خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش شامل 87 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به زندگی آقا نجفی قوچانی و مزارش :

توضیح مختصری در مورد موقعیت قوچان

شهرستان قوچان در شمال استان پهناور خراسان واقع شده و مرکز آن شهر قوچان است این شهرستان از شمال به مرز ایران و کشور ترکمنستان، از شرق به شهرستانهای درگز و چناران، از جنوب به شهرستانهای نیشابور و سبزوار و از جنوب غرب به اسفراین و از غرب به شهرستان شیروان محدود است .

شهر قوچان در ’۳۱ ه ۵۸ دقیقه طول شرقی و ’۰۶ ه ۳۷ دقیقه عرض شمالی واقع شده و انحراف قبله آن “۷ ’۱ه ۵۱ ثانیه است ^(۱) ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۵۰ ^(۲) متر و جمعیت آن مطابق آمارگیری جاری جمعیت شهریور ماه سال ۱۳۷۰،۷۴۹۱۹ نفر است.

شهر جدید قوچان

پس از زلزله سال ۱۳۱۲ ه . ق که قوچان قدیم (شهر کهنه) بکلی ویران شد در ده کیلومتری شرق آن، شهر جدید قوچان به اهتمام محمدناصرخان شجاع الدوله حاکم وقت قوچان و در زمینهای شخصی نامبرده از روی نقشه شهر عشق آباد مرکز کشور ترکمنستان ساخته شد و بدین جهت تا سال ۱۳۳۴ ه . ق ناصریه ^(۳) نامیده می شد ^(۴).

شهر جدید تشکیل شده بود از چهار خیابان در چهار جهت اصلی جغرافیایی به نام بازار ^(۵) که محل تقاطع آنها را چهارسوق می نامیدند و خیابانهای فرعی به موازات خیابانهای اصلی که متقاطع هستند و میلان (Milan) نام دارند. ^(۶)

در توسعه و تغییرات جدید شهری چهار سوق به میدان تبدیل شد و بعد از انقلاب اسلامی میدان فلسطین نام گرفت. خیابان شمالی نیز خیابان امام خمینی و خیابان غربی خیابان شهید بهشتی نامیده می شوند.

محل مزار

کمی بالاتر از تقاطع میلان شهید رازقی که از خیابان امام خمینی به طرف غرب امتداد دارد با میلان نظام الملک که از خیابان شهید بهشتی منشعب می شود و جهت شمالی دارد، در سمت راست میلان خانه ای مسکونی به وسعت ۲۵۲ متر مربع (۱۸×۱۴) به چشم می خورد که اوایل انقلاب به کمک مردم بازسازی شده است. سبک ساختمانی آن با خانه های مجاور یکسان و حتی از بیشتر آنها محقرتر و کهنه تر است، فقط تابلو سبزرنگی که بر سردر آن نصب شده مشخص می کند که محل، مکانی است مقدس و آرامگاه مردی در آن قرار دارد که او را نه تنها باید از دیدگاه مقام شامخ فقاهت و یا اجتهاد نگریست بلکه همچنین در مقام انسانی پرتلاش و سرشار از طهارت نفس و دانشهای معنوی و منزلت انسانی شمرد; انسانی که به مقام والای شرف و فضیلت و تقوا و آزادگی رسیده است.

این عالم ربانی آیت الله سید حسن نجفی معروف به آقا نجفی قوچانی است که در سال ۱۲۹۵ ه . ق در روستای خرو یا خروه ^(۷) از توابع شهرستان قوچان تولد یافت ^(۸).

وی در راه کسب علم و فضیلت تا آن جا پیش رفت که در سن ۳۰ سالگی به درجه اجتهاد رسید و پس از آن تا هنگام مرگ (به سال ۱۳۶۳ هجری در قوچان) به تدریس، ارشاد و رتق و فتق امور مردم پرداخت، در تمامی گرفتاریها حامی حقیقی مردم بود و با آن که در هنگام مرگ بر تمام منطقه قوچان و حتی شهرستانهای اطراف نفوذ معنوی فراوان داشت از مال و منال دنیا هیچ نداشت. ^(۹)

حیاط مزار

حیاط، شمالی است و در فلزی دولت آن که رنگ طوسی دارد رو به جنوب باز می شود. بالای سردر تابلو سبزرنگی خودنمایی می کند که روی آن نوشته است:

