خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 57 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) / آیات ولایت و خلافت :

تواتر سند، و قطعی بودن دلالت حدیث غدیر

استدلال با حدیث غدیر بر اصلی از اصول دین در گرو قطعی بودن حدیث از نظر سند، و دلالت است. خوشبختانه هر دو شرط در این حدیث به نحو روشن متحقق می باشد، اما از نظر سند تنها از علمای اهل سنت ۳۶۰ تن این حدیث را در طول چهارده قرن نقل کرده و در هرقرنی حدیث حالت تواتر داشته است حتی گروهی درباره سند این روایت کتابهای جداگانه نوشته اند، مثلا طبری(متوفای ۳۱۰)در کتابی به نام «الولایه فی طرق حدیث الغدیر» این حدیث را از ۷۵ طریق نقل کرده است.

ابن عقده کوفی(متوفای ۳۳۳)در رساله ولایت این حدیث را از ۱۰۵طریق نقل کرده است.

تحقیقاتی کافی که درباره حدیث غدیر از نظر سند انجام گرفته،هرنوع شک و تردید را در صدور این حدیث نفی می کند ^(۱). تا آنجا که غالبا شعرای عرب زبان در قصائد خود به مناسبتهائی از این حدیث یاد کرده اند.

مهم در حدیث غدیر، قطعی بودن دلالت آن است، با توجه به قرائن موجود در حدیث می توان گفت که مقصود از «مولی » در جمله «من کنت مولاه فهذا علی مولاه » اولی به تصرف است.

نخست باید توجه نمود که در قرآن و لغت عرب لفظ «مولی » به معنی اولی به کار می رود چنانکه می فرماید: (فالیوم لا یوخذ منکم فدیه و لا من الذین کفروا و ماویکم النار هی مولاکم و بئس المصیر)(حدید:۱۵).

«امروز(روز رستاخیز)نه از شما ونه از افراد کافر، عوض گرفته نمی شود جایگاه شما آتش است و آن برای شما سزاوارتر است چه سرنوشت بدی است » .

مفسران بزرگ می گویند لفظ «مولی » در این آیه به معنی «اولی » است زیرا برای این افراد بر اثر اعمال ناشایست، شایسته ترین جایگاه، همان آتش است.

در آیه دیگر می فرماید:(یدعوا لمن ضره اقرب من نفعه و لبئس العشیر)(حج:۱۳).

«بتی را می خواند که ضرر او از سودش نزدیک تر است چه بد ولی وچه بد مصاحبی است » .

در این آیه «مولی » به گواه آیات ماقبل که مربوط به مشرکان و بت پرستان است، به معنی اتخاذ ولی و سرپرست است به گواه این که بت پرستان اصنام خود را ولی خود اتخاذ می کرده اند.

در این که «مولی » به معنی «اولی » به کار می رود سخنی نیست ولی اکنون باید دید مقصود از آن در حدیث غدیر نیز همین است.

قرائن فراوان نشان می دهد که مقصود از آن در حدیث همان «اولی به تصرف » است اینک برخی از این قرائن را یادآور می شویم:

۱ – رسول گرامی در آغاز حدیث فرمود: «الست اولی بکم من انفسکم » سپس به دنبال آن چنین فرمود:

«فمن کنت مولاه فهذا علی مولاه » از این که جمله دوم را پس ازجمله نخست آورد خود گواه بر این است که مقصود او از «مولی »همان اولویت است که خدا و رسول آن را دارا می باشند چیزی که هست ولایت الهی ذاتی است و ولایت نبی و امام موهبتی است.

۲ – پیامبر گرامی در سرآغاز خطبه خود از مردم به اعتقاد به توحید و نبوت و معاد قرار گرفت سپس مولویت علی را یادآور شد،این گواه بر این است که این ولایت در ردیف مساله پیشین است وچیزی که می تواند در ردیف آن سه باشد، همان مقصود از آن ولایت کبری و سرپرستی جامعه باشد که دوستداری علی و یا یاری وی.

۳ – در روز غدیر آنگاه که آیه اکمال فرود آمد، پیامبر فرمود:

«الله اکبر علی اکمال الدین و اتمام النعمه و رضا الرب برسالتی و الولایه لعلی فی بعدی » در این صورت باید دید کدام یک از معانی «مولی » می تواند مایه کمال دین و اتمام نعمت و درردیف رضایت خدا به رسالت پیامبر قرار گیرد جز ولایت کبری وسرپرستی علی(ع)، که مفاد آن استمرار وظیفه نبوت است.

۴ – پیامبر گرامی در آغاز خطبه از رحلت و نزدیک شدن اجل خود، سخن می گوید و این گواه بر این است که با نصب علی می خواهداین خلا را پر کند.

گذشته از این، اگر مقصود نصب علی بر مقام امامت و ولایت نبود،گردآوری این جمعیت در بیابان سوزان هیچ لزومی نداشت اگر واقعامی خواست مردم را به نصرت و دوستی علی(ع)دعوت کند این یک مساله پوشیده نبود تا در این بیابان سوزان هشتاد هزار نفر یا متجاوزاز آن را از محمل ها و شتران پیاده کند و خطبه گسترده بخواند واز مرگ خود گزارش کند، آنگاه بگوید مردم علی را دوست بدارید واو را یاری کنید.

