خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) شامل 65 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید(موضوعی) :

۱۲۶ –
النصیر

لفظ نصیر
در قرآن ۲۴ بار وارد شده و در چهار موردوصف خدا قرار گرفته است چنان که می فرماید:

۱ – (و ان
تولوا فاعلموا ان الله مولاکم نعم المولی و نعم النصیر)(انفال،۴۰).

«بگو اگر
روی گردانید بدانید که خدا مولای شماست، نیک مولا و نیک یاری دهنده ای است ».

۲ – (واعتصموا
بالله هو مولاکم فنعم المولی و نعم النصیر)(حج، ۷۸).

«به خدا
پناه برید او مولای شماست، نیک مولا و نیک یاری دهنده ای است ».

۳ – (و
کفی بربک هادیا و نصیرا)(فرقان، ۳۱).

«کافی است
که پروردگارت راهنما و یاری دهنده است ».

۴ –
(والله اعلم باعدائکم و کفی بالله ولیا و کفی بالله نصیرا)(نساء، ۴۵).

«خدا به
دشمنان شما آگاه تر است، کافی است که خدا ولی و یاری دهنده شماست ».

«نصیر» از
ماده «نصیر» به معنی عون و کمک گرفته شده است، تفاوتی که باناصر دارد، این است که
«نصیر» دلالت بر مبالغه می کند، و یکی از مظاهر این صفت این است که رسولان و
مومنان را در همین جهان کمک می کند چنان که می فرماید:

(انا
لننصر رسلنا والذین آمنوا فی الحیاه الدنیا)(غافر، ۵۱).

«ما
رسولان و مومنان را در زندگی دنیا کمک می کنیم ».

همچنین
است آیات دیگر که از یاری کردن خدا در جنگ ها و نبردها گزارش می دهند،بلکه می توان
گفت خدا همه بندگانش را کمک می کند، ولی برخی از آنها مومن وسپاسگزار و برخی دیگر
کافر و نعمت نشناسند.

۱۲۷ –
النور

لفظ «نور»
در قرآن ۴۱ بار آمده، و فقط در یک مورد وصف خدا قرارگرفته است چنان که می فرماید:

(الله نور
السماوات و الارض مثل نوره کمشکاه فیها مصباح المصباح فی زجاجه الزجاجه کانها کوکب
دری یوقد من شجره مبارکه زیتونه لا شرقیه و لا غربیه یکادزیتها یضی و لو لم تمسسه
نار نور علی نور یهدی الله لنوره من یشاء و یضرب الله الامثال للناس والله بکل شی
علیم)(نور: ۳۵).

«خدا نور
آسمانها و زمین است، مثل نور او بسان چراغدانی است که در آن چراغی باشد، آن چراغ
در درون شیشه، و آن شیشه بسان ستاره درخشنده، از روغن درخت پربرکت زیتون که نه
شرقی است و نه غربی برافروخته می شود، نزدیک است روغن آن روشنی بخشد، هر چند آتشی
به آن نرسد، نوری افزون بر نور دیگر، خدا هرکس را که بخواهد به سوی نور خود هدایت
می کند، خداوند برای انسانها مثالهائی می آورد و خدابر همه چیز آگاه است ».

«ابن
فارس » می گوید: نور حاکی از روشنی است، و به روشنائی که به چشم می تابد،نور
می گویند، و آن روشنائی که از اجسامی مانند خورشید و ماه و ستارگان حاصل می شود،
نیز نور نامیده می شود. خلاصه هر چیزی که راه را روشن سازد، نور است.

ولی از
نظر قرآن نور معنی گسترده تری دارد و آنچه را که راه سعادت را نیز روشن سازد، نور
نامیده می شود.

به خاطر
این گسترشی که در معنی نور وجود دارد، قرآن امور معنوی را که راه سعادت را
می نمایانند نور می نامد. مانند: پیامبر، قرآن، تورات، و ایمان. چنان
که می فرماید:

۱ – (قد
جاءکم من الله نور و کتاب مبین)(مائده: ۱۵).

«از سوی
خدا به سوی شما نور و کتاب روشنگر آمد».

