خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)

با فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) شامل 120 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شاخص توسعه انسانی اخلاقی / کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) :

اشاره

به اعتقاد همه، مقیاس استاندارد توسعه انسانی و شاخص توسعه انسانی [HDI]، محتوای غنی مفهوم توسعه انسانی را به طور کامل در بر نمی گیرد و به مقیاس رضایت بخش تری نیاز است. این مقاله که بخش نخست آن در شماره پیشین به چاپ رسید، در صدد معرّفی شاخص توسعه انسانی اخلاقی [E-HDI] به صورت مفهوم جدیدی است که ابزارهای نوی را برای مجسّم کردن تغییرات اجتماعی و توسعه برای همه کشورها به ویژه کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی معرفی می کند. در پایان، مترجم نیز با نقد و بررسی مقاله، دیدگاه های خود را ارائه کرده است.

شاخص توسعه انسانی گنجاندن اخلاق

ما پنج بُعد به شاخص سه جنبه ای توسعه انسانی می افزاییم. این ابعاد عبارتند از: توانمندسازی جنسیت [که در گزارش های توسعه انسانی محاسبه شد]؛ تخریب زیست محیطی [که با انتشار دی اکسید کربن سرانه انعکاس یافت]؛ آزادی های مدنی و سیاسی [که با شاخص آزادی منعکس شد]؛ ارزش های خانوادگی [که با شاخص ارزش خانوادگی تجسّم یافت]؛ و نفوذ مذهبی [که با شاخص دین مجسّم شد].

شاخص های پیشنهاد شده نه تنها همه جا توابع ارزشمندی هستند، بلکه دستاوردهای توسعه ای نیز شمرده می شوند. از نظر ساختاری، شاخص E-HDI متشکّل از سه قابلیت بنیادی بشری است: عمر طولانی و زندگی سالم، دانش که از طریق آموزش به دست می آید، و داشتن یک استاندارد شایسته از زندگی. این هسته غیر قابل تبدیل توسعه انسانی است.

شاخص E-HDI، این هسته را به دو مقوله تقسیم می کند: اوّل مقوله ای مادّی است که به رضایت خاطر نیازهای بشری آن طور که در مقیاس های کمّی درآمد، آموزش و سلامت منعکس شده مربوط می شود، و دوم، مقوله ای کیفی به معنایِ نفوذ مذهب، ارزش های خانوادگی، مشارکت، دموکراسی، آزادی و نگرانی های زیست محیطی است. دلیل منطقی جهت گنجاندن هر بُعد / شاخص جدید بررسی می شود.

شاخص آزادی، [این شاخص جدید] الحاق می شود تا بهره مندی از آزادی های مدنی و سیاسی را که یک هدف عمومی است، بیان کند. این شاخص از شاخص های نرمالیزه آزادی هر کشور گلچین شده که در گزارش UNDP از توسعه انسانی اعراب [AHDR] در سال ۲۰۰۲ به منظور ایجاد شاخص توسعه انسانی بدیل [AHDI] نشان داده شد. این شاخص آزادی از برآورد «خانه آزادی» از وضعیت آزادی ها در کشورها و مناطق جهان اقتباس شد.^(۳) این برآورد، شکل یک مقیاس عددی را می گیرد که مقدار در دسترس بودن دامنه گسترده ای از حقوق و آزادی های سیاسی و مدنی را که در واقع مورد بهره مندی قرار گرفته شد، اندازه می گیرد.

انتشار سرانه دی اکسید کربن [بر حسب تُن] که به صورت جریمه تعریف شده، به صورت شاخص تخریب محیط زیست به کار گرفته می شود. شاخص های تخریب محیط زیست دیگری وجود دارند که امکان لحاظ داشته اند؛ به طور مثال، نرخ متوسّط سالانه جنگل زدایی؛ امّا چون این شاخص در تمام مناطق دنیا به کار نمی رود [برای مثال، منطقه بیابانی]، و به سبب سهولت مقایسه ای جهانی، انتشار سرانه دی اکسید کربن به تنهایی، مقیاسی برای تخریب محیط زیست در نظر گرفته می شود.

