خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)*

فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)*؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* شامل 65 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی (انتولوژی)* :

یکی از بخشهای مهم اندیشه فلسفی انسان را، ادله وجود خداوند به خود اختصاص داده است. این امر از دیرباز تاکنون از مباحث اساسی مورد نظر متکلمان و فلاسفه مسلمان و غیرمسلمان بوده است.
“اندیشمندان، در طریق عقل، براهینی برای اثبات وجود خداوند ارائه کرده اند که به دو نوع تقسیم می گردد: نوع اول استدلال لمی (پیشینی) ^(۱) از ذات خدابه وجود او و نوع دوم استدلال انی (پسینی) ^(۲) از تجربه متناهی (و از روی معلولات ) به وجود اوست. ^(۳)
نخستین نمونه از نوع اول ، برهان وجودی (هستی شناختی ) است که اولین تدوین آن از قدیس آنسلم ^(۴) و روایت دیگرآن از دکارت ^(۵) است. برخی دیگر همانند لایپ نیتز، اسپینوزا، هارت شورن و ما لکولم نیز در دفاع از برهان وجودی به بازسازی آن پرداخته اند و صوری چند از آن ارائه کرده اند که پرداختن به آنها مجالی دیگر می طلبد. بنابر این ما در این مقاله به ذکر تقریر آنسلم و دکارت از برهان وجودی و برخی اشکالات وارد بر آن دو اکتفا می کنیم.
“برهان وجودی در صدد است که با ترک دامنه تجربه و ورود به فضای عقل محض، وجود خدا را اثبات کند. طرفداران آن بعضا استدلال می کنند که وجود خداوند ، ضروری تر از نتایج ریاضی است دکارت در نامه ای به مرسدن می نویسد: ^(۶) آنگونه که برای من آشکار شده است، بخوبی جرات می کنم از یافتن استدلالی بر وجود خداوند به خود ببالم; استدلالی که نهایتا آن را رضایت بخش یافته ام و توسط آن می دانم خداوند وجود دارد، با اطمینانی بیشتر از آنکه حقیقت هر قضیه هندسی را می دانم.” ^(۷)
این برهان در کنار مدافعان خویش ، مخالفان و منتقدان سرسختی نیز داشته است که در بیان اشکالات از بعضی سخن خواهیم گفت. برهان وجودی به بیان آنسلم
آنسلم در آغاز (تعریف یا ) مفهوم مسیحی خداوند را در این عبارت خلاصه می کند: “وجودی که بزرگتر از آن تصور نتوان کرد; آشکار است که منظور آنسلم از “بزرگتر” برخوردار بودن از کمال بیشتر است و نه بزرگتر از لحاظ حجم و مکان . در مرحله بعدی و بسیار مهم این برهان، وی میان آنچه که تنها در ذهن وجود دارد، و وجود او در عالم واقع اینگونه تفاوت می گذارد: اگر کاملترین وجود قابل تصور، تنها در ذهن وجود داشته باشد، با این تناقض مواجه خواهیم شد که ممکن است باز هم بتوان وجود کامل تری را تصور کرد; یعنی همان وجود با این وصف که در عالم واقع نیز مانند عالم ذهن وجود داشته باشد. بنابر این کاملترین وجود قابل تصور، باید هم در ذهن وجود داشته باشد و هم در عالم واقع.” ^(۸)
“آنسلم در بیان دیگری در فصل سوم کتاب خویش ^(۹) از نو همین برهان را طرح می کند اما این بار نه تنها آن را در مورد وجود خداوند به کار می برد بلکه به وجود واجب و یگانه او نیز متوجه می گرداند.” ^(۱۰)
صورت اول و دوم برهان وجودی به بیان آنسلم ، بصورت زیر بیان می گردد:
صورت اول: “خداوند بنا به تعریف، وجودی است که هیچ چیز بزرگتر از آن تصور نمی شود.
