خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت

فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت شامل 45 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی ) / آیات ولایت و خلافت :

آیه انذار

اکنون آیات مربوط به خلافت و امامت را مورد بررسی قرار می دهیم تا روشن شود قرآن کدام یک از دو نظریه را تایید می کند، اینک تفصیل موضوع:

۱- آیه انذار نزدیکان

وحی الهی در کوه حرا بر قلب پیامبر نازل گردید و او را به مقام نبوت و رسالت مفتخر ساخت رسالتی که باید در سطح جهانی پیاده گردد، و تمام ملل روی زمین، زیر پرچم آئین اسلام درآیند.

فرشته وحی هرچند او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، ولی نقطه شروع کار و وقت تبلیغ رسالت را برای مردم معین نکرد، از این نظر پیامبر به مدت سه سال از دعوت عمومی، خودداری نمود. تنهااز رهگذر تماسهای خصوصی با افراد قابل و شایسته توانست گروه کمی را به آئین خویش هدایت کند.

پس از گذشت سه سال، پیک الهی فرا رسید، و فرمان داد که پیامبر دعوت همگانی خود را از طریق دعوت خویشاوندان و بستگان آغاز نماید و او را با آیه زیر مورد خطاب قرار داد و گفت:

(و انذر عشیرتک الاقربین واخفض جناحک لمن اتبعک من المؤمنین فان عصوک فقل انی بری مما تعملون) ^(۱).

«بستگان نزدیک خود را از عذاب الهی بیم ده، پر و بال پر مهرو مودت خود را بر سر افراد با ایمان پائین بیاور(و سبت به آنان ابراز علاقه و محبت کن)و اگر با تو از در مخالفت واردشوند، بگو من از کارهای(بد)شما بیزارم » .

از این جهت پیامبر به علی(ع)دستور داد که چهل و پنج نفر ازشخصیتهای بزرگ بنی هاشم را برای ضیافت ناهار دعوت کند و غذائی از گوشت، همراه با شیر آماده سازد.

مهمانان همگی در وقت معین، به حضور پیامبر شتافتند و پس ازصرف غذا «ابولهب » عموی پیامبر با سخنان سبک خود، مجلس را ازآمادگی برای طرح سخن و تعقیب هدف برانداخت و مجلس بدون اخذنتیجه به پایان رسید و مهمانان پس از صرف غذا و شیر، خانه رسول خدا(ص)را ترک گفتند.

پیامبر تصمیم گرفت که فردای آن روز ضیافت دیگری ترتیب دهد وهمه آنان را جز «ابولهب » ، به خانه خود دعوت نماید. بازعلی(ع)به دستور پیامبر، غذا و شیر آماده نمود. و از شخصیتهای برجسته و شناخته شده بنی هاشم برای صرف ناهار و استماع سخنان پیامبر، دعوت به عمل آورد.

مهمانان همگی در موعد مقرر به خانه پیامبر آمدند. وی پس ازصرف غذا در مجمع بزرگی که شخصیتهای بنی هاشم، در آنجا گرد آمده بودند، برای دعوت خویشاوندان به آئین توحید و رسالت خویش بپاخاست و سخنان خود را چنین آغاز نمود:

«به راستی هیچ گاه راهنمای مردم، به آنان دروغ نمی گوید:

به خدائی که جز او خدائی نیست، من فرستاده او به سوی شما وعموم جهانیان هستم.

هان آگاه باشید همانگونه که می خوابید، می میرید، و همچنان که بیدار می شوید(روز رستاخیز)زنده خواهید شد، نیکوکاران به پاداش اعمال و بدکاران به کیفر کردار خود می رسند، و بهشت جاویدان برای نیکوکاران و دوزخ همیشگی برای بدکاران آماده است.

هیچ کس از مردم برای کسان خود، چیزی بهتر از آنچه من برای شماآورده ام، نیاورده است من خیر دنیا و آخرت برای شما آورده ام،خدایم به من فرمان داده که شما را به توحید و یگانگی وی ورسالت خویش دعوت کنم » .

آنگاه فرمود:

«فایکم یوازرنی علی هذا الامر، علی ان یکون اخی و وصیی وخلیفتی فیکم » .

«چه کسی از شما مرا در این راه کمک می کند، تا برادر و وصی ونماینده من در میان شما باشد؟».

او این جمله را گفت و مقداری مکث نمود تا ببیند کدام یک ازآنان به ندای او پاسخ مثبت می گوید. در این موقع سکوت آمیخته بابهت و تحیر بر مجلس حکومت می کرد و همگی سر به زیر افکنده و درفکر فرو رفته بودند.

