خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 62 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دیدگاههای سیاسی / عبدی بیک شیرازی (۹۸۸م) در باره شاه طهماسب صفوی (۹۸۴م) :

 1 شاید از عنوان بالا چنین برداشت شود که قرار است در این مقاله هر آنچه را که عبدی بیک شیرازی، شاعر و ادیب معروف قرن دهم هجری، در باره شاه طهماسب سروده است، مرور کنیم؛ در حالی که چنین چیزی مورد نظر نیست. آنچه مقصود ماست، آن است که برخی از ویژگیهای سیاسی شاه طهماسب را که نقشی مؤثر در مشروعیت و مقبولیت وی میان عامه مردم و نیز فرهیختگان آن عصر داشته، از زبان عبدی بیک دریابیم. اهمیت این بحث، هم به لحاظ شخصیت شاه طهماسب است که به عنوان دومین شهریار صفوی از سال ۹۳۰ تا ۹۸۴ بر سرزمین ایران حکمرانی کرده و در میان صفویان، چهره ای متدین و متشرع از خود بر جای گذاشته و هم به لحاظ اهمیت نکاتی است که عبدی بیک به عنوان یک شاعر، عارف و در ضمن کارمندی عالی رتبه با سابقه خدمت بیش از چهل سال در این دولت عنوان کرده است.
پیش از این، مقاله ای تحت عنوان مشروعیت دولت صفوی از دیدگاه صائب تبریزی نوشتیم که در دفتر نخست مقالات تاریخی چاپ شد. اکنون همان مطلب را در دایره ای محدودتر از زبان عبدی بیک در باره شاه طهماسب مطرح می کنیم.
۲ خواجه زین العابدین علی مشهور به عبدی بیک شیرازی و متخلص به نویدی از شاعران، حکیمان، ادیبان و دبیران دولت صفوی است که بخش مفید زندگیش را در دوران طهماسب سپری کرده است. شرح حال وی به تفصیل در مقدمه بیشتر آثار منظوم او که در شوروی سابق به چاپ رسیده و نیز در مقدمه تکمله الاخبارش که به کوشش عبدالحسین نوایی در سال ۱۳۶۹ چاپ شده، آمده است. وی از دهه چهل قرن دهم هجری، در دفترخانه همایون مشغول خدمت به دستگاه اداری شاه طهماسب بوده و به همین دلیل ارتباطی نزدیک با شاه داشته است. خود وی در کتابش آورده است که تا سال ۹۷۳ به کار اشتغال داشته و در این سال «در یوم السبت عشرین شوال، این بنده ضعیف از منصب استیفای مال خاصه شریفه عزل گشته، به درویشی مقرر گشت.» در همین باره ماده تاریخی نیز در ذیل رخدادهای همان سال در کتابش نوشته است.[۱] پس از آن به اردبیل آمده و به سال ۹۸۸ درگذشته است.
۳ یکی از مهمترین آثار او کتاب تاریخی تکمله الاخبار است که رخدادهای دنیای اسلام را تا سال ۹۷۸ نگاشته و از نظر متن شباهت زیادی با کتاب تاریخ جهان آرا قاضی احمد غفاری کاشانی دارد؛ گرچه غفاری، بیشتر به بیان تواریخ و جزئیات پرداخته اما رنگ و بوی کتاب عبدی بیک بیشتر ادبی است.[۲]
آثار دیگر عبدی بیک، مجموعه ای از آثار منظوم است که هر کدام با نامی خاص، اختصاص به حوزه مشخصی دارد. از آنجا که عبدی بیک یک شاعرِ مورخ است، شعر را وسیله ای در خدمت بیان تاریخ و جغرافیا قرار داده و در بسیاری از اشعارش، به وصف محلات و باغهای قزوین و یا رخدادهای تاریخی نشسته است. بحث از ارزش تاریخی اشعار عبدی بیک که ضمن آنها به بسیاری از جنگها و نبردها و تحولات دیگر پرداخته باید در جای دیگری دنبال شود.
در عین حال، به دلیل علاقه اش به شعر عرفانی، به پیروی از نظامی و امیرخسرو دهلوی و دیگر شاعران حکیم، شعر عرفانی هم فراوان سروده و از داستانهای عارفانه و عاشقانه برای بیان عقاید عرفانی خود بهره جسته است. سر جمع مجموعه اشعار او را ۵۴۹۴۷ بیت دانسته اند.[۳]
وی بیشتر این اشعار را به درخواست شاه طهماسب و یا برای وی سروده و در همه جا به نیکی از او یاد کرده و از انعامات او در حق خود یاد نموده است. بسیاری از مجموعه های شعری او را خاورشناسان شوروی سابق چاپ کرده اند. از آن جمله می توان به این آثار اشاره کرد: دوحه الازهار، مظهر الاسرار، جوهر فرد، آیین اسکندری، لیلی و مجنون، هفت اختر، جنه الاثمار، زینه الاوراق و صحیفه الاخلاص و …
۴ عبدی بیک افزون بر توجه به تاریخ، حکمت، عرفان و اخلاق و نیز وصفهای جغرافی فراوانی که از باغات قزوین دارد، اشعار ستایشی از شاه طهماسب و نیز اشعاری در حکمت سیاسی نیز آورده است. در این اشعار که بسیاری از آنها در آیین اسکندری و نیز مظهر الاسرار آمده، می کوشد تا راه و رسم حکومت، هدف از حکومت، برخورد با رعایا و تکیه اش بر عدالت را به عنوان مهمترین نقطه عطف در سیاست اسلامی نشان دهد. شاید نقل یک نمونه از اشعارش در اینجا مناسب باشد و آن شعری است که در باره عدالت سروده و از عدل الهی به عدالت اجتماعی و سیاسی منتقل گشته، از لزوم مراعات حقوق رعیت و استفاده بجا از شمشیر سخن گفته است. به عقیده وی حفظ حقوق رعیت از یک طرف و داشتن یک سپاه نیرومند از طرف دیگر، دو رکن اصلی حفظ دولت و حکومت است:

عدل ز اخلاق الهی بود

زیب سراپرده شاهی بود

تخت که بر عرش بود پایه اش

زیور عدل آمده پیرایه اش

تاج که ناورده فرود سر به کَس

زینتش از جوهر عدلست و بس

بار رعیّت به عدالت بسنج

ساز قوی لشکر خود را به گنج

دار به یک دست رعیّت نگاه

گیر به یک دست عنان سپاه

میل رعیّت به سپاهی مده

بار سپاهی به رعیّت منه

دست سپاهی به سیاست ببند

تا نرساند به رعیّت گزند

رو به رعیّت مده اما فزون

تا ننهد پا ز حد خود برون

تیغ سیاست منه از کف به زیر

تا نشود کس به تمرّد دلیر

مُلک به شمشیر پذیرد قرار

تخت به شمشیر بود پایدار

گرچه همه فتنه ز شمشیر خاست

باز به شمشیر توان فتنه کاست

باش به دل مونس غم دیدگان

روی مگردان ز ستمدیدگان

ناله مظلوم بود عمرگاه

دود کند خانه روشن سیاه

کارگر است آه شب هر فقیر

در شب تاریک حذر به ز تیر

شاه که توسن به ره ظلم تاخت

دنیا و عقبی به ره ظلم باخت

ظل خدایی چو خدا عدل کن

نیست چو در عدلِ خدایت سخن[۴]

۶ همان گونه که گذشت، آنچه در اینجا برای ما اهمیت دارد، نکاتی است که وی در اشعار ستایشی خود از طهماسب، در باره یک حکومت خوب، مقبول و یا حتی مشروع که به نظر وی همان دولت شاه طهماسب است، بیان کرده است. ما با مرور بر بخشی از آثار منظوم او، این نکات را در چند محور دنبال کرده و نمونه هایی از اشعار او را به دست داده ایم. این محورها، البته همه آن چیزی که وی در باره رفتار معقول و مقبول یک حاکم خوب در اشعارش آورده است، نیست؛ برای نمونه، همان گونه که گذشت، وی بر عدالت تکیه کرده و به صراحت دولت ظلم را ناپایدار می داند، بنابراین طبیعی است که حکومت ستمگر را حکومتی مقبول نمی داند و در عین حال از عدالت شاه طهماسب نیز ستایش فراوان دارد؛[۵] با این حال، در اینجا مقصود بیان آن نکات نیست؛ بیان مطالبی است که به نوعی ویژه امیر صفویِ حاکم است، امیری که به پشتوانه سیادت، به انگیزه رواج تشیع، با ابراز ارادت به احیای شرع و دفاع از آن و تحت سایه مفاهیم سیاسی شیعی مانند نوعی نیابت از امام زمان (علیه السلام) و نیز مفاهیم کهن سیاسی مانند سایه خدا بودن، بر مردم حکومت می کند. اینها نکاتی است که برای آنها شوا
هد شعری از عبدی بیک در این مقال کوتاه ارائه شده است.

