خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی شامل 101 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مصاحبه با اوریانا فالاچی خبرنگار و نویسنده ایتالیایی :

قم: ۲ مهر ۵۸، ۲ ذیقعده ۹۹، ۲۴ سپتامبر .۷۹

سؤال: امام روح الله خمینی، تمام کشور در دست شماست و هر تصمیم شما فرمان است. تعداد زیادی هستند که می گویند در ایران آزادی نیست، انقلاب آزادی را به همراه نیاورده است؟

امام: ایران در دست من نیست. ایران در دست مردم ایران است، برای اینکه مردم بودند که کشور را به دست کسی که خادم است و خوبی مملکت را می خواهد داده اند. شما دیدید که بعد از مرگ آیت الله طالقانی، مردم میلیونها نفر بدون تهدید سرنیزه به خیابانها ریختند. این بدین معنی است که آزادی هست، بدین معنی است که مردم، مردان خدا را پیروی می کنند و این آزادی است.

سؤال: اجازه دهید که پافشاری کنم برای بهتر فهمیدن، منظورم این است که امروز در ایران خیلی ها هستند که شما را دیکتاتور می نامند. بلکه دیکتاتور جدید و صاحب اختیار جدید چه جوابی دارید؟ آیا این موضوع شما را ناراحت می کند و یا اینکه بی تفاوت هستید؟

امام: از یک طرف ناراحت می شوم و متأسفم برای اینکه نادرست و غیر انسانی است که مرا دیکتاتور بنامند. از طرف دیگر برایم مهم نیست، برای اینکه می دانم بعضی از بدیها جزء رفتار انسان هستند و از طرف دشمنان ما می آیند. با راهی که انتخاب کردیم، راهی که مخالف ابرقدرتها است، طبیعی است که نوکران اجنبی مرا با نیش زهرآگین نیش بزنند و هر گونه اتهام و دروغ را به من بچسبانند. توقعی غیر از این نیست. کشورهایی که عادت به غارت و خوردن ما دارند. ساکت و راحت بنشینند؟ ! و یا مزدوران شاه چیزهای زیادی می گویند، مثلا اینکه خمینی دستور بریدن پستان زنان را داده. شما که در اینجا هستید بگویید آیا شما دیده اید که خمینی، چنین جنایت وحشتناکی که بریدن سینه زنان باشد مرتکب شده باشد؟

سؤال: نه هیچ چنین چیزی نیست امام. ولی شما مردم را می ترسانید و همچنین جمعیتی که با شما هستند آدم را می ترسانند، ولی شما چه احساسی دارید زمانی که این فریادها را شب و روز می شنوید و می دانید که آنها اینجا ساعتها در انتظار سر پا ایستاده اند و در حالی که در زیر دست و پا له و لورده می شوند و رنج می کشند که حتی برای یک لحظه شما را ببینند و ابراز احساسات کنند؟

امام: مرا بسیار خوشحال می کند. خوشحال می شوم وقتی که آنها را می بینم و فریاد آنها را می شنوم، برای اینکه همانهایی هستند که قیام کردند برای اینکه دشمنان داخلی و خارجی را بیرون بریزند. به خاطر اینکه ابراز احساسات آنها ادامه فریادی است که با آن یک غاصب را بیرون انداختند، و این خوب است که جوشش ادامه یابد. دشمنان هنوز از بین نرفته اند و تا مملکتمان آرام نگیرد، باید آماده بمانند. آماده حرکت و حمله از نو را داشته باشند و به علاوه این عشق آنان است، عشقی الهام گرفته از معرفت آنها. نمی توان خوشحال نبود .

سؤال: عشق است یا فناتیسم است امام؟ به نظرم می رسد که فناتیسم است و فناتیسمی خطرناکتر از فاشیسم. در حقیقت عده زیادی هستند که تهدید فاشیسم را در ایران می بینند و یا حتی عقیده دارند که در ایران فاشیسم حاکم است.