ناگهان علی(ع)که سن او در آن روز از ۱۵ سال ^(۲) تجاوز نمی کرد،سکوت را درهم شکست و برخاست و رو به پیامبر کرد و گفت: ای پیامبر خدا من تو را در این راه یاری می کنم، سپس دست خود را به سوی پیامبر دراز کرد، تا دست او را به عنوان پیمان فداکاری بفشارد. در این موقع پیامبر دستور داد که علی(ع)بنشیند و باردیگر گفتار خود را تکرار نمود. باز علی(ع) برخاست و آمادگی خودرا اعلام کرد.

این بار نیز پیامبر به وی دستور داد که بنشیند، در مرتبه سوم نیز بسان دو مرتبه پیشین جز علی(ع)کسی برنخاست، و تنها او بودکه پشتیبانی خود را از هدف مقدس پیامبر اعلام کرد، در این موقع پیامبر، دست خود را بر دست علی(ع)زد و جمله تاریخی خود را درمجلس بزرگان بنی هاشم درباره علی(ع)القاء نمود و فرمود:

«ان هذا اخی و وصیی و خلیفتی فیکم » ^(۳).

«هان ای خویشاوندان و بستگان من بدانید که علی برادر و وصی و خلیفه من در میان شماست » .

بنا به نقل سیره حلبی، دو لفظ دیگر نیز افزود و گفت: «ووزیری و وارثی » یعنی وزیر و وارث من نیز می باشد.

از این راه نخستین وصی اسلام به وسیله آخرین سفیر الهی، درآغاز رسالت که هنوز جز گروه کمی به آئین وی نگرویده بود، تعیین گردید.

از این که پیامبر، نبوت خود و امامت علی(ع)را همزمان اعلام کرد و روزی که به بستگان خود گفت: مردم. من پیامبر خدا هستم،همان روز نیز فرمود: که علی(ع)وصی و جانشین من است، می توان مقام و موقعیت امامت را به نحو روشن ارزیابی نمود. و این که این دو مقام از یکدیگر جدا نبوده، و همواره دومی مکمل برنامه رسالت است.

این حدیث در اصطلاح محدثان به حدیث «بدء الدعوه » یا«حدیث الدار» معروف است و دلالت آن بر ولایت و خلافت علی(ع) پس ازرسول خدا(ص)روشن است و این می رساند که از روز نخست، منصب امامت بسان نبوت، مقام تنصیصی است نه اختیاری و یا انتخابی. شگفت آوراین که برخی از مورخین حدیث رسول خدا(ص)را در تاریخ خود به نحوصحیح آورده ولی در بخش تفسیر دست به تحریف زده است.

محمد بن جریر طبری(۲۲۴ – ۳۱۰)در تاریخ خود داستان گذشته رابه نحوی که نگاشتیم، آورده است ^(۴).

ولی آنگاه که در تفسیر خود به آیه ۳۱۴ سوره شعراء می رسد و برنقل شان نزول آیه می پردازد، کلام پیامبر را تحریف می کند ومی نویسد:

پیامبر رو به آنها کرد و چنین فرمود:

«فایکم یوازرنی علی هذا الامر علی ان یکون اخی و کذا وکذا» . و در حقیقت به جای کلمه های «اخی و وصیی و خلیفتی »الفاظ کنائی به کار می برد.

پس آنگاه که علی(ع)پشتیبانی خود را از دعوت پیامبر ابرازکرد، در نقل کلام پیامبر تصرف کرده و می نویسد: پیامبر فرمود:

«ان هذا اخی و کذا و کذا» .

این نوع تحریف در تاریخ فراوان است و روز به روز بر دامنه آن افزوده می شود خصوصا که الان کتابهای بزرگان در دست نشر و تجدیدچاپ است محققان مزدور آنچه که مربوط به تشیع و ولای اهل بیت(علیهم السلام)است، در حد امکان حذف و یا تحریف می کنند.

«ابن کثیر» شامی نیز در تفسیر خود به جای پیروی از تاریخ طبری، از تفسیر طبری پیروی کرده و کلمات کنائی به کار برده است.

شگفت انگیزتر کار دکتر «هیکل » در کتاب «حیات محمد»(ص)است. او فقط به نقل جمله نخست اکتفاء کرده است و می گوید:

پیامبر چنین گفت: «فایکم یوازرنی علی هذا الامر علی ان یکون اخی و وصیی و خلیفتی فیکم » . ولی جمله دوم را که پیامبر بعداز برخاستن علی(ع)گفت، به کلی نقل نکرده است.

آنگاه که آن کتاب در جامعه مصر منتشر شد، خرده گیران متعصب،او را به خاطر نقل این حدیث حتی به صورت ناقص انتقاد کرده اوناچار شده که خشم خدا را بر برابر رضای مردم بخرد از این جهت در چاپ دوم