این قرائن که در خود حدیث نهفته است، گواهی می دهند که مقصوداز مولی همان اولویت به تصرف و سرپرستی است، نه ناصر و یاور، ویا محبوب و دوست، حسان بن ثابت شاعر عهد رسالت که در خود واقعه حضور داشت، از حدیث جز معنای ولایت چیزی دیگر تلقی نکرد و لذادر شعر خود گفت:

فقال له قم یا علی فاننی

رضیتک من بعدی اماما و هادیا

در پایان یادآور می شویم که درمیان علمای اهل سنت افراد باانصافی اعتراف به دلالت حدیث غدیربر امامت علی(ع)نموده اند از آن جمله «سعدالدین تفتازانی »(۷۱۲-۷۹۱)می گوید: در لفظ «مولی » که در حدیث غدیر آمده است،در آن چند احتمال وجود دارد:

۱ – آزاد کننده; ۲ – آزاد شده; ۳ – هم پیمان; ۴ – پناه داده شده; ۵ – پسر عمو; ۶- ناصر و یاور; ۷ – اولی به تصرف.

آنگاه یادآور می شود که از این معانی هفتگانه هیچ کدام متناسب با صدر حدیث نیست.

اما آن پنج معنی نخست نمی تواند مقصود پیامبر باشد و اما معنی ششم توضیح واضح بوده و نیاز به بیان پیامبر و گردآوری مردم نداشت قهرا مقصود همان معنی هفتم است ^(۲).

از آنجا که بحث ما یک بحث تفسیری است پیرامون حدیث غدیر بادیگر احادیثی که مربوط به ولایت کبرای امیر مومنان(ع)است، سخن نمی گوییم و ادامه این بحثها را به کتاب الهیات ارجاع می کنیم ^(۳).

خاندان علی(ع)در سرزمین مباهله

هرچند بحث ما درباره آیات مربوط به امامت به پایان رسید، ولی به عنوان تکمیل آیاتی که سند فضیلت خاندان رسالت است، در اینجامی آوریم و به تفسیر اجمالی آنها می پردازیم:

۱ – آیه مباهله

(فمن حاجک فیه من بعد ما جائک من العلم فقل تعالوا ندع ابنائنا و ابنائکم و نسائنا و نسائکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنه الله علی الکاذبین)(آل عمران: ۶۱).

«هرکس با تو پس از آن که آگاه شدی، به مجادله برخیزد، بگوبیایید تا بخوانیم فرزندان خود و فرزندان شما را، زنان خود وزنان شما را، و جانهای خود و جانهای شما را و لعنت خدا بر گروه دروغگو بفرستیم » .

مفسران می نویسند: پیامبر اسلام(ص)به موازات مکاتبه با سران دول جهان، و مراکز مذهبی نامه ای به اسقف نجران «ابوحارثه »نوشت و طی آن نامه ساکنان «نجران » را به آئین اسلام دعوت نموداینک مضمون نامه آن حضرت:

«به نام خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب(این نامه ای است)ازمحمد پیامبر و رسول خدا به اسقف نجران خدای ابراهیم و اسحاق ویعقوب و احمد را ستایش می کنم و شماها را از پرستش بندگان به پرستش خدا دعوت می نمایم، شما را دعوت می کنم که از ولایت بندگان خدا خارج شوید و در ولایت خداوند وارد آئید، و اگر دعوت مرانپذیرفتید(لااقل)باید به حکومت اسلامی مالیات(جزیه)بپردازید(که در برابر این مبلغ جزئی از جان و مال شما دفاع می کند)و در غیراین صورت به شما اعلام خطر می شود» ^(۴).

و برخی از مصادر تاریخی شیعه اضافه می کند: پیامبر آیه مربوط ^(۵) به اهل کتاب را که در آن همگی به پرستش خدای یگانه دعوت شده اند، نیز نوشت.

نمایندگان پیامبر وارد نجران شده، نامه پیامبر را به «اسقف » دادند، وی نامه را با دقت هرچه تمامتر خوانده و برای تصمیم شورائی مرکب از شخصیتهای بارز مذهبی و غیر مذهبی تشکیل داد، یکی از افراد طرف مشورت «شرحبیل » بود که به عقل و درایت و کاردانی معروفیت کامل داشت، وی در پاسخ اسقف چنین اظهارنمود، اطلاعات من در مسائل مذهبی بسیار ناچیز است، بنابراین من حق اظهار نظر ندارم و اگر در غیر این موضوع با من وارد شورمی شدید، من می توانستم راه حلهائی در اختیار شما بگذارم.

ولی ناچارم مطلبی را تذکر دهم و آن این که: ما کرارا ازپیشوایان مذهبی خود شنیده ایم: روزی منصب نبوت از نسل «اسحاق »به فرزندان «اسماعیل » انتقال خواهد یافت. و هیچ بعید نیست که «محمد» که از اولاد اسماعیل است، همان پیامبر موعود باشد.

شوری نظر داد که گروهی به عنوان «هیئتی از نجران » به مدینه برود، تا از نزدیک با محمد(ص)تماس گرفته و دلائل نبوت او رابررسی کنند.

شصت تن از زبده ترین و داناترین مردم نجران انتخاب شدند و درراس آنان سه پیشوای مذهبی بود این سه تن عبارت بودند از:

۱ – «ابوحارثه بن علقمه » که اسقف اعظم نجران که نماینده رسمی کلیساهای روم در حجاز بود.

۲ – «عبدالمسیح » رئیس هیئت و به عقل و تدبیر و کاردانی معروف بود.

۳ – «ایهم » که فرد کهنسال و شخصیت محترم ملت نجران به شمار می رفت ^(۶).

هیئت نجران، طرف عصر درحالی که لباسهای تجملی ابریشمی بر تن و انگشترهای طلا بر دست و صلیبها بر گردن داشتند، وارد مسجد شده به پیامبر سلام کردند، ولی وضع زننده و نامناسب آنان آنهم درمسجد، پیامبر را سخت ناراحت نمود. احساس کردند که از آنان ناراحت شده است، اما علت ناراحتی را ندانستند، فورا با عثمان بن عفان و ع