند، یا در شبکه های فارسی که آنها دارند مثل بی بی سی، رادیو اسرائیل،رادیو آزادی و رادیو آمریکا و خیلی جاهای دیگر، می روند مصاحبه می کنند و اصلا فرقی نمی بینیم وقتی گزارشگر آنها حرف می زند با افرادی از خود نیروهای انقلابی سابق ما حرف می زنند خیلی فرقی نمی بینیم، یک جور خبرهایی می روند و می گویند، البته آن حذف فیزیکی که آن موقع بود فعلا نیست، اولا دیگر آن گروههای مسلح نیستند و اگر بخواهند کاری بکنند باید از عراق دو سه نفر بفرستند که معمولا در مسیر گرفتار می شوند و اسلحه همه کمتر در دستشان هست ولی حذف ترور شخصیتی را به جای او گذاشتند و این خطرناکتر هم هست، اینها در این مدت سراغ هر جایی که فکر می کردند که شخصیتشان یا فکرشان یا آثارشان می تواند سنگر حفاظت از انقلاب یا اسلام باشد رفتند آنها را بی اعتبار کنند.

حالا هر کسی به یک نحوی وقتی که یک شبکه خبری وسیع جهانی در سراسر دنیا و روزنامه ها و نشریات فراوان و شایعات و خیلی چیزهای را با هم درست بکنید می شود هر کسی را از پای دربیاورید، این کار سختی در شرایطی مثل ما نیست.

تا آلان این کار را می کردندپس شباهت داریم تفاوت هم داریم.

اهدافشان چه بوده، یکی یکی را نگاه کنید بینید واقعا با هم می خواند، این بیشترین فشار را اوایل روی همین مساله اسلامی بودن نظام آورده بودند، که این بحث ما هم از درون شورای انقلاب شروع شد که همکاران و همراهان بعضی ها موافق نبودند رای گیری کنیم از مردم به اسم حکومت اسلامی که این را امام بالاخره قاطع به میدان آمدند و آنهاناچار شدند و سکوت کردند از جاهایی که امام خیلی حرف زدند آن موقع بود،که اگر امام نیامده بودند ما شاید زورمان نمی رسید که رفراندوم کنیم برای اسلامی بودن، آنها می گفتند دمکراتیک یا جمهوری و امثال اینها که خوب آن نشد.

بعد خیلی فشار آوردند کار به آنجا رسید که وقتی در مجلس خبرگان ولایت فقیه مطرح شد، استعفا دادند.

شما ببیند کسی که دولت در دستش است،همه امکانات کشور و اجرایی دستش است، بخاطر یک اصل که مجلس خبرگان مطرح شود استعفا بدهد و دولت را رها کند.

البته در آن مقطع امام استعفای آنهارا نپذیرفتند چون ما آماده نبودیم که بپذیریم و هنوز آماده اداره کشور نبودیم.

و قدمهای بعدی که در قضیه لانه جاسوسی پیش آمد پذیرفتند که بعد آن اتفاقات بیشتر شروع شد.

حالا هم همین است شما آلان می بینید، البته نمی توانند با صراحتی که با سایر مسائل برخورد می کنند از اسلام و ولایت فقیه و امام حرف بزنند ولی مخفی نمی کنند.

اگر جمع شوند آن چیزهایی که این مدت علیه این مقدسات ما نوشته شده، یک کتاب چند هزار صفحه ای می شود.

حالا یا صریح یا با کنایه یا با صور دیگری که می بینیم.

پس می بینید دوباره بحث همان است چیز جدیدی آلان نداریم همان حرفها تکرار می شود.

مساله سومی که آن موقع گرفتار بودیم و هنوز هم گرفتاریم نهادهای انقلابی بود.

ما تخلترین بحث هایمان در شورای انقلاب و بعد از شورای انقلاب، با لیبرالها و منافقین و با گروههای چپ و اینها، سر نهادهای انقلابی بود.

آنها موافق نبودند چیزی بنام سپاه، بنام کمیته، بنام جهاد، بنام دادگاه انقلاب و امثال اینها در کشورشکل بگیرد.

شما اگر مذاکرات شورای انقلاب را یک وقتی بخوانید می بینید چقدر ما تخلی ها داریم سر اینها و بیرون هم همین کار بود.

یعنی در همه حرکتهااین بود که این چیزها نشود.

هنوز هم جمع شروع نشده بود باز می بینید که الان هم همین است الان چقدر از رادیوهای بیگانه، رسانه های خارجی و ابزار داخلی شان می بینید که راجع به سپاه و بسیج و همین دادگاه انقلاب و همین نهادهای انقلابی که بوجود آمده و هنوز هم کارایی بالایی دارند بعضی هایشان هم دیگر رکن انقلاب شدند، این وجود دارد.

