خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 45 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نبوّت لازمه نظام اکمل :

مقدمه: یکی از استدلالات قرآن بر نبوت عامه، نیاز انسان به هدایت است. در این مقاله این استدلال قرآنی تبیین شده است.

یک بیان برای نبوت عامه – نه نبوت خاصه، یعنی نه برای اثبات پیغمبری فلان پیغمبر یا پیغمبرانی که در تاریخ آمده اند، بلکه یک بحث کلی راجع به نبوت که در میان بشر نبی وجود دارد و باید وجود داشته باشد – بیانی است که حتی در عرف علماء هم می گویند «بیان حکمای اسلام » .

در کتابهای حقوقی امروزهم که گاهی در مساله لزوم قانون بیان می کنند اسمش را می گذارند«بیان حکمای اسلام » .من فقط پایه و نیز ریشه قرآنی اش را عرض می کنم بعد دیگر از این مطلب می گذریم.

پایه استدلال حکما

به طور کلی در باب خدا یک بحث هست – که در گذشته هم و لو به اجمال این را

گفته ایم – که آیا اگر ما بخواهیم بر خدا استدلال کنیم حتماباید به وسیله چیز دیگر بر خدا استدلال کنیم، یا اینکه به وسیله چیز دیگری بر خدا استدلال کردن یک راه استدلال است و می توان از خود خدا بر خود خدا استدلال کرد؟عده ای معتقدند که راه صدیقین همان راهی است که از خود خدابر خود خدا استدلال می کنند، که ما در تعبیرات مذهبی هم در این زمینه یا امام حسین می فرماید: «ایکون لغیرک من الظهور ما لیس لک »^(۲) آیا غیر از تو از تو ظاهرتر است که من غیر تو را دلیل بر تو بگیرم؟ پس عده ای معتقدند(اجمال را می خواهم اشاره بکنم)که آن هم راهی است و اشرف هم هست(حالا تقریر و بیانش هر چه هست به جای خود).مطلب دیگر این است: آیا می توان از خدا بر چیز دیگر استدلال کرد یا نه؟یعنی ما خدا را معلوم قرار بدهیم و یک چیزی را مجهول، به دلیل اینکه خدا هست پس فلان چیز هم بالضروره وجود دارد، که آن معلومی که ما در برهان خودمان اتخاذ می کنیم خود خدا باشد، یعنی اگر ما نتوانیم خدایی اثبات بکنیم آن مجهول ما هم مجهول است ولی اگر خدا را اثبات کردیم، به دلیل اینکه خدا هست فلان شی ء هم هست یعنی این یک ضرورتی است که از وجود خداوند ناشی می شود؟عده ای معتقدند که بله، این هم خودش یک طرز استدلال است، البته نه اینکه بر همه اشیاء بشود از این راه، از طریق عقلی استدلال کرد، ولی می توان نظام کلی وجود و کلیات وجود را از راه شناختن خداوند کشف کرد.در باب نبوت عامه یک چنین استدلالی است، نه استدلال ازراه متکلمین که بر خداوند واجب است، اگر نکند خداوند به تکلیف خودش عمل نکرده، نه، صحبت ضرورت است نه وجوب و تکلیف.خواسته اند بگویند چون خدا هست، در خلقت خلا وجود ندارد یعنی اگر یک موجودی امکان یک رشد و یک کمال در او باشد و موانعی در کار نباشد، قابلیت از طرف او تمام باشد، از طرف خداوند آن کمال به او افاضه می شود.بعد آمده اند در باب نوع انسان اینجور گفته اند: نوع انسان نیازمند به یک هدایتی هست ماورای هدایت حس و عقل، و امکان این هم که بشر بتوانداین را از ماورای خودش، از عالم دیگر تلقی بکند – که نامش وحی هست – وجود دارد، بشر

…………………………………………………….. ۱.بحار، ج ۸۷/ص ۳۳۹. ۲.مفاتیح الجنان، دعای عرفه.

صفحه : ۳۹۶

می تواند این را تلقی بکند،پس با نیاز بشر به چنین هدایتی و با امکان اینکه بشر چنین تلقی ای بکند(که اینها را با مقدماتی ذکر می کنند)از ناحیه خداوند این فیض بالضروره می رسد.

