خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی شامل 59 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مرحوم آیه الله حاج میرزا احمد مدرس یزدی :

(تولد۱۳۰۶ قمری – وفات ۱۳۹۲ قمری مطابق ۱۳۵۰ شمسی)

در عصر پهلوی در فاصله انحلال و تجدید سازمان روحانیت، یکی از ارکان حوزه علمیه مشهد مرحوم مدرس بود. توضیح این که رضاشاه پس از سفر به ترکیه و مشاهده به اصطلاح اصلاحات آتاتورک رئیس جمهور آن کشور ^(۱) در پی دوران ۶۶۰ ساله امپراتوری عثمانی – که از آن جمله اتحاد شکل لباس ملیتهای مختلف ترکیه به لباس اروپایی و کشف حجاب از بانوان بود ^(۲) – تصمیم گرفت این دو موضوع را در ایران پیاده کند. تنها مانع اجرای این عمل جسورانه، وجود وحانیت شیعه ایران بود که برخلاف روحانیت بیشتر ممالک اهل سنت (که دولت را اولوالامر و مطاع می دانند) وابسته به دولت نبود بلکه از زمان صفویه که تشیع در ایران رسمیت یافت، به عنوان نیابت عامه از امام زمان، مستقل از دولتها صاحب نفوذ در اقشار متدینین و مورد احترام مردم و حتی دولتمردان بوده است; ^(۳) و پیداست که روحانیت نمی توانست در مقابل تصمیم شاه که مخالف سنت دینی و اجتماعی مردم بود سکوت کند.

در مشهد که آن زمان دارای مهمترین حوزه علمیه و مبرزترین روحانیون عصر بود، قیام مردم به رهبری روحانیت با خشونت هر چه تمامتر در قضیه مسجد گوهرشاد سرکوب شد و به دنبال آن روحانیون سرشناس یا تبعید و یا به انزوا کشانیده شدند ^(۴) و یا مدتها در حبس رژیم به وضع اسفناکی گذرانیدند. قاطبه طلاب و روحانیون جز پنج نفر (از جمله مرحوم مدرس یزدی) خلع لباس شدند. مدارس علمیه سرتاسر کشور تعطیل گردید. نهایت این که در قم به پایمردی آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی مدرسه فیضیه و در مشهد به زعامت همین پنج نفر روحانی و بعض فضلا مدرسه سلیمان خان (نزدیک بازار) و مدرسه خیراتخان (دربست سفلی) و ابدالخان (در پایین خیابان) کم وبیش پنهانی محل تردد جمعی از علما و طلاب قرار گرفت. در سال ۱۳۱۴ شمسی موضوع اتحاد شکل و در همان سال کشف حجاب بانوان عملی شد. این وضع که تا سال ۱۳۲۰ شمسی ادامه داشت یکی از سخت ترین و بحرانی ترین زمانهای اختناق در طول تاریخ روحانیت ایران است که هنوز خاطره هایی از آن به یاد سالخوردگان باقی است.

در شهریور سال ۱۳۱۸ شمسی جنگ جهانی دوم پیش آمد و در پی تجاوز قوای روس به کشور ایران (در سال ۱۳۲۰)، رضاشاه به جزیره موریس تبعید شد و پسرش که آن زمان قدرتی از خویش نداشت روی کار آمد، در پی آن خراسان و آذربایجان توسط همسایه شمالی (اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) اشغال گردید، قوای نظامی از هم پاشید و اغلب تجهیزات نیروهای نظامی و انتظامی به دست قشون روس افتاد.

در این فرصت، روحانیت دوباره سازمان گرفت و با حمایت روحانیون، بانوان با پوشش اسلامی از زندان خانه به در آمدند.

مرحوم مدرس که پیش از اختناق از مدرس ین سطوح مشهد و در دوران مزبور جزو پنج نفر روحانی استثنایی بود در زمان فترت و تعطیل حوزه درس لمعتین و قوانین را برای عده ای از طلاب که باقی مانده بودند در مدرسه ابدالخان (که در زاویه کوچه ای دور از چشم دژخیمان پهلوی بود) ادامه داد و این تنها درس بود که با حضور جمعی از طلاب در خارج منازل سلسله درس و بحث را استوار داشت.

