خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶

با فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ شامل 97 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات معظم له در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به مناسبت هفته دولت در سال ۸۶ :

بسم الله الرحمن الرحیم
اولاً
ایام مبارک شعبان و قله ی اعیاد شعبانیه یعنی نیمه ی شعبان را به شما
برادران و خواهران عزیز که در خدمت آرزوها و امیدهای نیمه ی شعبان قرار
دارید، تبریک عرض می کنیم. این تصادف هم تصادف جالب توجهی است که این
روزها با نیمه ی شعبان و ولادت حضرت حجت (سلام اللَّه علیه و عجّل اللَّه
تعالی له الفرج) مصادف شده است؛ چون خصوصیت نیمه ی شعبان و جشن ولادت حضرت
بقیه اللَّه (ارواحنا فداه) عبارتست از امید و عدالت. دو نقطه ی برجسته ای
که در انتظار ما و جشن گیری ما برای نیمه ی شعبان وجود دارد، یکی مسئله ی
امیدزایی است که نوید این ولادت و آینده ای که بر اثر این ولادت، دنیای
بشر در انتظار آن است، خود این امیدزاست؛ و دیگر این که در آن جهانی که پس
از آمدن آن بزرگوار شکل خواهد گرفت، برجسته ترین خط، خط عدالت است. شما
وقتی در همه ی روایات و آثاری که راجع به آن بزرگوار و راجع به آن دوران
آمده نگاه می کنید، می بینید اغلب تکیه بر روی این نیست که مردم در آن
دوران دیندار می شوند – با اینکه دیندار هم می شوند – بلکه تکیه بر روی
این است که مردم در آن وقت برخوردار از عدالت می شوند و قسط و عدل اقامه
می شود؛ این مطلب در دعاها و زیارتهای آن بزرگوار و روایات هست. یعنی
نقطه ی برجسته در آن آینده ی پر از نوید، عبارتست از عدالت؛ بشر تشنه ی
عدالت است.
شما هم دولتی هستید که این دو خصوصیت را جزو شعارها و
برنامه های عملکرد خودتان قرار داده اید؛ هم به مردم امید می دهید، هم
وعده ی عدالت می دهید. همان امید هم به خاطر این است که شما پرچم عدالت را
بلند کرده اید و دم از عدالت می زنید. حقیقتاً هم خلأ امروز دنیا، بیش از
همه چیز خلأ عدالت است. در کشور و جامعه ی خود ما هم بیشترین چیزی که این
جامعه تشنه ی اوست، عبارت است از عدالت. وقتی ما به مشکلات، کمبودها،
توقعات و انتظارات مردم و آرزوهای بلندی که در ذهن خود ما برای مردم هست،
نگاه می کنیم، می بینیم تقریباً همه ی اینها برمی گردد به مسئله ی تأمین
عدالت؛ که اگر عدالت تأمین بشود، همه ی این چیزها حل خواهد شد. شما عدالت
را مطرح کردید، خیلی خوب است. البته ممکن است در این وادی طولانی و پرخطر
و دشوار، شما بتوانید قدمهایی را طی کنید؛ ممکن است تا پایان راه، عمرهای
ما یا فرصتهای خدمتگزاری کفاف ندهد؛ اما همین قدمی که می گذارید و جهتی که
اتخاذ کرده اید، بسیار باارزش و زنده کننده ی این شعار است. بنابراین
امسال، تصادف هیأت دولت و این هفته ی مبارک با نیمه ی شعبان یک تصادف
دلنشینی است و معناهایی را در ذهن انسان تداعی می کند.
شهید رجایی و
شهید باهنر هم حقیقتاً از کسانی بودند که امروز برای ما، دو نقطه برای
همین مفاهیم والا و باارزش محسوب می شوند؛ یعنی حقیقتاً آنچه آنها را به
حرکت وامی داشت – که ما از نزدیک می دیدیم – عشق به عدالت و عشق به
ارزشهای انقلاب و اینها بود. جا دارد که شما هفته ی دولت را به یاد آنها
بزرگ و گرامی بشمارید و خودتان را به آن بزرگوارها منتسب بدانید.
