خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳)

با فایل فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) شامل 47 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گوهر و صدف دین(۳) :

گفتیم برای این که رابطه دین و حق به خوبی معلوم گردد، نخست باید تعریف دقیق و

جامعی از دین و حق ارائه دهیم; چرا که اگر مقصود ما از واژه دین و واژه حق گنگ و

مبهم باشد، گفتگو درباره این که آیا حق، دینی یا دین، حق است؟ بی نتیجه و

بیهوده خواهد بود

.

در نوشتار پیش درباره حق و بالتبع درباره باطل که ضدحق یا عدم حق تلقی می شود،

سخن گفتیم

.

اگر باطل را همچون حق امر وجودی بدانیم، اینها ضد یکدیگرند و طبعا باید بگوییم

:

مقصود بالاصاله، حق و مقصود بالتبع باطل است و اگر باطل را امر عدمی بدانیم و جز

این هم راهی نداریم رابطه اینها رابطه عدم و ملکه است. در این صورت، حق مقصود

بالذات وباطل مقصود بالعرض است

.

اکنون نوبت به بحث درباره دین رسیده است. در لغتنامه دهخدا با استفاده از دایره

المعارف اسلامی آمده است که واژه دین یا از اصل آرامی یا عربی خالص یا فارسی

است. در صورتی که از اصل آرامی گرفته شده باشد، به معنای حساب است و در صورتی

که عربی خالص باشد، به معنای عادت واستعمال است و در صورتی که از ریشه فارسی

باشد، به معنای ریاضت است

.

پس از بحث درباره این که واژه دین آرامی یا عربی یا فارسی است و هر کدام

باشد، معنای خاصی دارد، به ذکر معنای اصطلاحی می پردازد و می گوید

:

مجموعه عقاید موروث مقبول در باب رابطه انسان به مبدء که جنبه اجتماعی هم

دارد; به خصوص که در حوادث تاریخی هم مؤثر بوده است

.

طبق معنای اخیر می توان به ملاحظاتی برای دین تقسیماتی آورد. مثلا می گوییم

:

ادیان گذشته و ادیان موجود یا می گوییم ادیان الهی که توسط پیامبران به

مردم ابلاغ شده و ادیان غیر الهی که ساخته ذهن افرادی دیگر است. یعنی افرادی

که از سوی خداوند مبعوث نبوده و بر مسند مقدس پیامبری تکیه نداشته اند

.

در اصطلاح مسلمانان مجموعه کارهایی است که انجام آنها موجب قرب به خداست

و این همان معنایی است که شاعر درباره آن می گوید

:

مرا پور از دین ملکی است در دل

که آن هرگز نخواهد گشت ویران

به گیتی روی زی دین کردم ایراک

مرا بی دین جهان چه بود؟زندان

به این معنی، معاد ملت و مذهب هم هست. چنان که قرآن کریم می گوید: «مله ابراهیم

حنیفا» (بقره/۱۳۵) که به معنای دین حنیف یا دین فطرت است. دیگری می گوید

:

همه دیانت و دین جوی و نیک رایی کن

که سوی خلد برین باشدت گذرنامه

در کتاب کشاف اصطلاحات الفنون می گوید

:

دین را هم نسبت به خدا می دهند و هم به پیغمبر. وصفی است الهی که صاحبان خرد را

به اختیار خود به سوی رستگاری سوق می دهد

.

ملاحظات و استدراکات

۱.

در این که دین مجموعه ای از عقاید موروث مقبول در باب رابطه انسان با مبدء

است، جای تامل است.دین تنها مجموعه ای از عقاید نیست; بلکه هم عقاید است و هم

احکام. هم «هست » و «نیست » است و هم «باید» و «نباید». هم «نظر» است و هم «عمل

».

در بخش عقاید دینی هم باید توجه داشت که ملاک مقبول بودن آنها، موروث بودن آنها

نیست. بلکه ملاک، معقول بودن آنهاست. البته هر معقولی موروث است. چنان که بسیاری

از قوانین علمی و فلسفی را بشر از نیاکان خود به ارث برده و خود نیز سعی کرده که

با به کارگیری قوه تعقل، کیفیت و کمیت آنها را بالا ببرد. حتی عقایدی که احیانا

به حکم تعبد پذیرفته می شود، زیربنای عقلی دارد. چرا که بشر تا به حکم عقل، آورنده آن

را مخبرصادق نداند، هرگز به خود اجازه نمی دهد که سر تسلیم و تعبد فرود آرد. به هر

حال، هر نسلی معقولات خود را برای نسل بعدی به ارث می گذارد ونسل بعدی نیز همین

میراث را با اضافات و اصلاحات، به نسل بعدی می سپارد

.

