خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی

با فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی شامل 68 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی :

اشاره

سلسله درس های «فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی» از این پس در شماره های آتی به خواست خدا به تبیین صفات منافقان می پردازد. در بخش اول از این سلسله دروس، حضرت استاد به شرح خطبه ۲۳۳ نهج البلاغه در بیان ضرورت و فایده شناخت بیماری های روحی و انحرافات فکری و اهمیت آن در شناخت کج روی های صدر اسلام، نشانه های سلامت روان در روان شناسی جدید، مقوله تساهل و تسامح و سیره انبیا و مصلحان الهی در این باره و نیز معنای پای بندی به دستورهای دین پرداخته اند. بخش اول از این سلسله دروس را به محضر اهل معرفت تقدیم می داریم.
معرفت

«واعلموا رحمکم اللّهُ أنکّم فی زمان القائلُ فیه بالحقِ قلیلٌ و اللسانُ عن الصدقِ کلیلٌ و اللازمُ للحقِّ ذلیلٌ، اهلُه معتکفون علی العصیان، مصطلحون علی الادهان، فتاهم عارم، و شائبهم آثم، و عالمهم منافق.»(۱)

معرفی صفات ناشایست به مردم; از جمله ویژگی های تربیتی ائمه اطهار(علیهم السلام)

یکی از شیوه های هدایت و تربیت ائمّه اطهار(علیهم السلام) به خصوص امیرالمؤمنین(علیه السلام)، این است که در بیاناتشان، بعضی از صفات ناشایستی را که در آن زمان رواج داشته یا در معرض رواج یافتن بوده و منشأ مفاسدی برای جامعه می شده است، تذکر می دادند و بر آن تکیه می کردند. این کار دست کم دو فایده داشته است: یکی این که، بسیاری از مردم باصفا و مخلص و متدیّن که به دلیل صفای باطنشان باور نمی کنند که کسانی ممکن است با قیافه ها و ظواهر آراسته، باطن فاسدی داشته باشند، متوجه می شوند که در میان مردم، چنین صفات زشتی وجود دارد. این موجب می شود که افراد مؤمن ساده دل توجه پیدا کنند و خود و محیط خودشان را بهتر بشناسند تا کم تر فریب ظاهر دیگران را بخورند.
دوم این که، وقتی این نکته ها تذکر داده می شود و عیب ها و ضررهای آن ها بیان می شود، اشخاص تحوّل پیدا می کنند و سعی می نمایند که به این ها آلوده نشوند; چون شناخت خطر، درد و مرض موجب می گردد که انسان از آلوده شدن به آن پرهیز کند. اما اگر انسان توجه نداشته باشد، به تدریج بیماری به او سرایت می کند.

پیشینه انحراف در اسلام

اما ذکر این مطالب برای ما یک فایده دیگر هم دارد و آن این است که گاهی، در زمان خودمان با جریاناتی اجتماعی مواجه می شویم که فکر می کنیم این ها تازه پیدا شده اند. از این رو، وحشت می کنیم و با خود می گوییم: چرا باید در بین مسلمان ها چنین رفتارها و منش هایی وجود داشته باشد؟ وقتی می بینیم افراد زیادی به این صفات زشت مبتلا هستند حالت یأس و سرخوردگی برای ما پیدا می شود، به خصوص اگر کسانی باشند که ظواهرشان بیش از حد افراد متعارف، دینی باشد. اگر کسی چنین افرادی را که ظاهر موجّهی دارند و انتظار می رود که این ها به مکارم اخلاق آراسته تر باشند، ببیند که نقص ها و کمبودها و زشتی های اخلاقی در وجودشان هست، سرخورده می شود و می گوید وقتی این ها این گونه باشند، پس باید از همه چیز ناامید شد.
اما وقتی توجه پیدا کنیم که زمان خود مولا امیرالمؤمنین(علیه السلام)هم، که هنوز سخنان پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله)در گوش مردم بوده و آن هایی که علی(علیه السلام)را می شناختند و می دانستند که کلام او هم مثل کلام پیامبر(صلی الله علیه وآله)برایشان ارزش دارد، سیره آن حضرت را می دیدند که تجسّم قرآن و حق و کمال و فضیلت است، اما در عین حال، چنین افرادی وجود داشته اند که حضرت از ایشان می نالد، وقتی انسان این ها را می بیند، قدری آرام می شود که ما هم نباید زیاد توقّع داشته باشیم. این موجب می شود که ناامید نشویم، فکر نکنیم که این ها جریانات تازه ای است که در عالم اسلام پیدا شده است و اسلام دارد از بین می رود. نه، اسلام از بین رفتنی نیست، همیشه افراد ناپاک و دو چهره وجود داشته اند، بعدها هم خواهند بود. بنابراین اولاً، فریب اشخاص دو چهره را نخوریم و ثانیاً، سعی کنیم که خودمان به زشتی های آن ها مبتلا نشویم.
 