ان شاءاللَّه یادشان گرامی باشد.
از وقتی شما مسئولیت را به دست
گرفتید، این سومین باری است که به مناسبت هفته ی دولت ما با شما ملاقات
می کنیم؛ یعنی سه بار هفته ی دولت گذشت. این گذشتِ سریع عمر را ببینید که
چقدر تکان دهنده است! مثل همین دیروز بود که نوبت اول هفته ی دولت این
دولت جدید بود و ما نشسته بودیم. آنجا هم اتفاقاً من عرض کردم که فرصتهای
خدمت، خیلی زودگذرند. ببینید فرصت خدمت چه زود می گذرد! این برای ما عبرت
و درس است؛ از هیچ لحظه ای نباید غفلت کرد و هیچ فرصتی را نباید از دست
داد. شماها بحمداللَّه اغلب جوانید و دارای نشاط و نیروی جوانی هستید. از
این فرصت حداکثر استفاده را بکنید؛ قوای جوانی، حوصله ی جوانی، روح ابتکار
و روح جسارت و بلندپروازی ای که در جوان هست را در خدمت این اهداف عالی
قرار بدهید و خسته نشوید.
تقریباً دو سال است که شماها مشغول خدمتید.
در این دو سال، آنچه که من از رفتار این دولت تلقی کردم، اینهایی است که
عرض می کنم و تصور می کنم ناظران برخوردار از انصاف هم – که اکثریت نزدیک
به اتفاق ملت ایران هستند – همین دریافتها و برداشتها را داشته باشند:
اولاً
مسئله ی پایبندی به اصول و ارزشهاست که خیلی شاخص مهمی است. دولت، هم در
قول و شعار – که مهم است – و هم در عمل، نشان می دهد که به اصول انقلاب و
ارزشهای انقلاب پایبند است. توجه کنید به این که وقتی به همه ی انقلابهای
بزرگ دنیا نگاه می کنیم – تحولات عظیم سیاسی که در این قرون نوزدهم و
بیستم میلادی در دنیا اتفاق افتاده و قبل از اینها انقلاب فرانسه –
می بینیم این انقلابها در مدت کوتاهی به مبادی و اصول خودشان پشت کردند و
بی وفایی کردند! این – بدون هیچ تحلیلی – برخاسته و برگرفته ی از متن
تاریخ است. حالا گاهی اوقات این اصول را به زبان می آوردند؛ اما همه
می دانستند که این مفاهیم تغییر کرده؛ هم در فرانسه و هم در انقلاب شوروی
در مدت کوتاهی این طور شد و این مبانی در قول و عمل تغییر کرد و دگرگون
شد. در این خرده انقلابهایی هم که در این مدت در گوشه و کنار دنیا اتفاق
افتاده، بدون استثناء – یعنی تا آن جایی که من اطلاع دارم، حتی یک مورد
استثناء برای این پیدا نمی کنم – این مبانی تغییر کرده است.