امام: نه، به فاشیسم ربطی ندارد. به فناتیسم ربطی ندارد من تکرار می کنم که ملت فریاد می کشد به خاطر اینکه به من محبت دارند و مرا دوست دارند، به خاطر اینکه ملت حس می کنند من خوبی آنها را می خواهم و برای خوبی آنها کار می کنم، چون فرامین اسلام را عمل می کنم . اسلام عدالت است. در اسلام، دیکتاتوری بزرگترین گناه است. فاشیسم و اسلام دو تضاد غیر قابل سازش اند. فاشیسم در غرب در پیش شما تحقق می یابد، نه در بین مردمی با فرهنگ اسلامی .

سؤال: شاید یکدیگر را در مورد مفهوم کلمه فاشیسم نفهمیده ایم امام. من از فاشیسم به عنوان یک پدیده توده ای صحبت می کنم. همان طوری که ما در ایتالیا داشتیم، وقتی که مردم برای موسولینی ابراز احساسات می کردند، همانطوری که برای شما می کنند، و از او اطاعت می کردند، همان طوری که از شما اطاعت می کنند.

امام: نه، به خاطر اینکه توده ما یک توده مسلمان است و از طرف روحانیون تربیت شده، یعنی از طرف مردانی که معنویت را تبلیغ می کنند. امکان فاشیسم در اینجا زمانی است که شاه برگردد، آن هم چیزی است بعید. یا اینکه اگر کمونیسم بیاید، آری آن چیزی که شما می گویید امکان تحقق دارد، فقط اگر کمونیسم بیاید. این فریادها برای من معنی عشق به آزادی و دموکراسی است.

سؤال: امام، پس از آزادی و دموکراسی صحبت کنیم و این طور شروع کنیم: در یکی از نطقها، شما در قم گفته اید که دولت جدید اسلامی آزادیهای عقیده و بیان را برای همه از جمله کمونیستها و اقلیتها تضمین می کند. ولی این قول عملی نشده و اکنون شما کمونیستها را فرزندان شیطان و رهبران اقلیتی که اکنون شورش کرده اند را مفسدین فی الارض می نامید؟

امام: شما اول صحه بر چیزی می گذارید و بعد توقع دارید که من اظهارات شما را تشریح و تأیید کنم. حتی توقع دارید به توطئه گرانی که می خواهند مملکت را به هرج و مرج و فساد بکشانند، آزادی عمل بدهم. درست مثل اینکه آزادی عقیده و بیان، آزادی توطئه و فساد باشد بنابراین جواب می دهم، بیش از پنج ماه تحمل کردم، آنهایی را که مثل ما فکر نمی کردند تحمل کردیم و آنها آزاد بودند. مطلقا آزاد بودند که هر کاری که می خواهند انجام دهند و از آزادیهایی که به آنها داده ایم بهره مند شوند. حتی به وسیله آقای بنی صدر که در اینجا هستند، کمونیستها را دعوت به بحث کردیم ولی در عوض آنها خرمنها را آتش زدند، صندوقهای آراء را آتش زدند و با اسلحه و تفنگ در مقابل پیشنهاد ما عکس العمل نشان دادند. در حقیقت آنها بودند که مسئله کردها را پیش کشیدند. این طور فهمیدیم که آنها از صبر و بردباری ما سوء استفاده می کنند برای خرابکاری و دیدیم که آزادی را نمی خواهند. اما اجازه خرابکاری و توطئه را می خواهند. و ما تصمیم گرفتیم که از آن ممانعت کنیم و زمانی که کشف کردیم که از رژیم گذشته و از نیروهای خارجی الهام می گیرند و هدف آنها تخریب ماست با توطئه های متفاوت و طرق مختلف، آنها را ساکت کردیم تا از مصائب دیگری پیشگیری کنیم.

سؤال: روزنامه های مخالف را می بندید. برای مثال در آن نطق شما در قم، معنی مدرن بودن این است که افراد آگاهی ساخته شوند که حق انتخاب و انتقاد کردن را داشته باشند، ولی روزنامه آیندگان که یک روزنامه لیبرال است بسته شد و تمام روزنامه های چپ هم.

