خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 82 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آموزش قرآن در مکتب رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم :

چکیده

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم نخستین معلم قرائت قرآن بود . قرآن را با صوتی زیبا و شمرده و با رعایت وقف ها بر اصحاب

می خواند . البته بر کثرت وجودت قرائت تاکید نمی ورزید . حتی می فرمود: قرآن را هر گونه ای که می توانید، بخوانید . آن حضرت

بیشتر بر فهم قرآن تاکید می کرد . حاملان قرآن نزد او مکانتی عظیم داشتند . این مقاله مباحثی را در زمینه آنچه آمده، در بر دارد

.

کلید واژه ها: قرائت، اقراء، تلاوت، رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم، قراء، صحابه

.

۱)

مقدمه

خدای متعال قرآن کریم را بر پیامبر خود فرو فرستاد و وی را به تلاوت قرآن بر بندگان و تعلیم کتاب و حکمت به آنان موظف

فرمود . حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به عنوان نخستین معلم قرآن، آیات الهی را بر مردم می خوانده است و مؤمنان به

تلاوت وی گوش جان فرا می داده اند . ایشان در همه جهات، از جمله در مقام «تعلیم قرآن » اسوه حسنه بودند و در زمینه تعلیم

کتاب و حکمت روشی حکیمانه داشتند . پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم و پس از ایشان ائمه معصومین علیهم السلام به طور کلی

شیوه زندگی کردن با قرآن را تعلیم می دادند، و قرآن را به عنوان بخشی از زندگی و یا به تعبیر درست تر، متن زندگی اهل آن

مطرح می ساختند; بطوری که در زندگی آنان، پنهان یا آشکار، حضوری دائمی و همیشگی داشته است

.

هدف پیامبر و بلکه هدف از نزول این کتاب آن بوده است که در همه عرصه های زندگی از نیازهای فردی و جسمی انسان ها تا

حیطه تعلیم و تربیت، نقش مستمر و فعال داشته باشد

.

«

حیات » قرآن در همین عرصه ها معنا می یابد; بر اساس این نوع آموزش، قرآن پدیده ای جدا از زندگانی انسانها نبوده و مردم در

مراجعه به آن، نه از لحاظ قرائت و نه از لحاظ فهم و درک و عمل به آن با هیچ مشکلی مواجه نبوده اند . پیامبر اکرم و ائمه

معصومین پیوسته می کوشیدند، حجابهای مستور و غیر مستور بین قرآن و انسانها را برطرف سازند، تا آنان خود بتوانند از این

معدن پرنور بهره برگیرند . آنگاه راه بهره گیری را نیز به آنان می آموختند

.

بدون شک، مشاهده وجود مقدس رسول اکرم، آن شخصیت الهی و «اسوه حسنه » بر مسند اقراء و تعلیم قرآن کریم از زیباترین

صحنه های سیره است . تواریخ و سیره ها صحنه های فراوانی را از این دست ضبط کرده اند

.

در آیه دوم سوره جمعه که وظایف سه گانه پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم را در هدایت امت بر می شمارد، در میان آنها تلاوت

جایگاه نخست را دارا است: هوالذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلوا علیهم آیاته ویزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا

من قبل لفی ضلال مبین

. ^(۱) [

جمعه ۲

].

قبل از بحث تقدم یا عدم تقدم تزکیه بر تعلیم، باید گفت که این تلاوت آیات الهی است که بر هر دو مقدم شده است . قرآن مجید

از مقوله «لسان » ، «بیان » و «قرائت » است و دیگر آثار و خواص آن، ورای «لسان » آن که «عربی مبین » است، جای گرفته است . فرو

نهادن دیده اهتمام بر این مقوله، موجب بروز اختلال در تاثیر قرآن بر فرد و جامعه خواهد بود; هر چند بازار طرح و عرضه انواع

بحثها و پژوهش ها گرم باشد

.

۲)

نحوه قرائت و اقراء پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم در قرائت قرآن وآموزش آن به مردم از اوصافی برخوردار بودند که اینک بدان پرداخته

می شود

.

۱- ۲)

صوت نیکو

مطابق روایتی از امام باقر علیه السلام که در تفسیر عیاشی آمده است، پیامبر اکرم نیکوترین صوت را در قرائت قرآن داشته است

: «

ان رسول الله کان احسن الناس صوتا بالقرآن

» ^(۲) [۱].

در روایتی دیگر آمده است: «کان قرائته صلی الله علیه و آله وسلم مفسره

حرفا حرفا» (قرائت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم واضح، حرف به حرف و عاری از هر گونه پیچیدگی و تداخل حروف بوده

است

).

۲- ۲)

وضوح قرائت

قرائت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم خوش صدایی، وضوح تام و تفکیک کامل حروف و آیه ها را با هم داشته است; امری که

در بسیاری از قرائت های رایج امروز، دیده نمی شود

.

