خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) شامل 41 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رهبری درخشان امام موسی صدر برای شیعیان لبنان (۳) :

تلاش های آموزشی و فرهنگی

امام موسی صدر برای محرومیت زدایی از زندگی شیعیان، در عرض چند سال پنج مؤسسه در جنوب لبنان بنیان نهاد که بزرگترین آنها مدرسه صنعتی جبل عامل نام دارد . شهید دکتر مصطفی چمران که مدت هشت سال مدیریت این مدرسه را عهده دار بوده است می گوید:

مدرسه ای است متعلق به یتیمان و محرومان شیعه که اکثر آنها به دلیل تهاجم وحشیانه ارتش رژیم اشغال گر قدس، والدین خویش را از دست داده بودند . آنان در این مکان به صورت رایگان و شبانه روزی درس می خواندند و مهارت های لازم را در رشته های مهندسی مثل نجاری، آهنگری، جوشکاری، برق، الکترونیک و ماشین های کشاورزی و … می آموختند و پس از چهار سال که درس خود را به پایان می رسانیدند وارد اجتماع می شدند و با انجام فنون فراگرفته، حقوق کافی دریافت می نمودند که هم از این راه خانواده خویش را تامین می کردند و هم با دانش اندوزی و شغلی آبرومند احساس کرامت و عزت نفس می نمودند . این مدرسه دارای آن درجه از کیفیت و محتوای آموزشی بود که در اکثر سالها شاگردان، با رتبه ای ممتاز از آن فارغ التحصیل می شدند . البته این مدرسه تنها در درس و تکنولوژی، سرآمد نبود، بلکه یک نوع معنویتی هم آن را عطرافشانی می کرد . شاگردان با معارف قرآنی و روایی آشنا می شدند، در کلاس های عقیدتی حضور می یافتند و با شرکت در نماز جماعت و برپایی سایر شعائر و مراسم دینی، روح و روان خویش را از آلودگی ها پالایش می نمودند و به فضایل و مکارم، آراسته می ساختند . با فنون مبارزاتی و جنگ های چریکی و پارتیزانی آشنا می شدند و در مواقعی که صهیونیست ها حمله می کردند کاملا داوطلبانه و با فداکاری خاصی درصدد آن بودند تا کلاس را ترک کنند و به صحنه نبرد بروند .

مدرسه به صورت پایگاه مقاومی علیه دشمنان داخلی و خارجی در آمد . به همین دلیل اشغال گران قدس و مزدوران عراقی آن را مورد یورش خود قرار می دادند و بارها به آن حمله کردند که در جریان این حملات عده ای از مدرسان، دانش آموزان و کارکنان مدرسه به شهادت رسیدند . با وجود این که شاگردان می دانستند با ماندن در مدرسه کشته می شوند ترجیح می دادند همانجا باشند و مقاومت کنند و شهید شوند . در خلال جنگ های داخلی که تمامی مدارس لبنان بسته بود، این مدرسه به کار خود ادامه داد; زیرا دانش آموزان آن حاضر نبودند محل تحصیل خود را ترک کنند . البته اغلب جایی هم نداشتند و یتیم و بی خانمان بودند . در واقع مدرسه، خانه آنها به شمار می رفت و محل رزم و جنگ و مکان درس و بحث، مرکز تعلیمات دینی و خودسازی اخلاقی پسرانی به شمار می رفت که از سن ۱۱ سالگی تا حدود بیست سالگی در آن اقامت داشتند .

یکی از اموری که امام موسی صدر را به شدت رنج می داد، این بود که دختران شیعه وضع وخیمی داشتند . بیروت مرکز عیاشی خاورمیانه و شیخ نشین های عربی محسوب می گردید . اکثریت دختران جنوب لبنان که در فقر و فلاکت بسر می بردند، به بیروت می آمدند تا با کارهای خدماتی و مانند آن خود را از این محرومیت اقتصادی نجات دهند اما به تدریج به باتلاق فساد کشیده می شدند و دیگر نمی توانستند به آغوش خانواده خود بازگردند . برای این مرد بزرگ قابل تحمل نبود که دختران پاک مسلمان این چنین تباه گردند . از این جهت چندین مرکز آموزش فنی و حرفه ای برای دختران دایر نمود . یکی از آن ها مدرسه ای است به نام «بیت الفتاه » (خانه دختران) که در آن خواهران، خیاطی و هنرهای دستی می آموختند و با کسب مهارت های لازم در رشته های مورد اشاره می توانستند امورات خود را تامین کنند .

