خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ شامل 61 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل توبه و جایگاه آن درعرفان ۲ :

اشاره

گذشت که: توبه در عرفان، جایگاهی بلند و ارزشی والا دارد و برای اینکه سالک به حق واصل شود باید مقاماتی را طی کند که نخستین آنها توبه است.

سخنان چهره های برجسته عرفان اسلامی در تعریف حقیقت توبه نقل شد و اینک قسمت دوم آن مقال را پی می گیریم

حقیقت توبه

حقیقت توبه چیست؟ آنچه تحت این عنوان نخستین گام سالک راه حق است ماهیتش از چه قرار است؟ آیا همان تعاریف پیشین تعریفهایی از واقعیت توبه است؟ بی گمان چنین نیست این تعریفها، همان طور که محیی الدین می فرماید، حد واقعی نیست بلکه جان مطلب چیز دیگری است و آن این که:

هنگامی که انسان متوجه می شود که غفلتها و گناهها حجابی میان او و محبوبش ایجاده کرده که نمی تواند به او نزدیک شود وبه سویش حرکت کند; وقتی متذکر می گردد که ظلمت بار گناه ولغزش بر دل و جانش آن چنان سایه افکنده است که هیچ پرتوی از نور حق بر آن نمی تابد و او تنگ دل و سنگ دل شده است که «ویل للقاسیه قلوبهم »، پشیمان می گردد، متالم می شود و این آتش پشیمانی وتالم سراسر وجود، روح و جانش را فرا می گیرد، شعله می کشد و شعله هایش فروزان و فروزانتر می شود واین شراره ها است که تمامی آثار شوم، ریشه های گناه، پرده ها وحجابها را می سوزاند و خاکستر می کند و دیواره های دل آدمی راهمانند تنوری داغ که شراره های آتش بر آن تابیده و آن را سفیدکرده است، آماده چسباندن خمیرایمان می کند و مهم این است که هیزم این آتش ندامت ریشه ها، شاخه ها و برگهای گناه است که در دل جای خوش کرده است. خدای می فرماید:«الا من تاب و امن و عمل صالحا فاولئک یبدل الله سیئاتهم حسنات و کان الله غفورا رحیما.» ^(۱)

چند ازاین الفاظ واضمار ومجاز سوز خواهم سوز،با این سوز ساز هر آن دل راکه سوزی نیست دل نیست دل بی سوز غیر از آب و گل نیست

در واقع توبه انقلاب است، انقلابی درونی، حرکتی در جان تاآزاد گردد و به سوی حق سیر کند. توضیح این که از دیدگاه عارفان، گناهان، غفلتها و… حجابهایی است که گوهر جان رازندانی نموده است و بر آن حکومت می کند و سالک باید درنخستین گام بیدار شود، علیه این سلطه بپاخیزد و با انقلابی ازدرون، جان را آزاد کند تا بتواند به سوی حق پرواز نماید و این همان توبه است و چون حجابها و پرده ها نسبی و تشکیکی است، این معنا در همه مراتب توبه وجود دارد، چه حجاب ازظلمت باشد. و چه از نور، باید انقلاب درونی و آتش ندامت جان را بلرزاند، متزلزلش کند و با یک دگرگونی و زیر و رویی زمینه سیر روحانی عارف را فراهم آورد. به نظر ماحقیقت توبه همین است و شرایط و ارکانی که برای آن ذکر شده است یامقدمه و یا از آثار و شرایط توبه است. جان و روح توبه همان سوز، درد، انقلاب درونی و آتش ندامت است. رسول خداصلوات الله علیه می فرمایند:«الندم من الذنب توبه » ^(۲) و علی علیه السلام می فرماید:«الندم علی الخطیئه استغفار» ^(۳) و در جای دیگر نیز می فرماید:«الندم احد و باز می فرماید:«الندم علی الخطیئه یمنع عن معاودتها» ^(۵) و می فرماید «من ندم فقدتاب » ^(۶) و امام باقر علیه السلام می فرماید «کفی بالندم توبه » ^(۷) وروایات دیگری به همین مضمون که همگی دلالت بر این داردکه توبه همان آتش ندامت جانسوزاست.بسیاری از شخصیت های برجسته عرفان هم، همین نظر را دارند و به نظر ما تعریف صحیح توبه در همه مراتب، همین است.