در روایتی زیبا، که نسایی آن را نقل کرده است، تصویری عینی از نمونه اقرای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم بر اصحاب،

آمده است

:

«

عن عقبه بن عامر قال کنت امشی مع رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فقال: یا عقبه قل، قلت: ماذا اقول؟ فسکت عنی ثم قال

:

یا عقبه قل قلت: ماذا اقول یا رسول الله؟ فسکت عنی فقلت: اللهم اورده علی، فقال: یا عقبه قل، فقلت: ماذا اقول؟ فقال: قل اعوذ

برب الفلق . . . . فقراتها حتی اتیت علی آخرها ثم قال: قل ، قلت: ماذا اقول یا رسول الله؟ قال: قل اعوذ برب الناس . . . . فقراتها حتی

اتیت علی آخرها»: (عقبه بن عامر گوید: با پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم راه می رفتم; ایشان فرمود: ای عقبه! بگو! گفتم: چه

بگویم؟ حضرت سکوت کرد . سپس فرمود: عقبه، بگو، گفتم چه بگویم ای پیامبر خدا؟ «حضرت سکوت کرد گفتم: «خدایا سخن

حضرت را به من بازگردان » ، فرمود: ای عقبه! بگو! گفتم چه بگویم؟ فرمود: قل اعوذ برب الفلق . . . . من آن را خواندم تا به آخر آن

رسیدم; سپس فرمود: ای عقبه! بگو! گفتم: چه بگویم؟ فرمود: قل اعوذ برب الناس . . . من آنگاه آن را تا پایان خواندم

).

یکی از نکته های این روایت، آن است که حضرت از هر فرصت مقتضی برای تشکیل کلاس درس و آماده سازی ذهن کسی که برایش

قرآن می خواند، استفاده می کند . تکرار امر «قل » و پاسخ های عقبه مبنی بر اینکه «چه بگویم » وی را سراپا گوش می سازد; تا به

محض جریان یافتن واژه ها بر لب های مبارک حضرت، آن را یکباره فرا گرفته، به قلب خویش منتقل سازد

.

۳- ۲)

رعایت وقوف

شناساندن مواضع وقف و تکیه بر رعایت آن، یکی دیگر از ارکان آموزش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم بوده است . بعضی

اصحاب روایت کرده اند: «کنا نتعلم الوقوف کما نتعلم القرآن [۲]: (همانگونه که قرآن را فرا می گرفتیم، وقف ها را نیز می آموختیم

).

امام امیرالمؤمنین علیه السلام حفظ وقوف را یکی از ارکان ترتیل می دانستند; چنانکه فرمودند: «الترتیل تجوید الحروف و حفظ

الوقوف » (ترتیل، نیکو ادا کردن حروف و رعایت وقفهاست

).

یکی از دقت های رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم وقف بر پایان هر آیه بوده است . در تفسیر مجمع البیان، ذیل سوره

«

قل هوالله » آمده است، پیامبر در پایان هر آیه از این سوره وقف می فرمودند . این مساله در روایتی دیگر از «ام سلمه » دارای شمولی

بیشتر است: «کان النبی صلی الله علیه و آله وسلم یقطع قرائته آیه آیه » (پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم قرائت خویش را به صورت

آیه آیه، تقطیع می کردند

).

۴- ۲)

اقراء کوثری

آنچه در روش آموزش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم به چشم نمی خورد، «اقراء تکاثری » است و آنچه اهمیت دارد،

«

اقراءکوثری » است; یعنی اقرایی که خیر کثیر به همراه آورد، نه ظاهری چشمگیر . شیخ صدوق در روایتی آورده است که مردی

نزد پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم رفت تا وی را قرآن بیاموزد . حضرت شروع به خواندن قرآن کرد تا به این سخن خدای تعالی

رسید که: «فمن یعمل مثقال ذره خیرا یره و من یعمل مثقال ذره شرا یره » . مرد گفت: همین مرا کافی است; آنگاه برخاست و رفت

.

پیامبر فرمود: این مرد رفت در حالی که فقیه گردیده بود [۳]. پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم در مقام سخن گفتن از تاثیر اقراء و

کوثری بودن آن، از همین میزان اثرپذیری، تعبیر به فقاهت و فهم دین کرده اند

.

روایتی دیگر از ابن مسعود و ابی بن کعب، شیوه تعلیم رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم را اینچنین بیان می کند: «ان رسول الله

صلی الله علیه و آله وسلم کان یقرؤهم العشر فلایجاوزونها حتی یعلموا ما فیها من العلم فیعلمهم القرآن والعمل جمیعا» [۴]. (رسول

خدا صلی الله علیه و آله وسلم بر اصحاب، ده آیه را می خواند و آنان از آن ده آیه نمی گذشتند; تا آنچه از آگاهی در آن وجود داشت،

دریابند، به این ترتیب، پیامبر به ایشان قرآن و عمل را با هم تعلیم می داد

).

اولین نکته ای که از این حدیث استفاده می شود، تقدم کیفیت بر کمیت و دوری از انباشتن آیه ها و سوره ها بر روی یکدیگر است

.