امام: روزنامه آیندگان جزء همان توطئه گرانی بود که صحبتش شد. گویا با صهیونیستها رابطه داشت، از آنها الهام می گرفت. در جهت ضربه زدن به ملت و مملکت، به همین ترتیب سایر روزنامه هایی که دادستانی کل انقلاب تشخیص داده که خرابکارند و آنها را بست. روزنامه هایی که با موضعگیری و مخالفت دروغین، هدفشان برگرداندن رژیم سابق و خدمت به اجنبی بود، آنها را ساکت کردیم به خاطر اینکه بدانیم چه کسانی هستند و چه اهدافی دارند و این ضد آزادی نیست، همه جا این کار را می کنند.

سؤال: نه امام. در هر صورت چطور می توان آنهایی را که ضد شاه مبارزه کردند و از طرف او تحت تعقیب و دستگیر و شکنجه شده اند هواداران شاه خواند؟ چطور می توان فضا و حق وجود به چپی که این همه مبارزه کرده و رنج کشیده، نداد؟

امام: هیچ کدام از آنها مبارزه و رنج نکشیدند، حتی آنها به خاطر اهداف خودشان از رنج خلق ما بهره برداری می کردند. شما خوب اطلاع ندارید. اکثر چپها که منظور شماست، در زمان رژیم شاهنشاهی در خارج از کشور بودند و بازگشتند فقط بعد از اینکه مردم شاه را بیرون انداختند. درست است یک گروه از اینها در اینجا بود که در مخفیگاهها و در خانه هایشان بودند. فقط زمانی خارج شدند که از خونی که ملت داده استفاده کنند. ولی تاکنون اتفاقی نیفتاده که آزادیهای آنها را محدود کرده باشد.

سؤال: معذرت می خواهم امام، می خواهم مطمئن شوم: شما می گویید که چپیها هیچ سهمی را در بیرون کردن شاه نداشتند؟ حتی آن چپی که زندانی شده و شکنجه شده و کشته شده؟ و نه مرده ها و زنده ها؟ چپیها به حساب نمی آیند؟

امام: هیچ سهمی نداشته اند، در هیچ جهتی در خدمت انقلاب نبودند. بله چندتایی مبارزه کردند، البته برای اهداف خودشان و بس و در پیروزی انقلاب وزنه ای نبودند، کمکی به این انقلاب نکردند، هیچ رابطه ای با جنبش ما نداشتند و هیچ تأثیری بر انقلاب نداشتند. نه، چپیها هیچ وقت با ما همکاری نکرده اند. چوب لای چرخهای ما گذاشتند و بس. در زمان رژیم شاه ضد ما بودند همان طوری که هم اکنون هستند و حتی به حدی بود که خصومت آنها نسبت به ما بیشتر از خصومت شاه به ما بود، عمیقتر بود. نهضت ما یک جنبش اسلامی بود و چپیها همیشه ضد آن بوده اند و اتفاقی نیست که توطئه کنونی از طرف آنان است و این نقطه نظر من است که این مربوط به یک چپ واقعی نیست، بلکه به یک چپ مصنوعی است که خواست آمریکاست.

سؤال: آیا چپ ساخت آمریکاست امام؟

امام: بله، زاده شده و پشتیبانی شده آمریکایی هاست که به ما اتهام بزنند و خرابکاری کنند و ما را منهدم سازند.

سؤال: بنابراین وقتی که شما از مردم صحبت می کنید، منظور شما به مردمی است که انحصارا به نهضت اسلامی وابستگی دارند، ولی به نظر حضرتعالی این مردمی که هزاران کشته داده اند، دهها هزار کشته داده اند، برای آزادی بود یا برای اسلام؟

امام: برای اسلام بود. مردم برای اسلام مبارزه کردند چون اسلام همه چیز است. بله اسلام حتی آن چیزی که در دنیای شما به آن آزادی و دموکراسی می گویند هم هست، بله، اسلام شامل همه چیز است، اسلام فراگیر همه چیز است، اسلام همه چیز است.