۲ – (و
انزلنا الیکم نورا مبینا)(نساء: ۱۷۴).

«به سوی
شما نور روشنی بخش نازل نمودیم ».

۳ – (انا
انزلنا التوراه فیها هدی و نور)(مائده: ۴۴).

«ما تورات
که در آن راهنمائی و روشنائی است، نازل کردیم ».

۴ – (الله
ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور)(بقره: ۲۵۷).

(خداوند
ولی کسانی است که ایمان آورده اند، آنان را از تاریکی به سوی نورهدایت می کند».

آیه اخیر
در صدد بیان شان خدا است و آن این که افراد مومن در پرتو ولایت خدااز کفر خارج شده
و به وادی ایمان وارد می شوند.

مسلما نور
در محاورات عرب همان نور حسی است، ولی از طریق استعاره و مناسبتی که میان نور حسی
و هدایت های الهی هست، هدایت های الهی و اسباب آنها نیز نورنامیده شده است.

در آیه
گذشته خدا به عنوان «نور» معرفی شده است، و نکته آن این است که «نور» چیزی است که
خود ظاهر است و اشیاء دیگر را نیز ظاهر می سازد، و وجود خدانیز همین گونه است،
زیرا وجود خدا قائم به ذات و ظاهر به نفس است، و قیام و ظهورسایر موجودات به واسطه
او است، و از آنجا که تعریف نور حسی، بر وجود خدا نیزمنطبق است، خدا نور نامیده
شده است.

از آنجا
که نور دارای مراتب است، از نور ضعیف گرفته تا متوسط و شدید، وجودی که ظاهر کننده
اشیا است، نیز دارای مراتب مختلف است، ولی در عین حال وجودامکانی که خود روشنی بخش
است، وابسته به نور واجب بوده و یک لحظه جدائی ازمنشا، مایه نابودی آن است.

در آیه
یاد شده خدا نور آسمانها و زمین معرفی شده است، زیرا پدید آرنده آسمانها و زمین
است.

در این
مورد سخنی را که قبلا از ابوالشهداء حسین بن علی(ع) نقل کردیم، به یادآرید:

«ایکون
لغیرک من الظهور ما لیس لک حتی یکون هو المظهر لک » : آیا برای غیرتو ظهور و بروزی
هست که برای تو نیست تا این که ظاهر کننده تو باشد؟

از اطلاق
لفظ نور بر خدا می توان نتیجه گرفت که وجود خدا آشکار است و هیچ نوع ابهامی به
وجود ا و راه ندارد، او به خودی خود آشکار است، و ظهور اشیاء دیگر درپرتو او صورت
می گیرد، و به خاطر همین ظهور تکوینی است که تمام ذرات جهان تسبیح گوی او
می باشند، چنان که می فرماید:

(الم تر ان
الله یسبح له من فی السموات و الارض والطیر صافات کل قد علم صلاته و تسبیحه)(نور:
41).

«ندیدی که
آنچه در آسمانها و زمین است و مرغان پرواز کننده خدا را تسبیح می کنند، و هریک دعا
و تسبیح خود را می داند».

هرگاه این
موجودات، خدا را تسبیح می گویند، طبعا او را می شناسند، زیرا تسبیح با جهل و
ناآگاهی معنی ندارد، و از آیه دیگر استفاده می شود تمام ذرات جهان هستی ثناگویان
درگاه هستی می باشند، هرچند انسان کیفیت آن را نمی داند. چنان که می فرماید:

(و ان من
شی الا یسبح بحمده و لکن لا تفقهون تسبیحهم)(اسراء: ۴۴).

«چیزی
نیست مگر این که با ستایش خود خدا را تنزیه کنند، ولی شما تنزیه آنهارا
نمی فهمید».

حرف واو

۱۲۸ –
الواحد

لفظ
«واحد» در قرآن سی بار آمده و در ۲۱ مورد وصف اوقرار گرفته است، برخی را یادآور
می شویم:

۱ – (و الهکم
اله واحد لا اله الا هو الرحمن الرحیم)(بقره: ۱۶۳).

