خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی

با فایل فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی شامل 68 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روش شناسی و اندیشه سیاسی :

باسمه الحق

۱. موضوع روش شناسی: روش شناسی شناخت شیوه های اندیشه و راه های تولید علم و دانش در عرصه معرفت بشری است و موضوع این دانش، روش علم و معرفت است، و روش در ارتباط مستقیم با عواملی نظیر موضوع معرفت، هدف معرفت و هستی شناسی و معرفت شناسی ای است که معرفت بر اساس آن شکل می گیرد. معرفت خصوصا اگر کاربردی باشد، در روش خود از نظریه ای که مبتنی بر آن است نیز تأثیرپذیر می باشد.
۲. روش و روش شناسی: روش شناسی غیر از روش است. روش مسیری است که دانشمند در سلوک علمی خود طی می کند، و روش شناسی دانش دیگری است که به شناخت آن مسیر می پردازد. روش همواره در متن حرکت فکری و تلاش های علمی یک دانشمند قرار دارد. و روش شناسی دانشی است که از نظر به آن شکل می گیرد، و به همین دلیل روش شناسی همواره یک دانش و علم درجه دوم است.
۳. علم درجه دوّم: علم درجه دوم در قبال علم درجه اول است، علم درجه اول علمی است که به یک واقعیت عینی طبیعی و یا انسانی می پردازد، و علم درجه دوم علمی است که موضوع آن نفس واقعیت خارجی نیست. موضوع علم درجه دوم علم و آگاهی بشری است، اعم از این که آن آگاهی، خود یک دانش و علم درجه اول و یا درجه دوم باشد.
اصطلاح علم درجه دوم نظیر اصطلاح معقولات ثانیه است. معقولات ثانیه در قبال معقولات اولیه است. معقولات اولیه حقایق عینی هستند، و معقولات ثانیه مفاهیم ذهنی و انتزاعی می باشند که خارج ظرف عروض آنها نیست، اعم از این که این معقولات از معقولات اولیه و یا از معقولات ثانیه دیگری انتزاع شده باشند.
۴. عوامل موثر در روش شناسی: همانگونه که روش هر معرفت متأثر از عواملی چون موضوع، هدف، معرفت است، روش شناسی نیز به عنوان یک علم به نوبه خود از عوامل دیگری که تأثیرگذار در یک علم هستند اثرپذیر است، موضوع دانش روش شناسی، روش است. و روش شناسی به عنوان یک علم ضمن آن که از موضوع خود اثر می پذیرد، از بنیادهای معرفت شناختی و هستی شناختی و هم چنین از مبانی نظری و ساختار معرفتی روش شناس و نیز از هدف معرفتی او اثر می پذیرد.
۵. روش شناسی نوع اوّل و دوّم: روش شناسی به عنوان یک علم می تواند به نوبه خود موضوع از برای دانش دیگری قرار گیرد که به مطالعه روش شناسی ها می پردازد، یعنی می توان روش شناسی های مختلف را که متأثر از دیدگاه های فلسفی و نگرش های معرفت شناختی مختلف هستند، موضوع از برای یک روش شناسی جدیدی قرار داد که نسبت به روش شناسی های پیشین یک علم درجه دوم به حساب می آید، این نوع از روش شناسی را می توان روش شناسی نوع دوم و روش شناسی های پیشین را که موضوع آن هستند روش شناسی نوع اوّل نامید.
۶. تدوین نخستین: هیچ دانشی بدون روش ممکن نیست، زیرا دانشمند به هنگام حرکت فکری به سوی مجهولات، راهی را طی می کند که همان روش اوست، پس روش با دانش همزاد است و اما روش شناسی به عنوان یک دانش جدید متأخر از روش است، ارسطو اولین شخصی است که روش شناسی نوع نخستین را به صورت یک دانش مدون درآورد.
روش شناسی ارسطو روش شناسی عام برای مطلق تفکر و اندیشه است و او کوشیده است تا شیوه های مختلف فکر را اعم از برهان، شعر، خطابه، جدل و مغالطه شناسایی نماید. روش شناسی ارسطو به رغم آن که به منطق صوری مشهور است به مقدار زیادی به احکام مواد اندیشه پرداخته است.
۸. علم آلی: روش شناسی یا منطق ضمن آن که دانشی درجه دوم است، دانش آلی نیز هست. دانش آلی در قبال دانش اصالی است، دانش اصالی دانشی است که به خاطر دانش دیگری مطلوب نیست، و دانش آلی دانشی است که آن را برای دانش دیگری فرا می گیرند.
