خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر :

می دانیم که بعضی از کلمات، واژه ها و اصطلاحات و همچنین پاره ای از فصول و ایام در باورهای مذهبی و ملی جوامع انسانی از نوعی عظمت و احترام و یا قداست خاصی برخوردار می باشند. این مفاهیم یا ایام از آن جهت که لفظ یا روزی از روزها هستند قداستی ندارند، قداست را از معنی خود کسب می کنند. استاد شهید آیت الله مطهری معتقد بود که قداست برخی معانی و مفاهیم که کم و بیش با تفاوت هایی در همه ی جوامع بشری وجود دارند، مربوط می شود به جنبه های خاصی از روانشناختی جامعه ها در زمینه ی ارزشیابی های امور غیر مادی که خود بحث فلسفی، انسانی و تاریخی عمیقی دارد.[۱]

در روانشناسی سیاسی مذهبی ایران نیز مفاهیمی و ایامی وجود دارد که در شناخت فلسفی، دینی و تاریخی کشور ما نقطه ی عزیمت غیر قابل تردیدی به حساب می آید، به گونه ای که فهم مقاطعی از تاریخ ایران بدون فهم این مفاهیم و ایام و نسبت آنها با یکدیگر و از همه مهم تر میزان تأثیر و تأثر آنها از یکدیگر غیر ممکن خواهد بود.

در عرف سیاسی جامعه ی ما، فرآیند تحولات اجتماعی دوران معاصر را نمی توان بدون شناخت مفاهیمی چون: ولایت، امامت، فقاهت، انتظار فرج، مصلح، هجرت، شهادت، مجاهد، بسیجی و غیره شناسایی کرد همچنان که نمی توان ایام الهی چون تاسوعا، عاشورا، بعثت، غدیر، رمضان، شعبان، ۱۵ خرداد، ۱۷ شهریور، ۷ تیر، ۱۲ بهمن، ۲۲ بهمن، دهه ی فجر و غیره را از فهم دگرگونی های معاصر حذف کرد.

تاریخ ایران پیوندی ناگسستنی با این مفاهیم دارد. پیوندی که ریشه ی آن در عمق باورها، اعتقادات، بینش ها، گرایش ها و ارزش های ما است.

اگر چه همه ی فصول سال به نوعی، تداعی بخشی از دگرگونی های اجتماعی، سیاسی و مذهبی در جامعه ی ما است، اما بعضی از فصول معانی و مفاهیم خاصی را در تقویم خود به همراه دارند. مثلا بهار در تلقی ایرانیان فصل تجدید حیات، دگرگونی قلب ها به همراه دگرگونی طبیعت، فصل تدبیر امور و دمیدن روح تازه بر کالبد به خواب رفته ی طبیعت توسط خالق یکتا، فصل شکفتن، نو شدن، طراوت و شادابی و فصول تحول و تغییر است.

در تقویم سیاسی دوران معاصر، دگرگونی طبیعت در این فصل با دگرگونی جامعه تلقی یکسانی دارد. اگر در بهار طبیعت، خداوند بزرگ نظم کهنه، ساکن و به خواب رفته را به نظم با طراوت و نشاط آور جدیدی همسان می کند، در بهار تاریخ تحولات ایران، تبلور جمهوری اسلامی نیز تداعی جایگزینی نظم با طراوت جدیدی به جای نظم پوسیده ی نظام شاهنشاهی است.

تابستان تقویم سیاسی مذهبی ایران، مانند تابستان طبیعت فصل پرحرارتی است. اگر نگاه گذرایی به وقایع این فصل در دوران معاصر داشته باشیم، خواهیم دید که حرارت آن رابطه ی نزدیکی با گرمی خون هزاران شهیدی دارد که برای اعتلای ایران اسلامی، آزادی، مبارزه با استعمار و استبداد و مقابله با کفر و نفاق و شرک بر خاک این سرزمین ریخته شد.

از جنبه ی تقدم تاریخی در یکصد سال اخیر، در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ ش، سالگرد صدور فرمان مشروطیت توسط شاه قاجاری را داریم. نهضت مشروطیت ایران مهم ترین فصل تاریخ تحولات دوران معاصر است. قیام سراسری ملت مسلمان ایران برای دستیابی به آ زادی، عدالت و حاکمیت قانون اسلامی، تعدیل قدرت استبداد و الیگارشی وابسته به آن و بیزاری از نفوذ و دخالت استعمار در سرنوشت ملت ایران، مهم ترین مطالباتی بود که برای رسیدن به آن، خون های پاک صدها نفر از ملت مسلمان ایران بر زمین داغ فصل مرداد این مرز و بوم ریخته شد.

