خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 31 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سمینار فلسفه ی کانت :

مؤسسه ی پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، به مناسبت دویستمین سالگرد درگذشت کانت، سمینار «فلسفه ی کانت» را با حضور تعدادی از مشهورترین کانت شناسان، برگزار کرد.

در این سمینار «اوتفرید هوفه»، از دانشگاه توبینگن، سخن خود را با موضوع «نظریه ی پیش رفت در ایده ی کانت» ارائه کرد. وی معتقد است تمدن، روی کردهای متعارضی به دین مدنی روشنگری نشان می دهد که می توان از کانت درباره ی این روی کردهای متفاوت کمک گرفت.

غلا معلی حدادعادل نیز بحث خود را با عنوان «زمان در فلسفه ی کانت؛ بازیگر نقش وجود» پی گرفت. وی اعتقاد دارد کانت برای این که بتواند به این معما که «قضیه ی تألیفی پیشینی، چگونه ممکن است» پاسخی درخور دهد، زمان و مکان را از عالم خارج به درون ذهن می آورد و به آن وصف پیشینی می بخشد. همچنین این دو ادراک ذهنی را مفهومی نمی داند، بلکه «شهود» به حساب می آورد. حدادعادل در ادامه افزود: «کانت برخلا ف هیوم، که از واقعیت داشتن این گونه قضایا غفلت کرده، بر وجود آنها، در ریاضیات و طبیعیات محض، صحه می گذارد و تلا ش می کند کلیت و ضرورت این قضایا را توجیه نماید». وی گفت: «در فلسفه ی اسلا می دو صفت “کلیت” و “ضرورت” تحت عناوین “وحدت” و “وجوب” از اوصاف “وجود” شمرده می شوند که ادراک آن همانند ادراک زمان در نظر کانت، “شهودی” و به تعبیر فلسفه ی اسلا می، “حضوری” است».

دکتر غلا مرضا اعوانی نیز موضوع خود را با عنوان «ابن سینا و قضایای ترکیبی ماتقدم» مطرح کرد و بیان داشت: «برخی از کانت شناسان و تاریخ نویسان فلسفه، از تأثیر محتمل ابن سینا، فیلسوف ایرانی – اسلا می، بر برخی از آرای منطقی و فلسفی کانت سخن گفته اند». وی در مقاله ی خود سعی کرده قضایای ترکیبی ماتقدم کانت را، از دیدگاه منطق دانان و فیلسوفان اسلا می از قبیل ابن سینا، خواجه نصیر طوسی، کاتبی قزوینی، تفتازانی، ملا صدرا و… بررسی کند.

سلی سجویک، از دانشگاه ایلینونی شیکاگو، در مقاله ی خود با عنوان «بازبینی نقد هگل بر امر تنجیزی کانت» می نویسد: «صورت بندی اصلی قانون والا ی کانت یا “امر مطلق” حکم می کند که ما فقط بر پایه ی آن دستورها عمل کنیم که بتوانند در عین حال به قانون کلی مبدل شوند».

وی در مقاله ی خود تلا ش کرده است از کانت در برابر اتهام هگل، در مورد فرمالیسم تهی، دفاع کند؛ نادرستی این اتهام را به اثبات رساند و تبیین کند که چگونه نقد هگل در مورد فرمالیسم تهی، درک تفاوت های بنیادی در طرز تلقی کانت از ماهیت عقل عملی را به ما ارزانی می کند. «کانت ومسأله ی، ترکیب در استنتاج مقولا ت» از علی علیزاده (دانشگاه لندن) موضوع مقاله ای است که در آن برخی بحث های غامض درباره ی نقش ترکیب تخیل در استنتاج مقولا ت مطرح گردیده و بر کارکرد حیاتی تخیل در فراهم کردن حلقه ی پیوند ترکیبی بین شرایط احساس و شرایط فهم به عنوان دو مجموعه ی مجزا برای شرایط تجربه تأکید شده است.

فیلیپ استراتن – لیک، از دانشگاه ردینگ برکشیر بریتانیا نیز در مقاله ی خود با عنوان «عامل تضمین کننده ی درستی عمل از منظر کانت و دابلیو.دی. راس» سعی دارد بین دو پرسش زیر تمایز قائل شود: «چه چیزی، عملی را درست یا واجب می کند؟»، «چه چیزی، اعمال درست را درست یا واجب می گرداند؟» وی در این مقاله خطوط کلی میان «راس» را، درباره ی این تمایز، ترسیم کرده و از آن دفاع می کند و با توجه به این تمایز، به فلسفه ی اخلا ق «کانت» پناه می برد.

رضا داوری نیز از دانشگاه تهران در مقاله ی خود «پرسش کانت از روشن فکری و تفسیر میشل فوکو» از مقاله ی کوتاه کانت، درباره ی روشن فکری، سخن می گوید. وی شهرت این نوشتار را وام دار تفسیر فوکو می داند، زیرا که فوکو اهمیت این یادداشت را زودتر از دیگران، همانند برخی بزرگان علم وخرد، دریافت. برای فوکو آن چه مهم تلقی می شد این بود که کانت پرسش را، از روشن فکری، پرسش از زمان و عصر ومسأله ی مهم فلسفه دانسته بود. وی به دنبال روی دادهای زمان نمی گشت، بلکه می خواست دریابد که بشر، در زمان، چه شده و چیست! کانت در حقیقت خود را سخن گوی زمان و تاریخ یافته است.

داوری معتقد است که کانت، مسأله ی فهم را امری دیرین می داند و این اراده ی به کار بردن فهم می باشد که نوپدید است. وی در ادامه می نویسد: «فوکو نیز به نوعی بر همین را‡ی و نظر می باشد؛ او قائل است اندیشه ی روشن فکری چندین بار اظهار شده، اما به مسأله ی فلسفه، یعنی به امری که تعلق اصلی بشر می باشد و تفکیک آینده ی او را معین می کند، مبدل نگردیده است».

«مانفرد باوم»، از دانشگاه ووپرتال، کانت شناسی بعدی است که در مقاله ی خود با عنوان «حق و اخلا ق، در فلسفه ی عملی کانت»، نظام فلسفه ی اخلا ق کانت را به دو بخش آموزه ی حق و اخلا ق به عنوان دو نظام «تکالیف ناظر به حق» و «تکالیف اخلا قی» تقسیم می کند و نشان می دهد که کانت