خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 80 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی، در گفتگو با دکتر عباس منوچهری(۱) :

اشاره:
روش و چارچوب نظری در پژوهش های سیاسی از مباحث مهم و قابل توجه پژوهشگران علوم سیاسی است. برای تشریح این مفاهیم و بیان چیستی و جایگاه آن ها در پژوهش های سیاسی، مصاحبه ای با دکتر عباس منوچهری توسط استاد بهروزلک انجام و ویرایش شده که به شرح ذیل تقدیم علاقمندان می شود.
ضمن تشکر از فرصتی که در اختیار فصلنامه قرار داده اید، در صورتی که مناسب می دانید بحث را با تعریفی از روش و چارچوب نظری و نسبت بین این دو شروع کنیم.
دکتر منوچهری: واژه «روش» نسبت لغوی جدی با «رفتن» به معنای طی کردن یک مسیر، دارد. و از جنبه کاربردی و عملی به معنای شیوه انجام کار است، بنابراین چه از نظر لغوی و چه از لحاظ کاربردی در حوزه علوم، حرکت از یک نقطه به نقطه دیگر در مفهوم روش نهفته است. به نظر من قبل از طرح روش در کنار چارچوب نظری، روش را باید با خود دانش مقایسه کرد. لذا ابتدا باید سه واژه را توضیح دهیم: روش، دانش و پژوهش. از منظر فلسفه علم دانش اعم از «اپیستمه» (Episteme) یونانی و «ساینس»(Science) مدرن است. در زبان لاتین عملاً «Scientia» به جای «Episteme» یونانی قرار گرفت، ولی آنها همچنان معنای «اپیستمه» یعنی دانش را مد نظر داشتند؛ اما در دوره مدرن «ساینس» با معنای خاصی به جای «اپیستمه» به کار رفت. علم مدرن، تحت عنوان پوزیتیویسم، دارای ویژگی هایی بود از: قبیل مشاهده ای بودن، استقرایی بودن، رسیدن به اکسیم های معینی با تعمیم دادن یافته ها، محدود بودن به عالم پدیدار و منتفی کردن چیزی غیر پدیدار. در دوران مدرن، تعریف متفاوتی از دانش ارائه شد و اساسا هیچ اعتباری برای انواع دیگر دانش ها قایل نمی شدند.
یعنی در این جا ماهیت دانش تعیین کننده روش است؟
دکتر منوچهری: دانش و روش دو عنصر یا سؤال مطرح در فلسفه دانش هستند: چیستی دانش و چگونگی کسب دانش. در دوران کلاسیک یونان، دانش (افلاطونی یا ارسطویی) به گونه ای تعریف می شد و به تبع آن شیوه دست یابی به دانش نیز تعریف می گردید؛ بنابراین روش راهی است که می تواند کسب دانش را با توجه به تعریفی که از چیستی دانش شد، تأمین بکند. همین اتفاق در دوران مدرن نیز رخ داد؛ یعنی دانش تعریف خاص خودش را پیدا کرد و آن تعریف، روش معینی را برای دست یابی به آن دانش ایجاب می کرد؛ بنابراین روش های کسب علم را در دوران مدرن با خود دانش مرتبط می بینیم. در این جا مفهوم دیگری نیز پیدا می شود که آن پژوهش است. به تعبیری، دانش هدف است، روش شیوه دست یابی و پژوهش ظرف و شرط یا ضرورت دست یابی به دانش می باشد؛ از طریق پژوهش با اعمال روش های معین و تعریف شده، امکان دست یابی به دانش فراهم می شود. پژوهش یک نوع فعالیت و کاری است که انجام می گیرد و نتایج حاصل از آن با دانش ارتباط مستقیمی دارد و می تواند دانش موجود را در موضوعی افزایش دهد یا آن را تغییر داده، تعدیل نموده و اصلاح نماید و یا اصلاً نتیجه مثبتی نداشته باشد.