مشروطه، اولین صورت بندی نیروهای سیاسی و مذهبی ایران معاصر بود که در نهایت چشم اندازهای چندان مثبتی برای جامعه به ارمغان نیاورد. همکاری پنهان و آشکار جریان های فراماسونی وابسته به منافع استعمار و الیگارشی متصل به خاندان استبداد که در راس آن نخبگان سیاسی ایران قرار داشتند و شبه روشنفکران دل داده به فرنگ و گریزان از فرهنگ و هویت ملی، در نهایت نظامی را بر ملت ایران تحمیل کردند که قواعد و قوانین و رفتارهای حاکم بر این نظام هیچ سنخیتی با فرهنگ ملی، باورها و ارزش های اجتماعی و اعتقادات مذهبی جامعه نداشت.

نظام مشروطه ی سلطنتی که یک الگوی سطحی از انگلستان بود، در فضایی آکنده از غوغاسالاری، ترور و وحشت، شایعه پراکنی و عوام فریبی میراث خوار یک نهضت با شکوه گردید. نهضتی که از همان ابتدا بر اساس باورهای دینی و رهبری علمای مذهبی شکل گرفته و به پیروزی رسیده بود. تجربه ی شیرین پیروزی، به کام ملت ایران تلخ شد و نظام مشروطه ی سلطنتی، خاندان های حکومت گر را که عموما به زور شمشیر و اسلحه سلطنت را به دست می گرفتند با تصویب چیزی به نام قانون اساسی رسمیت بخشیده و قانونی کردند. قانونی شدن خاندان های سلطنتی تا قبل از مشروطه هیچگاه در تاریخ ایران سابقه نداشت. اما صورت بندی های فکری و سیاسی در مشروطه به راحتی لباس قانون و شریعت بر قامت نامبارک سلطان پوشاندند و روشنفکران مدعی اصلاحات و عقل و آزادی از فرط مستی و خرابی همسازی مشروطه ی ایران با مشروطه ی فرنگی، هیچ گاه از عمق و ماهیت این اقدام غیر عقلی و نابخردانه نپرسیدند.

نظام مشروطه ی سلطنتی به تعبیر پاره ای از متفکران تاریخ معاصر ایران، استبداد بسیط دوران قاجاری را به استبداد مرکب عصر پهلوی تبدیل کرد و دیکتاتوری را با قلبی سیاه تر از دیکتاتورهای پیشین به نام تجدد و ترقی بر مقدرات ملت ایران حاکم ساخت.

ملت ایران و راهبران مذهبی نهضت عدالت خواهی و قانون طلبی، تاوان غفلت تاریخی خود را در ضرورت عدم اعتماد به بازیگران سیاست های عصر قاجاری و جریان های شبه روشنفکری وابسته به بیگانگان و تعلل در تأسیس یک نظام سیاسی مبتنی بر ارزش ها و باورهای جامعه را با خون شهید شیخ فضل الله نوری در ۱۱ مرداد ۱۲۸۸ ه.ش و ترور رهبرانی چون آیت الله بهبهانی، حاج شیخ علی فومنی، حاج ملا قربان علی زنجانی، آیت الله خمامی و تبعید بزرگانی چون میرزا حسن آقا مجتهد تبریزی و خانه نشین شدن پاک ترین مبارزان نهضت مشروطیت ایران یعنی ستارخان و باقرخان، آیت الله سید محمد طباطبایی و… پرداخت کردند.

اما تاریخ بازی عجیبی دارد. گویی آنچه خون به پای درخت آفت زده ی مشروطه ریخته شد برای بازپرداخت تاوان آن غفلت بزرگ تاریخی کافی نبود. نابسامانی سیاسی و اقتصادی، ناامنی، ترور و خشونت، اشغال ایران توسط روس و انگلیس، فقر و بدبختی و بیماری مردم و در نهایت حاکمیت مطلق خشن ترین استبداد در تاریخ ایران، یعنی استبداد رضاخانی و عقب نگه داشتن پنجاه ساله ی ایران از قافله ی تجدد و ترقی، نابودی و چپاول ذخایر ملی، از بین بردن فرهنگ ملی و دینی، کشته شدن هزاران آزادی خواه و شهادت رهبران بزرگی چون شهید آیت الله حاج آقا نورالله اصفهانی و شهید آیت الله مدرس، حبس، تبعید و محروم کردن مردم از حقوق اجتماعی و از همه فاجعه آمیزتر، کشتن صدها نفر در واقعه ی کشف حجاب در مسجد گوهرشاد در تیرماه ۱۳۱۴ش، غرامت های سنگین دیگر بود که استبداد، استعمار و جریان های فراماسونی شبه دینی (مثل بابیه، بهاییه و ازلیه) و شبه روشنفکری در همین فصل پرحرارت تابستان و فصل های دیگر از ملت ایران گرفتند.

نظام مشروطه ی سلطنتی به تعبیر امام راحل (ره) برای پیشرفت کلاه لگنی نیم خورده ی اجانب، چندین هزار افراد مظلوم کشور را در معبد بزرگ مسلمانان و جوار امام عادل آنان به شصت تیر و سرنیزه سوراخ و پاره پاره کرد و اسم این عمل را پیشرفت، ترقی ، تجدد و عمل اصلاح طلبانه گذاشت.

دیکتاتور مطلق نظام مشروطه پس از ای