اگر چیزی که بزرگتر از آن قابل اندیشیدن نیست، تنها در ذهن وجود داشته باشد، همان چیزی که بزرگتر از آن نمی توان تصور کرد، چیزی است که بزرگتر از آن را می توان تصور کرد;
بنابر این شکی نیست که “چیزی که بزرگتر از آن نمی توان اندیشید” هم در ذهن و هم در نفس الامر وجود دارد.” ^(۱۱)
“این قالب قضیه ای را در درون خود پنهان کرده که با اظهار آن، برهان به این صورت در می آید:
۱- هر چه که بتواند به کاملترین موجود قابل تصور اسناد داده شود (محمول واقع شود) باید در مورد آن تصدیق شود، در غیر اینصورت بنابه تعریف، کاملترین موجود ممکن نخواهد بود.
۲- چنین امکانی وجود دارد که وجودی واقعی (خارج از ذهن ما) به کاملترین موجود اسناد داده شود.
۳- پس به وجود واقعی کاملترین موجود ممکن (قابل تصور) باید اذعان شود.” ^(۱۲)
صورت دوم: “۱- منطقا ضروری است که هر چه برای موجود واجب، ضرورت دارد، مورد تصدیق قرار گیرد.
۲- وجود واقعی منطقا برای مفهوم موجود واجب ، ضرورت دارد.
۳- بنابراین ، منطقا غیر ممکن است که وجود واقعی موجود واجب ، انکار شود.
همانطور که بیان شد. تفاوت دو صورت از برهان در این است که اولی مبتنی بر استناد وجود به موجود در کمال مطلق است و دومی مبتنی بر غیر قابل تصور بودن استناد عدم به موجود واجب . ^(۱۳) ” ایراد گانیلو
“گانیلو راهب معاصر آنسلم ایرادهایی بر برهان مذکور وارد کرده که سه مورد را همراه با پاسخ آنسلم یادآور می شویم.
ایراد اول:برهان بر این قضیه غلط بنا شده است هر چه در ذهن وجود داشته باشد، باید در واقعیت خارج ذهن نیز وجود داشته باشد.
پاسخ: برهان برای هر وجودی بکار نرفته است بلکه فقط برای یک موجود، یعنی موجود واجد کمال مطلق به کار رفته است.
ایراد دوم: نمی توان از مفهوم وجود کامل به وجود خداوند بیشتر از آن پی برد که از تصور صرف جزیره ای کامل به وجود او.
پاسخ: وجود یک جزیره نمی تواند ناشی از تصور آن باشد زیرا چنین چیزی موجودی واجد کمال مطلق نیست که نتواند فاقد چیزی باشد.
ایراد سوم: ما نمی توانیم مفهوم کاملترین موجود ممکن را بسازیم و این کلمه (مفهومی که آنسلم از خدا ذکر کرد) فقط تعدادی کلمه بدون هیچ گونه معنی یا مرجعی است.
پاسخ: ما معنی کلمه “خدا” را می فهمیم با تکیه بر این شواهد: ۱- این لغت به همین صورت کلمه ای همگانی و مانوس است. ۲- ایمان و آگاهی ما مفاد این کلمه را فراهم می آورد.۳- مفاهیم نباید بر حسب تصورات حسی باشد، تصور مفاهیم مجرد امکان دارد . ۴- می توان خداوند را بطور غیر مستقیم ادراک کرد، همانطوری که خورشید از طریق شعاعش درک می شود. ۵- مفهوم کاملترین را با کم کم فراهم کردن از ناقص به کامل و از کامل به کاملترین، می توان به دست آورد.
۶- آنهایی که منکر داشتن تصوری از خدا هستند، باید مفهومی از آنچه انکار می کنند داشته باشند. ^(۱۴) بررسی اجمالی اشکال گانیلو
“گانیلو معتقد است که مقدمه اول برهان آنسلم کاذب است و نمی توان موجودی را تصور کرد که چیزی بزرگتر از آن قابل تصور نباشد . این موجود که ما آن را خدا می نامیم ” به هیچ چیز دیگری شبیه نیست. وقتیکه من [مفهوم] “انسانها” را تصور می کنم، می دانم که معانی این لفظ چیست، چرا که من از انسانها تجربه ای داشته ام ، اما وقتی این عبارت را می شنوم که “موجودی که بزرگتر از آن قابل تصور نیست” معنای تک تک الفاظ آن را می فهمم، اما نمی توانم موجودی را که مدلول این عبارت است، درک کنم.” ^(۱۵)
“اما مقصود آنسلم این نیست که ما می توانیم ذات خداوند را بطور کامل دریابیم، یعنی خداوند را همان طور بشناسیم که او خود را می شناسد. بلکه او معتقد است که ما چندان از خداوند شناخت داریم که حداقل بدانیم او باید موجودی باشد که بزرگتر از آن قابل تصور نیست. و اگر “احمق” ^(۱۶) که منکر خداوند است،درباره چیستی خداوند تامل کند (کاری که البته از انجام آن قاصر است) در می یابد که خدا وجود دارد.” ^(۱۷)
اشکال مهم دیگر گانیلو به آنسلم این بود که “آیا نمی توان با استفاده از صورت برهان آنسلم وجود انواع امور نامعقول را اثبات کرد. استدلال او این بود: فرض کنید من جزیره ای را تصور می کنم که کاملتر از هر جزیره دیگری است… اما آنچه در عالم واقع وجود دارد، کاملتر از آن چیزی است که فقط در ذهن است; لذا این جزیره وجود دارد. ما به مدد این برهان می توانیم (به گزاف) وجود انواع امور خیالی و ناموجود را اثبات کنیم.
