خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ابعاد سیاسی فلسفه اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ابعاد سیاسی فلسفه اسلامی :

کتاب فایل پاورپوینت کامل ابعاد سیاسی فلسفه اسلامیThe political Aspects of Islamic philosophy) ) مجموعه مقاله هایی است که به افتخار آقای محسن مهدی تدوین و گردآوری شده است.
گردآورندهء مقاله ها, چارلز.ای. باترورث می باشد.
ناشر کتاب مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه هاروارد, و سال نشر آن ۱۹۹۲ است.
کتاب فوق مجموعا ۴۰۶ صفحه دارد و از یک مقدمه و نه مقاله تشکیل شده است.
در خاتمه کتاب, مجموعه منشورات محسن مهدی از سال ۱۹۵۷ تا۱۹۹۰ آمده است.

مقدمه (چارلز.ای. باترورث)

در غرب از زمان توماس آکویناس (قرن سیزدهم) تا اصحاب دائره المعارف (قرن شانزدهم) و بالاخره تا قرون هفدهم تا نوزدهم گرایش هایی به فلسفه اسلامی وجود داشته است. این تمایلات امروزه شکل جهانی به خود گرفته است. متاسفانه به ابعاد سیاسی فلاسفه اسلامی کم تر پرداخته شده است. برخی معتقدند ارزش ها و تفکرات غربی هیچ گونه جایگاهی در کشورهای اسلامی ندارد. این گونه سوال ها ما را به ریشه های تفکر بشر متوجه می سازد. خداوند جهانیان نمی تواند وحی خود را به زبان و رسوم و سرزمین خاصی محدود سازد. این گونه سوال ها موضوع مقاله های کنفرانسی را تشکیل داد که در پاییز سال ۱۹۸۸ برگزار شد.
اندیشه سه دسته فلاسفه اسلامی مورد بحث واقع گشت: دسته اول مربوط به سنت فلسفه اسلامی دوره میانه است و شامل ابویوسف یعقوب کندی, ابوبکر رازی, ابونصر محمد فارابی و ابن سینا می شود. دسته دوم از ابن سینا متاثرند ولی عمدتا اندیشه اشراقی دارند, همانند شهاب الدین سهروردی, ابویعقوب سجستانی و قطب الدین شیرازی و محی الدین ابن عربی. دسته سوم شامل مرزهای غربی جهان اسلام همانند ابن باجه, ابن طفیل و ابن رشد می شود. فارابی کسی بود که برای نخستین بار فلسفه سیاسی را در فرهنگ اسلامی وارد ساخت و متفکرانی همانند ابن سینا, ابن باجه, ابن طفیل و ابن رشد از او متاثر شدند. مریام گالستون در مقاله سوم به خوبی سعادت بشر از دیدگاه فارابی را بااستفاده از کلیه منابع موجود بررسی کرده است. جیمز موریس نیز بدین شیوه افکار ابن سینا را توضیح می دهد. استفن هاروی در مقاله چهارم سعی می کند ارتباط زندگی دنیایی ابن باجه و رساله غیردنیایی او (تدبیرالمتوحدین) را تبیین نماید. او با ارجاع تفکرات ابن باجه به فارابی, خواننده را به تعارض فوق راهنمایی می کند. هیلل فراکین در مقله ششم روش فهم حی بن یقظان ابن طفیل را به عنوان داستانی فلسفی تبیین می نماید. میشل بلاستین روش خطادی کتاب ابن رشد (نقد خطابه ارسطو) را توضیح می دهد. اگر تعلیمات صحیحی پشت خطابه وجود نداشته باشد, دروغ جایگزین آن می شود. وی نشان می دهد که چگونه ابن رشد در خطابه فراسوی ارسطو رفته است. این کتاب ها تفاسیری جدید از اندیشه سیاسی فلاسفه اسلامی به دست می دهد.
چارلز.ای .باترورث و پاول .ای .واکر سعی می کنند رهیافت سیاسی کندی و رازی را بررسی نمایند و نشان دهند به چه دلایلی آن ها فیلسوف سیاسی نامیده شده اند. کندی علاقه مند به سازوکار تصمیم انسان در مقابل تفکراتaided وunaided می باشد. و اگر به موضوع پیش گویی در اندیشه رازی علاقه مند است. مباحثات ابوبکر رازی و ابوحاتم رازی مشخص می کند که چرا ابوبکر رازی یک فیلسوف سیاسی تمام عیار نامیده شده است. در مقاله آخر کتاب به متفکرین شرق می پردازد. حسین ضیایی بحث خود را بر سهروردی متمرکز می کند. به اعتقاد او در این بحث ما به هانری کربن مدیون هستیم. کربن مجموعه آثار سهروردی را تصحیح نموده است. ضیایی علاوه بر آن توانسته است اندیشه سهروردی را استخراج نماید. جان وال بریج کلیه کتاب های قطب الدین شیرازی را بررسی کرده, و عکس العمل وی در مقابل سه گرایش فارابی, خواجه نظام الملک و خواجه نصیرطوسی را نشان داده است. پروفسور محسن مهدی, فردی شاخص در فلسفه اسلامی است و در اروپا و خاورمیانه و آمریکا از این جهت معروف می باشد.
وی رهیافت منظمی در تحقیقات خود دارد. او هم چنین رساله های مختلفی را در این موضوع راهنمایی کرده است. او در ۲۱ ژوئن ۱۹۲۶ در کربلای عراق زاده شد. پس از گذران تحصیلات متوسطه راهی دانشگاه آمریکایی بیروت شد و در آن جا به تحصیل فلسفه پرداخت. سپس برای تحصیل در رشته اقتصاد به دانشگاه شیکاگو رفت و از محضر اساتیدی هم چون نابیا اکبوت و لئواستراوس کسب فیض کرد. وی در سال ۱۹۵۴ تحصیلات دوره دکترا را در دانشگاه شیکاگو به پایان رساند. رساله دکترای او درباره فلسفه تاریخ از دیدگاه, ابن خلدون بود. وی سپس به بغداد بازگشت و در عین حال با دانشگاه شیکاگو همکاری نمود. وی در سال ۱۹۶۹ دعوت دانشگاه هاروارد را پذیرفت.

