خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 72 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گفتگو درباره دین و هگل :

استاد از هگل پژوهان ایرانی و متخصص در فلسفه سیاسی هگل است. وی در این گفتگو به مسائلی نظیر رابطه فلسفه و دین، فلسفه و الهیات، دفاع عقلانی از دین، دیدگاه هگل درباره ادیان ابراهیمی و دین انسانی، هگل و بازتاب فلسفه او در تفسیر متون مقدس، اندیشه هگل در زندگی براساس دنیای جدید و… پرداخته است.
نقدونظر: هگل رابطه فلسفه و دین را چگونه می بیند؟
طباطبایی: رابطه فلسفه و دین یکی از مباحث عمده فلسفه هگل است وبدون توضیح مبانی فلسفه هگل جواب به این سؤال امکان پذیر نیست.به اجمال می توان گفت که از نظر هگل موضوع فلسفه و دین وهنر، درواقع موضوع واحدی است که به زبان فلسفی «مطلق » یا das Absolute نامیده می شود و هریک از سه شاخه یادشده، یعنی فلسفه و دین و هنر به نوعی به بحث درباره همان مطلق می پردازد. از این نظر، تا حدی، بحث هگل به توضیح فارابی شباهت دارد. زیرا هگل نیزبر آن است که فلسفه، مطلق را در صورت معقول یا Begriff ، دین،مطلق را در صورت تمثیلی یا Vorstellung (به قول فارابی تمثلات) و هنر در صورت محسوس یا Sinnlichkeit درک و بیان می کند.
نقد و نظر: منظور هگل از فلسفه چه بود؟
طباطبایی:یکی از نکات اساسی در فلسفه هگل جمله عجیبی است که در کتاب علم منطق خود در مقابل مادیون قرن هیجدهم نوشته است. او می گوید: فلسفه یا ایده آلیسم است یا اصلا فلسفه نیست. یعنی اگر در آغاز فلسفه، خدا (مطلق) وجود نداشته باشد، نمی توان فلسفه داشت. به عبارت دیگر بر مبنای ماده نمی توان فلسفه درست کرد. منتها ایده آلیسمی که هگل از آن صحبت می کند، در فارسی گاهی به «اصالت تصور» و «پندارگرایی » (به معنای مبتذل آن) ترجمه کرده اند که هیچیک از این معانی نیست. «ایده » در فلسفه هگل آخرین مقوله ای است که در منطق هگل استنتاج می شود. اما منطق هگل چیست؟ اگر بخواهیم به طور ابتدایی بگوییم، هگل در آغاز منطقش می گوید: منطق عبارت است از آنچه در ذهن خدا قبل از آفرینش می گذرد. اگر بخواهیم به زبان خودمان ترجمه کنیم منطق عبارت است از استنتاج مقولات و مفاهیمی که در اعیان ثابته وجود دارند. ذهن خدا قبل از آفرینش، اعیان ثابته به زبان عرفانی و فلسفی خودمان است. هگل می خواهد بگوید اعیان ثابته مقولاتش چیست؟ بعد می گوید آخرین مقوله ای که در منطق استناج می شود، آن مقوله «ایده » است.
پیچیده ترین مقوله یا عین ثابته ای که در علم خدا وجود دارد، عبارت از ایده است.
نقد و نظر: این کلمه از کجا آمده است؟
طباطبایی: این کلمه قبل از اینکه در کلمه اروپایی معنای تصور و صورت ذهنی پیدا بکند، به معنای دقیق آن در فلسفه افلاطون به کار گرفته شده است. افلاطون می گفت یک اعیان ثابته ای وجود دارد که عین ثابت انسان در کنز مخفی است که بعدا من انسان از روی آن الگو ساخته شده ام.می گفت یک تختی آنجاست که عین ثابت آن تخت است. تمامی افراد مثل آن الگو ساخته شده اند و آن الگو، ایده بود. هگل در واقع برگشتش به این فلسفه است. هگل که می گوید فلسفه، ایده الیسم است، یعنی فلسفه ای که منطق است و ذهن خدا قبل از آفرینش (به تعبیراو) و به زبان ما اعیان ثابته ای که در علم کنز مخفی است، اگر فلسفه با توجه به این بحث نکند، به جایی نمی رسد. چون در همه چیز باید به آن اصل برگردد. یعنی به عبارت دیگر یک منطقی است که آن عبارت است از منطق ذهن خدا قبل از آفرینش. می گوید اگر بتوانیم این منطق را درک بکنیم بقیه منطقها ناشی از آن است. منطق عالم ناسوت هم آن منطق است. یعنی آن منطق است که منطق اصلی است. الگو آنجاست و این منطق از روی آن الگو ساخته می شود.