اگر پژوهش را همان فعالیت برای دست یابی به دانش می دانید، این همان روش یعنی رفتن به سمت حل مجهولی است که با آن مواجه شدید. در این جا پژوهش با روش و رفتن کاملاً عجین است؛ لذا باید لحاظ خاصی بکنید تا روش با پژوهش دو تا بشود وإلاّ نفس واقعه واحد را دو لحاظ کردیم؛ آیا این طور نیست؟
دکتر منوچهری:روش و پژوهش یکی نیستند. وقتی می خواهید فعالیتی را انجام دهید آن فعالیت مستلزم شکل و شیوه ای برای انجام دادن آن است. اگر قصد رفتن به جایی دارید رفتن شما می تواند به شیوه های مختلفی صورت پذیرد. بنابراین پژوهش یک فعالیت است و شکل انجام کار و نیل به مقصود که همانا دانش در مورد یک پدیده یا پاسخ به یک سؤال است، مستلزم شیوه انجام آن فعالیت یعنی روش پژوهش می باشد.
اگر بپذیریم که روش، نوع رفتن است و پژوهش، تلاش برای رفتن، در آن صورت با روش های مختلف؛ انواع مختلف پژوهش به دست خواهد آمد.
دکتر منوچهری:پژوهش یک مجموعه است و روش بخشی از آن مجموعه محسوب می شود.
همان طور که هوسرل مفهوم قصدیت را مطرح کرده است، نمی توان در مقام عمل رفتن را از شیوه رفتن تفکیک کرد. در واقع همین که دارید می روید به شیوه خاصی می روید؛ یعنی به اندازه تنوع این روش ها، تنوع پژوهش ها وجود دارد؛ اگر قائل شویم به این که هر پژوهشی عملاً مستلزم یک اضافه یعنی قصدیت یا رفتن به شیوه خاص است، در آن صورت چیزی در پژوهش جدای از شیوه شیوه رفتن باقی نمی ماند.
دکتر منوچهری:مسأله این است که یک پژوهش محدود به روش انجام آن نیست؛ در پژوهش مراحل مختلفی هست: بررسی مفروضات، مفاهیم، بررسی دانسته های قبلی و… و روش انجام پژوهش تنها یک بخش از کار است.
خوب با توجه به این توضیحات چارچوب نظری پژوهش کجا قرار می گیرد؟
دکتر منوچهری:دو نوع تحقیق و پژوهش وجود دارد: نخست، پژوهش بنیادی است. یعنی این که شما دانش اولیه ای درباره موضوعی دارید و برای تکمیل آن و کسب دانش به سراغ موضوع می روید و مستقیما با آنچه دانسته شده می خواهید ارتباط برقرار کنید؛ یعنی در سطح کسب دانش، پژوهش انجام می گیرد؛ دوم، پژوهش کاربردی است، یعنی نمی خواهید دانش جدیدی ایجاد کنید، بلکه قصد دارید دانش موجود را در مورد خاصی به کار ببرید. برای توضیح پژوهش بنیادی و کاربردی، مثالی از علوم تجربی مطرح می کنیم؛ اگر شما می خواهید درباره شرایط به جوش آمدن آب تحقیق بکنید، پژوهش شما بنیادی است؛ یعنی دنبال کسب دانش جدید هستید و یا قصد افزایش یافته های جدید را دارید؛ اما اگر شما طبق دانش قبلی که شرایط جوش آمدن آب را مشخص کرده است، می خواهید فقط آزمایش بکنید، در این جا پژوهش کاربردی است؛ یعنی تنها کاری که انجام می دهید فراهم ساختن شرایط لازم طبق دانش موجود برای آزمایش می باشد. هدف نیز اضافه کردن به دانش شرایط جوش آب نیست، بلکه قصد پیاده کردن آن دانش را در یک مصداق را دارید. بنابراین روش های این دو نوع پژوهش متفاوت می شود؛ در پژوهش های بنیادی در پایان به دانش می رسید، اما در دانش کاربردی با دانش موجود، پژوهش را آغاز می کنید. به عبارتی، دانش قبلاً موجود است و شما در پژوهش خود آن را برای مقصود خاصی به کار