منطق و روش شناسی از این جهت دانش آلی است که فراگرفتن آن، جهت آگاهی به راه های مختلف فکر کردن است، اهل منطق هدفت دانش خود را شناخت راه های صواب و خطای معرفت های مختلف معرفی کرده اند.
دانش آلی الزاما یک دانش درجه دوم نیست. برخی از دانش های درجه اول نیز می توانند از جهت فایده ای که نسبت به دیگر دانش ها می رسانند آموزش داده شوند و این دانش ها از این جهت دانش آلی خواهند بود، مانند برخی از علوم ادبی یا برخی از دانش های ریاضی.
۸. روش شناسی عام و خاص: از مهم ترین عوامل تأثیرگذار در روش و روش شناسی موضوعی است که دانش به آن می پردازد، محدوده موضوع محدوده تحقیق و پژوهش علمی را نیز تعیین می کند. موضوعات متافیزیکی، انسانی و طبیعی هر یک روش های ویژه خود را طلب می کنند.
روش شناسی اگر نظیر منطق ارسطویی به موضوعات عام و گسترده بپردازد، به شیوه های عام معرفت و علم بسنده می کند. شیوه های عام معرفت در صورتی که به درستی اصطیاد شده باشند در موارد خاص و جزیی نیز صادق هستند، یعنی موضوعات خاص ضمن آن که از روش های عام معرفت بهره می برند، از احکام ویژه مختص به خود نیز بهره مند هستند.
۹. نسبت منطق و اصول فقه: نمونه ای از حضور و احاطه سطوح و لایه های گسترده و عام معرفت شناسی را در قیاس با سطوح و لایه های خاص تر، در مقایسه منطق صوری و اصول فقه می توان دید.
منطق صوری اصول و کلیات شناخت های یقینی و ظنی و… را بیان می دارد و اصول فقه، ویژگی های روش شناختی بخش خاصی از معرفت را که در قلمرو دانش فقهی قرار می گیرد، به بحث می گذارد. اصول فقه نظیر منطق یک دانش آلی است، و مباحث گسترده و پردامنه آن که قریب به یک دهه آموزش مستمر طلاب را به خود مشغول می دارد، به لحاظ کمّی کمتر از مجموعه مباحثی که در حوزه منطق صوری قرار می گیرد، نیست. ولکن همه مباحثی که در این دانش مطرح می شود در قبال مباحث منطقی نیست بلکه در استمرار و امتداد آن است، عام بودن موضوع منطق صوری نسبت به موضوع اصول فقه موجب می شود تا قواعد و اصول منطقی تأثیری تعیین کننده نسبت به مباحث اصولی داشته باشند، به همین دلیل هر نوع تغییر در قواعد این منطق تأثیری تعیین کننده در بنیان های این علم می تواند داشته باشند.
۱۰. نسبت منطق صوری و فازی: نمونه ای دیگر از احاطه قواعد عام منطقی را نسبت به موضوعات خاص در نسبت منطق صوری و منطق فازی می توان دید.
در نزد کسانی که منطق صوری را منطق عام معرفت می دانند، قواعد این منطق در قلمرو موضوعات مورد نظر منطق فازی نیز کاربرد دارد. در نزد این گروه منطق فازی در عرض منطق صوری نبوده و منطق فازی اصول و مبادی منطق فازی، از جمله استحاله اجتماع و ارتفاع نقیضین و مسأله حالت دوگانه حق و باطل، یا صدق و کذب نسبت به یکی از دو طرف نقیض را، نقض نمی کند، بلکه منطق فازی با اتکاء به همین اصول شیوه شناخت و درجه بندی حالات خاکستری را که حد فاصل دو ضد هستند، شناسایی نموده و به گونه ای روشمند معرّفی می نماید، در منطق ارسطویی ارتفاع دو نقیض محال دانسته می شود و لکن ارتفاع دو ضد ممکن است، و مواردی که محل بحث در منطق فازی است، نقیضین نیستند، بلکه ضدین می باشند و منطق فازی حالت های میانی بین دو ضد را ترسیم می کند.