اداره حج و اوقات و امور خیریه شهرستان قوچان

آرامگاه مرحوم آقا نجفی قوچانی

در سمت راست در ورودی حیاط، داخل پیاده رو اطاقک نگهبانی پایگاه بسیج مالک اشتر قرار دارد. نمای بیرونی و داخلی خانه تمام سنگ مرمر و کف حیاط موزائیک فرش است. جمعا دارای چهار اتاق در اضلاع شمالی و غربی است، جلو دو اتاق سمت غرب یک بهارخواب و متصل به یکی از اتاقهای ضلع شمالی یک راهرو کوتاه و کم عرض دیده می شود. اتاقهای ضلع شمالی هر دو ۴×۳ متر است. در اتاق سمت راست که راهرو به آن مربوط است پیرزنی حدود ۸۰ ساله از اوایل انقلاب به عنوان سرایدار به سر می برد. اتاق دیگر این سمت دفتر پایگاه بسیج است. در ضلع غربی نیز دو اطاق سرهم ساخته شده، یکی اتاق مزار به ابعاد ۵×۵ متر که صورت قبر در آن قرار دارد و دیگری اتاقی ۵×۸ متر که در سمت راست اتاق مزار واقع است و به وسیله دری سه لت و چوبی به اتاق مزار راه دارد. این اتاق به کتابخانه و نوارخانه آموزش قرآن اختصاص یافته است (و توسط پایگاه بسیج اداره می شود).

جلو این دو اتاق بهارخوابی ۲×۱۲ متر ساخته شده که کف آن موزائیک فرش است و بیست سانتی متر از کف حیاط بلندتر است. سقف اتاقها و بهارخواب از داخل توفال و از خارج شیروانی پوش است. ^(۱۰)

ورودی اتاقهای مزار و کتابخانه درهای مشابه فلزی چهار لت شیشه دار با بالای کمانی است که از بهارخواب باز می شوند. کف اتاق مزار موزائیک و ازاره آن ۸۰ سانتی متر سنگ شده و بقیه دیوارها هر یک به ارتفاع چهار متر گچ شده و روی آن را رنگ سبز زده اند. سقف این اتاق رنگ سفید دارد و از آن پنجره ای رو به جنوب به میلان شهید رازقی باز می شود.

وسط این اتاق صورت قبری از سنگ مرمر با دو متر طول و یک متر عرض و سی سانتی متر ارتفاع قرار دارد که دو پله ای است و روی آن حفاظ شیشه ای با چهارچوب آلومینیمی قرار دارد. بر روی سنگ لوح آن مطلب زیر نوشته شده:

«هوالباقی مرقد عالم ربانی و حکیم صمدانی آیت الله سید حسن نجفی معروف به آقا نجفی قوچانی که در سال ۱۲۹۵ قمری در خسرویه قوچان تولد یافته و تحصیلات مقدماتی و حکمت و فلسفه و اصول را در مشهد و اصفهان و نجف بپایان رسانده و به مقام اجتهاد نائل آمده است. این عالم بزرگوار در شب جمعه ۲۶ ربیع الثانی سال ۱۳۶۳ قمری در سن ۶۸ سالگی برحمت خدا پیوست ». اتاق کتابخانه ازاره آن ۸۰ سانتی متر سنگ سیاه است و دیوارها به رنگ آبی و سقف سفید است. به خاطر وجود کتابخانه و نوارخانه، جلسه آموزش قرآن بیشتر شبهای هفته در محل تشکیل می شود.

مزار درآمدی ندارد و با کمک مالی اهالی و اعضای کتابخانه و شهریه کلاس آموزش قرآن مخارج آن تامین می شود. سایر مردم قوچان شبهای جمعه و رهگذران اتفاقی برای فاتحه خوانی به مزار سر می زنند.

شرح مختصری از زندگی آقا نجفی قوچانی

بهترین راه شناخت آن مرد بزرگ مطالعه کتاب سوانح عمر یا سرگذشت نامه و سفرنامه ایشان تحت عنوان سیاحت شرق » است که با نثر ساده و بی تکلف نوشته شده و از ابتدای کودکی تا نیل به مقام اجتهاد در حوزه علمیه نجف را در برمی گیرد. این کتاب را آقا نجفی با زبردستی یک نویسنده هنرمند و یک روانشناس و جامعه شناس تیزبین گزارش کرده و تصویری دقیق از زندگی مردم روزگار خود به دست داده است و رنج و سختی و فقر و گرسنگی طلبه ای محروم را که سرشار از شوق ایمان و ذوق علم است بازگو نموده است. ^(۱۱)

آیت الله سید محمدحسن معروف به آقا نجفی فرزند ارشد مرحوم سید محمد نجفی است. پدر ایشان فارس زبان و مادرشان کرد بوده و زلال ^(۱۲) نام داشته، از مادر خودشان یک برادر و چهار خواهر و از نامادری شان که زینت بیگم نام داشته چهار برادر داشته اند. که از همه خواهران و برادران فقط حاج سید هادی جوادی که کوچکترین برادر ناتنی آقا نجفی است در قید حیات و در مشهد به سر می برد.