می برید. در پژوهش کاربردی، دانش موجود شیوه عملیاتی کردن، شیوه آزمایش و شیوه به هدف رسیدن و کسب اطلاعات را به شما می گوید. چارچوب نظری با دانش موجود ارتباط مستقیم دارد. دانش موجود روابط بین پدیده ها و شرایط آن را تعریف می کند؛ دانش زمانی اعتبار دارد که قبلاً تأیید شده باشد و این دانش نوع روابط، شکل و شرایط روابط پدیده ها را تعریف می کند و به تعبیری، خود، چارچوب نظری برای یک مطالعه و پژوهش کاربردی می شود. برای مثال این که آب در صد درجه جوش می آید یک نظریه است، یعنی یافته هایی که مکرر آزمایش شده و امکان تعمیم آن فراهم شده و ممکن است از صرف یافته به مرحله قانون رسیده باشد؛ اگر یک تئوری در مورد پدیده یا امری وجود داشته باشد و این با تئوری های دیگر به نتایج یکسانی برسند، عملاً تبدیل به قانون می شود. به عبارت دیگر، تئوری وقتی که تثبیت شد و بارها در شرایط متفاوت در مورد پدیده های متشابه و یکسان توانست توضیح بدهد، پدیده ها و روابط بین آنها که مورد نظر است به حالت قانون در می آید؛ مثلاً قانون جاذبه زمین اول یک تئوری بوده است.
منظور شما از دانش در این جا پوزیتیویستی و استقرایی است یا همه دانش ها این طوری است. شما عملاً دانش را طوری برای ما ترسیم می کنید که ما از جزئیات حرکت می کنیم.
دکتر منوچهری:ما اصلاً داخل جزئیات بحث نوع دانش نمی شویم.
سؤال این است که شما تعریفی از دانش، روش، پژوهش می کنید که ما به چارچوب نظری برسیم، آیا این با تمامی نگرش های موجود در فلسفه علم سازگار است یا صرفا با یک دیدگاه خاصی تناسب دارد.
دکتر منوچهری:ما تا زمانی که در چارچوب دانش مدرن هستیم، تعابیر ما نیز چنین خواهد بود. آنچه الآن دارد اتفاق می افتد این است که اولاً، تعریفی که هم در حوزه طبیعیات قابل اطلاق باشد، هم در حوزه اجتماعیات، از دانش نداریم، یعنی می توانیم بگوییم دانش طبیعی و دانش اجتماعی، و به تبع آن می توانیم بگوییم روش یا روش های کسب دانش در طبیعات و روش یا روش های کسب دانش در علوم اجتماعی. این جاست که بحث پارادایم مطرح می شود. پارادایم بیرون از همه این هاست، منتهی چیزی را برای ما توضیح می دهد و روشن می کند. تاریخ علم شاهد مفروضات و روش ها و در واقع تعاریف و تعابیر مفروضاتی بوده که در یک دوره خاص، از دوره قبل و بعد خودش متفاوت بوده است.
آیا شما معتقدید که دانش فراگیر وجود ندارد؟
دکتر منوچهری:اگر ما تعبیر پارادایمی را بپذیریم جواب مثبت است؛ امّا اگر فرض دیدگاه ابطال گرا یا گرایش تکاملی را بپذیریم، دانش ها متفاوت خواهد بود؛ ولی در سیر خطی تکامل دانش دارد اتفاق می افتد، نه از یک وضعیت به وضعیت دیگری. بنابراین در حوزه طبیعیات، چه سیر خطی را در نظر بگیریم و چه پارادیمی را، در هر دوره ای به قطع می توان گفت قالب ها و مفاهیمی چون مفروضات، روش ها، تعاریف، واژگان و الگوی تفحص، همه اینها، چیز واحدی بودند.
آیا قالب ها در روش، پژوهش و دانش یکی هستند؟
دکتر منوچهری:این ستون ها سرجای خود هستند، ولی محتوا تفاوت می کند؛ «ستون» یک بار چوبی است، یک بار سنگی و بار دیگر آهنی است. در پُست مدرن ها نیز همین گونه است.
