خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 45 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ابعاد عمده در تربیت سیاسی امام علیه السلام / تربیت فکر و اندیشه از دیدگاه نهج البلاغه :

علی علیه السلام در یک عصر بی ثباتی سیاسی و آشفتگی اجتماعی به حکومت رسید. در چنین وضعی که جامعه اسلامی لغزش خود را در دور شدن از اصول اساسی اسلام را آغاز کرده بود، و از طرفی، سطح شعور و اندیشه اجتماعی بسیاری از افراد، نازل بود، می توانست هر حاکم دیگری را به اِعمال شدیدترین دیکتاتوری ها رهنمون گردد، چنانکه حکومت معاویه و اخلافش چنین مسیری را طی کرد، اما علی علیه السلام در همان شرایط، آوای مردم سالاری را سر داد و نمونه روشنی از حکومت دینی همراه با مردم سالاری، ارائه کرد.

می دانیم که در قلمرو سیاست و اَشکال حکومت، شکل های متنوع و مختلفی از حکومت وجود دارد؛ از قبیل حکومت نظامی (الیگارشی)، حکومت هرج و مرج (آنارشیستی)، حکومت نخبگان (آریستوکراسی)، حکومت دیکتاتوری (استبداد) و حکومت دموکراسی و مردم سالاری^(۱). اما در میان حکومت ها، نوع حکومت دموکراسی و مردم سالاری، مقبول ترین و مطلوب ترین نوع حکومتی است که عقلای بشر و عقل عملی، آن را پذیرفته و در راه تحقق آن تلاش های طاقت فرسایی را متحمّل شده اند.

از طرف دیگر اگر دینداران و انبیای الهی نیز خواسته اند که ارزش های متعالی را در جامعه بشری پیاده کنند خواسته اند که این ارزش ها از طریق تربیت مردم و به وسیله آنها اجرا شود و کار اجتماع و سرنوشت جامعه به دست خود مردم باشد. در قرآن آیه ای که غایت بعثت انبیاء شمرده می شود، قیام مردم به قسط و اجرای عدالت و دیگر ارزش های متعالی به وسیله خود مردم معرفی شده است.

«إنّا أرْسَلْنا رُسُلَنا بِالبیّناتِ و أنزلنا مَعَهُمُ الکِتابَ و المیزانَ لِیَقومَ النّاسُ بِالقِسْط^(۲)».

:«ما رسولان خود را دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب(آسمانی) و میزان(شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند…».

در اندیشه دین اگر منشأ و منبع حکومت و نظام سیاسی و اجتماعی و ارزش های متعالی و ارزش های دینی برگرفته از کتاب مقدس و دستور خداوند است. (اِنِ الحُکمُ إلاّ لِلّه)؛ اما روش و تاکتیک پیاده کردن آنها به وسیله مردم و روش دموکراسی است؛ یعنی دموکراسی و مردم سالاری به عنوان یک روش و متد حکومتی در متون دینی و سیره سیاسی امامان، بیان شده است.

به نظر علاّمه، آیت اللّه نائینی قدس سره در کتاب ارزشمند «تنبیه الامّه و تنزیه الملّه» که می توان گفت جامع ترین رساله ای است در باب حکومت در اسلام و در دفاع از مشروعیّت مشروطه، نوشته شده است (و جای دارد که شرح شود و مورد مطالعه و حتی تدریس قرار گیرد)^(۳) می نویسد:

«اساس اعتراض حضرت سیدالشهداء علیه السلام به دژخیمان بنی امیه، به جهت حاکمیّت استبداد و نبود نظام شورائی (دموکراسی) اسلام بوده است^(۴)».

اکنون سؤال این است که روش حکومتی علی علیه السلام چگونه بوده است و حضرتش در زمامداری کشور اسلامی چه روشی را در پیش گرفته است؟

بی شک! حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام بزرگترین حاکم دموکرات جهان در طول تاریخ بشر بوده است. این، نه ادعایی گزاف است و نه تمجیدی متعصبانه و نه حتی به آن معنا که حکومت علی علیه السلام از بیشترین فاکتورهای دموکراتیک برخوردار بوده است. مسأله این است که علی علیه السلام در هنگامی آوای مردم سالاری را سرداد که زمینه های اجتماعی و فرهنگی جامعه وی چنین رویکردی را برنمی تافت و تنها تعداد اندکی از اصحاب وی به کنه آموزه های او پی بردند و صادقانه از ایشان حمایت کردند.