پس می بینیم این تعبیر علی بن ابیطالب «علی ان ولیتکم قد عادت کهیاتها یوم بعث الله نبیه ».

خیلی تعبیر غیرمانوسی با شرایط فعلی خودمان نیست، همین جورها دارد در می آید.

در آن موقع کارهایی که انجام می شد و تعبیراتی، امام به میدان آمدند، شباهتها را ببینید، یک وقتی امام به میدان آمدند و تعبیرات اسلام آمریکایی کردند مخاطبینشان فهمیدند امام چه می گوید.

و امروز هم اصلاحات آمریکایی را رهبری مطرح می کنند.

این خیلی با هم می خواند یعنی شرایط به گونه ای است که ولی فقیه آن روز با ولی فقیه امروز یک جور حرف می زنند.

آن روز آنها یکی از مراکزی که انتخاب کردند دانشگاهها بود و رفتند به سراغ دانشگاهها، همین دانشگاه تهران به طوری که به ما می گفتند ۱۷۰ اتاقش در اختیار گروههای مسلح ضد انقلاب بود.

و آن روز خود دانشجویان مساله را تصفیه کردند ما نبودیم که مایل باشیم دانشگاهها تعطیل شود.

دانشجوها حرکت انقلابی کردند مثل خود سفارت آمریکا، دانشگاهها را همه تعطیل کردند که بعد ستاد انقلاب فرهنگی تشکیل شد و یک دوره ای دوره تنفس بود و بعد برگشتیم.

و امروز هم خیلی روشن است که دشمنان خارجی ما و عوامل داخلی شان قشرجوان متخصص دلسوز، آرمانی ما را به نحوی می خواهند فریب بدهند و اینها را وارد صحنه بکنند که بنظرم یک نوع شباهتی هم باز وجود دارد اینست که امروز فراوانند دانشجویان بسیار متدین و انقلابی و ایثارگر که می فهمند و آنها هم چتر حفاظتی انقلاب در دانشگاهها می توانند باشند. ولی آنها دشمنان ما این را دارند.

آن روز یک مساله مطرح کردند برای ما بنام تخصص و تعهد که بلایی شده بود.

این را لیبرالها مطرح کرده بودند تخصص را در مقابل تعهد گذاشته بودند کانه انقلاب اسلامی با تخصص مخالف است.

هرچه داد می زدیم که اصلا اسلام علم و عمل را با هم می خواهد ولی آنها حرف خودشان رامی زدند.

امروز هم آمدند آزادی را در مقابل اسلام قرار دادند، آزادی را در ایمان قرار دادند.

خوب این چه حرفی است ما همه زندگیمان، اصلا همه مبارزات ۲۰ ساله امان برای آزادی بود از پایگاه ایمان، و دوره انقلابمان و دوره عملکرد انقلابمان با پایگاه ایمان همه زندگیمان آزادی و حضور مردم در صحنه و درخواست و تکلیف کردن، حتی واجب کردن مراجع به مردم که باید برای انتخابات بیایید و رای بدهید و وظیفه شرعی است.

مگر می شود یک انقلابی که چهل سال عمر دارد از شروعش تا امروز، و همه مقاطعش با محورآزادی عمل می کرده و آزادی خواهی، در راس بوده منتهی بر محور اسلام.

امروز بیایند این را در مقابل اصلاح طلبی ترویج بکنند که با اسلام نمی سازد.

مقطع قبلی ما باز مشابهتش فشار زیادی روی حوزه ها آمد.

برای طلبه ها،برای علما، روحانیت، خیلی فشار آوردند که آن قتلهای فجیعی که اشاره کردم امروز باز هم ما می بینیم که همین است.

بنابراین شما خیلی نقاط مشترک می بینید که آن موقع بوده و امروز هم بوده است.

مطالبی که رهبری مطرح کردند شاید می شد با یک مقدار هوشیاری و تحلیل از حرفهایی که ایشان با اشاره می گفتند در یکی دو سال اخیر فهمید.

اما خوب خیلی ها نخواستند بفهمند و چشمایشان را بستند و احتیاجی به صراحت و تاکید و تکرار پیدا کرد که فعلا به این صورت درآمده است و کاش آن نصایح مجمل و اشاره گونه را درک می کردند و خدا کند که امروز از این صراحتهایی که ایشان دارند و از این استراتژی که تعیین کردند، استراتژی حسینی است، بفهمند که پایان کار این کج رویها به کجا می رسد و نقطه اختلافی که وجود دارد و ما را امروز قویتر کرده،اینست که این نهادهایی که آنها آن روز می کوبیدند، امروز دیگر یک نهال نوپایی نیست.