امام موسی صدر مدرسه دیگری برای آموزش پرستاری تاسیس کرد که دختران دیپلمه وارد آن می شدند و پرستاری می آموختند . سازمانی برای قالی بافی به وجود آورد که زیر نظر شهید دکتر مصطفی چمران اداره می گردید . متجاوز از سیصد نفر از دختران جنوب لبنان در این کارگاه مشغول کار بودند و پس از یادگیری مهارت های لازم، لوازم مورد نیاز هر دختر برای قالی بافی به خانه اش انتقال می یافت و او با آرامش کامل در منزل مسکونی خود قالی می بافت و مزد ماهانه خویش را از این مؤسسه دریافت می کرد . قالی های بافت دختران در فروشگاههای خیریه به فروش می رفت . متاسفانه با مفقود شدن امام موسی صدر و قطع کمک های مالی از این مؤسسه، مراکز آموزشی، حرفه ای مزبور، بسته شدند .

امام موسی صدر مدرسه ای در شهر صور و بر کرانه مدیترانه تاسیس کرد به نام معهدالدراسات الاسلامیه که در آن مشایخ، تربیت می شدند، دروس حوزوی می آموختند و با فقه شیعه آشنا شده و به کشورهای خود باز می گشتند . طلاب این مرکز غالبا از آفریقا، آسیای جنوب شرقی و برخی مناطق دیگر مسلمان نشین می آمدند . آنان مروج مکتب شیعه در کشورهای خود بودند . اما متاسفانه این مدرسه هم تعطیل شد .

بعدها امام موسی صدر احساس کرد شیعیان مشکلات ریشه ای زیادی دارند و باید کارهای اساسی و بنیادی را برای احیای هویت آنان تربیت داد ; به همین دلیل عازم بیروت گردید و در این شهر مبارزه وسیعی را برای احقاق حقوق از دست رفته شیعه ساکن لبنان آغاز کرد . در آن زمان تمامی طوایف، دارای مرکزیتی در شهر بیروت بودند که مسؤول یا رهبری، آنها را اداره می کرد . مسلمانان سنی مذهب، مرکزی به نام دارالفتوی داشتند که مسؤولیت آن بر دوش شیخ حسن خالد مفتی بزرگ اهل تسنن بود . او سخنگوی این طایفه به شمار می رفت و حقوقشان را از حکومت مرکزی دریافت می کرد، مرجعی رسمی بود که قانون، وی را پذیرفته بود . فرقه دروز، مرکزی به رهبری شیخ العقل داشتند که حقوقشان را استیفا می نمود . مارونی ها توسط رهبری به نام خریش مصالح خود را پیگیر بودند .

اما شیعیان از این مرکز بهره ای نداشتند، به حساب نمی آمدند، کسی نبود که حقوق آنان را مطالبه کند و از حقشان دفاع نماید . در هنگام رای گیری و انتخابات، آنان جزء مسلمانان محسوب می شدند، ولی وقتی می خواست مصالح تقسیم شود، امتیازات در اختیار اهل تسنن بود . حتی اساتید دانشگاه در نوشته ها و گفته های خود بر علیه شیعیان تبلیغ منفی می کردند . یکی از این محققان که مسلمان هم هست، در کتاب اسلام شناسی خود که محتوای آن به صورت متن درسی برای دانش جویان تدریس می گردد نوشته است:

«شیعه ای در تاریخ وجود نداشت . عبدالله بن سبا که یهودی بود این فرقه را اختراع کرد» . در مجله ای که ارگان دارالفتوی است، نویسنده ای مقاله مفصلی درباره شیعه به رشته نگارش درآورد که سراسر آن را ناسزا و اهانت تشکیل می داد . این نوشتار، تاکید داشت که شیعه در طول تاریخ خیانت کرده است .

امام موسی صدر به مطالب آن اعتراض کرد . یکی از محققان شیعه مقاله ای مفصل در جواب این مطالب توهین آمیز نگاشت و در آن ثابت کرد که آنچه در آن نوشته ها ادعا شده فاقد اعتبار و مدرک است و حقایق تاریخی به گونه ای دیگر جلوه داده شده است . امام موسی صدر در چنین اوضاع اجتماعی و فرهنگی آشفته ای وارد بیروت شد تا مقدمات تاسیس مرکزی برای شیعیان را فراهم نماید ^(۱) .