با ملاحظه اهمیّت فراوان ثبات خانواده جهت رفاه فردی و اجتماعی، نرخ طلاق و میانگین سنّ ازدواج اوّل، شاخص های اهمیّت نهاد ازدواج در جامعه معیّن تلقّی می شوند. نرخ طلاق شاخصی منفی است؛ در حالی که میانگین سنّ ازدواج، شاخصی مثبت شمرده می شود. دلیل منطقی و اساسی پشت این شاخص آن است که نرخ طلاق در جامعه معیّن، هر قدر بالاتر باشد، نهاد خانواده در آن جامعه، استحکام کم تری دارد، و هر قدر مردم در جامعه مشخّص زودتر ازدواج کنند، اهمیّت نهاد ازدواج برای آن جامعه بیش تر است.

همان طور که تاکنون بحث شد، اخلاق مذهبی، نقش مهمّی را در شکل گرفتن انسان ها درون جامعه ایفا می کند. تأثیر [نفوذ] جهان بینی، ارزش ها و نهادهای مذهبی، بر افراد و جامعه و به طور تغییرناپذیری برفرایند توسعه، آشکار است. این نفوذ اساسی است و یک محیط تواناساز را می آفریند که سبب رفاه انسانی به طور خاص، و توسعه به طور عام می شود. این مطالعه به نفوذ مذهب در هر کشور بدین صورت نگاه می کند که مذهب بر دولت، نظام قضایی و حقوقی، احزاب سیاسی و قانون اساسی هر کشور تأثیر می گذارد؛ در نتیجه، متغیّرهای پیشنهاد شده برای بررسی در شاخص E-HDI درون چارچوب مقاصد شریعت ملاحظه می شوند. اصول پنجگانه مقاصد شریعت، برای در نظر ماندن، به صورت ذیل آورده می شوند:

روش شناسی

ما برای گنجاندن شاخص های ذیل در ترکیب شاخص E-HDI پیشنهاد می کنیم:

(شاخص امید زندگی، شاخص آموزش، شاخص GDP، شاخص GEM (Gender Empowerment Measure)، انتشار دی اکسید کربن، شاخص آزادی، شاخص ارزش خانوادگی، شاخص دین).

محدودیت های آماری، ما را وا می دارد تا شاخص GEM را استثنا کنیم؛ چون آمارهای قابل اعتمادی برای آن در دسترس نیست. در فقدان آمارهایی برای ضریب جینی جهت ۵۷ کشور، از جمله ۲۲ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی، ما توانایی تعدیل شاخص GDP را برای توزیع نابرابری نداریم. در فقدان داده های کافی برای نرخ طلاق و میانگین سنّ تجرّد افراد در معرض ازدواج،^(۴) نرخ باروری باید به صورت نماینده، جهت ارزش خانوادگی کافی باشد. هنگامی که مناسب ترین مقیاس به کلّی وجود ندارد، این شاخص، صورتی از ارزش خانوادگی را نشان می دهد با این منطق که هر چه نرخ باروری جامعه ای [= تعداد زاد و ولد هر زن] بالاتر باشد، اهمیّت ارزش خانوادگی در آن جامعه بیش تر است.

آمارها درباره عنوان آزادی نیز برای بعضی کشورها در دسترس نیست؛ به همین سبب برای آن کشورها از برآوردهای عنوان آزادی کشوری با وضعیت مدنی و سیاسی مشابه به صورت شاخص نماینده استفاده می کنیم [جزئیات را در ضمیمه ۲ ببینید].

در کل، ۴۶ کشور از ۱۷۳ کشور به دلیل در اختیار نداشتن آمار در یک یا بیش تر از یکی از هفت شاخص در نظر گرفته شده، مجبور به حذف شده اند [اسامی کشورهای حذف شده را در ضمیمه یک ببینید]. به دیگر سخن، شاخص E-HDI بر ۱۲۷ کشور مبتنی است که در وهله اوّل بر ۵۲ کشور سازمان کنفرانس اسلامی تمرکز می کند.