این برای
انقلاب ما یک پدیده ی معجزآسا و بی نظیر است که ما امروز همان شعارهایی را
می دهیم و همان اصول و مبانی ای را برای خودمان برنامه ی عمل قرار
داده ایم که در اول انقلاب همانها اعلام شده بود؛ یعنی در برنامه ریزیهای
ما و در خواست ما، هیچ تخطی ای از این اصول صورت نگرفته است. این خیلی مهم
است. روشها تغییر پیدا می کنند، لکن مبانی و اصول باقی می مانند. این اصول
اساسی باقی مانده. همه ی دشمنی و خصومتی هم که با انقلاب ما انجام
می گیرد، برای بقاء این اصول است. شاید در مرور زمان و در دوره های مختلف،
غبارهایی بر روی این اصول نشست؛ اما امروز انسان می بیند که این اصول از
همیشه شفافتر، زنده تر و برجسته تر مطرح است؛ در زبان شما و در شعارهای
شما و در برنامه هایی که اعلام می کنید، اینها مطرح می شود و شماها چون
مسئول هستید، آنچه که می گویید، در مقام حرف باقی نمی ماند و یک خط و شیار
و عمقی را در جامعه به وجود می آورد؛ این طبیعت مسئولیت است. البته در
بین الهلالین عرض بکنیم که به همین علت، مسئولیت حرف زدنهای شما هم بالا
می رود و این طور نیست که حرفی که می گوییم، مثل خطی که روی آب می کشیم
برطرف بشود؛ نه، حرفی که می زنید، در واقعیتها و در ذهنیتهای جامعه،
تأثیرات ماندگاری دارد؛ حالا کوتاه یا بلند. پس شعارهای شما، فضای
اصولگرایی و فضای ارزشهای انقلابی و فضای وفاداری به مبانی امام و انقلاب
را بر جامعه حاکم کرده است؛ این خیلی چیز باارزشی است. اولین و مهمترین
شاخصه ی دولت شما این است.
دوم، همین پایبندی به عدالت است که عرض
کردیم. ممکن است شماها نتوانسته باشید – یا تا آخر هم نتوانید – همه ی
آنچه را که در مورد عدالت می باید انجام داد، انجام بدهید؛ لکن نفس رویکرد
شما به عدالت، چیز بسیار باارزشی است و هر مقداری که می توانید بایستی
حرکت کنید که:

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل که گر مراد نجویم به قدر وسع بکوشم
بهتر
از این است که انسان اصلاً دم از عدالت نزند، عدالت را فراموش کند، عدالت
را در لابه لای مفاهیم دیگری مخفی و گم کند و از ذهن و چشم انسان دور
بشود. اینها جایز نیست. وقتی عدالت رو آمد و به عنوان یک معیار و شاخص
اصلی مورد توجه قرار گرفت، به طور قهری در برنامه ها هم خواهد آمد.
پایبندی به عدالت هم، شاخصه ی بعدی است.
پایبندی به خدمت هم یکی از شاخصه های این دولت است که قابل ارج گزاری و ذکر است.
پرکاری
این دولت هم انصافاً چیز برجسته ای است؛ حتی بعضیهایی که مخالف هم هستند،
این را نمی توانند انکار کنند؛ یعنی بی انصافیها هرچه هم زیاد باشد،
نمی تواند بر این حقیقت غلبه پیدا کند که دولت شما انصافاً دولت پرکاری
است و تلاشتان و کارتان و تحرکتان خیلی زیاد است. این بسیار جای خرسندی
دارد.
خصوصیت دیگر، شجاعت این دولت و قاطعیت اوست. این کار بزرگی که
شما برای سهمیه بندی بنزین انجام دادید که یک قدم اولی است تا یارانه ها
هدفدار و هدفمند شده و به آن سرمنزل خود هدایت و مصرف بشوند – البته من
می بینم در برخی از گوشه کنارهای دولت، خودشان هم گاهی به عظمت این کار
توجه ندارند؛ خیلی کار بزرگی انجام گرفته که ان شاءاللَّه اگر یادم ماند،
بعد ممکن است اشاره کنم که این کار بایستی تا آن منزل آخر پیش برود و
نباید در این کار هیچ توقفی و اختلالی ایجاد کرد – یا بقیه ی اقدامهایی که
شده، حاکی از شجاعت و قاطعیت این دولت است.