پدربزرگ آقا نجفی سید جواد نام داشته و همین علت انتخاب فامیل جوادی و جوادی مقدم توسط بعضی فرزندان اوست. پدر آقا نجفی اگر چه اهل و ساکن روستا بوده و سواد مقدماتی داشته ولی فردی خیر و از طرفداران علم و علاقه مند به تحصیل فرزندش بوده و مقدمات این کار را از سنین کودکی و از همان مکتب روستای خروه فراهم کرده، به طوری که آقا نجفی قبل از هفت سالگی قرآن را نزد پدر ختم کرده، گرچه مریض و رنجور بوده ولی از همان کودکی علاوه بر دانش اندوزی به کارهای سخت مثل نهالکاری، درودگری و پشته کشی، آبیاری می پرداخته است. به واسطه هوش و ذکاوت فطری در مدتی کوتاه دروس فارسی و عربی مرسوم آن زمان را در مکتبخانه روستا به اتمام رسانید. ^(۱۳)

وی سعی کرد به پدر بقبولاند که همین مقدار تحصیل برای او کافی است بویژه که امکان ادامه تحصیل در روستا نیست، اجازه خواست دست از تحصیل بکشد و در کارها به او کمک کند و برای اثبات نظر خویش این شعر مرحوم شیخ بهائی را از کتاب نان و حلوا می خواند:

علم رسمی سر به سر قیل است و قال نه از او کیفیتی حاصل نه مال

و پدرش ضمن نصیحت او با این بیان که «والناس موتی و اهل العلم احیا» اور ا در حالی که ۱۳ سال داشت× وادار به ادامه تحصیل کرد و روانه شهر قوچان ساخت. ^(۱۴) آقا نجفی پس از سه سال تحصیل در قوچان پیاده از راه سبزوار و نیشابور به مشهد رفت ^(۱۵) و در مدرسه دو درب و پریزاد ادبیات و سطح را تا قوانین فرا گرفت.

در سال ۱۳۱۳ قمری (۱۸۹۵میلادی) در سن ۱۹ سالگی همراه یکی از همدرسانش پیاده از راه طبس و کویر به یزد و از آنجا به اصفهان رفت و در مسجد «عربون » ساکن گردید. در اصفهان منظومه حاج ملاهادی سبزواری را نزد آخوند کاشی، رسائل را نزد شیخ عبدالکریم گزی و حکمت را نزد میرزا جهانگیرخان قشقایی فراگرفت. ^(۱۷)

گاهی نیز در درس فقه و خارج آقا نجفی اصفهانی حاضر می شد. تحصیلات آقا نجفی قوچانی در مشهد و اصفهان با دشواری بسیار همراه بود، چنان که گاه ناچار می شد برای گذران زندگی کار کند و یا برخی از کتابهای خود را به بهای اندک بفروشد، وی در سال ۱۳۱۸ و در سن بیست و سه سالگی پس از چهار سال توقف در اصفهان یا یکی از دوستانش که شاگردش نیز بود پیاده عازم عتبات عالیات گردید. ^(۱۸) چون به نجف رسید در حجره ای متروک واقع در یکی از مدارس شهر ساکن شد. ^(۱۹) و به حوزه درس آخوند ملا محمدکاظم خراسانی راه یافت ^(۲۰) و همین امر موجب شد تصمیم بگیرد برای ادامه تحصیل در نجف بماند. وی به آخوند بسیار ارادت می ورزید، به گونه ای که در قیام آخوند و سایر علمای نجف به هواخواهی از مشروطیت، وی نیز از طرفداران مشروطیت گردید. ایشان حقایقی از نقش روحانیت را در جنبش مشروطه در کتاب سیاحت شرق یاد کرده است.

آقا نجفی که در ابتدا به تحصیل بی علاقه بود چنان اشتیاق به آن پیدا می کند که به فکر ریاضت می افتد البته به خاطر منع مذهبی، از ریاضت منصرف می شود ولی در عین حال به مراقبت و تزکیه نفس سخت مقید می شود.