سؤال: پس باید سؤال کنم که منظور شما از آزادی چیست؟

امام: آزادی… تعریف این کلمه ساده نیست. می توانیم بگوییم که آزادی بدین معنی است که بتوان عقیده و افکار خود را انتخاب کرد و هر گونه که انسان خواست، فکر کند بدون اینکه اجباری در کار باشد، بدون اینکه اجباری داشته باشد که به عقیده ای دیگر غیر از عقیده خود عقیده داشته باشد. در انتخاب محل سکونت و انتخاب شغل و پیشه آزاد و مختار باشد.

سؤال: می فهمم… پس فکر کردن و نه بیان کردن و عمل کردن به آنچه انسان فکر می کند. منظورتان از دموکراسی چیست؟ این سؤال را با کنجکاوی بخصوصی می کنم به خاطر اینکه در رفراندوم. شما عنوان جمهوری دموکراتیک اسلامی را منع کردید کلمه دموکراتیک را حذف کردید و گفتید نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد، نتیجه این بود که توده که به شما اعتقاد دارد کلمه دموکراسی را مثل اینکه کلمه فحش باشد تلقی می کند. چه چیزی است در این کلمه که خوب نیست و برای ما غربیها این همه قشنگ است؟

امام: اولا کلمه اسلام احتیاج به صفتی مثل صفت دموکراتیک ندارد، به خاطر اینکه اسلام همه چیز است، اسلام همه معنایی را در بر دارد. برای ما تأسف آور است کلمه دیگری را در کنار کلمه اسلام بگذاریم چونکه اسلام کامل است. اگر اسلام را می خواهیم چه لزومی دارد که مشخص کنیم که دموکراسی را می خواهیم؟ درست مثل این می ماند که بگوییم که اسلام را می خواهیم و بایستی به خداوند اعتقاد داشت.

ثانیا این دموکراسی که برای شما این قدر عزیز است و برای شما این قدر با ارزش است، یک معنی و تعریف دقیقی ندارد. دموکراسی ارسطو یک چیز است و دموکراسی شورویها یک چیز دیگر و دموکراسی سرمایه داران یک چیز دیگر. پس نمی توانیم به خود اجازه دهیم که یک مفهوم چند پهلو را وارد قانون اساسی خود کنیم. حال با مثالی تاریخی مفهوم دموکراسی را که من می فهمم برایتان می گویم: زمانی که علی جانشین پیامبر و رهبر دولت اسلامی شد و حکومت او از عربستان تا مصر و قسمت اعظم آسیا و حتی اروپا گسترش یافته بود و بر این کنفدراسیون حکومت می راند، برای او اتفاقی افتاد که با یک یهودی اختلاف پیدا کند و یهودی از او پیش قاضی شکایت کرد، علی از طرف قاضی احضار شد. وقتی که قاضی دید که علی وارد می شود، به حالت احترام از جا برخاست، ولی علی با عصبانیت به قاضی گفت چرا وقتی که من وارد می شوم احترام می کنی و وقتی آن یهودی آمد احترام نکردی؟ قاضی باید با طرفین مخاصمه به یک شیوه رفتار کند و بعد علی حکم محکومیت خویش را قبول می کند. من از شما که سفرها کرده اید و هر نوع رژیمی و همچنین تاریخ را می شناسید، می پرسم، مثال بهتری از این برای بیان دموکراسی سراغ دارید؟

سؤال: دموکراسی مفهومی خیلی بیش از این دارد. خیلی از ایرانیانی که مثل ما خارجیها نمی فهمند و یا درک نمی کنند، می خواهند بدانند جمهوری اسلامی شما به کدام سو می رود؟

امام: اگر شما خارجیها نمی فهمید، این موضوع به شما ربطی ندارد. انتخاب ما هیچ ربطی به شما ندارد. اگر بعضی از ایرانیها این موضوع را نمی فهمند، این بدین معنی است که اسلام را درک نکرده اند.