یک روز سپاه و بسیج را می کوبیدند که آنها آن روز هنوز یک نهال تازه ای بودند که با یک توفان می توانست بشکند، ولی امروز اینها یک درخت تنومند و ریشه در اعماق زمینی هستند با صدها هزار و میلیونها انسان که با ایمانشان و تجربه اشان و جهادشان در صحنه هستند، خیلی تفاوت دارد.

یعنی فکر نکنند که این حرفی که رهبری می زنند به آمریکائیها و می گویند ما حسینی هستیم نه حسنی در این مقطع، این یک بلوف و یا یک ادعاست، بلکه این واقعیتی است.

توده مردم و این نیروها و این نهادها خیلی تفاوت دارند با آنچه که آن روز در صحنه بود.

بعلاوه امروز قشر متدین ما، متخصص ما،نیروهایی که آن روز آماده نبودند، در این ۲۰ سال تربیت شدند، مدیران و اساتید و شخصیت های علمی و معلمان، اینها هم عمدتا کسانی هستند که خودشان ریشه انقلابی دارند و در انقلابی بزرگ شدند و تربیت شده مدرسه انقلاب هستند و همه جای کشور مثال یک سنگر بالا ایستاده اند و مواظب هستند.

مثل آن موقع نیست که ما هر گوشه کارمان دست دیگری باشد که وقتی آمریکا می خواهد به طبس بیاید رادار ما کور شود و ضدهوایی های ما جمع شود و هواپیمای خودمان برود و اسناد را آنجا منهدم کند که بدست ما نیفتد.

حالا مثل آن موقع نیست، حالا چشمهایی باز و انسانهای نیرومند دوره دیده در جاهای خودشان سنگرانشان را بخوبی حفظ می کنند.

حالا باید چه بکنیم، من بنظرم باز وضع روشن است، قطعا رهبری همینطوری که در اظهارتشان گفتند و همه ما گفتیم و بارها هم گفتیم، ما هنوز معتقدیم که نیروهای انقلابی باید با هم همکاری کنند.

نقطه مثبتی که آن موقع بود آلان یک مقدار تضعیف شده و تفاوت پیدا کرده اینست که نیروهای وفادار به انقلاب و مذهبی تقریبا متحد متحد بودند در مقابل لیبرالها و منافقان و.

..مادر مجلس حدود ۴۰ نفر فقط مخالف داشتیم که حدود ۲۰ نفرشان جدی بودند و بقیه هم تلوتلو می خوردند گاهی اینطرف گاهی آنطرف.

اما حالا اینجور نیست.یک تعداد از نیروهای سابقه دار انقلاب عقد اخوت بیشتری را نشان می دهند

بانیت خارجی ها و آن چیزهایی که رادیو اسرائیل و رادیو بی بی سی و اینها می گویند.و از اینطرف هم انسان گاهی تندروی های نادرستی می بیند که آن هم قابل تحمل نیست که همیشه گفتم افراط و تفریط دو طرف کار دست انقلاب می دهد ماها باید با هم کاری کنیم که نیروهایی که از بن دندان و ته دل انقلاب اسلامی را حالا با کمی تفاوت دید در عملکرد و چیزهای دیگر قبول دارند در مقابل این سیل بنیان کن خارجی که تصمیمش را گرفته و به میدان آمده ما باید بایستیم.

یکی از شگردهایی که این روزها دارد به کار گرفته می شود که خیلی مهم است اینست که کارایی اسلام را به عنوان نظام حاکم زیر سئوال ببرند.

دیگر می خواهند توی دل مردم را خالی کنند.

این هم در صدر انقلاب بود منتهی آن موقع به عنوان پیش بینی می گفتند، امروز به عنوان تجربه می گویند.آن موقع می گفتند که همین تعهد و تخصص که مطرح می کردند می گفتند مسلمانان،متدینین. روحانیت، عرضه اداره کشور را ندارند، کارهای فنی و مدیریت و … ندارند.

امروز می بینند این دوره خوب عمل شده و لیاقت نشان دادند و آمده اند حقایق تاریخ ملموس را منکر می شوند.

چند دوره افتخارآمیز ما داریم یکی دوره مبارزه است.

چه کسی می تواند بهتر از این پیدا کند که با بسیج توده مردم بدون بکار بردن اسلحه یک رژیم ستمگری مثل رژیم پهلوی را با پشتیبانانش یعنی آمریکا، اسرائیل و آن روز شوروی، انگلیس را اینجور خفت بار از صحنه بیروت کنند