از جمله ی خصوصیات دیگری
که من یادداشت کرده ام در این جا بگویم، مسئله ی روحیه ی تحول گرایی و
نوآوری و اصلاح است. همین طور که الان آقای رئیس جمهور گزارش دادند،
تغییراتی که در ساخت عمومی تشکیلات دستگاه و دولت داده می شود، خیلی
کارهای اساسی ای است. اصلاح هم واقعاً همینهاست که انسان بیاید و در جهت
صلاح، بخشهای مختلف را نگاه کند و ساختها را به طور اساسی تغییر بدهد و
دگرگون کند.
یک خصوصیت دیگر هم که باز جای ذکر دارد، این است که این
دولت در برابر زیاده خواهیهای استکبار، دچار انفعال نشد؛ این به نظر من
خیلی مهم است که در تعامل با دنیا، انسان جای خودش را بداند، خواست خودش
را بداند، نیرو و قدرت خودش را بداند و بداند که باید چه کار کند. امروز
دنیا یک میدان بی دردسر آرامِ بی رقیبی نیست که انسان بگوید: خب، ما هم
منافعی داریم، دنبال منافعمان آرام آرام راه می افتیم و می رویم! نه، دنیا
این طور نیست. البته همیشه همینجور بوده؛ امروز با ارتباطات نزدیکی که بین
افراد بشر هست، این تشدید شده. دنیا جای تعارض، جای کارشکنی و جای تعرض
زورمندهاست به کسانی که زور ندارند یا کم زور دارند؛ به معنای واقعی، یک
قانون جنگل در فضای سیاسی دنیا حاکم است. این کارهایی که الان دولتهای
مستکبر و در رأسشان امریکا انجام می دهند، منطق عقلائی و عقلانی و سیاسی و
بین الملل پسند دنبالش نیست؛ منطق زور دنبالش است. می گوید: چون
می توانیم، پس می کنیم! منطق، منطق زور است. در یک چنین دنیایی اگر انسان
تسلیم شد و از خودش وادادگی نشان داد و بر سر مواضعش ایستادگی نکرد و از
توان خودش در مقابله و مواجهه استفاده نکرد، قطعاً ضرر خواهد دید. در چنین
دنیایی کسی رحم به کسی نمی کند! این ایستادگی در مقابل زیاده خواهی
استکبار و احساس عزتی که در این میدان می شود، به نظر من یکی از خصوصیات
این دولت است. اینها خصوصیاتی است که بحمداللَّه هست.
در رساندن خدمت
به افراد محروم جامعه و عدالت، به اعتقاد این مسئله ی سفرهای استانی خیلی
مهم است. این کاری که آقایان بر دوش گرفتید و راه افتادید و رفتید و
همه جای کشور را زیر پا گذاشتید و با مردم تماس گرفتید و از نزدیک درد
دلهای مردم را – که از زبان مسؤولینشان، ائمه ی جمعه شان و افراد شاخصشان
گفته می شود – شنیدید، خیلی به نظر من خوب است. بنده خودم سالهاست در
مسائل اجرائی و غیر اجرائی این کشور هستم؛ اما وقتی به یک منطقه ای مسافرت
می کنم و برمی گردم، معلومات من نسبت به آن منطقه چند برابر معلوماتی
می شود که انسان از روی کاغذ و در گزارشها و به طور کلی می بیند. رفتن به
سفر و مواجه شدن با واقعیتهای زندگی مردم، خیلی چیز مهمی است. چطور ممکن
است کسی این را انکار کند یا درباره اش تردید کند یا در فائده و سود او
تشکیک کند؟ این خیلی کار مهمی است. این کار را شماها دارید انجام می دهید.
البته زحمت هم دارد؛ زحمتش را هم قبول می کنید.
