خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حدیث سلسله الذهب و مدیریت جامعه توحیدی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حدیث سلسله الذهب و مدیریت جامعه توحیدی :

در سالروز امام هشتم امام رضا (ع) قرار گرفته ایم در ابتدای حدیث به حدیث این بزرگوار متبرک شویم، حدیثی است بنام حدیث سلسله الذهب این حدیث را بنده متنش را می خوانم علی بن موسی الرضاعلیه السلام در حرکت از مدینه به مرو در شهر نیشابور خطابه ای ایراد فرمودند نیشابور از مراکز بزرگ ایران بود نیشابور اولین شهر خراسان از نظر عظمت علمی بود بزرگان ، ادبا بسیاری از نیشابور بودند می نویسند آنروزی که امام علیه السلام این خطابه را ایراد فرمود ۲۴ هزار نفر این متن را و حدیث شریف را نوشتند بنابراین نیشابور بسیار شهر با عظمتی بود این حدیثی را که نقل می کنم از علمای بزرگ اهل سنت نقل می کنم یکی از کتابهای معروف از حدیث کتاب فصول المهم تالیف ابن صباقغ مالکی است ایشان از شخصیت های بزرگ اهل تسنن در قرن هفت هجری قمری است. مطلب را و دیث سلسله الذهب را از کتاب ایشان نقل می کنم ایشان هم باز از بزرگان اهل سنت مثل ابو نعیم اصفهانی نقل کرده است می نویسد وقتی امام هشتم سلام الله علیه در نیشابور آمدند و بر مرکب سوار بودند و مردم نیشابور دور مرکب آقا حلقه زده بودند عده ای گریه می کردند و عده ای به خاک افتاده بودند و سجده شوق می کردند و بین کسانی که هلهله می کردند و شادی می کردند و بین کسانیکه به دهنه مرکب آن حضرت و افسار آن مرکب تبرک می جستند و می نویسند این بزرگ اهل سنت این عالم بزرگ می نویسد هرکس که تاریخ خراسان را نوشته و در آن تاریخ نامی از حرکت علی بن موسی الرضا از مدینه به مرو آورده این مطلب را نوشته است و این حدیث را آورده است حدیث را متن آن را می خوانم این است که هم شما متبرک شوید و هم بنده و هم کسانی که از صدا و سیما می شنوند و می بینند سر این که عرض می کنم متبرک شویم این است که در کتابها این حدیث خیلی کارایی دارد یکی از عرفای اهل سنت به نام غشیری نیشابوری که از شخصیتهای قرن چهار هجری قمری است که در کتابش چنین می نویسد که یکی از شاهان سامانی وصیت کرد این حدیث را نوشتند با آب طلا نوشتند و وصیت کرد در کفنم بگذارید بعد از مرگش خوابش را دیدند گفتند ما فعل ربک بک گفتند خدا با تو چه کرد گفت خدا مرا بخشید به برکت تعظیم و تکریم این حدیث چون این حدیث را خیلی عظمت دادم خدا گناهانم را بخشید همین ابن صباغ مالکی صاحب کتاب فصول المهمه می گوید بعض از محدثین سلف گذشتگان از محدثان می نویسند و می گویند اگر این حدیث را بر مجنون بخوانید زاقاقه و بهوش بیاید و بیدار شود عاقل گردد تعجب نکنید چون از این حدیث برکت دیده اند و کتابهای تاریخ هم اشاره کرده است بنده برای تبرک همه مان متن حدیث را عرض می کنم و توضیحی هم می دهم: دو نفر آمدند و دهنه مرکب امام هشتم را گرفتند یکی ابوذرعه بود که نقل می کنند و یکی هم شخص دیگری بود بنام اسلم طوسی از نویسندگان و از بزرگان حدیث بودند ایستادند و گفتند چهره بزرگوارت را بما بنما و سخنی از آقای گرامیت بفرما!

امام هشتم این متن را فرمود:

سمعت من ابی موسی بن جعفر انه قال قال ابی ابوعبدالله جعفر بن محمد بن الصادق قال حدثنی ابی محمد بن علی قال حدثنی ابی علی بن الحسین قال حدثنی ابی الحسین قال حدثنی ابی علی بن ابیطالب علیه السلام قال:

قال رسول الله (ص) عن جبرئیل!

از جبرئیل رسول اکرم نقل کرد که جبرئیل قال سمعت رب العزه سبحانه از خدای متعال و سبحان و عزیز شنیدم که خدای جل و علا چنین فرمود:

«کلمه لا اله الا الله حصنی و من قالها دخل حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی »

فصول المهمه ابن صباغ تا اینجا آورده محدثین شیعه هم در برخی از احادیث تا همینجا آورده اند ولی بعضی روایات دیگر با سند هم که درست است اسنادش این جمله را اضافه کرده اند ( فلما مره الراحله ) اهل سنت تا همین جا دارد (فلما مره الراحله) وقتی مرکب امام هشتم حرکت کرد نادانا بشروطها حضرت دوباره سر مبارک از آن عودج بیرون آورد و فرمود: (بشروطها و انا من شروطها) و من یکی از شروط آن هستم.

