خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 70 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل صیانت از مکتب صادقی(۱) :

بسم الله الرحمن الرحیم، و الصلوه و السلام علی خیر خلقه، و اشرف البریه مولانا ابی القاسم محمد«صلی الله علیه وآله » و علی آله المعصومین سیما بقیه الله فی الارضین، حجه ابن الحسن المهدی «عجل الله تعالی فرجه الشریف ».
در آغاز به شما خواهران بزرگوار، اساتید و مربیان دانشگاه، تبریک و تهنیت می گویم و از زحمات و خدمات ارزنده شما سپاس و تقدیر دارم.
ماه رجب ماهی است که در آن رحمت خداوند بیش از ماههای دیگر بر بندگانش ریزش دارد; به همین دلیل آن را رجب الاصب نامیده اند. رجب ماه ولایت و دروازه ورود ماه شعبان است، و ماه شعبان، ماه رسالت و دروازه ورود به ماه رمضان است که خود ماه خدا و ضیافت الله است. در ماه رجب دعایی وارد شده که در آن سخن از میلاد دو امام معصوم (امام باقر و امام جواد«علیهم السلام ») آمده است. شاید بدین دلیل که آن دو امام همام، در ایام تقیه دیده به جهان گشوده اند. ماه رجب، ماه میلاد علی مرتضی و ماه وفات امام موسی کاظم «علیهماالسلام » است. رجب، ماه مبعث و ماه تجلی اعظم خداوند است.
شما اظهار محبت فرمودید. ولی من خود را لایق آن نمی دانم که در مقام پدری باشم. در هر حال آرزو داریم که افتخار فرزندی ائمه اطهار«علیهم السلام » نصیبمان گردد. رسول خدا«صلی الله علیه وآله » فرمودند: یا علی! لئن یهدی الله بک رجلا خیر مما طلعت علیه الشمس. «اگر یک نفر به وسیله تو هدایت بشود،(برای تو) بهتر از آن چیزی است که خورشید بر آن می تابد.» ما آرزومندیم که به عنوان فرزند روحانی نهایت تلاشمان، تبلیغ و نشر معارف ائمه هدی «علیهم السلام » در ذهن مردم باشد. ان شاءالله بپذیرند که همه ما، این افتخار را داشته و در شمار فرزندان روحانی آنها باشیم.
در آغاز عرایضم، قسمت کوتاه حدیثی را به مناسبت ایام میلاد مولا امیرالمؤمنین «علیه السلام » از کتاب جامع الاحادیث انتخاب کرده ام. این حدیث برای ما که در مسیر تعلیم و تربیت هستیم بسیار مفید است. این حدیث را از کتاب من لا یحضره الفقیه نقل کرده اند. مرحوم صدوق می نویسند: قال امیر – المؤمنین «علیه السلام » فی وصیه لابنه محمد بن الحنفیه «رحمه الله »: یا بنی لا تقل ما لا تعلم بل لا تقل کل ما تعلم. فرزندم! چیزی را که نمی دانی، نگو! البته این عبارت مربوط به آموزش نیست بلکه، بطور کلی هرچه را که انسان نمی داند، نباید بگوید. باید علم داشته باشد تا بتواند درباره مردم قضاوت کند، یا به تحلیل موضوعات سیاسی، اجتماعی و دینی بپردازد. بنابراین انسان باید درباره هرچیزی که “لا تعلم” است توقف بکند و آن را بیان نکند. اگر شاگردان چیزی از شما پرسیدند که نمی دانستید، خجالت نکشید و بگویید الآن نمی دانم، بعد می گویم. مبادا اقرار به جهل کنید و جوابی خلاف واقع بدهید! انسان حتی هرچیزی را هم که می داند، نباید بگوید; به قول معروف، دروغ گفتن حرام است ولی راست گفتن، واجب نیست. برای اینکه صلاح نیست انسان بعضی چیزها را که می داند بگوید. بعد حضرت استشهاد می کند به آیه کریمه فان الله تبارک و تعالی قد فرض علی جوارحک کلها فرائض، یحتج بها علیک یوم القیامه. خداوند بر جوارح شما اموری را واجب کرده که روز قیامت بوسیله همان جوارح از شما بازجویی خواهد کرد. و یسالک عنها و ذکرها و وعظها و حذرها و ادبها و لم یترکها سدی «خداوند وظایف این اعضاء را یادآوری کرده است و نسبت آنها هشدار و بیم داده، آنها را یله و رها نگذاشته است.» فقال الله تعالی: و لا تقف ما لیس لک به علم. ان السمع و البصر و الفؤاد، کل اولئک کان عنه مسؤولا. «چیزی را که نمی دانید پیگیری نکنید. » مقصود از پیگیری نکردن، ترتیب اثر ندادن است، نه اینکه چیزی را که نمی دانید نپرسید. به عبارت دیگر یعنی چیزی را که نمی دانید، رهایش کنید تا بدانید; زیرا سمع و بصر و دل انسان، همگی در روز قیامت مورد سؤال قرار می گیرند حتی راجع به آن چیزی که در دل انسان خطور می کند، سؤال و حساب هست. البته گفته اند که اگر کسی خیال گناهی بکند قبل از انجامش آن را به پایش نمی نویسند. پس چطور آیه می فرماید که فؤاد(دل) هم مورد سؤال قرار می گیرد؟ جواب آن است که اولا بعضی از گناهان مخصوص دل است و بروزی ندارد; مثل ریا که گناه قلبی است. انسان با نیت و انگیزه اش ریا می کند. اگر هم تظاهر کند، آن تظاهر خود ریا نیست. آنچه عمل را ریا می کند، نیت است; عمل ریایی و بدون ریا تفاوتی با هم ندارد و مساوی است. علمای اخلاق گفته اند که گمان بد به تنهایی حرام نیست ولی اگر انسان خاطره را ادامه بدهد یعنی در دلش بپروراند و دنبال این برود که فلانی چه کار می کند به کجا می رود، چه کرده و چه نکرده است، و سوء ظن خودش را در دل حفظ بکند و همیشه به آن طرف بدبین باشد، اینجاست که می گویند اشکال دارد. قرآن مؤمنان را نهی کرده از سوء ظنی که ادامه داشته باشد و منشا تجسس، بی اعتمادی و نگرانی در جامعه شود. خلاصه اینکه آیه می گوید سمع، بصر و فؤاد همه مسؤول هستند. قال الله تعالی: اذ تلقونه بالسنتکم و تقولون بافواهکم ما لیس لکم به علم، و تحسبونه هینا و هو عندالله عظیم. «آنگاه که سخن از دهان یکدیگر می گرفتید و بر زبان می راندید چیزی را که درباره اش هیچ نمی دانستید و گمان می کردید که کاری خرد و بی اهمیت است; و حال آنکه نزد خدا کاری بزرگ است.»; یعنی ترتیب اثر دادن به چیزی که انسان نسبت به آن آگاهی و علم ندارد این شمول دارد و حتی مطالب علمی، تفسیر قرآن و تحلیل سیاسی را هم دربر می گیرد. بسیاری از مشکلات زمان ما به این دلیل است که غالب گفته های مردم از روی حدس و گمان است; ان الظن لا یغنی من الحق شیئا. قرآن می فرماید که ظن نمی تواند جای حق را بگیرد.
حدیثی را که می خواهم برایتان نقل کنم، بطور مفصل می توانید در جامع الاحادیث باب جهاد، جلد ۱۴ صفحه ۵۶ بخوانید; می دانید که باب جهاد دو بحث مهم دارد: جهاد اصغر و جهاد اکبر. پیغمبر«صلی الله علیه وآله » به مجاهدانی که از جنگ تبوک باز می گشتند، فرمود: رجعتم من الجهاد الاصغر و علیکم بالجهاد الاکبر. «شما از جهاد اصغر برگشتید و بر شما باد جهاد اکبر!» مسلمانان تعجب کردند که جهاد اکبری که در پی می آید چیست؟ جنگ به این مهمی را انجام داده ایم، چه جنگ دیگری در پیش است که پیامبر«صلی الله علیه وآله » می فرماید: علیکم بالجهاد الاکبر؟!. پیامبر اکرم «صلی الله علیه وآله » فرمودند این جهاد با جسم و بدنتان بود و جهاد اکبر، جهاد با نفس و روحتان است. در کتابهای احادیث به تناسب ، جهاد اکبر و جهاد اصغر، هر دو در کنار هم آمده است; فرمودند: بدترین دشمن، نفسی است که در خود انسان است. انسان گاهی در جنگ با دشمنان خارجی پیروز می شود ولی در برابر دشمن داخلی مقهور می شود. امیدواریم که همه شما خواهران عزیز در جهاد اکبر پیروز باشید. شما خانمها در این دانشگاه واقعا جهاد اکبر می کنید. بسیاری از خانمها مشغول زندگی شخصی هستند، مسلمان و مؤمن هم هستند; ولی جهاد شما را انجام نمی دهند. لئن یهدی الله بک رجلا خیر مما طلعت علیه الشمس. مهم آن است که ما بتوانیم هادی باشیم و دست دیگران را هم بگیریم. تنها به فکر خود و خانواده مان نباشیم، مخصوصا در زمان ما که این جهاد بزرگ اهمیت و ارزش بسیار دارد; زیرا در زمانی قرار گرفته ایم که طبق احادیث، فتنه ها زیاد است. اینک چند تذکر می دهم; پس از آن اگر شما هم سؤالی داشتید، مطرح بفرمایید!