پیرهرات در کشف الاسرار می گوید:

«حقیقت توبه پشیمانی است که در دل پدید آید، دردی که ازدرون سینه سر بزند، آتش حجل در دل وی افتد آب حسرت ازدیده فرو ریزد نه بینی که شاخی از یک سرآن آتش زنی و از آن دیگر سر،آب قطره قطره می چکد مصطفی صلی الله علیه و آله گفت: «من اذنب ذنبا فندم علیه فهو توبه » فضیل عیاض به راهزنی معروف بود، پیوسته با صد مرد در کمین مکابره نشسته بود.شبی بر سر سنگی نماز می کرد،ناگاه از کمین گاه غیب این تیر قهرکه: «الم یعلم بان الله یری » برجان و دل او زدند فضیل را چنان اسیرکرد که در نماز نعره بزد و بیفتاد و کارش بجایی رسید که پیرعالمی گشت.» ^(۸)

نجم الدین رازی در مرصادالعباد می فرماید:

…او برمثال جوز بود که در وی مغزایمان بود اماپوست طلخ اعمال فاسده داشت ضربتی چندان برپوست دوم زنند که حامل پوست اول بود و آن طفل مغز را از رحم پوست خلاص دهند،پوست را غذای آتش کنند که «کلمانضجت جلودهم » ^(۹) مغز را درپوست لطایف حق پیچند… این صفت آن طایفه است که در حق ایشان فرمود و «آخرون مرجون لامرالله امایعذبهم و امایتوب علیهم » ^(۱۰) و اگر فضل ربانی و تایید آسمانی او را دریابد و پیش از مرگ اگر همه به یک نفس باشد نسیم نفخات الطاف خود به مشام جان او رساندتا از دل شکسته و جان خسته او این نفس برآید و از سر درد این دوبیت بسراید.

باد آمد و بوی زلف جانان آورد وآن عشق کهن ناشده ما نو کرد. ای باد تو بوی آشنایی داری زنهار بگرد هیچ بیگانه مگرد.

در حال دردی در نهاد وی پدید آید، آتش ندامت در خرمن معامله او زند تا آنچه به سالهای فراوان دوزخ از او بخواست سوخت، آتش ندامت به یک نفس بسوزد و او را در رحم مادرهوا که هاویه صفت بود بزاید که «الندم توبه » ^(۱۱)

و شیخ شبستری می گوید:

و حقیقت توبه چیزی جز روی گرداندن و روی کردن نیست «حقیقت توبه آن است که سالک راه اله را از هرچه مانع وصول به محبوب حقیقی است از مراتب دنیا و عقبی اعراض نموده وروی توجه به جانب حق آورد و جمیع موانع صوری و معنوی را «فنبذوه وراء ظهورهم » گردانیده مطلقا نظر به غیر حق نیندازد.بنیاد مقام توبه قسمی دگرگونی است و آغاز زندگانی تازه ای است یعنی چنان است که آدمی زندگانی هر روزه و عادی خویش را بی ارزش ببیند، کمر شوق بر میان می بندد و به راهی قدم می نهد که هر شبنمش صد موج آتشین است.» ^(۱۲)

و مولوی در مثنوی چنین گوید:

«توبه عبارتست از یک نوع انقلاب حال و تحولی در طالب و ابتدای حیات تازه ای است. برای مثال در مورد ابواسحق ابراهیم ادهم بلخی متوفای (۲ – ۱۶۱) گفته شده است که در ابتدااز امرای بلخ بوده است وشبی بر تخت آرمیده بود و های هویی بر بام قصر شنیدو چون از سبب جویا شده، گفته اند: شترگم کرده ایم و در بام قصر می جوییم. ابراهیم با تعجب پرسید که چگونه شترگم گشته را بربام قصرمن جست و جو می کنید؟می گوید: تو چگونه برتخت، ملاقات خدا می طلبی؟! سرانجام از سرتاج وتخت برخاست و به وادی فقر و سیرسلوک قدم نهادو در این راه چندان کوشا وگرم سیر بود که به مقامات و درجات عالی نایل آمد مولوی این داستان عرفانی رابه تفصیل آورده است:

بر سرتختی شنید آن نیک نام طقطقی وهای هویی شب ز بام گامهای تند بربام سرا گفت با خود چنین زهره کرا؟! بانگ زد بر روزن قصراوه که کیست؟ این نباشد آدمی ماناپریست سرفرو کردند قومی بوالعجب ماهمی کردیم شب بهر طلب هین چه می جویید؟گفتند اشتران گفت:اشتربام برکی جست هان پس بگفتندش که تو برتخت جاه چون همی جویی ملاقات اله ^(۱۳)