ویژگی های مذموم مردم عصر حضرت علی(علیه السلام)

در نهج البلاغه، بیانات زیادی وجود دارد که حضرت اوصاف ناشایستی از اهل زمان خود را بیان می کنند، یا پیش بینی می کنند که به زودی چنین حوادثی اتفاق خواهد افتاد:
1. قلّت یاران حق: از عبارت «واعلموا رحمکم الله.» چنین برمی آید که مخاطبان امیرالمؤمنین(علیه السلام) از دوستان و یارانشان بوده اند که حضرت درباره شان دعا می کنند. پیداست که این نکته مورد غفلت آنان واقع می شده است که بر آن تکیه می کنند، و اگر امیرالمؤمنین(علیه السلام)تذکر نمی دادند، چه بسا ما نیز سهل انگاری می کردیم و چندان به آن اهمیت نمی دادیم. می فرمایند: «انّکم فی زمان القائل فیه بالحق قلیلٌ.» شما در زمانی زندگی می کنید کدام زمان؟ هنوز کم تر از سی سال از وفات پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله)گذشته است که گوینده حق بسیار کم است; کم تر کسی سخن حق می گوید. این جا «القائل» ممکن است به معنای «المعتقد» باشد; یعنی کسی که اعتقاد به حق داشته باشد، کم است; آن جا که «قال» با «باء» متعدی می شود، بیش تر معنای اعتقاد دارد. به هر حال، گوینده حق (کسی که با زبانش حق بگوید) یا اعتقادش به حق باشد، کم است. بیش تر مردم، یا اعتقاداتشان کامل نیست; عقاید باطل هم در آن ها وجود دارد، یا اگر منظور گفتار باشد; یعنی کسانی که حق رابگویند و ترسی نداشته باشند از این که حقایق را بیان کنند، کم هستند.
2. ناتوانی در اظهار حق: می فرماید: «واللسان عن الصدق کلیلٌ» شما در زمانی زندگی می کنید که زبان از گفتن راست، ناتوان و الکن است; زبانی که می خواهد راست بگوید لکنت دارد، نمی تواند درست حرف بزند; کسانی که شیوا سخن می گویند و پشت سر هم و بدون لکنت حرف می زنند، این ها راستگو نیستند; آن زبان هایی که راست می گویند، موقع حرف زدنشان نمی توانند درست حرف بزنند، توان سخن گفتن ندارند، به هر حال، یعنی انتظار نداشته باشید همه سخنانی را که می شنوید راست باشد; دروغ زیاد است. «کلیل» یعنی زبانی که زود خسته می شود و نمی تواند ادامه بدهد.
3. ذلّت حق گرایان: سپس می فرماید: «واللازم للحقّ ذلیلٌ» اگر کسی بخواهد ملازم حق باشد یعنی حق را در جمیع اعمال و رفتارش دقیقاً رعایت کند، از حق جدا نشود اگر چنین کسی بخواهد در زمانی که شما زندگی می کنید ملازم حق باشد و از حق جدا نشود و گاهی گرایش به باطل پیدا نکند، در میان مردم خوار می شود; مردم او را نمی پسندند، با او همراهی نمی کنند، تنهایش می گذارند.
4. گناه پیشگی: در چنین زمانی، مردم بر گناه اعتکاف کرده اند: «اهلهُ معتکفون علی العصیان.» مفهوم «اعتکاف» آن است که کسی در یک جایی توقف نماید و از آن جا حرکت نکند; دور نشود. مردم این زمان از گناه جدا نمی شوند; گناه را پیشه خود کرده اند; به گناه عادت نموده اند.
5. تساهل و تسامح: نکته مهم تر در این سخن، که با زمان ما هم شباهت زیادی دارد و باید از آن عبرت بگیریم، این تعبیر است: «مصطلحون علی الادهان.» «مصطلحون» یعنی: سازش کرده اند، با هم توافق کرده اند. «اصطلحوا علی کذا» یعنی: صلح کردند، با هم موافقت کردند، همراهی کردند; پذیرفتند که کاری انجام دهند. با هم توافق کردند بر «ادهان». واژه «ادهان» در عرف ما رایج نیست; یعنی روغن مالی کردن. معادل آن در زبان خودمان، «شیره مالی» است; «افراد سر همدیگر شیره می مالند»; یعنی صاف و صریح با هم سخن نمی گویند، سعی می کنند مطالب را به گونه ای طرح کنند که رویاروی هم قرار نگیرند، با هم در گیر نشوند، با هم بسازند; حق باشد یا باطل، به همدیگر اعتراض نکنند.
وقتی کسی به مبانی و اصولی پای بند است، اگر کسانی با او مخالف باشند، دیگر نمی تواند با آن ها توافق بکند; طبعاً اصطکاک پیدا می کنند. اما وقتی اهل مداهنه باشد، با آن ها اصطکاک پیدا نمی کند. مثلاً، اگر در مسائل اعتقادی باشد، می گوید این هم اعتقاد من است. اگر در رفتار باشد، دو نفر که با هم معاشرت می کنند، یکی مقیّد باشد احکام شرع را رعایت کند و دیگری بی بند و بار باشد، اصطکاک به وجود می آید; نمی توانند با هم زندگی کنند; مثلاً، اگر این می گوید همه فقها گفته اند: موسیقی مبتذل حرام است، او می گوید: ای بابا، چه فرقی می کند؟ بگذار خوش باشیم! در این موارد، اصطکاک پیدا می شود. مردمی که پای بند به هیچ اصولی نیستند، با همه چیز و همه کس می سازند; مسلمان و غیرمسلمان برایشان فرقی نمی کند، مؤمن و فاسق برایشان فرقی نمی کند; با همه خوشند، «اخلاق خوشی دارند.» عرف زمان این ها را «خوش زبان» و «خوش اخلاق» می گوید! این افراد با همه می سازند، خاک شیر مزاج اند.
اما امیرالمؤمنین(علیه السلام)می فرماید: از جمله صفات زشت، این است که برخی اهل مداهنه هستند، اهل برخورد نیستند، می دانند گناه انجام می گیرد و باطل شایع می شود، ولی چشم پوشی می کنند; یا تنبلی می کنند و یا راحت طلبی. درافتادن با این گونه افراد، به خصوص اگر صاحب منصب و دارای پست و مقامی باشند، ممکن است به قیمت از دست دادن منافع فرد تمام شود. از این رو، فرد با وی سازش می کند و روی خوش نشان می دهد تا مبادا تعارضی به وجود آید. این مفهومی است که امروزبه صورت های گوناگون ترویج می شود.
 