اولا بدانید که دانشگاه امام صادق «علیه السلام » با نیت تربیت دانشجویان مبلغ تاسیس شده است; دانشجویانی که دو امتیاز داشته باشند: امتیاز علمی و امتیاز دینی و تقوایی. امتیاز علمی به این معنا که واقعا پاسخگوی سؤالهای روز باشند. چون بعضیها معلومات زیادی دارند و کتابهای بسیاری می خوانند، کتب فقه، اصول، فلسفه و کتابهای دیگر; ولی بعد از اینکه وارد جامعه می شوند، پاسخگوی سؤالات نیستند. بسیاری از طلاب همینطورند; در حوزه که هستند، توجه ندارند که بیرون چه می گذرد. در حالی که علم، مخصوصا علم دین، برای این است که پاسخگوی سؤالات مردم باشد، مشکلات مردم را حل بکند; اعم از سؤالاتی که خودیها و مؤمنان مطرح می کنند، یا سؤالاتی که از طرف مخالفان مطرح می شود. می توان گفت دانشجو و طلبه مثل سربازی است که هم امنیت داخل کشور را و هم امنیت مرزها را تامین می کند.
در هر دو جهت باید آماده بود. چندی پیش حدیثی را از امام حسن عسگری «علیه السلام » ،ظاهرا به نقل از امام رضا«علیه السلام » ، می خواندیم که حضرت برای مساله امامت، این دلیل را می آورند که خداوند پس از درگذشت پیامبرانش، مردم را به حال خود رها نمی کند که دشمنان، شیاطین و طاغوتها عقاید آنها را به انحراف بکشانند و کسی نباشد به دادشان برسد. لطف خدا اقتضا می کند که عده ای پاسخگو باشند. اگر امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف » ظاهر بودند، باز هم نیاز بود که عده ای از شاگردانشان در عالم منتشر شوند و پاسخگو باشند. اینطور نیست که وقتی حضرت «عجل الله تعالی فرجه الشریف » ظهور کردند، در همه مدرسه ها را ببندند. بعضیها گمان می کنند در زمان حضرت به مدرسه، دانشگاه، پلیس، استاندار، فرماندار و طبیب نیازی نیست! خیر، اینطور نیست که ماهیت دنیا از اساس منقلب بشود، دنیا دنیاست منتها در آن زمان، زمینه صلاح بیشتر است; یعنی صلاح بر فساد غلبه می کند. والا اینگونه نیست که اصلا فسادی نباشد. آدمها را فرضا به یک کارخانه نمی برند، بکوبندشان و سپس موجودات فرشته منش خلق کنند; در همان زمان هم ما به سرباز و مبلغ خانم و آقا نیاز داریم. همه اینها باید پاسخگو باشند. مسلما زمان ظهور مشکلات بیشتر است. همانطور که لطف خدا اقتضا می کند انبیا و ائمه «علیهم السلام » را بفرستد، چنین نیز اقتضا می کند که عده ای شاگردان خوب امام صادق «علیه السلام » باشند; این لطف بحمدالله شامل حال شما شده است. خدا را شاکر باشید که چنین توفیقی نصیبتان شده است. هستند کسانی که می خواستند به این دانشگاه بیایند، اما توفیق پیدا نکردند. این یک لطف الهی است پس خدا را شاکر باشید و مشکلاتی را که در پیش دارید تحمل کنید و صبر داشته باشید و هرچه بیشتر از اطراف حمله می شود، آمادگیتان را بیشتر کنید; مانند سربازانی که وقتی حمله دشمن و آتش دشمن بیشتر شود، باید بیشتر آماده دفاع باشد. اگر مرزها آرام باشد، سرباز هم در سنگرش آرام می گیرد و می خوابد. ولی اگر ببیند آتش دشمن شدید است، دیگر نمی تواند بخوابد، او هم باید پشت سنگرش آماده باشد. حداقل اگر جلوتر نمی رود، باید سنگرش را حفظ کند که دشمن ناگهان نیاید. من به شما عرض می کنم امروز که حکومت اسلامی برقرار و دین اسلام حاکم شده و بحمدالله در این کشور بعد از هزار و چند سال این نعمت الهی به ما داده شده است، دشمنها فهمیده اند که باید چه بکنند.