آقا نجفی در ۱۸ ماه رمضان سال ۱۳۲۵ ه . ق با دختری منسوب به یکی از خانواده های ایرانی مقیم کربلا به نام سکینه بیگم ازدواج کرد ^(۲۱) و از وی در عراق دارای چهار دختر و یک پسر شد. دو دختر و پسر آقا نجفی در عراق وفات یافتند که در وادی السلام دفن اند و دو دختر دیگر را که دو قلو بودند با خود به ایران آورد.

آقا نجفی در کتاب سیاحت شرق خاطرات زیادی از ناملایمات و خوشیهای زندگی بیست ساله خود در نجف آورده که شیرین ترین خاطره مربوط به مرگ مرده شور نجف است: در جریان شیوع مرض وبای سال ۱۳۲۲ ه . ق که بر اثر آن روزانه حدود چهار صد تن از مردم نجف می مردند، مرده شور نجف از مردن اشخاص خوشحال بود، زیرا از شستن هر نفر یک تومان می گرفت و از این راه حدود هشت، نه هزار تومان در آن زمان جمع کرده بود و به این خاطر دعا می کرد مرض وبا ادامه یابد ولی عاقبت خودش به وبا مبتلا شد و درگذشت. ^(۲۲) آقا نجفی بعد از بیست سال زندگی در نجف از فوت پدرش در قوچان آگاه می شود و ناگزیر تصمیم به مراجعت به ایران می گیرد و در روز سوم رمضان المبارک ۱۳۳۸ ه . ق (۱۹۲۰م) رهسپار وطن می گردد. ^(۲۳) و پس از زیارت مرقد امام هشتم علیه السلام در مشهد و توقفی کوتاه در این شهر به درخواست مردم قوچان به آن جا وارد و در قوچان ماندگار می شود و متجاوز از بیست و پنج سال بقیه عمر را در مقام فقاهت و حاکمیت شرع در قوچان می گذراند و در ضمن به اداره حوزه علمیه دینی و تدریس در مدرسه عوضیه ^(۲۴) می پردازد. ^(۲۵)

بازگشت این مرد عالم و عارف به قوچان و سکونت در آن به حوزه علمیه این شهر رونقی بسزا بخشید. محضر درس ایشان همه روزه قبل از طلوع آفتاب دایر بود. با همه طبقات حشر و نشر داشت، در صدور احکام مردی قاطع، در محضر درس، استادی بزرگ و والامقام و در برخورد با مردم انسانی ساده و بی پیرایه و بسیار متواضع و در عین حال بسیار شجاع و صریح و با هیبت بود. در گرفتاریها حامی حقیقی مردم بود. عده ای از بستگان ایشان معتقدند که اگر آقا نجفی به قوچان نمی آمد و مثلا در قم ساکن می شد مقام و شهرتش بیشتر بود ولی با کمی دقت در طرز تفکر و شخصیت ایشان می توان پی برد که در نظر آقا نجفی منصب و مقام ارزشی نداشت و هدف او فقط رضای خدا و خدمت به مردم بود. پس چه بهتر این مردم، اقوام و همشهریها و آشنایان باشند، کما این که در یکی از گروههای کشیکی که در سال ۱۳۴۵ ه . ق برای حرم سلطان ابراهیم در شهر کهنه قوچان تشکیل داده بود خود نیز شرکت داشت و نوبتی کشیک افتخاری می داد. ^(۲۶) یا در دو نوبت که شهر قوچان در ناامنی بود و مورد حمله یاغیان قرار گرفت ^(۲۷) دخالت کرد و با نفوذ خود مانع حمله آنان به شهر گردید. این مرد وارسته تا آخر عمر از کار و تلاش دست برنداشت. همواره با خرافات در ستیز بود و در این راه جدی بلیغ مبذول می داشت، پیوسته در این فکر بود که چرا دیگران آن قدر در علم جلو رفته و ما عقب مانده ایم. در سال ۱۳۰۷ شمسی به اتفاق همسر خود به زیارت مکه معظمه مشرف شد.

آقا نجفی در سال ۱۳۱۸ شمسی دو سال پس از فوت همسر با وفایش تاهل اختیار کرد و از همسر دوم خود به نام فاطمه بیگم دارای دو پسر به نامهای علی و مهدی شد. سرانجام در روز نهم اردیبهشت ۱۳۲۲ شمسی برابر با جمعه ۲۶ ربیع الثانی ۱۳۶۳ ه . ق (۲۰ مارس ۱۹۴۴ م) در سن ۶۸ سالگی در قوچان به دیار باقی شتافت، همان دیاری که تصویر اعمال آن را در کتاب سیاحت غرب خود به خوبی ترسیم کرده است. ^(۲۸)

خواندن سرگذشت آقا نجفی برای کسانی که تحت تاثیر و استیلای