این طرز بیانی است که[ذکر]کرده اند.حالا من یادم نیست که اینکه می گویند «بیان حکمای اسلام » اول کسی که این را بیان کرده فارابی بوده است یا بوعلی، فرصت نکرده ام[ببینم].بوعلی که متعدد در کتابهای خودش این مطلب را متعرض شده است و مثالهایی هم ذکر می کند.این یک بیان کلی.

ریشه قرآنی بیان حکمای اسلام

حالا ما به این بیان خیلی کار نداریم، ما می خواهیم ببینیم اصلا خود قرآن هم از این راه رفته است یا نه، این یک راهی است که ساخته و پرداخته متکلمین و حکمای اسلامی است؟اگر یک راهی صرفا ساخته و پرداخته حکما و متکلمین باشد ضرورتی ندارد که ما حساسیتی داشته باشیم، حرفی است که بشرهایی گفته اند، اشتباه کرده اند یا نکرده اند، ولی اگر یک استدلالی در خود قرآن هم باشد ما بالاخره باید رویش فکر کنیم ببینیم قرآن روی چه مبنا و اساسی این را گفته است.ما در قرآن به آیاتی بر می خوریم که می بینیم این اصل را تایید می کند.مثلادر سوره انعام آیه ۹۱ در مقام انتقاد منکرین نبوت و وحی اینجور می گوید: و ما قدروا الله حق قدره اذ قالوا ما انزل الله علی بشر من شی ء.

بعد هم می فرماید: قل من انزل الکتاب الذی جاء به موسی نورا و هدی للناس.

اینجا دو نوع استدلال است: اول می فرماید که «نشناخته اند خدا را آنچنانکه باید بشناسندکسانی که می گویند خدا بر بشری وحی نکرده است » .پس این می خواهدبگوید که «اگر کسی توحیدش درست باشد، اگر کسی خدا را بشناسد و خدا را خدا شناخته باشد چنین حرفی نمی زند که خدایی باشد در جهان و خدا خدا

صفحه : ۳۹۷

باشد ولی بر بشری وحی نفرستد» .این همان استدلال از خداست بر وجود نبوت و وحی.این دیگر آئین نامه هم نیست که برای خدا معین شده باشد.در قسمت دوم استدلال می کند بر امر موجود، [و مجموعا چنین می شود: ] «نه خدا را شناخته است و نه این اثر موجود را تشخیص داده است که کتابهای آسمانی باشد» .از هر دو راه استدلال شده و به اصطلاح هم دلیل لمی آورده است(چون آن کسی که منکر بوده، خدا راقائل بوده، گفت خدا بر بشر چیزی نازل نکرده.می گوید نه، اگر تو خدا را شناخته بودی چنین حرفی نمی زدی)[و هم دلیل انی، زیرا]بعد هم استناد می کند به اثرشان، به شاهد و دلیلشان که در خارج وجود دارد که کتاب آسمانی باشد.

آیه دیگر در سوره اسراء آیه ۹۵ است در جواب کسانی که می گفتند اگر خدا می خواست رسولی بفرستد و وحیی نازل کند و پیامی برای ما بفرستد چرا یک بشر را بفرستد، بایدیک فرشته را می فرستاد.در جواب اینها جوابهای مختلف و متعدد نوشته شده است که اگر ما فرشته را بر شما می فرستادیم بازباید او را بشری قرار می دادیم لجعلناه رجلا.به آن استدلال کار نداریم.

یک استدلال دیگراین است که: اگر در روی زمین فرشتگانی بودند آنوقت ما بر آنها رسولی از نوع فرشتگان می فرستادیم.از این آیه فهمیده می شود که چون شما بشر هستیدخداوند برای شما هادی ای از نوع بشر می فرستد، فرشتگانی در روی زمین نیستند ولی اگر فرشتگان در روی زمین می بودند ماکه خدا هستیم آنها را هم مهمل و بی هدایت نمی گذاشتیم، باز آنها را هم از طریق یک فرشته ای هدایت می کردیم، یعنی ما که ما هستیم نه بشر را مهمل می گذاریم در امر هدایت و نه فرشتگان را.

در آن جلسه این آیه را خواندم: لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط(که قرآن به طور علت غایی بیان می کند)یعنی ما پیغمبران را فرستادیم برای همین که عدالت در میان بشر بر قرار بشود، یعنی قرآن این مطلب را مسلم گرفته است که اگر پیغمبران در دنیانمی آمدند عدالتی در زندگی بشر وجود نمی د