۱۱. روش شناسی و فلسفه: سطوح مختلف معرفت، لایه های طولی روش شناسی را به دنبال می آورند، و لکن بنیانهای فلسفی، هستی شناسی ها و معرفت شناسی های گوناگون، انواع مختلف روش شناسی را که در عرض یکدیگر و یا در تقابل با یکدیگر می باشند، پدید می آورند.
منطق صوری یک روش شناسی عام و گسترده ای است که از مبنای فلسفی و معرفت شناختی حکمت مشاء استفاده می کند. منطق دیالکتیکی هگل نوع دیگری از روش شناسی عام است که از مبانی فلسفی او بهره می برد. این منطق، در رشته های مختلف علمی، هم نظریات مناسب با خود را به دنبال می آورد، و هم روشهای خاصی را که در ذیل روش شناسی عام آن قرار می گیرد، تولید می کند. منطق علمی بیکن یک روش شناسی عام علمی است که از مبنای معرفت شناختی او که حس گرایی است بهره می برد، برخی از روشهای هرمنوتیکی معرفت نیز روشهای عامی هستند که از مبنای معرفت شناختی خود استفاده می کنند، هریک از روشهای مزبور الزامات بعدی را در سطوح و لایه های جزئی و خاص و همچنین توصیه های سازگار با خود را نیز به ارمغان می آورند.
۱۲. نسبت روش شناسی و نظریه: همانگونه که هستی شناسی ها، معرفت شناسی ها و هدفهای معرفتی گوناگون در شیوه های عام معرفت و همچنین در وسیع ترین سطح روش شناسی تأثیر گذار هستند، نظریه های مختلف علمی در شیوه و روش محققین برای شناخت موضوعاتی که نظریات ناظر به آنها هستند. تأثیر می گذارند، هر نظریه اجتماعی و یا سیاسی به تناسب نگاهی که به موضوع مورد مطالعه خود می کند، زمینه استفاده از روشهای کمی و یا کیفی مناسب و سازگار با خود را ایجاد می نماید. برخی از نظریات جایی برای استفاده از روشهای کمی باقی نمی گذارند و بعضی دیگر مسائل کیفی را نیز به افق امور کمی تنزل می دهند. اگر در تشبیه علم به ارگانیسم زنده نظریه در حکم قلب علم دانسته شود، روشی که در هر علم به کار می رود. در حکم سیستم و شبکه عروق است که ارتباطات قلب را با حوزه های مختلف علمی و موضوعات مربوط به آنها حفظ می کند. همانگونه که هر قلب مقتضی رگها و عروقی مناسب با خود است هر نظریه در کاربرد خویش روشهای ویژه خود را طلب می کند.
۱۳. حکمت و منطق متعالیه: تطورات فلسفی دنیای اسلام، پیامدهای روشی و روش شناختی مناسب با خود را به همراه دارد. بیشترین حجم مطالعات روش شناختی در تاریخ اندیشه اسلامی متعلق به حکمای مشاء است. ابن سینا قریب به نیمی از حجم کتاب شفا را که دائره المعارفی از علوم مختلف است، به مباحث منطقی اختصاص داده است. شیخ اشراق در آغاز حکمه الاشراق، مباحثی مبسوطی را درباره پیامدهای منطقی حکمت اشراقی خود بیان داشته و منطق را نیز براساس مبانی خود بازنویسی نموده است.
حکمت متعالیه نیز تأثیرات تعیین کننده و شگرفی نسبت به مباحث منطقی دارد، امتیاز بین حمل اوّلی ذاتی و حمل شایع صناعی از جمله مباحثی است که براساس تنقیح مسأله اصالت وجود، بهتر تبیین می گردد. مباحثی که در قلمرو عرفان نظری مطرح می شود، همانند حکمت متعالیه افقهای نوین را بر مباحث منطقی می گشاید، حمل حقیقت و رقیقت، که از لوازم تشکیک در وجود و از رهاوردهای حکمت متعالیه است و حمل حقیقت و مجاز که از لوازم وحدت شخصی وجود و کثرت تشکیکی مظاهر هستی بوده و ارمغان عرفان نظری است، از جمله اموری هستند که در تأسیس برخی از اصول مهم منطقی می توانند به کار آیند. و این اصول می تواند راههای نوینی را بر روی بسیاری از تحقیقات بنیادین خصوصا در قلمرو انسانی بگشایند.
۱۴. سطوح مختلف تأثیر و تأثر: هر سطحی از هستی شناسی و معرفت شناسی تأثیرات مناسب با خود را در حوزه رو