ملاک سلامت روان در روان شناسی

کسانی که با روان شناسی آشنا هستند، می دانند در روان شناسی، شخص متعادل (نرمال) و آدم سالم و طبیعی را کسی می دانند که با مردم بسازد. از نظر روان شناسان آدم سالم کسی است که می تواند با همه به خوبی زندگی کند; با کسی درگیر نشود. اصلاً این را نشانه سلامت روح انسان می دانند.
اما اگر کسانی سخت گیر باشند و بعضی جاها پرخاش کنند و پای بند به اصولی باشند، غیرطبیعی (آنرمال) هستند; این را یک بیماری روانی می دانند که باید معالجه شود. آدم سالم از نظر روان شناسی غربی کسی است که بتواند با همه کس بسازد; هر کس بیش تر بتواند با مردم سازش داشته باشد، سالم تر است. اما اگر کسی اعتقادی داشته باشد که بخواهد بدان مقیّد و پای بند باشد و نتواند با همه بسازد، گاهی مجبور شود از کسانی کناره بگیرد و آن ها را ترک کند، می گویند این آدم سالمی نیست. «آدم سالم» یعنی کسی که با همه خوب بسازد، نرموملایم با همه رفتارکند. نشانه «سلامتی» این است.

جایگاه تساهل و تسامح در نظام ارزشی دنیای امروز

مطلب دیگر، که در نظام ارزشی امروز دنیا به شدت روی آن تکیه می شود و ترویج می گردد، مسأله «تسامح و تساهل» است. «تولرانس» (tolerance) یعنی این که انسان نسبت به کسانی که عقاید و شیوه ای مخالف دیگران دارند، واکنش تندی