نقد و نظر: آیا هگل منهای انسان، آن ایده را قبول دارد یا آن را هم ساخته ذهن انسان می داند؟
طباطبایی: خیر، قبول دارد. در کلمه ایده الیسم، «ایسم » به معنای «اصالت » ملاصدرایی است. یعنی تحقق چیزی در خارج و ترتب آثار بر آن. پس ما از چیزی سخن می گوییم که در خارج متاصل است و آثاری هم بر آن مترتب است. ایده عبارت است از صورت معقول، و به تعبیر ملاصدرا معقول بالذات است. اگر بخواهیم ایده الیسم را ترجمه کنیم، باید بگوییم «اصالت معقول بالذات ». نزدیکترین چیزی که به بحث هگل در اصطلاحات خودمان داریم، بحث عاقل و معقول ملاصدرا است که می گوید دو نوع معقول داریم. معقول بالذات یعنی چیزی که وعاء ذهن است و ذهن درست می کند برای درک معقول بالعرض و به تبع این ما علم پیدا می کنیم. یعنی در واقع می خواهد بگوید اصالت با معقول بالذات است; منتها این معقول بالذات چیست؟ این صورت معقولی که در وعاء ذهن من هست و تحقق پیدا می کند چیست و از کجا پیدا می شود؟ این با توجه به منطق الهی به دست می آید. ولی این را نمی توان در ترجمه ایده الیسم آورد. این نوعی از وحدت وجود در کثرت است. یعنی این وحدتی است که کثرت را قبول دارد و تعین و تاثرکثرات را علم در عالم تعین قبول دارد. چیزی که در فلسفه هگل به آن توجه نکرده اند، زیرا برحسب معمول هگل را از طریق تفسیرهای مارکسیستی فهمیده اند. آلمان یک سنت دیرپای عرفان نظری دارد، ازنوع عرفان نظری ابن عربی; و هگل این حرفها را از همانجا نقل می کند و مساله دیالکتیک را اصولا بر مبنای همین عرفان نظری می فهمدو به این دلیل هم حرف بعدی مارکس که می گفت من دیالکتیک هگل را وارونه کردم و ایده را از آن گرفتم و ماده را برجایش گذاشتم، بالکل نشانگر این است که مبنای او را اصلا نمی فهمیده است. البته مارکس، هگل را خوب می فهمد، ولی در این سخن از مبنای او دور افتاده است.
هگل اعتقاد داشت که اگر خدا را بپذیریم، دیالکتیک امکان پذیر است. دلیلش هم این است که می گوید در حوزه وجود مطلق، به شرط تثبیت وجود مطلق است که می شود این رابطه کثرت و وحدت را درست کرد، والا در عالم ماده تشتت دیده می شود. به سبب این نکته است که جدا شدن این دیالکتیک از مبنای هگلی آن کاملا بی ربط است. یکی از کسانی که هگل تحت تاثیر او حرفهایش را زده است، فردی به نام یاکوب بوهمه است. او ظاهرا فرد کفاش معمولی بوده است، ولی مقدار زیادی رساله عرفانی از او به جا مانده است که بسیار نزدیک به مبانی عرفان نظری اسلامی است و روی هگل و دیگران خیلی تاثیر اساسی داشته است و هگل از او خیلی متاثر بوده و در درسهایش به تفصیل از او یاد کرده است.
نقد و نظر: از نظر هگل، ارتباط فلسفه و الهیات چگونه است؟ آیا هگل اساسا فراهم آوردن مبنای عقلانی را برای ایمان می پسندند؟ آیا هگل ادله سنتی اثبات وجود خدا را معتبر می داند یانه؟
طباطبایی: ارتباط فلسفه و الهیات نیز با توجه به توضیح بالا قابل فهم است. الهیات به اعتباری با فلسفه دارای موضوع واحدی است، اما هنوز به مرتبه درک صورت معقول نرسیده است. البته نظر هگل در مورد الهیات چندان مثبت نیست. هگل در دوره جوانی خود، طلبه علوم دینی و الهیات بود و در این دوره از نوشته های هگل سخنان بسیار تندی درباره الهیات و حوزه های علمیه وقت آلمان می توان پیدا کرد. اما نظر هگل درباره دین، تاحدی از نظر او درباره الهیات جداست; اگرچه در این زمینه تحولی اساسی صورت گرفته است. هگل در دوره جوانی به دیانت یهود و نیز مسیحیت انتقادات اساسی وارد کرد، اما نظر او در دوره پختگی تحول اساسی پیدا کرد و تعدیل شد. به هر حال ایمان از نظر هگل این دوره مبنایی عقلانی دارد. فلسفه هگل، در واقع، فلسفه ای است که کوشش دارد تعارض میان ایمان و عقل را که به نظر او از اصول الهیات حوزه ها بود، از میان بردارد و ایمان را با توجه به درک عقلانی که از آن به دست می دهد، با تجدد سازگار و هماهنگ کند. به اعتبار دیگر می توان گفت که فلسفه هگل، فلسفه تجدد است و در این دوره باید تعارض میان عقل و ایمان که از ویژگیهای سده های میانه با توجه به تاکید یک سویه بر ایمان و روشنگری نظر به تاکید یک سویه بر عقل بدون ایمان، رفع شود.