به نظر شما با توجه به فرق بین نگرش های معرفت شناختی مدرنیته و پست مدرنیته، این قالب ها آنقدر فراگیر هستند که شامل همه دوره ها شوند؟
دکتر منوچهری:در تاریخ علم در هر دوره معین این قالب ها شمولیت داشته و تکثر نداشتند؛ البته تنوع و تکثر در آن رواج داشته، ولی در یک برهه زمانی معینی تنوع و تکثر نداشته است و غالبا پژوهشگران در یک دوره زمانی خاصی همان روش و دانش را داشته اند. در دوره های مختلف، ابزار ما که پژوهش، روش، و دانش است ثابت مانده، ولی محتوا تحول یافته است؛ بحث این است که در علوم طبیعی در طول زمان تعدد پارادایم وجود دارد؛ ولی در عرض زمان چنین نیست، یعنی در یک زمان مشخص تعدد پارادایم وجود ندارد. البته درباره تعریفی که از خود دانش، روش و پژوهش هست و در نسبت بین آنها، اتفاق نظر نیست. در علوم انسانی در یک برهه زمانی (synchronic) هم واژگان، هم روش، هم مفروضات و هم تعابیر بنیادی همه دچار کثرت می شوند، یعنی در آن واحد، روش طبیعیون (کسانی که از روش های طبیعی در علوم انسانی استفاده می کنند)، عین گرا، ذهن گرا، پدیدار شناس، هرمنوتیک، ساختارگرا و پساساختارگرا وجود دارد؛ ولی اگر در حال حاضر به همه اینها نگاه کنید مشاهده می شود که در حوزه علوم انسانی برخلاف علوم طبیعی در باب این عناصر و مؤلفه ها در مورد دانش و پژوهش و روش و نسبت آنها، توافق وجود ندارد. این کثرت «پارادایمی» است که در آن واحد و در دوره زمانی بیش از یک پارادایم وجود دارد.
با توجه به این که فرمودید بعضی از پژوهش ها بنیادی است و بعضی دیگر کاربردی، آیا شما ضرورت وجود چارچوب نظری در هر دو پژوهش را صادق می دانید؟
دکتر منوچهری:بحث تقدم و تأخر مطرح است؛ اگر در باب دانش یا در باب تئوری های موجود می خواهید پژوهش انجام دهید، یعنی خود دانش موضوع باشد، پژوهش بنیادی است، یعنی می خواهید دانش سازی بکنید، یا آن را رد بکنید و یا تکمیل نمایید. این بنیادی است و اینها خود چارچوب نظری هستند. برای مثال در شرایط × حتما رابطه A و Bهست و نتیجه آن Cمی شود، این یک نظریه موجود است، یعنی رابطه های موضوع را توضیح می دهد. چارچوب نظری چیزی جز یک اسم نیست. در واقع در پژوهش بنیادی می خواهید پس از پژوهش به چارچوب نظری برسید.
یعنی در این جا چارچوب نظری با نظریه مساوی است؟
دکتر منوچهری:بله.
برای روشن شدن بحث آن را در یک مثال عملی پیاده می کنیم؛ اگر کسی می خواهد در زمینه تحلیل یک انقلاب از نظریه کارکردگرایی جانسون استفاده کند، نظریه جانسون چارچوب نظری او خواهد بود. اما روش او چیست؟
دکتر منوچهری:جانسون در تحلیل خود به روشی برای کسب دانش در مورد پدیده نیاز ندارد. اصلاً تمام گرفتاری بحث های روشی همین است. همان طور که گفتیم، زمانی که پژوهش بنیادی انجام می دهید روش معطوف به کسب دانش است؛ اما زمانی که پژوهش کاربردی می کنید روش معطوف به تطبیق یک نظریه بر مورد و مصداق است.
یعنی به کارگیری آن چارچوب.
دکتر منوچهری:بله جانسون خود نظریه پرداز کارکردگرایی نیست.