سؤال: ولی امام، همان بعضی از ایرانیان، امروز استبدادی را که از طرف روحانیت اعمال می شود حس می کنند. در تدوین قانون اساسی جدید در مجلس خبرگان در اصل پنجم، قانونی را گذرانیده اند که بر اساس آن رئیس کشور باید بالاترین مرجع مذهبی باشد، یعنی خود شما، و تصمیمات نهایی به دست کسانی است که قرآن را خوب بدانند، یعنی، روحانیون. این بدین معنی نیست که طبق قانون اساسی سیاست در دست روحانیون باقی خواهد ماند؟

امام: این قانون اساسی که می بایست توسط ملت تصویب شود، ابدا با دموکراسی تناقض ندارد برای اینکه ملت روحانیت را دوست دارد، به روحانیون اعتماد دارد و می خواهد که رهبریش به دست روحانیون باشد. پس درست است که مرجع نظارت داشته باشد بر اعمال نخست وزیر و یا ریاست جمهوری، برای اینکه جلوگیری کنند از اشتباهات و یا اینکه برخلاف قانون که قرآن است. در هر حال بالاترین مرجع مذهبی، و یا یک گروه از نماینده روحانیون مثلا پنج نفر فقیه که قادر باشند عدالت اسلامی را پیاده کنند.

سؤال: پس حالا از عدالتی که توسط روحانیون دارد پیاده می شود صحبت کنیم. از پانصد نفری که بعد از پیروزی انقلاب در ایران اعدام شده اند، صحبت کنیم. شما تأیید می کنید طرز کار این دادگاهها را، نه وکیل مدافع در آن هست و نه می شود تقاضای فرجام کرد؟

امام: مسلما شما غربیها نادیده می گیرید که چه کسانی بودند اینهایی که اعدام شده اند و یا تعمدا آنها را نادیده می گیرید. اینها کسانی بودند که در خیابانها و میدانها در کشتار شرکت کرده بودند و یا افرادی بودند که دستور قتل عام داده بودند و یا اشخاصی بودند که خانه ها را به آتش کشیده بودند، شکنجه داده بودند، پاها و دستها را در بازجویی اره کرده بودند. یا کسانی که زنده زنده دست و پای جوانهای ما را اره می کردند و یا اینکه بر روی تاوه سرخ می کردند. با اینها چه کاری می توانستیم بکنیم؟ آنها را می بخشیدیم؟ می گذاشتیم بروند؟ اجازه دفاع کردن از خود و جواب به اتهامات را ما به آنها دادیم و می توانستند هر چیزی را که بخواهند بگویند. ولی وقتی گناه آنها ثابت شد، چه نیازی بود و اصلا چه نیازی هست به اینکه فرجام بخواهند؟ اگر می خواهید برعکسش را بنویسید، قلم در دست شما است. و در هر حال ملت من برایش این سؤالات مطرح نیست و اضافه می کنم که اگر ما این اعدامها را نمی کردیم، «انتقام مردمی» ابعاد وسیعی به خود می گرفت و قابل کنترل هم نبود و حتی تمام کارگزاران رژیم گذشته کشته می شدند، پس بدین ترتیب پانصد نفر کشته نمی شدند بلکه هزاران نفر کشته می شدند.

سؤال: موافقم، ولی منظورم الزاما شکنجه گران و جلادان ساواک نبود، منظورم بیشتر به اعدام شدگانی است که اصلا ربطی به رژیم سابق نداشتند و منظورم اشخاصی هستند که هنوز هم این روزها اعدام می شوند برای زنا، فحشا و یا لواط… به نظر شما این عدالت است که فاحشه بدبختی و یا زنی که به شوهرش خیانت می کند و یا مردی که مرد دیگری را دوست دارد، اعدام شود؟

امام: اگر یک انگشت شما قانقاریا گرفت، چکار می بایست ک