۱ دولت طهماسب و دولت امام زمان علیه السلام

عبدی بیک که سخت علاقه مند به امام زمان(ع) است و در اشعارش فراوان از آن حضرت یاد می کند می کوشد تا به نوعی میان شاه طهماسب و امام زمان علیه السلام، پیوندی ایجاد کند. وی در مقام دعای به شاه می گوید:
چو کردی در جهان صاحب قرانش

بفرما نصرت صاحب زمانش

به عهد این برآور رایت آن

بده در دولت این، دولت آن[۶]

به باور عبدی بیک، زمان شاه طهماسب چنان شرایط فراهم بوده است که توان گفت زمینه ظهور امام زمان علیه السلام فراهم شده بوده است. وی می نویسد: زمان مستعد آن شد که صاحب الامر لوای ظهور برافرازد.[۷] بر همین اساس است که عبدی بیک در بیان ویژگیهای شاه، با یاد از «تشیع فطری و ترویج مذهب حق» بلافاصله این دعا را می کند:
امید که دولتش به دولت امام دوازدهم ابی القاسم محمدالحسن صاحب الزمان علیه و آبائه صلوات الرحمان متصل و مقرون گردد.[۸]
وی در جای دیگری، اشعاری در وصف امام زمان علیه السلام آورده و سپس می گوید:

یا رب به کمال این امامان

خورشیددلان خجسته نامان

کاین زمره شیعه را به تحقیق

همراه کنی رفیق توفیق

در دولت شاه موسوی اصل

یابیم به صاحب الزمان وصل[۹]

چنان که گذشت عبدی بیک، اقدامات طهماسب را فراهم کردن زمینه برای ظهور امام زمان (علیه السلام) ارزیابی کرده و این نکته ای جالب است که او ظهور را تنها در رواج فتنه و فساد در ارض نمی داند، بلکه ظهورِ شرایط مناسب برای ظهور را نیز در نظر دارد. در موردی، در وصف شاه طهماسب، و در اصل، برای تحقق آرزوهای مذهبی خود، می گوید:

وانگهی خطبه ده و دو امام

منبرآرای مصر گردد و شام

شود اندر مدینه و مکه

زر به القاب خسروی سکّه

به یکی ضرب تیغ کین راند

تا دیار فرنگ بستاند

تا به دریای زنگ راند فُلْک

بهر صاحب زمان گشاید مُلْک[۱۰]

و در انتهای زینت الاوراق در ستایش شاه چنین می سراید:

خسرو خسروان روی زمین

خاتم مُلْک دین ز روی یقین

صاحب جیش مهدی هادی

عسکرآرای حق به هر وادی[۱۱]

همچنین در ابتدای صحیفه الاخلاص، پس از ستایش از پیامبر(ص) و علی(ع)، خدا را به تمامی امامان سوگند می دهد و در پایان، دعایش این است:

به حق تقی و نقی و حسن

به قائم ابوالقاسم مؤتمن

که شه را به مهدی هادی رسان

به تمکین و اقبال و شادی رسان[۱۲]

در جای دیگری او را هادی سپاه مهدی می خواند:

ز بس کو مثل در نکو عهدی است

به حق هادی عسکر مهدی است[۱۳]

در جای دیگری به صراحت وی را نایب امام زمان(ع) می خواند:

صاحب عهدست و جهاندار دور

نایب مهدیست نه سلطان جور[۱۴]

و همان جا باز می گوید:

هست امیدم که بود در جهان

پیشرو لشکر صاحب زمان[۱۵]

همچنین در این باره تعبیر دیگری هم دارد:

پیشرو قائم آل رسول

پیرو فرخ پی زوج بتول

هادی خلق است عدالت طراز

نایب مهدیست به عمر دراز

رایت مهدی است به تو استوار

لشکر مهدی به تو دارد قرار[۱۶]

۲ تکیه بر سیادت شاه طهماسب

عبدی بیک در میان خصلتها و ویژگیهای شاه طهماسب، شاید بیش از همه روی سیادت او تکیه می کند. این نکته ای است که هم به لحاظ شرف اجتماعی و هم به لحاظ نوعی وسیله مشروعیت سیاسی اهمیت دارد. به همین دلیل است که عبدی بیک در وصف شاه طهماسب به عنوان اولین ویژگی او می نویسد:
اول نسب اعلی حضرت که سیادت موسویه حسینیه فاطمیه علویه است که این سلطنت به میراث یافته.[۱۷]<