تحذیر امت از انبوه کاری و روی هم انباشتن بدون تدبر آیات در دستورها و ارشادهای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم نسبت به

قرائت قرآن در نماز نیز دیده می شود; ابوسعید خدری از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم روایت کرده است: «امرنا رسول الله ان

نقرا فاتحه الکتاب و ما تیسر» [۵] رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم ما را به خواندن سوره «فاتحه الکتاب » و خواندن سوره ای

کوتاه به دنبال آن امر کرد . تاکید حضرت در مورد نماز نیز به جهت دوری از تحمیل بیش از حد طاقت و جلوگیری از پدید آمدن

ادبار نسبت به قرآن، مورد تاکید قرار گرفته است

.

این در حالی است که بنا بر چند روایت که «ابن شبه » در «تاریخ المدینه المنوره » نقل کرده است، عثمان شبها یک رکعت نماز

می خوانده و قرآن را در آن ختم می کرده است [۶]. منظور ما در اینجا، بررسی صحت و سقم سند این روایت نیست; تنها به ذکر این

نکته اکتفا می شود که حتی اگر چنین کاری عملا نیز مقدور باشد و فاصله چند ساعت میان نماز عشا و نماز صبح، برای چنین

کاری کفاف دهد، دست کم تلاوتی واضح و مطلوب صورت نخواهد گرفت; به همین دلیل، چنین اموری هرگز در کلام و ارشادهای

معصومین علیهم السلام دیده نمی شود و چنین توصیه هایی از سوی آنان، صادر نشده است و اینگونه امور مورد تشویق و تمجید

آنان قرار نگرفته است . آنچه در مکتب اهل بیت مورد تشویق قرار گرفته است، تهجد با کیفیتی مخصوص است که در کتب متعدد

وارد شده است; یعنی هشت رکعت نماز شب، دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر که در مجموع یازده رکعت می شود و رکوع و

سجود پیاپی در میان آن بنده را وادار می سازد، پس از خواندن چند آیه در برابر پروردگارش به خاک درافتد و بر پاکی او و عظمت

کتابش، گواهی دهد

.

بنا بر فتوای علمای شیعه، دست کم در چهار موضع قرآن کریم، سجده واجب است و کسانی که با شنیدن آیات الهی سجده

نمی کنند، در آیات متعدد دیگری مورد توبیخ و ملامت قرار گرفته اند: «فما لهم لایؤمنون و اذا قرئ علیهم القرآن لایسجدون

» [

انشقاق ۲۰و۲۱]: (آنان را چه شده که ایمان نمی آورند و چون قرآن بر آنان قرائت شود، سر به خاک نمی سایند

).

از سوی دیگر، کسانی که با شنیدن آیات الهی، سر به سجده فرود می آورند و یا به تعبیر دیگر، آیات الهی آنان را به خاک می افکند،

مورد تقدیر قرار گرفته اند: «اذا تتلی علیهم آیات الرحمن خروا سجدا و بکیا» [مریم ۵۸]: (چون آیات [خدای] بخشنده بر آنان

تلاوت شود، به خاک و گریه می افتند

).

در روایات، احادیث متعددی از این دست ملاحظه می شود که: «من قرا القرآن فی اقل من ثلاث لم یفقهه » (هر که قرآن را در کمتر

از سه روز بخواند، آنرا فهم نمی کند

).

اصحاب، همزمان با نزول تدریجی قرآن و به فراخور حال خود، آیه ها و سوره های پراکنده را با واسطه و یا بی واسطه، از لسان

مبارک بزرگ معلم قرآن و به صورت سمعی، فرا می گرفتند

.

چه بسا فردی از صحابه تازه مسلمان یک یا چند سوره می دانست و صحابی دیگر که سابقه بیشتری در اسلام داشت، دهها سوره

.

برای هر یک از این دو، همان میزانی که فرا گرفته بودند و آن را بدون هیچگونه عارضه و مشکلی قرائت می کردند، «قرآن » محسوب

می شد و عبارت پایانی آن، موضع ختم ایشان تلقی می گشت

.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم در شیوه آموزش از یکسو، بر این اصل تاکید می کرد که «قرآن » هر کس به همان میزانی است

که بر او اقراء شده و او آن را فرا گرفته است; لذا قرآن آموز را از انبوه کاری و انباشت تکاثری باز می داشت تا بقیه سوره ها را نیز به

همان شیوه اصولی و صحیح اقراء از جناب ایشان یا دیگران فرا گیرد و از سوی دیگر، بر تکرار مستمر میزان فرا گرفته شده، به

منظور تثبیت آن در قلب قرآن آموز، تاکید می ورزید: سئل رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم ای الناس خیر؟ قال: «الحال

المرتحل، ای الفاتح الخاتم الذی یفتح القرآن و یختمه فله عندالله دعوه مستجابه » [۷] (از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم سؤال

شد: بهترین مردم چه کسی است؟ فرمود: حال مرتحل; یعنی کسی که پیاپی قرآن را به قرائت آغاز می کند و آن را به پایان می برد

.

دعای چنین کسی نزد خدا مستجاب است) [۸

].

۵- ۲) «

تیسیر» در تعلیم قرآن کریم

<