در مورد جزء آخر سؤال باید بگویم که پس از کانت که ادله سنتی اثبات خدا را معتبر نمی دانست. هگل درضمن درسهایی خود درباره فلسفه دیانت، بخش مهمی را به اثبات وجود خدا اختصاص داده و از کانت انتقاد کرده است.
نقد و نظر: منظور از الهیات مسیحی چیست؟
طباطبایی: تئولوژی یا الهیات مسیحی عبارت است از بازسازی منطق ایمان. در اصطلاح الهیات مسیحی این را CONSTRUIT SCIENTIFIQUE می گویند که در ترجمه کتاب لوئی گارده با عنوان مدخل کلام اسلامی، به زبان عربی فلسفه الفکر الدینی بین الاسلام والمسیحیه، آن اصطلاح را به «بناء علمیا» ترجمه کرده اند. یعنی تئولوژی عبارت است از یک ساختمان عقلانی در وعاء عقل و روی ایمان. پس مساله این است که منطق ایمان را در مسیحیت باید درک بکنیم و بدانیم منطق ایمان چیست. مساله ما در کلام دفاع از اسلام است در مقابل ملحدین. درحالی که در الهیات بحث از «بناء علمیا» است، یعنی می خواهند منطقی را بر مبنای ایمان بسازند. به عبارت دیگر آنها اعتقاد دارند که یک علمی هست که می شود برپایه ایمان بنا کرد. تئولوژی یا الهیات آن چیزی است که در فرهنگ اسلامی به تقریب می توانیم «الهیات بالمعنی الاخص » بنامیم. الهیات درک عقلی از ایمان است.
نقد و نظر: در دفاع عقلانی از دین، تصور هگل از دین چه بود؟
طباطبایی: تصور او از دین، مثل تصور همه فیلسوفان است. طبیعتا هیچ یک از فیلسوفان غربی، به استثنای یکی دوتا، متدین به معنای رایج نیز نیستند، ولی هیچکدام از آنها بی دین به معنای رایج نیستند. یعنی دیانت آنها نوع خاصی است. تصور او از دین، یک دین شخصی و عقلانی بود که هیچ نوع تظاهر بیرونی از نوع کلیسا و چیزی که در مسیحیت رسمی اقتدار پاپ و روحانیت نامیده می شود، نبوده است.
نقد و نظر: از برخی از آثار اولیه هگل این گونه استنباط می شود که او دین را فلسفی نمی دانست. ولی در بخش دوم عمرش دین را فلسفی می دانست.
طباطبایی: بلی، می دانید که هگل طلبه حوزه علمیه بود. در اوایل جوانی خود، به دینی که در حوزه های آن زمان عرضه می شد، انتقاد بسیار داشت. از جمله در کتاب استقرار شریعت در مذهب مسیح کما بیش همین را توضیح می دهد.
هگل زمانی که تاریخ مسیحیت را در برخی از کتابهایش توضیح می دهد، می گوید: در کلیسا روحانیت به جسمانیت تبدیل شده است،درحالی که اساس دین معنویت آن است. اگر بتوان تعبیر او راترجمه کرد این است که از وقتی که کلیسا به این صورت جا افتاد ودستگاه کلیسا به صورت نهاد و حکومت شد، معنویت در دین از بین رفت.
نقد و نظر: آیا در این دفاع، فقط از خدا دفاع عقلانی می کرد یا از همه گزاره های دینی؟
طباطبایی: هگل تصریح نکرده است که آیا مثلا مناسک و دعا و نماز نیز قابل دفاع عقلانی است یا نه.
نقد و نظر: گزاره های ارزشی، مانند اخلاق، چگونه؟
طباطبایی: بلی، او رساله ای به نام زندگی مسیح دارد که از کارهای اولیه اش است. او در آن زمان طلبه بود. در آن رساله یک مسیح اخلاقی را توصیف کرده و در واقع تحریر انجیل به زبان خودش است.
نقد و نظر: می دانیم که بعدها کیرکگور آثاری بر علیه سیستم فلسفی هگل نوشت و دفاع عقلانی از دین را به نفع دین ندانست.
طباطبایی: کیرکگارد از معدود فیلسوفان متدین است. ولی اساسا متدین است. او متدینی است که می گوید تو