همچنین آیه الله میرزا مهدی اصفهانی در منزل خود به درس خارج فقه و معارف اهل بیت برای شاگردان خود اشتغال داشت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و تجدید حیات روحانیت نیز اولین درس رسمی حوزه توسط مدرس به گونه آشکار و در مسجد گوهرشاد جامع شتات طلاب حوزه علمیه مشهد و اطراف گردید.

خاندان مدرس

حاج میرزا احمد فرزند برومند حاج میرزا حسین مدرس یزدی است که از زادگاه خود، یزد به قصد زیارت و کسب فیض از دربار ولایتمدار رضوی راهی مشهد شد، و در مدرسه فاضلخان که در کنار روضه رضویه قرار داشت و از معتبرترین مدارس علمیه مشهد بود به تدریس ادبیات عرب پرداخت، به طوری که در دروس مغنی و مطول و غیره مشار بالبنان واقع گردید.

آصف الدوله که خود مردی فاضل و ادیب بود و از طرف شاه قاجار والی ایالت خراسان شده بود، روزی ازفاضلخان بازدید نمود. قضا را درس حاج میرزا حسین و صدای رسای او و حوزه گرم و پرنشاطش بی اختیار آصف را در جمع طلاب قرار می دهد و از باب امتحان از استاد معنی و ترکیب شعری از اشعار عرب را می پرسد که بی درنگ جواب می شنود. آنگاه استاد به آصف می گوید حضرت والا اجازه می فرمایند من هم سؤالی از ایشان بکنم؟ جواب می دهد بفرمایید و استاد سؤالی طرح می کند که آصف برای طفره از جواب می گوید: الحق شما نهنگ العلمایید، و از این زمان نهنگ العلماء لقب استاد می شود که گاهی نیز این لقب به فرزند برومندش حاج میرزا احمد نیز گفته می شد.

باری سید حسن و خانواده اش که از همسر و دو دختر و دو پسر تشکیل می شدند مدتها در جوار بارگاه ملکوتی امام رؤوف به آرامی روزگار گذرانیدند و سرانجام سید ندای ارجعی را لبیک گفته سر بر آستان رضا نهاد و جان به جان آفرین تسلیم کرد.

حاج میرزا حسین با علاقه ای که به کار تدریس داشت فرزندش میرزا احمد را در کنف تربیت خویش طالب علمی فاضل و بالمآل جانشین خود ساخت.

حاج میرزا احمد پس از پدر سفری به یزد می کند و با فروش خانه پدری به قصد توطن در مشهد و استفاده و افاده به این آستان مهاجرت می نماید. پس از تکمیل سطوح، از محضر درس خارج حاج سید عباس شاهرودی ^(۵) (که تا آخرین نفس استاد از انفاس قدسیه اش بهره برد) و نیز از درس فقه حاج آقا حسین قمی ^(۶) و حاج میرزا محمد آقازاده ^(۷) (فرزند ارشد آخوند خراسانی) بهره ها برد و چنان که قبلا اشارت رفت با توشه ای که از خرمن فیض این بزرگواران کسب کرده بود خود مستقلا عهده دار تدریس سطوح فقه و اصول گردید و به عنوان مدرس رسمی شرح لمعه و قوانین و مکاسب و کفایه مشعلدار پژوهندگان از انوار فقه آل محمد گردید.

