خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ شامل 37 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بنیانگذاران عقائد وهابیت ۱ :

مؤسس و بنیانگذار مسلک وهابیت «محمد بن عبدالوهاب »از علمای «نجد» بودکه در قرن دوازدهم هجری می زیست. (شرح حال او بعدا ذکر خواهد شد).

ولی باید بدانیم که وی، مبتکر و به وجود آورنده عقائد وهابیان نبود، بلکه قرنها قبل از او این عقائد یا قسمتی از آنها توسط بعضی از علمای حنبلی اظهارشده ولی به صورت مسلک جدید درنیامده بود. اینک به بعضی از کسانی که قرنهاقبل از «محمد بن عبدالوهاب » این عقائد را اطهار داشته اند، اشاره می کنیم ازجمله:

۱ – «حسن بن علی بربهاری » در قرن چهارم عالم معروف حنبلی «ابو محمد، حسن بن علی بن خلف بربهاری » قسمتی از این عقائد را اظهار داشت. وی در عصر خود،شیخ و پیشوای حنبلی ها بود که به سال ۲۳۳ در بغداد متولد شد و در آنجا نشو ونما کرد و از دوران تحصیل و اساتید وی اطلاعی در دست نیست. او عالم کج اندیش وکینه توز بود و سخنان منکر و ناشناخته زیادی می گفت او بود که برای اولین بارزیارت قبور را منع کرد و نوحه گری و مرثیه خوانی بر امام حسین(ع) و زیارت اورا قدغن ساخت و به کشتن نوحه خوانان دستور داد. از جمله این که نوحه گری بودبه نام خلب که در کار خود ماهر بود و صدای خوبی داشت و قصیده ای را که با این بیت شروع می شود:

ایها العینان فیضا و استهلا لا تغیضا

در رثای امام حسین(ع)می خواند. تنوحی مولف کتاب «نشوار المحاضره » می گوید: آن را در خانه یکی ازروسا شنیدیم. در آن موقع حنابله در بغداد نفوذ زیادی داشتند و از ترس آنهاکسی جرات نوحه گری و روضه خوانی بر امام حسین(ع) را نداشت مگر این که در نهان یا در پناه قدرت سلطان باشد نوحه هم جز مرثیه های حسین(ع) و اهل بیت نبود وهیچ تعرضی به سلف نمی شد با وجود این، بربهاری از این امر آگاه شد دستور دادنوحه گر را پیدا کنند و او را به قتل برسانند. در آن موقع حنابله در بغدادمکرر به فتنه انگیزی و اذیت و آزار مردم می پرداختند. آنها در بغداد مسجدی بناکردند که مرکز فتنه و فساد بود به همین جهت مردم آن را مسجد ضرار نامیدند(آن را به مسجد ضراری که پیغمبر اکرم(ص) آن را خراب کرد، مانند کردند) و به «علی بن عیسی » وزیر شکایت کردند و او دستور ویران کردن آنجا را داد ^(۱).

او دارای آراء مخصوصی بود و هرکس با آراء و عقائد او مخالفت می ورزید، شدت عمل به خرج می داد و یاران خود را وادار می کرد که با خشونت با مردم رفتارکنند، خانه های مردم را غارت نمایند و مزاحم کارهای مردم باشند و هرکس سخنانشان را نپذیرد او را بترسانند. یکی از موارد آن، داستان حمله آنها به «محمد بن جریر طبری » مورخ معروف است.

گویند: طبری در سفر دوم از طبرستان به بغداد در یک روز جمعه در مسجد جامع،حنبلیها نظر او را درباره «احمد بن حنبل » و نیز حدیث نشستن خدا بر روی عرش، پرسیدند.

پاسخ داد که مخالف «احمد بن حنبل » به حساب نمی آید. حنبلیها گفتند علماء دراختلافات او را به حساب آورده اند، طبری جواب داد که من نه خود او را دیده ام که از وی روایتی شده باشد و نه با یکی از اصحاب او که مورد اعتماد باشد، برخوده ام. و اما حدیث جلوس خداوند بر عرش، امری محال است.

حنبلیها و اصحاب حدیث چون این سخن از طبری شنیدند به او حمله بردند ودواتهای خود را به طرف وی پرتاب کردند، او ناگزیر به خانه خود پناه برد،حنبلیها که تعدادشان به هزاران تن می رسید، خانه اش را سنگباران کردند به طوری که در جلو خانه او تل بزرگی از سنگ پدید آمد. «نازوک » رئیس شرطه بغداد، باهزاران سپاهی در رسید و طبری را از شر حنابله رها کرد و یک روز تمام در آنجاماند و دستور داد سنگها را از خانه او دور کردند ^(۲).

نویسندگان حنبلی مانند «ابن کثیر و ابن عماد» درباره «بربهاری » مطالب مبالغه آمیزی نوشته اند از جمله ابن کثیر نوشته: بربهاری در نزد عموم مردم احترام زیادی داشت روزی بالای منبر در حال موعظه، عطسه کرد، تمام حاضرین او را «تشمیت » گفتند. یعنی جمله «یرحمک الله » را بر زبان جاری ساختند، صدای اهل مجلس به کوچه و بازار رسید هرکس شنید او نیز گفت و این امر تا آنجا وسعت یافت که اهل بغداد، جمله یرحمک الله را بر زبان راندند، فریاد یرحمک الله مردم به قصر خلیفه رسید، این امر بر خلیفه گران آمد، جمعی نیز سعایت کردند، درنتیجه در صدد دستگیری وی بر آمدند و او متواری شد و پس از یک ماه در گذشت ^(۳).

اما حقیقت این است که علت عمده ای که باعث شد خلیفه حکم دستگیری او را صادرکرد، مطالبی بود که برخلاف عقیده مردم اطهار می داشت.

غرض، خلیفه به وزیر خود «ابی علی بن مقله » دستور داد او را دستگیر سازد تافتنه ها بخوابد و اوضاع آرام گیرد. «بربهاری » خود را مخفی کرد ^(۴). تا این که با جمعی از یارانش دستگیر و به بصره تبعید گردید ^(۵). سپس بر بهاری در زمان راضی(۳۲۲ه) به سال ۳۲۳ با یاران خود به بغداد برگشت ^(۶). راضی از جریان مطلع شد و به رئیس شرطه دستور داد در بغداد از یاران بربهاری نباید دو نفر دریکجا جمع شوند. بدر خرشنی (صاحب شرطه) گروهی از اتباع او را به زندان افکندو خود بربهاری متواری شد.

«ابوعلی مسکویه » می نویسد: علت اقدام مزبور این بو دکه بربهاری و پیروانش پیوسته فتنه انگیزی می کردند. درباره این گروه از طرف خلیفه الراضی توقیعی صادر گردید، خلیفه در توقیع خود، اعمال و معتقدات اتباع بربهاری را از قبیل این که شیعیان اهل بیت پیامبر(ص) را به کفر و ضلالت نسبت داده و زیارت قبور امامان و پیشوایان دینی را انکار کرده اند، ذکر نموده و به سختی بر آن تاخته است و تهدید کرده که هرگاه دست از کارهای خویش برندارند گردنشان را خواهد زدو خانه و محله های آنها را به آتش خواهد کشید ^(۷).

«ابن اثیر» در تاریخ خود، در حوادث سال ۳۲۳