و مرحوم طبرسی در «مجمع البیان » ذیل آیه شریفه «الاالذین تابوا» می فرماید: «ای ندموا علی ما قدموا» ^(۱۴)

ممکن است مراد غزالی دراحیاءالعلوم ^(۱۵) و فیض درمحجه البیضاء ^(۱۶) نیز همین باشد. بدین معنی که علم و آگاهی ازمضرات و زیانهای گناه را مقدمه توبه و تصمیم بر ترک گناه را درآینده از نتایج آن بدانند.

اما در «جامع السعادات » مرحوم نراقی از بعضی علما نقل می کند که ندامت و تالم قلبی حقیقت توبه است که خود مقدورنیست گرچه تحصیل مقدماتش مقدور است. و عجیب این است که در همین صفحه از بعضی الاعاظم نقل می کند که ندامت و پشیمانی خارج از حقیقت توبه است. ^(۱۷) بیان مرحوم علامه طباطبایی در «المیزان » قابل بازگشت به همین معنی است. ^(۱۸) امامحیی الدین تصریح می کند که توبه عوام سه رکن دارد و توبه اهل الله همان اعتراف و دعا است، نه تصمیم بر ترک گناه ^(۱۹) وتصریح می کند که «الندم توبه » مانند «الحج عرفه » هست، بله اگرمی فرمود: «الندم التوبه » دلالت داشت که توبه همان ندامت است. ^(۲۰) مرحوم میرزا جواد ملکی تبریزی در «لقاء الله » توبه رابه همین معنی دانسته و نمونه هایی برای آن ذکر کرده است. ^(۲۱)

فضیلت توبه

در فضیلت توبه همین بس که توبه کننده محبوب خداوند است.«ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین » ^(۲۲) و پیامبر بزرگ اسلام می فرماید: «لیس شیی ء احب الی الله من مؤمن تائب اومؤمنه تائبه » ^(۲۳)

پیرهرات در فضیلت توبه می گوید:

«ای جوانمرد صدهزاران ما هرویان فردوس از راه نظاره دربازار کرم منتظر ایستاده اند مگر عاصی ای از پرده عصیان بیرون آید و قدم بربساط توبه نهد تا ایشان جانها و دلها را در صدق قدم وی برافشانند و بشارت به سمع وی رسانند که: «وبشرالذین ان لهم قدم صدق عند ربهم » ^(۲۴)

شیخ نجم الدین در مرصادالعباد می فرماید:

«…توبه نصوح،به یک دم او را چنان پاک کندکه گویی هرگز بدان آلایش ملوث نبوده است.که «التائب من الذنب کمن لاذنب له »چون در وی نصیبه دوزخ نماند، چون بر دوزخ گذر کنداز دوزخ فریاد برخیزد که «جزیا مؤمن فقد اطفا نورک لهبی »… و نور توبه که ازانوار صفت توابی است در دل تو جای گرفت، فریاد بر درکات دوزخ و جود بشری افتاد که «جزیاتائب » که تواکنون محبوب حضرتی که «ان الله یحب التوابین و ان الله یحب المتطهرین.»

گفتار و سخنان عارفان و عالمان و مربیان اخلاق در فضیلت توبه بسیار است و مابه همین مقدار اکتفا می کنیم.

توبه برخاسته از فضل خدا است

ازدیدگاه عارفان مسلمان، توبه فضل و عنایت و محبت الهی است، توبه هنگامی میسور و ممکن می گردد که انسان از سوی حق تعالی مورد توجه قرار گیرد و خدای به او رجوع کند، وقتی انسان می تواند به خدای باز گردد و اولین گام سفرمعنوی وسلوک مقدس الهی را بردارد که حق تعالی توبه برانسان کند وبذل توجهی فرماید. مشایخ بزرگ عرفان براین نکته اصرارورزیده اند.

محیی الدین عربی می گوید:«توبه یا محبت خدا به انسان تائب آغاز می شود، خدای به او محبتی می کند و او توبه می کندآنگاه دوباره به او محبتی می کند و توبه او را می پذیرد و در واقع توبه عبد میان دو محبت قرار گرفته است