خوب این حدیث، امید است که مورد عنایت علی بن موسی الرضا و خدای او و ما، همه ما ان شاء الله با شنیدن این حدیث نفیس شده باشد اما توضیح این روایت!

کلمه لا اله الا الله حصار من است خدا فرمود حصار یعنی دژ و قلعه محکم حصن به چیزی می گویند که محکم است و دیوارهایش بلند است و کسی نمی تواند وارد شود و از هر جهت بر بیگانه و اجنبی بسته است به این جهت می گویند حصار در لغت چنین معنا کرده اند که ارتفاع دیوارها که کسی نتواند از سر دیوارها وارد شود کلمه لا اله الا الله چنین دژی است من قالها دخل فی حصنی کسی که لااله الاالله بگوید در حصار و حصن من قرار گرفته و من دخل حصنی امن من عذابی کسی که در حصار و حصن من قرار گرفت از عذاب من در امان است. یعنی هم در دنیا امن است هم در عقبی در امن است اما امنیت در دنیا قرآن کریم بر آن اشاره فرموده است:

«ضرب الله مثلا قریه آمنه مطمئنه یاتیها رزقها رغدا من کل مکان »)

امنیت در دنیا یعنی آرامش روحی زندگی با رفاه و اصیل سوره مبارکه نحل آیه شریفه ۱۱۲ و اما امنیت در عقبی در آیات مختلفی است از جمله این آیه شریفه است : و هم من فزع یومئذ آمنون سوره شریفه نمل آیه کریمه ۸۹

یعنی مومنان در قیامت از گرفتاری قیامت و شدائد محشر در امن اند این معنای امنیت است باز در آیات دیگری است فاولئک لهم جزاع الضعف بما عملوا و هم فی الغرفات آمنون سبا آیه شریفه ۳۷ یا «ادخلوها بسلام آمنین » سوره حجر آیه کریمه ۴۶

در هر حال امن من عذابی یعنی از عذاب خدا در امن ایم هم در دنیا گرفتار کسی که در توحید است و هم در آخرت گرفتار نیست خوب پس کسی که بگوید لااله الاالله دارای چنین ارزش و نتایج بالایی است آیا لااله الاالله گفتن، چنین قیمتی دارد اگر این است مسیحیت امروز هم لااله الاالله می گویند و معتقدین به لااله الا الله این از سطح گفتن بیشتر است یعنی عقیده به توحید و عقیده به شرک و فهم مرز بین شرک و توحید و حرکت کردن بسوی توحید و تا شدن از شرک، این یک حقیقتی است ولی همین حقیقت هم آنهمه امنیت نمی آورد و امنیت دنیا و آن امنیت عقبی مرهون این اندازه از توحید نیست لذا آن روایاتی که امام هشتم فرمود بشروطها و انا من شروطها می توان علاوه بر حدیث از نظر عقلی هم تحلیل کرد که چنین مطلبی بوده است شرائط همه چیز همین طوراست نماز، نماز می فرماید ان الصلوه تنهی عن الفحشاء والمنکر نماز انسان را از فحشا باز می دارد و از منکر دور می کند این نماز چیست؟ اگر نماز را شما عرضه کنید و در فرهنگ عبادت از آغاز و انجام نماز سوال کنید به شما پاسخ می دهند نماز اولها التکبیر و آخرها تسبیح، الصلوه اولها تکبیر اول نماز الله اکبر است پایان آن السلام علیکم و رحمه الله و برکاته است ولی آیا این نماز با این هویت تنهی عن الفحشاء والمنکر است – ابدا نماز اگر با همین هویت از آدم جنب صادر شد همین ارزش را دارد؟ ابدا، طهارت شرط نماز است مقابل قبله ایستادن باید در نماز باشد بنابراین این که گفته می شود توحید شرطش چیست این یک بحث اساسی است منحصر به ولایت هم نیست و لذا امام هشتم فرمود بشروطها یعنی وارد خانه توحید شدن و باور کردن توحید را از رگه های شرک دوری کردن هوا و هوس را کنار گذاشتن از گناه دور شدن اینها همه از شرائط است من قالها دخل فی حصنی هرکس بگوید لااله الاالله در دژ خداست. ولی در چه شرایطی در شرایط این که به واجبات خدا عمل کند به محرمات خدا توجه بکند عبادت خدا را انجام بدهد و دلش متوجه به خدا باشد اگر بنا بشود بگوید لااله الاالله ولی در دل هواها باشد هوسها باشد این لااله الاالله مقبول درگاه خدا نیست این چه لااله الاالله ای است که این همه در آن گناه باشد خودخواهی باشد مال حرام توجه به گناه چشم و گوش و قوای انسان همه خدایی باشد این از شرایطش است بنابراین یکی از آن همین حالت است همین توجه به خدا همین توجه به خداست این توحید را تعمیق می بخشد این توحید را سر و صورت