بحمداللَّه شما این
موفقیتها را داشته اید. حالا وظیفه تان در قبال این موفقیتها چیست؟
وظیفه تان شکر است؛ شکر خداست. مبادا کسی از شما – چه آقای رئیس جمهور، چه
یکایک حضرات – تصور کنند که اینها را شما بودید که انجام دادید. نه، خدای
متعال بود که به شما این توفیق را داد. هرکاری که شما کردید به توفیق الهی
بود، با قوّتی بود که خدا به شما داده بود، با شوقی بود که خدا در دلتان
گذاشته بود، با فرصتی بود که خدا برای خدمتگزاری به شما داده بود. مبادا
غرور ما را بگیرد؛ که یکی از بزرگترین لغزشگاهها غرور است؛ که انسان بگوید
منم که این کارها را کرده ام و منم که این چیزها به ذهنم رسید. انسان وقتی
به عملکردهای خودش نگاه می کند و به تجربه و در طول زمان لغزشهای خودش را،
اشتباهات خودش را و ساده نگریهای خودش را در می یابد، آن وقت می فهمد که
آن جایی که موفقیتی بدست آمد، آن موفقیت کار چه کسی بود؛ والّا اگر قرار
بود ما خودمان باشیم، همه اش همین لغزشها و بی توفیقیها و اینها بود!
البته انسان لغزشها و اشتباهات خودش را خیلی زود نمی فهمد؛ به مرور
می فهمد. من امروز که به عملکردِ ده سال پیش و پانزده سال پیش خودم نگاه
می کنم، اشکالاتی را در آن مشاهده می کنم که آن روز هیچ نمی فهمیدم؛ امروز
می فهمم. انسان به مرور اشتباهات خودش را درک می کند؛ زود درک نمی کند. آن
اشتباهات به ما درس می دهد که اگر یک جایی، موفقیتی هم از ما دیده شد و
کار خوب و درستی هم اگر از ما سر زد، این جز به توفیق الهی و به کمک الهی
نبوده. بنابراین در چاله ی غرور نیفتید که بیرون آمدن از این چاله خیلی
دشوار است و کمک الهی را لازم دارد. ضمناً به آنچه که شده هم بسنده نکنید؛
البته سفارشهایی هم داریم که عرض می کنیم:
سفارش اول ما مسأله ی «سند
چشم انداز» است. در گزارش آقای رئیس جمهور یک جمله ی کوتاهی گفته شد و اسم
سند چشم انداز آمد؛ لکن این کافی نیست. سند چشم انداز، یک مسأله ی
فرادولتی است؛ مال این دولت و آن دولت و این سیاست و آن سیاست و این جریان
و آن جریان نیست؛ محصول یک کار فشرده و متراکم است؛ کارِ کارشناسی شده
است؛ و درست هم هست. این سند، در واقع برنامه ی کلان بیست ساله ی ماست و
یک سند به معنای حقیقی کلمه است. آنچه که در این سند گفته شده، تعارف
نشده. باید در همه ی برنامه ریزیها – چه در قانون گذاری که قانون گذارها
مسؤولش هستند، چه در اجرا و مقررات اجرائی که شماها مسؤولش هستید – سند
چشم انداز را مورد ملاحظه قرار بدهید؛ بسنجید و ببینید کجاها در جهت سند
چشم انداز نیست، آن جا را تصحیح کنید و نگذارید زاویه بخورد. این فقط
مسؤولیت رئیس جمهور نیست – اگرچه رئیس جمهور، بیشترین مسؤولیت را در این
زمینه دارد – بلکه مسؤولیت یکایک شما آقایانی است که در رأس دستگاههای
اجرائی قرار دارید. یعنی واقعاً سند چشم انداز را بعنوان یک میثاق، مبنای
عمل قرار بدهید. این یک نکته و سفارش مؤکد من است.
سفارش دوم مسأله ی
تقویت کارشناسی است. من حرفهایی را که مخالفان شما و منتقدان باانصاف و
بی انصاف شما در زمینه ی کارشناسی نشده بودنِ کارهای دولت ذکر می کنند،
هیچ جدی نمی گیرم و آنها ملاک قضاوت من نیست؛ چون می بینم که یک جاهائی
کاره