«خدای شما
خدای یگانه است خدائی جز او که رحمان و رحیم است، نیست ».

۲ – (لقد
کفر الذین قالوا ان الله ثالث ثلاثه و ما من اله الا اله واحد)(مائده:

۷۳).

«آنان
گفتند: خدا سومین سه تا است، کافر شدند. و جز خدای یکتا خدائی نیست ».

۳ –
(اارباب متفرقون خیر ام الله الواحد القهار)(یوسف: ۳۹).

«آیا
خدایان پراکنده خوب است یا خدای یگانه غالب »؟.

۴ – (لا
تتخذوا الهین اثنین انما هو اله واحد)(نحل: ۵۱).

«نگوئید
دو خدا، بلکه آن خدای یگانه است ».

معنی واحد
که معادل آن در زبان فارسی لفظ «یک » است، روشن است. ولی بایدتوجه داشت که هدف از
توصیف خدا به واحد نفی نظیر است و مثل است و به تعبیر دیگرمقصود این نییست که خدا
یک واحد عددی است، یعنی مانند یک فرد از انسان است،بلکه هدف این است که تعدد
ندارد.

و به
عبارت دیگر : آنان که خدا را دو تا یا سه تا می انگارند چون برای اونظیری
می پندارند، قرآن با توصیف خدا به واحد این تعدد را نفی می کند، چنان که بالفظ
«احد» ترکیب و کثرت در اجزاء را باطل می شمارد.

توحید خدا
مراتبی دارد که به اجمال یادآور می شویم:

۱ – توحید
در ذات: دو معنا دارد:

الف) مثل
و مانندی ندارد.

ب ) بسیط
است و اجزاء ندارد نه در خارج و نه در ذهن.

۲ – توحید
در صفات یعنی صفات خدا عین ذات او است، نه زائد بر ذات.

۳ – توحید
در خالقیت: در صفحه هستی آفریدگاری، بالذات جز او نیست.

۴ – توحید
در ربوبیت: مدبر انسان و جهان خدا است.

۵ – توحید
در حاکمیت: جز خدا کسی به دیگری حق حکومت ندارد.

۶ – توحید
در طاعت: یعنی مطاع بالذات جز او کسی نیست.

۷ – توحید
در تشریع: قانونگذاری مخصوص او است.

۸ – توحید
در عبادت: تنها او شایسته پرستش است.

توصیف خدا
در این آیات به وصف وحدت ممکن است ناظر به توحید در ذات باشد، واین که برای او
نظیر و مانندی نیست، همچنان که جزء عقلی و خارجی نیست، و در عین حال می تواند ناظر
به معنی وسیعی باشد و آن این که خالق و مدبری جز او نیست،آنچه که مهم است، تبیین
توحید ذاتی خدا است، و این که می گوئیم خدا یکی است،مقصود چیست؟

محققان
می گویند: وحدت بر دو نوع است:

۱ – وحدت
عددی: و آن این که از یک مفهوم کلی که قابلیت پیدایش افراد کثیر رادارد، فقط فردی
به وجود آید، مانند مفهوم خورشید که در عالم حس ما یک مصداق بیش ندارد هرچند ممکن است
در عوالم دور از حس ما خورشیدهای دیگری باشد. و چون ازوجود آنها اطلاع نداریم،
می گوئیم آفتاب یکی است این وحدت را، وحدت عددی می نامند.

در توحید
عددی ملاک وجود یک مفهوم کلی است که نسبتش به افراد مختلف یکسان است،گرچه یک فرد
بیش ندارد.

۲ – وحدت
حقه: در این وحدت مفهوم کلی مطرح نیست، بلکه تمام توجه به خارج است و آن این که
واقعیت یک شی تعدد بردار نباشد، یعنی اثنینیت و تکثر نپذیرد، مثلاهرگاه وجود مطلق
را از هر نوع اضافه به ماهیت قطع نظر کنیم، برای وجود صرف،ثانی و نظیر نیست، زیرا
فرض این است که جز وجود، چیز دیگری مطرح نیست و هیچ نوع تمیزی که مایه
اثنینیت باشد، در آن وجود ندا