چنان که اشاره شد پس از قضیه مسجد گوهرشاد مرحوم قمی راهی عتبات عالیات گردید و مرحوم آقازاده از اهانتها که بر او و همگنانش از ناحیه رضاشاه وارد آمد در تبعیدگاه خود حضرت عبدالعظیم برای همیشه سر بر آستان آن بزرگوار نهاد. در این دوران مرحوم مدرس پناهگاه طلاب مشهد بود، و محضر درسش جامع شملی برای طالبان از دفتر فقه آل محمد بود. و با تجدید حیات حوزه در شهریور ۱۳۲۰ رکن رکین تدریس سطوح این دیار گردید که چون شمعی در جمع طلاب، روشنی بخش دلها و فروزنده چراغ دانش در جانها بود، به گونه ای که معمولا چهار تا پنج درس در روز در جمعی که روزبه روز فزونی می یافت تدریس می فرمود: لمعتین، قوانین، مکاسب و احیانا کفایه.

خصوصیات درس مرحوم مدرس

درس استاد با احاطه ای که بر اثر تکرار بحث و تدریس، مسلم وی بود از جهات ذیل نیز امتیاز داشت:

نخست نظم و ترتیب درس که جز در روز تعطیل، منظم و مداوم و در ساعت مقرر تشکیل می شد و حتی برنامه و روز شروع درس در سال آینده را در جلسات پایانی درس یکساله اعلام می کرد. لذا مدار شروع و اختتام سایر دروس حوزه علمیه مشهد (که کم کم رونق گرفته بود) تشکیل و تعطیل درس مرحوم مدرس بود.

استاد در برفهای سنگین زمستان مشهد (که معمولا برف بام خانه ها نیز به کوچه ها منتقل می شد) صبحگاه که هنوز عابران برفها را در مسیر خود لگدکوب نکرده بودند و قهرا پای تا زانو در برف فرو می رفت با قدمی استوار راهی محل درس می گردید و در راس ساعت مقرر بر کرسی درس (که معمولا در مسجد گوهرشاد منعقد می شد) قرار می گرفت. و شبستان سرد مسجد را (که آن زمان بخاری و گرمی به آن راه نیافته بود) با نفس گرم خود گرما می بخشید و چنان با حرارت سخن می گفت که طلاب سردی زیلوهای نمناک زیر پای خود را پرنیان می انگاشتند.

نظم حضور استاد در درس چنان بود که حتی فوت فرزند سه ساله ایشان سبب تعطیل درس این بزرگوار نگردید زیرا کار تدفین نور دیده را به فرزندان واگذار و خود راهی مسجد و درس و بحث شدند و این خود درسی دیگر برای طالبان علم بود که سوانح ایام نباید جریان تعلیم و تعلم را متوقف سازد.

دیگر از ویژگیهای استاد روح طلبگی و بی آلایشی و تواضع این رادمرد بود. با طلاب چون پدری مهربان بود و در صراط همدردی با آنان صدیقی دردآشنا بود چنان که پس از فراغت از درس و حتی در مسیر مراجعت به خانه (با خستگی ناشی از القای دو درس در یک نشست) با رویی گشاده و تبسمی بر لب پاسخگوی اشکالات و مشکلات درس و بحث آنان بود.

دیگر از خصوصیات استاد آن بود که همچون قشر ضعیف طلاب زندگانیی ساده داشت. در معیشت به قناعت آن هم از دسترنج خویش می گذرانید.

توضیح این اجمال چنان است که مزرعه ای در چهار فرسنگی مشهد و بر سر راه مشهد به نیشابور از عیال نخست خویش به وی رسیده بود که چون فاقد آب کافی بود به کشت دیمه و یا به عنوان مرتع اغنام از آن استفاده می شد و این کار رنج فراوان و استفاده ای اندک داشت لذا سایر شرکا سهام خویش را به قیمومت استاد واگذار کرده بودند که سید پس از تحصیل سهم الارض مالکانه عشری از آن را به عنوان حق الزحمه برداشت می نمود و از این عشریه و آنچه خود کشته بود اعاشه می فرمود و طی دوران شصت ساله تدریس خویش درهمی از وجوه شرعیه اعم از خمس و سهم امام علیه السلام استفاده ننمود و فقط در یکی دو سال آخر عمر که دیگر توان خویش را از دست داده بود به مقدار کفاف و عفاف از وجوه بریه صر