در باب اعتقادات تعبدی، شیخ الرئیس که یکی از سلاطین واجب الاطاعه

(۱)

کشور

پهناور تعقل است، مسائل مربوط به معاد را دو قسم کرده: یکی آنهایی که منقول از شرع

است و راهی به اثبات آنها جز تصدیق بهترین پیامبران نیست و دیگری آنهایی

که از راه عقل و قیاس برهانی اثبات می شود و نبوت نیز آنها را تصدیق می کند

.

قسم اول عبارت است از آنچه در روز قیامت به بدن می رسد; یعنی خیرات و شرور بدنی که

آقا و مولای ما حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم آنها را شرح و بسط داده و حال

سعادت و شقاوت جسمانی را آشکار کرده است

.

و قسم دوم سعادت و شقاوت روحانی است. گو این که اوهام از تصور آنها قاصر

است

. ^(۲)

درست است که هر مقعولی به معنایی که گفتیم موروث است، اما هر موروثی معقول

نیست. وگرنه بشر باید تمام آداب و سنن و عقاید گذشتگان را دربست بپذیرد. حال

آن که می بینیم یکی از کارهای مهم پیامبران، مبارزه با مواریث غیر معقول بوده

است

.

عذر بت پرستان در مقابله با دعوت توحید این بود که ما نمی توانیم از راه و

رسم نیاکان خود دست برداریم و قرآن کریم به آنها فرمود

:

«

او لو کان آبائهم لا یعقلون شیئا و لایهتدون » (بقره/۱۶۵

).

آیا اگر چه نیاکانشان چیزی تعقل نمی کردند و به راه راست هدایت نمی شدند؟

۲.

اما این که دین جنبه اجتماعی دارد و مؤثر در حوادث تاریخی است، درست است

.

منتهی باید توجه کنیم که نباید در این باره به افراط و تفریط کشانده شویم

.

افراط در این راه، این است که جنبه اجتماعی دین را آن چنان پر رنگ کنیم که از

جنبه فردی آن غافل شویم. یعنی جنبه های اجتماعی دین را گوهر دین بدانیم و

جنبه های فردی را صدف دین

.

معلوم است که گوهر در دل صدف پروریده می شود و هنگامی که گوهر پروریده شد، صدف دور

انداختنی خواهد بود

.

کسانی که طرفدار اصالت اجتماعند، همه چیز را برای اجتماع می خواهند. فرد هم

تابع اجتماع است. در نظر اینان دین و بعثت انبیا، تنها به خاطر سعادت اجتماع

است، نه به خاطر سعادت فرد

.

در برهانی که فلاسفه برای نبوت اقامه کرده اند، تنها به بعد اجتماعی زندگی بشر

توجه شده. چرا که می گویند: انسان در وجود وبقای خود ناگزیر از مشارکت است و

مشارکت نیاز به معامله و داد و ستد دارد و داد و ستد، نیازمند قانون و عدل است و

قانون و عدل، به قانونگذار و معدل، محتاج است. قانونگذار و معدل باید انسان باشد و

نباید مردم را به حال خود گذارد، تا در مورد عدل و ظلم با هم اختلاف کنند و هر

کسی عدل و ظلم را از دریچه سود و زیان خود تفسیر کند

.

نیاز بشر به چنین انسانی از نیازش به مژه های چشم و ابروها و گودی کف پا بیشتر

است. خدایی که از این گونه نیازمندیها برای بقای نوع بشر، غفلت نفرموده، از آن

نیاز برتر نیز غفلت نکرده و پیامبرانی را با معجزاتی مبعوث فرموده که این

نیاز به عدل وقانون را در رابطه با زندگی اجتماعی بشر تامین کنند

. ^(۳)

در بیان مذکور به بعثت انبیا از دید جامعه گرایانه و نیاز اجتماعی نگاه شده

.

پس گوهر دین، برآوردن نیاز اجتماعی و تامین عدالت در روابط مردم و بقای نوع

است

.

مرحوم علامه طباطبائی در تفسیر کبیر المیزان، ذیل آیه ۲۱۳ سوره بقره، بر این

اعتقاد است که

:

قریحه استخدام به ضمیمه تفاوتهایی که در میان مردم وجود داشته و سبب قوت و

ضعف مردم نسبت به یکدیگر می شد، زورمندان را بر آن می داشت که از مردم ضعیف

بهره کشی کنند، بدون این که به آنها بهره ای برسانند. ضعیفان نیز می کوشیدند که از ظالم

انتقام بگیرند. این گونه تنازعها و درگیریها ایجاد هرج و مرج می کرد و

انسانیت را به نیستی می کشاند. پیامبران برای رفع همین تنازع و برای اقامه

قسط و عدل آمدند و قوانین آسمانی خود را به مردم عرضه نمودند

. ^(۴)

البته ما می دانیم که فلاسفه اسلامی و مخصوصا علامه طباطبایی، گوهر دین را