محاسبه شاخص های امید زندگی و آموزش

شاخص های امید زندگی و آموزش، مطابق آن چه در گزارش توسعه انسانی ۲۰۰۲ محاسبه شده، اختیار می شوند. برای محاسبه این شاخص های مقداری، مقادیر حدّاقل و حدّاکثر برای هر شاخص اساسی گزیده می شوند. عملکرد اجرایی هر بُعد به صورت مقدار بین صفر و یک، با به کارگیری فرمول ذیل بیان می شود:

شاخص اندازه گیری = مقدار حدّاکثر منهای مقدار حدّاقل/مقدار واقعی منهای مقدار می نی مم (حدّاقل)

شاخص امید زندگی، دستیابی نسبی کشور به امید زندگی را اندازه می گیرد در همان حال که شاخص آموزش، نیل نسبی کشور به هم سواد بزرگسالان و هم ثبت نام ناخالص دوره های ترکیبی ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را می سنجد.

برای شاخص آموزش، ابتدا شاخصی برای سواد بزرگسالان و شاخصی برای ثبت نام ناخالص ترکیبی محاسبه می شوند؛ سپس این دو شاخص ترکیب می یابند تا شاخص آموزش را ایجاد کنند، که دو سوم وزن برای سواد بزرگسالان و یک سوم وزن برای ثبت نام ناخالص ترکیبی در نظر گرفته می شود.

ما، شاخص GDP را همان طور که در گزارش توسعه انسانی ۲۰۰۲ محاسبه شده اتّخاذ می کنیم. شاخص GDP با استفاده از GDP سرانه تعدیل شده [بر حسب برابری قدرت خرید دلار ایالات متّحده] محاسبه می شود که درآمد را به صورت قائم مقامی [= نماینده پروکسی] برای همه ابعاد توسعه انسانی به جز آن چه در زندگی طولانی و سالم و در دانش منعکس شده، به کار می گیرد. درآمد تعدیل می شود؛ چون سطح قابل احترامی از توسعه انسانی را که به درآمد نامحدود نیاز ندارد به دست می دهد.

داده های انتشار دی اکسید کربن سرانه، از گزارش توسعه انسانی ۲۰۰۲ گزیده می شود. این مقیاسی منفی است. هر چه این آمار بالاتر باشد، تخریب زیست محیطی برای کشور معیّن، بدتر است.

شاخص آزادی، همان طور که در گزارش توسعه انسانی اعراب ۲۰۰۲ (AHDR) استفاده شده، برای به کارگیری در E-HDI اتّخاذ می شود. ظرفیت حدّاکثر برای هر کشور استاندارد می شود؛ همان طور که ظرفیت حدّاقل، استاندارد شده بود؛ در نتیجه، دستاورد هر کشور درباره عنوان آزادی با مقیاسی از صفر تا یک، نرمال می شود که فقدان آزادی ها و بهره مندی کامل از آزادی را به ترتیب بیان می کند.

همان طور که پیش تر بیان شد، این مطالعه، نرخ باروری [= تعداد زاد و ولد هر زن] را به صورت شاخص نماینده ارزش خانوادگی ملاحظه می کند. برای این که به نوعی با روش اتّخاذ شده به وسیله شاخص HDI، سازگاری داشته باشیم این ارزش های خانوادگی نرمالیزه می شوند و کارایی در این بُعد به صورت مقداری بین صفر و یک بیان می شود. این شاخص برای هر کشور مبتنی بر فرمول ذیل محاسبه می شود:

شاخص ارزش خانوادگی = مقدار حدّاکثر منهای مقدار حدّاقل/نرخ واقعی باروری منهای مقدار حدّاقل

ارزش خانوادگی بالا با عدد یک بیان می شود؛ در حالی که در طرف دیگر طیف، ارزش خانوادگی پایین با عدد صفر ذکر می شود.

نفوذ مذهب در کشور با استفاده از نظام نمره دهی ساده اندازه گیری می شود. نفوذ مذهب بر هر یک از سه عامل ذیل با مقیاس بین صفر تا چهار، نمره دهی می شود:

۱. نمایانی مذهب یا مذاهب: حضور یک مذهب یا مذاهب در کشور، حضور یک مذهب غالب که در ایجاد آن کشور تأثیر دارد و علّت بقای آن کشور است؛

۲. نظام حقوقی: تأثیر (نفوذ) مذهب در قّوه قضائیه (دادگاه های مدنی، جزایی و عالی)؛

۳. دولت: نفوذ مذهب در دولت؛ حضور احزاب، یا گروه های فشار سیاسی با انگیزه های مذهبی و نفوذ مذهب در قانون اساسی آن کشور.

