خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سید علی محمد باب

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سید علی محمد باب :

در این خصوص نیز مثل سایر مطالب اختلاف شدیدی میان مسلمانان و بابیه و بهائیه می باشد که ما قول هر یک از آنها را میآوریم تا خواننده را ازین میان چیزی دستگیر شود چه حقیقت چندان آشکار نیست.و العلم عند اللّه.منابع مسلمان مثل ناسخ التواریخ و روضه الصفا و سایر کتب اسلامی مینویسند که جسد باب طعمه حیوانات و طیور شد زیرا سه روز در خندق کنار شهر افکنده شده بود.

اما منابع بابی:در کتاب نقطه الکاف آمده«…باری جسم آن سرور را دو روز و شب در میدان انداتند بعد از آن در محلی دفن نمودند که حدیث در باب آن مکان از ائمه طاهرین صلوات اللّه علیهم اجمعین وارد شده بود، بعد از آن احیا جسم مطهر ایشان را و قربانی کوی وفایش آقا محمد علی را بیرون آورده با حریر سفید پیچیده نظر بوصیت خود ایشان بنزد حضرت وحید ثانی(مقصود میرزا یحیی صبح ازل است)آوردند و آن جناب بدست مبارک خود نعش شریف آن حضرت را در قبر نهادند در محلی که حدیث از حضرت امیر المؤمنین ع وارد است…خلاصه آنکه الحال این امر مستور است و هر کس نیز بداند بر او حرامست اظهار آن، تازمانیکه حضرت خداوند مصلحت در اظهار آن بداند.(نقطه الکاف ۲۵۰)

در کتاب«مجمل منیع»از نوشته های میرزا یحیی صبح ازل این واقعه بدین گونه ذکر شده:«پس از واقعه مذکور(اعدام باب)حاجی سلیمان خان اشخاصی را مهیا نمود که آن جسد مطهر را با مرفوع آقا محمد علی برداشته تفویض باو کنند نظر بآنکه از ضرب گلوله با هم آمیخته شده بود در یک صندوق نهاده و پیچیدند بدین واسطه حقیر هم تصرفی ننموده در همان صندوق با حضرت در یکجا بامانت بود تا آنکه دزدیند از قرار معلوم پیراهن و لباس ایشان را کنده بودند چون عادت ایرانیان است بر خلاف یهود که قرعه به پیراهنی زدند(؟)وزیر جامه ای که با ایشان بود نشانه تیر شده بود حاجی سلیمان خان آورده بود».

دو قسمت فوق از دو کتاب بابی است و با دقت در آن معلوم میشود که اولا حاجی میرزا جانی ندانسته چه اندازه اغراق گفته، در صورتیکه میرزا یحیی خود اظهار بی اطلاعی از هر چیز حتی جسد و کفن حریر و محل دفن مینماید.ثانیا تصریح میرزا یحیی باینکه جسد را«دزدیدند»نکته ایست که هیچ جا دیده نشده و بدون شک هر چند تصریح نشده، منظور از کسانی که جسد را«دزدیدند»دشمنان او یعنی بهائیه، پیروان میرزا حسینعلی بهاء اللّه بوده اند و الامسلمین توجهی بجسد نداشتند و اگر دسترس پیدا میکردند علی رؤس الاشهاد آن رابترتیبی از میان میبردند و ترسی از کسی نمیداشتند.

اما طبق منابع بهائی:در کتابی که عباس افندی ملقب بعبد البهاء(غصن اعظم) پسر میرزا حسینعلی بهاء اللّه بدون امضاء بعنوان«مقاله سیاح»نوشته در این خصوص آورده است که:

«بعد آن دو جسم را از میدان بخارج شهر بکنار خندق نقل نمودند و آن شب در کنار خندق ماند، روز ثانی قونسول روس با نقاش حاضر شد و نقش آن دو جسد را بوضعی که در کنار خندق افتاده بود برداشت.

شب ثانی نیمه شب با بیان آن دو جسد را بردند و روز ثالث مردم چون جسد را نیافتند، بعضی گمان نمودند که جانوران خوردند…روز ثانی این وقوعات سلیمان خان پسر یحیی خان که از فدائیان باب و خوانین آذربایجان بود حاضر و یکسر در خانه کلانتر تبریز وارد و چون کلانتر دوست قدیم و یار و ندیم او بود و ازین گذشته شخصی عارف مشرب و با هیچ طایفه کره و ملالی نداشت سلیمان خان این سر را پیش او فاش نمود که امشب با چند نفر بانواع وسائل و تدبیر در استخلاص جسد میکوشیم و اگر چنانچه ممکن نشد هر چه باداباد هجوم مینمائیم یا بمقصود میرسیم و یا جان رایگان در این راه می افشانیم. بدوت تعب و مشقت بهر وسیله و اسبابی بود جسد را آورده بحاجی سلیمان خان تسلیم کرد و چون صبح شد قراولها بجهت عذر خویش گفتند که درندگان خوردند.آن شب آن جسد را در کار خانه شخص میلانی بابی محفوظ نمود روز دیرگ صندوق ساخته در صندوق نهاده امانت گذاشتند بعد بموجب تعلیمابی که از طهران رسید از آذربایجان حرکت داده بکلی این قضیه مستور ماند».مقاله سیاح ص ۶۷-۶۳این مطلبی است که عبد البهاء در ۱۳۰۸ در کتاب بی امضاء خود نوشته است مطالب او را سایر کتب بهائیه تکمیل میکند بدین ترتیب که اللّه یار خان با جمعی از بابیه مثل عباس میلانی