اگرچه در دوره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز عملکرد ایشان در زمینه های مختلف اجتماعی، مبتنی بر مردم سالاری و رعایت اصول شورا بود؛ اما تفاوت دوره علی علیه السلام با دوره پیامبر صلی الله علیه و آله از زمین تا آسمان بود!

تفاوت دو دوره

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در هنگام حکومت خود با یک دشمن صریح و آشکار که همانا کفّار بودند مواجه بود؛ اما دشمنان علی علیه السلام را نه تنها سپاه معاویه تشکیل می دادند، بلکه بسیاری از اصحاب وی آگاهانه یا ناآگاهانه با او عناد می ورزیدند و چنان که حضرت در چندین مورد در خطبه های ۱۱۶، ۱۱۸، ۱۲۰، ۱۲۳، ۱۳۵ و ۱۷۹ به مذمّت و نکوهش اصحاب خویش پرداخته است. امام علیه السلام در بخشی از خطبه ۱۱۶ در سرزنش اصحاب خود می گوید:

«و لَوَددتُ أنّ اللّه فَرَّقَ بینی و بینکُم و الْحقنی بِمَن هو احقُّ بی مِنکم».

«به خدا! دوست داشتم خدا میان من و شما جدایی اندازد و مرا به آن که از شما به من سزاوارتر است، ملحق سازد».

سپس آنان را نفرین می کند و می گوید: «أما واللّه لَیُسَلِّط نَّ علیکُمْ غُلامٌ ثَقیفُ الذیال المیال یأکل خضرتکم و یذیب شحمتکم ایهٍ أبا و ذحهٍ».

«به خدا، به زودی مردی از ثقیف (حجاج) بر شما چیره شود، مردی سبکسر، گردنکش و ستمگر که مالتان را ببرد و پوستتان را بدرد^(۵)».

علاوه بر این، امت پیامبر صلی الله علیه و آله در تشخیص سپاه حق و باطل، مشکلی نداشتند و در کمال آرامش و خلوص به سوی جبهه حق می شتافتند؛ اما مسلمین عصر علی علیه السلام با دو سپاه و دو جناح مواجه بودند که هر دو داعیه اسلامیّت داشتند و اگر خوارج را هم به عنوان کانون سوم قدرت اسلامی در جامعه آن روز به حساب آوریم، آن وقت می توان درک نسبتا مناسبی از وضعیت بغرنج مسلمانان عهد علی علیه السلام در تعیین و تشخیص حق داشته باشیم.

به هر حال حضرت علی علیه السلام در چنین وضع و زمانه ای، حکومت مسلمین را بر عهده داشت. این وضعیت بی ثبات سیاسی، آن هم در عصری که جامعه اسلامی خیزش خود را در دور شدن از اصول اساسی دین آغاز کرده بود و از طرفی سطح شعور و اندیشه اجتماعی مردم بسیار پایین بود، می توانست هر حاکم دیگری را به اعمال شدیدترین دیکتاتوری ها، وادار سازد. چنانکه به شهادت مورد اجماع شیعه و سنّی، حکومت معاویه و اخلافش چنین سیری را طی کرد.

درست در همین دوره بحرانی بود که علی علیه السلام حکومتی را برپا نمود که به لحاظ مردم سالاری و رعایت حقوق مردم، در طول تاریخ اسلام و بشریّت، بی سابقه بوده است. اینک به بررسی وجوه مختلف حکومت دموکراسی علی علیه السلام می پردازیم.

اگر مفاهیم مدارا و عدل (مقابل ظلم)، علم طلبی و مشورت و شورا، حقوق مردم بر حکومت و اخلاق سازمانی را به عنوان اصول اساسی و زیربنای دموکراسی به معنای مدرنش، مورد نظر قرار دهیم، آنگاه با مطالعه نهج البلاغه، کتاب پرارزشی که سید رضی قدس سره از مجموعه خطبه ها و نامه ها و حِکَم علی علیه السلام گرد آورده است؛ می توان به تأکید حضرت بر رعایت بسیاری از این وجوه، توجه کرد. اینک توضیح برخی از مفاهیم اساسی:

حکومت

حضرت علی علیه السلام مهمترین وظیفه ای را که برای حاکم، قائل است، خردورزی و تعلیم و آموزش مردم به دانائی و گسترش عدالت است. ایشان در هفدهمین خطبه نهج البلاغه، نادانی را مهمترین ویژگی حکّام نالایق معرفی می کند:

«الی اللّه أشکو مِنْ مَعْشرٍ یعیشون جُهّالاً و یموتون ضلاّلاً لیس فیهم سلعهٌ أبْوَرُ مِن الکتاب إذا تُلِیَ حقّ تلاوتِهِ و لا سلْعهٌ أنْفق بیعا و ل