حدّاقل نمره های ممکن ترکیبی برای کشور، صفر است؛ در حالی که حدّاکثر نمره ممکن ترکیبی، دوازده است. میانگین ساده ای برای نمره کلّ هر کشور پیدا می شود که نمره نهایی اش را بین صفر و چهار قرار می دهد. تفسیر نمره ها طبق آن چه در ذیل می آید است:

این هفت نماگر با استفاده از روشی انعطاف پذیر ولی قوی درون E-HDI ترکیب می شوند. روش استفاده شده قانون بوردا است.^(۵) این قانون روشی از نمره دهی با نظم رتبه ای ارائه می کند. این روش به هر یک از جایگزین ها [= کشورها در این مورد] نقطه ای برابر با درجه اش در هر معیار رتبه بندی اعطا می کند. معیارهایی که در این جا استفاده شدند، عبارتند از: نماگر امید زندگی، نماگر آموزش، نماگر GDP، انتشار دی اکسید کربن، نماگر آزادی، نماگر ارزش خانوادگی، و نماگر دین؛ سپس نمره های هر کشوری را جمع می زنیم تا نمره کلّش به دست آید. بعد نمره هر کشور را بر پایه نمره های کلّ آن کشورها رتبه بندی می کنیم [= نتیجه گیری از رتبه ها]. این روش، سلسله کاملی از کشورها را با نماگرهای به کار گرفته شده ایجاد می کند و از این جهت، این سلسله، توابع رفاه اجتماعی معتبری است.

تحلیل داده ها و یافته ها

چون فرض ما این بود که فقط ۱۲۷ کشور از ۱۷۳ کشوری که با HDI رتبه بندی می شوند، در ساخت E-HDI لحاظ شوند، رتبه هر کشور در HDI با توالی یکسان در مقایسه با دیگر کشورها باید در E-HDI تبدیل و تغییر کند.

به دیگر سخن، رتبه HDI کشور در این مطالعه [که اخلاق را هم گنجانده است] لزوما با رتبه اش در گزارش توسعه انسانی تطبیق نمی کند. رتبه E-HDI کشور منفرد بر قانون رتبه بندی بوردا مبتنی است. برای هر دو رتبه HDI و E-HDI، مقدار بالاتری در رتبه، وضعیت توسعه انسانی بدتری را ارائه می کند؛ [برای مثال، کشوری که در رتبه صدم است، وضعیت بدتری در مقایسه با کشوری که در رتبه هشتادم است، دارد].

همان طور که پیش تر خاطرنشان شد، صرفنظر از شاخص دین [که با به کارگیری روش شناسی بیان شده پیشین آن را پدید آورده ایم]، به داده های مطرح در گزارش های توسعه انسانی و برخی منابع دیگر اعتماد کرده ایم. گزارش شاخص E-HDI کشورها در جدول شماره ۲ ارائه شده است. ستون اوّل، رتبه کشورها را بر اساس رتبه E-HDI ارائه می کند؛ در حالی که ستون بعدی، کشورها را بر پایه رتبه HDI آن ها فهرست می کند. هفت ستون باقیمانده فهرست هر کشور را بر پایه رتبه شان در هر یک از اجزای هفتگانه E-HDI عرضه می کند.

رتبه E-HDI جمع نمره ها برای هر یک از هفت جزء است که از بهترین نمره ۱۲۷ تا بدترین نمره ۱ در هر یک از نماگرها مرتّب شد. با نمونه ای از ۱۲۷ کشور [و هفت شاخص]، حدّاکثر نمره ممکن برای کاراترین کشور ۶۳۹ است [رجوع کنید به جدول ۳].