مقاله اول: کندی و آغاز فلسفه
سیاسی اسلامی

Charles.E Butterworth)

ابویوسف یعقوب ابن اسحاق کندی متولد بصره و تحصیل کرده بغداد است. او تقریبا به سال ۲۵۲ ه. ق. (۸۶۶م) زاده شد. او در کلیه علوم زمان خود متبحر بود. او حدود ۲۷۰ کتاب به رشته تحریر در آورده است, ولی کم تر از یک دهم آن ها در اختیار ما می باشد. مهم ترین آن ها عبارت است از: فی الفلسفه العلیا, الرساله الکبری فی الریاسه, رساله فی ریاسه الامه و رساله فی کمیه کتب ارسطاطالیس. قرائت ارسطو توسط کندی در کتاب حجیم رساله فی کمیه کتب ارسطاطالیس تبیین شده است. تمایل کندی به ارسطو بیش از دیگر فلاسفه است. به اعتقاد او علوم بشری در درجات پایین تری نسبت به علوم الهی قراردارند. او کتاب های ارسطو را به چهار دسته تقسیم کرده است. آثار اخلاقی ارسطو, اهداف زندگی بشر را به خوبی ترسیم می نماید.
به اعتقاد کندی انسان به کمک فلسفه می تواند همانند پیامبر(ص) شود. کندی در بحث غم و شادی, ابتدا معنای غم و علل آن را بررسی می کند و تاثیر عادت و عمل را در آن نشان می دهد. به نظر او مردم با از دست دادن عادت های خود, دچار غم می شوند.
اگر مایملک خود را از آن خدا بدانیم و اعتقاد داشته باشیم هرگاه خواست می تواند آن ها را از ما بگیرد, غمگین نمی شویم. وی به ترتیب, کشتی و مسافران و ناخدای آن را به بدن انسان ها, ارواح آن ها و خداوند تشبیه می کند و می گوید: کشتی بدن وظیفه دارد مسافران خود را به سرمنزل مقصود برساند. مسافران هر چند برکشتی سوارند, ولی حوادث دریا برآن ها تاثیر مستقیم ندارد. در این سفر دریایی برخی عادت ها مانع از رسیدن به ساحل نجات می شوند. ما باید خود را از لذت های جسمانی برهانیم.
او همانند سقراط تعادل را در عدالت می بیند و عقل را به عنوان ابزار جهان و وجود اخروی معرفی می کند. قوی ترین مردم (اقوی الناس) کسی است که بر روح خود چیره تر باشد. کندی از این بحث است که به حقوق و سیاست کشیده می شود. او به هرحال مباحث ناقصی درباب سیاسیات دارد. کندی به زندگی فیلسوفانه معتقد است. برای فهم عقاید او بهتراست ارتباط فارابی و رازی را با ارسطو و افلاطون بررسی کنیم.