آنسلم هیچ گاه به این برهان مستقیما یا به نحو مستوفی پاسخ نداد، اما دیگران این کار را کردند. یکی از پاسخها این است که برهان آنسلم صرفا بر اموری قابل اطلاق است که قابلیت کسب کمالات را دارند. این برهان بر اموری نظیر جزیره ها قابل اطلاق نیست، زیرا جزیره ها محدودند و بنابر این قابلیت تحصیل کمال را ندارند. ^(۱۸) ”
البته به نظر می رسد گانیلو [در اشکال اخیر] در رای خود صائب بوده اما فقط مصداق نادرستی (یعنی جزیره) را برگزیده است. ^(۱۹) بعضی معتقدند برهان مذکور در مورد اموری مانند جزیره بکار گرفته نمی شود نه به این دلیل که کاملترین فرد در مورد آن متصور نیست چون کمال پذیر نیستند بلکه به این دلیل که ضروری الوجود نیستند و پس از تصور عدم وجود کاملترین جزیره تناقضی لازم نمی آید. ^(۲۰) برهان وجودی به بیان دکارت
“برهان وجودی بار دیگر در قرن هفدهم توسط دکارت مطرح می شود و اغلب بحثهای بعدی در این زمینه مبتنی بر روایت دکارت از این برهان است. دکارت تصریح کرد که در پیش فرض این برهان، وجود یک صفت و محمول است که مانند سایر محمولات ، می تواند به نحو معنی داری به موضوعی، حمل و یا از آن سلب شود.” ^(۲۱)
در واقع دکارت نکته ای را مطرح نمود که بخش اعظم مباحثات جدید در باب برهان مذکور، حول آن می گردد.
دکارت در اثبات وجود خداوند از راه برهان وجودی بر اصل وضوح و تمایز که از مبانی مهم فلسفه وی به شمار می رود، تکیه می کند. طرح این اصل در برهان چنین است: “اگر تنها از همین که می توانم مفهوم شیئی را از ذهن خودم بگیرم این نتیجه به دست آید که هر چیزی که آن را با وضوح و تمایز متعلق به این شی ء بدانم در واقع به آن تعلق دارد، آیا از همین نمی توانم برهانی برای اثبات وجود خدا به دست آورم؟ به یقین من مفهوم او یعنی مفهوم وجود کامل مطلق را در ذهن خود از مفهوم هیچ شکل هندسی یا هیچ عددی کمتر نمی یابم و هم چنین علم من به اینکه وجود بالفعل و سرمدی به ذات او تعلق دارد، از علم من به اینکه هر چیزی که بتوانم برای شکل یا عددی اثبات کنم، در واقع به آن شکل یا عدد تعلق دارد، از حیث وضوح و تمایز کمتر نیست…. وجود ، از ماهیت خداوند به همان اندازه انفکاک ناپذیر است که تساوی مجموع سه زاویه با دو قائمه از ماهیت مثلث راست گوشه و یا مفهوم کوه از مفهوم دره، غیر قابل انفکاک است.” ^(۲۲)
دکارت در قسمت دیگری از کلامش اشکالی را مطرح کرده و پاسخ می دهد. وی می گوید: “ممکن است چنین تلقی شود که ذهن ما هیچ ضرورتی به اشیاء نمی دهد بنابراین از صرف