سوئد، رتبه اوّل E-HDI را احراز کرده است [در مقابل نروژ که حائز این رتبه در HDI است]. بی درنگ پس از آن، کانادا، ایرلند و اتریش می آیند. جداول ۲، ۳، A4 و B 4 آشکار می کنند که بخش بزرگی از کشورهایی که در ۲۵ درصد اوّل E-HDI رتبه بندی شده اند، رتبه و نمره بالایی در نمره های آزادی^(۶) دارند. این کشورها همچنین رتبه و نمره بالایی در شاخص امید زندگی، شاخص آموزش و شاخص GDP دارند؛ امّا به سبب سرانه انتشار دی اکسید کربن و نرخ پایین باروری [تعداد زاد و ولد هر زن] جریمه می شوند. جدول B 4 نشان می دهد که این مشاهدات در رتبه بندی HDI نیز صدق می کند.^(۷)

شماری از کشورها، رتبه بهتری را در E-HDI در قیاس با رتبه شان در HDI شاهد هستند؛ به طور مثال: پرتقال، مالتا و مراکش، رتبه ۲۳، و ۲۴ و ۳۰ در HDI را دارند که به ترتیب با رتبه های ۱۱، ۷ و ۱۹ در رتبه بندی E-HDI آن ها مقایسه می شود.

از سوی دیگر، دیگر کشورها شاهد زوال آشکاری در رتبه بندی از HDI به E-HDI هستند؛ برای مثال، ژاپن، در رتبه ۷ HDI به رتبه ۳۱ E-HDI تنزّل می یابد. دلیل این تنزل رتبه به انتشار دی اکسید کربن، شاخص ارزش خانوادگی و شاخص دین مربوط است.

مورد مناسب دیگر، بریتانیا است که رتبه ۱۱ در HDI دارد و با تنزّلی در رتبه، به ۲۰ در E-HDI می رسد. مشاهده می شود که بریتانیا اگر چه در شاخص امید زندگی، شاخص آموزش و شاخص GDP رتبه بالایی دارد به سبب انتشار دی اکسید کربن بالایِ ۲/۹ تُنی اش، شاخص ارزش خانوادگی پایینش [که از نرخ باروری پایین ۶/۱ زاد و ولد در هر زن این کشور نشأت گرفته] و شاخص دین نسبتا پایین ۱۷/۱ بریتانیا جریمه می شود. به طور مشابه، هلند که رتبه ۶ در HDI را دارد، در E-HDI رتبه ۲۸ را دارد. انتشار دی اکسید کربن بالای ۵/۱۰ تنی سرانه آن، نرخ باروری پایین ۵/۱ زاد و ولد در هر زن، و شاخص دین خیلی پایین ۶۳ درصد، بر رتبه E-HDI اثر می گذارد.

کشورهایی که در پایین نردبان رتبه HDI رتبه بندی شدند، در E-HDI نیز به طور کامل در پایین هستند. این کشورها، شامل کشورهایی مانند گامبیا، Cote dIvoire، سیرالئون، گینه بیسائو، بورکینافاسو و چاد هستند. چین که رتبه اش در HDI 71 است، در E-HDI در رتبه ۱۲۶ قرار دارد [= یکی مانده به آخر]. این تنزّل آشکار در رتبه، به رتبه ضعیفش در شاخص دین قابل اسناد است. در حقیقت، چین در این شاخص در جایگاه جمعیتی که رسما منکر خدا هستند رتبه آخر از همه را دارند. همچنین نمره آزادی چین به طور کامل پایین است و در رتبه ۱۲۲ در رتبه بندی عنوان آزادی قرار دارد.

سودمند است تا ارتباط بین رتبه HDI، رتبه E-HDI و رتبه بندی مبتنی بر هر یک از هفت جزئش را دریابیم. به منظور بررسی ارتباط بنیادی آماری آن ها، به ضرایب همبستگی کامل نگاهی می افکنیم. جدول ذیل ضریب همبستگی کامل را برای هر یک از شاخص ها ارائه می دهد.