مقاله دوم: استلزامات سیاسی

فلسفه رازی
(Paul E Walker)
کتاب ((فیلسوف ری: محمد بن زکریای رازی)) که توسط انجمن آثار ملی ایران در سال ۱۹۷۴ به چاپ رسیده, آثار مختلف او را یک جا گردآوری کرده است. رازی در زمان المکتفی از خلفای عباسی می زیست و به سال ۳۱۳ه.ق (۹۲۵م) در ری چشم از جهان فروبست. او علاوه بر فلسفه, در طب نیز تبحر عجیدی داشت و ریاست بیمارستان عضدی را برعهده گرفت.
رازی فیلسوفی سیاسی نبود و به این موضوع علاقه نداشت. در عین حال لوازمی سیاسی از کلام او قابل استنتاج می باشد. از این جهت که او طبیب بوده است, دیدی فیزیکی به جهان داشت. از دیدگاه او نظم سیاسی مناسب باید با قانون طبیعت هم آهنگ باشد.
شاید او معتقد به حقوق طبیعی بوده است. برای رازی, معلم و فیلسوف واقعی, سقراط بود. یکی از اصول بدیهی او عدم تساوی ارزش های فردی است. عدالت در فلسفه سیاسی رازی معنای مبهمی است که برعدم تساوی انسان ها نیز صدق می کند. او به شهر و ملت به عنوان مقولات سیاسی نمی پردازد و از این لحاظ فیلسوفی سیاسی محسوب نمی شود.
ابوحاتم رازی برضرورت تاریخی و استدامه پیش گویی تاکید دارد. لازمه این سخن آن است که هر ارزش عقلانی یونان قدیم باید از وحی پیامبر مشتق گردد. زکریای رازی در مقابل این اندیشمند اسماعیلی قد علم کرد و مدعی شد که دلیلی وجود ندارد مثل موسی بر مثل افلاطون برتری داشته باشند. البته موضع او در مقابل حضرت محمد(ص) و اسلام از این جهت مشخص نیست. درعین حال او در این مورد که پیامبران در قانون گذاری و ساختن اجتماع به نکاذی دسترسی دارند که فیلسوفان را بدان راه نیست, ساکت می باشد. همان طور که ابوحاتم گفته, مذهب رازی فقط و فقط فلسفه است.

مقاله سوم: ابعاد عملی و نظری

سعادت در رساله های سیاسی فارابی

(Miriam Galston)

اراده و انتخاب, دو اصل فلسفه عملی هستند. انتخاب یعنی قبول سعادت و راه های آن مفسرین فارابی در این باره که آیا سعادت شکل عملی یا نظری یا ترکیدی از آن دو است, اختلاف نظر دارند. به اعتقاد ابن باجه, فارابی ادعا کرده که زندگی اخروی وجود ندارد و سعادت چیری جز شکل سیاسی آن نیست. برعکس, ابن طفیل تفسیری متناقض از فارابی به دست می دهد. به اعتقاد او مدینه فاضله فارابی در ارتباط مستقیم با سعادت اخروی است. فارابی در تحصیل السعاده