ماتریس همبستگی کامل اجزاء E-HDI

کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)

جدول A 5 و B 5 کشورهای OIC را بر مبنای E-HDI رتبه بندی می کند. از میان ۵۲ عضو کشورهای OIC، مالدیوز بالای فهرست رتبه بندی E-HDI قرار دارد. بعدْ اردن، برونئی دارالسلام، الجزایر و عمان؛ در حالی که کویت و عربستان سعودی در این فهرست، به ترتیب در رتبه ۶ و ۷ هستند. با پیروی از HDI، برونئی دارالسلام، بحرین، کویت، امارات متحده عربی و قطر به ترتیب در رتبه ۱ تا ۵ قرار دارند. مشاهده می شود که عربستان سعودی و برونئی دارالسلام شاهد تغییر معناداری در رتبه بین رتبه های HDI و E-HDI نیستند. این مورد، خاص است و جفت کشورهای دیگر رتبه شان از HDIبه E-HDI یا بهبود می یابد یا بدتر می شود؛ به طور مثال، مالدیوز که در رأس فهرست رتبه بندی E-HDI است، در رتبه ۱۳ HDI قرار دارد. به طور مشابه، اردن که رتبه دوم E-HDI را دارا است، رتبه ۲۱ HDI را دارد. برای هر دو کشور اخیر، این رتبه بهتر نه تنها مدیون بالایشان در شاخص های امید زندگی، آموزش و GDP است، بلکه همچنین به رتبه های بالای مساویشان در شاخص خانواده و سرانه پایین انتشار دی اکسید کربن قابل اسناد است.

موقعیت الجزایر در رتبه ۴ E-HDI در مقابل ۲۴ HDI آن می تواند به طور مستقیم به شاخص خانوادگی بالایش قابل اسناد باشد [با فرض یک نرخ باروری خیلی بالای ۲/۷ در هر زن]. رتبه کومور از رتبه ۳۲ HDI به رتبه ۸ E-HDI ترقّی می کند [که با امارات متحده عربی برابر است]. در این جا مشاهده می کنیم که اگر چه کومور رتبه بندی متوسّطی را در شاخص های امید زندگی، آموزش و GDP دارد، انتشار آشکارا حدّاقل دی اکسید کربن ۱ درصد تن سرانه اش و نرخ بالای باروری ۵ زاد و ولد در هر زن کوموری جایگاهش را در E-HDI ارتقا می دهد؛ به طور مثال، رتبه بهبود یافته پاکستان در (E-HDI)ِ ۱۳ [در مقابل رتبه ۳۳ HDI آن] به انتشار دی اکسید کربن پایینش [۷ درصد تن سرانه]، شاخص بالای دین [۵/۲] و نرخ بالای باروری [۱/۵ زاد و ولد در هر زن] قابل اسناد است.

در مقابل، دیگر کشورها شاهد بدتر شدن رتبه شان در حرکت از HDI به E-HDI هستند که شامل بحرین، قطر و امارات متّحده عربی با رتبه های HDI 2، ۵ و ۴ می شوند و رتبه E-HDI آن ها به ترتیب به ۱۱، ۱۰ و ۸ تنزّل کرده است. به رغم رتبه بالای این کشورها در شاخص های امید زندگی، آموزش و GDP، آن ها به سبب انتشار فوق العاده بالای دی اکسید کربن جریمه می شوند.

در حقیقت، انتشار ۹ درصد۸ تنی سرانه دی اکسید کربن بالاترین رتبه در جهان است. پس از آن، امارات متّحده عربی و بحرین به ترتیب با ۵/۳۷ و ۵/۳۱ تن سرانه قرار دارند. نمره های پایین آزادی این سه کشور، عملکرد متوّسط آن ها در شاخص ارزش خانوادگی [۳/۲ تا ۳/۳ زاد و ولد در هر زن] و عملکرد متوّسط آن ها در شاخص دین، به تنزّل رتبه شان در E-HDI تداوم می بخشند.

لیبی، مالزی، لبنان و آذربایجان به همین سرنوشت گرفتارند؛ یعنی رتبه شان در HDI از ۷، ۶، ۱۰ و ۱۶، به ترتیب، به رتبه های ۱۵، ۱۴، ۲۵ و ۳۴ در رتبه بندی E-HDI تنزّل کرد. این کشورها مشخّصاتشان چنین است:

نمره های پایین آزادی، [لیبی نمره صفر آزادی را دارد]، شاخص به نسبت پایین دین [همه آن ها کم تر از ۲ دارند] و نرخ پایین باروری [بین ۵/۱ تا ۳/۳ زاد و ولد در هر زن].

کشورهای دیگری که تقریبا رتبه مساوی خود را در هر دو شاخص HDI و E-HDI حفظ می کنند، عبارتند از: ایران، برونئی دارال