خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تازه های نشر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تازه های نشر :

مبانی مشروعیت نظام سیاسی در اسلام, به همراه بحث
در چگونگی تعیین حاکم اسلامی و صفات و شرایط وی
از دیدگاه علمای فرق مختلف اسلامی
محمد رضا مرندی
تهران: مؤسسه انتشاراتی عطا, ۱۳۷۶, وزیری, ۲۰۶ص

از نظر نویسنده, اگر مهم ترین مسائل فقه سیاسی مشروعیت نظام سیاسی, چگونگی تعیین حاکم و شرایط و صفات حاکم باشد, بحث مشروعیت مبنای آن دو دیگر است. و بنابراین در محور مباحث فقه سیاسی قرار می گیرد. نویسنده به دو مفهوم متفاوت مشروعیت نیز اشاره می کند:
نخست (مشروعیت) به معنای Legitimacy و دیگر به معنای (مطابقت با شرع). وی برای تأکید بر تمایز این دو مفهوم اولی را مشروعیت سیاسی و دومی را مشروعیت دینی می نامد.
در این کتاب تلاش شده است به پرسش هایی چند درباره مشروعیت نظام سیاسی پاسخ داده شود.
۱. تعریفِ نسبتاً کاملِ مفهوم مشروعیت نظام سیاسی و انواع آن و تعریف واژه های مرتبط با آن (حکومت, حاکمیت, قدرت, سلطه یا اقتدار, خلافت و خلیفه, امامت و امام). فصل اول کتاب, قسمت عنوانِ (تعاریف و کلیات) در این باره است.
۲. مفهوم مشروعیت دینی و ارتباط آن با مفهوم مشروعیت سیاسی. در فصل دوم نویسنده با طرح نظریه های مشروعیت و طبقه بندی انواع آن, آن گونه که (وبر) ارائه کرده, دیدگاه اسلام را درباره هر یک از انواع مشروعیت ذکر کرده است.
۳. مبنای مشروعیت نظام سیاسی و منشأ آن از دیدگاه های مختلف و از دیدگاه علما و فقهای مذاهب اسلامی اعم از شیعه و سنی و هم چنین ریشه تاریخی و فقهی (حقوقی) هر کدام.
فصل سوم کتاب با عنوان (مشروعیت نظام سیاسی از دیدگاه اسلام) در پاسخ به این پرسش نوشته شده است و در آن دیدگاه علمای اهل سنت (ماوردی, قاضی ابویعلی, ابن تیمیّه,…) و علمای شیعه (ابن سینا, خواجه نصیرالدین طوسی, علامه حلی,…) و دو نظریه (نصب) حاکم اسلامی (مبتنی بر مشروعیت الهی نظام سیاسی) و (انتخاب) حاکم اسلامی (مبتنی بر مشروعیت الهی مردمی نظام سیاسی) مورد بحث قرار گرفته است. نویسنده ضمن تأکید بر نقش مردم در مشروعیت دینی نظام سیاسی, دو مبنای (نصب) و (انتخاب) را در نهایت با یکدیگر قابل جمع می داند.
۴ . شرایط تحقق و اعمال مشروعیت نظام سیاسی از دیدگاه علما و فقهای مذاهب مختلف اسلامی.
نویسنده محترم این پرسش را با بحث از (صفات و شرایطی که یک حاکم مشروع باید واجد آن ها باشد) در فصل چهارم کتاب پاسخ گفته است. در این فصل نیز آرای عالمان سنی و شیعی جداگانه نقل شده و در پایان با مقایسه میان آن ها به این نتیجه دست یافته (که اکثریت قریب به اتفاق آنان تنها راه تصدی حکومت را احراز […] شرط فقاهت می دانند.)
شیوه تحقیق نویسنده در این کتاب (ترکیبی از بحث های فقهی, حقوقی (حقوق اساسی), فلسفی و سیاسی است. از جمله نکات مهمی که در این کتاب به چشم می خورد, تأکید نویسنده بر تمایز مشروعیت سیاسی و دینی از یکدیگر است. اما به نظر می رسد تمایز مهمی که میان مفهوم حقوقی و جامعه شناختی مشروعیت (Legitimacy) وجود دارد, از چشم نویسنده دور مانده است.

حکومت اسلامی
علی عطایی
چاپ اول: قم, نشرخرم, ۱۳۷۷

این اثر درباره موضوعاتی از قبیل ضرورت حکومت اسلامی, حاکم اسلامی, حقوق متقابل مردم و رهبری, راه کسب قدرت درحکومت اسلامی, ارکان حکومت اسلامی, سیر اندیشه سیاسی درجهان اسلام, نوگرایی در اندیشه سیاسی, حکومت اسلامی در جهان معاصر و ولایت فقیه, به بحث پرداخته است. در ذیل به محورهای مهم این کتاب اشاراتی می کنیم:
۱. ضرورت حکومت:
مؤلف همانند بسیاری از اندیشمندان, مدنی الطبع بودن آدمی را منشأ پیدایش حکومت می داند به باور او (اجتماعی بودن هیچ گاه از انسان جدا نشده الا این که در اوایل به طور تفصیل به آن توجه نداشته است و به حکم پیروی از خواص زندگی و رشد کرده است. از نظر اسلام پیامبران اولین کسانی بودند که آدمیان را به طور تفصیلی به امور اجتماعی آشنا ساختند. این که آدمی بالفطره به جمع روی می آورد و زندگی در میان دیگران, او را بالضروره به تشکیل حکومت می کشاند مسئله ای است که در لسان پیشوایان دین اسلام نیز تأیید شده است, تشکیل حکومت برای جلوگیری از هرج و مرج و برقراری نظم, به درجه ای از اهمیت می رسد که در کلام حضرت امیر(ع) حکومت ظالم بر بی نظمی تقدیم می یابد.
۲. حاکم اسلامی:
از نظر علمای مسلمان, امام و رهبر جامعه اسلامی, در صورتی از مشروعیت برخوردار می شود که شرایط ذیل را دارا باشد: ۱) علم (به مقررات الهی و احکام شریعت); ۲) عقل و درایت (در مقابل سفاهت); ۳) اسلام و ایمان (در قبال کفر); ۴)عدالت (در مقابل ظلم و جور); ۵) قدرت و تدبیر; ۶) پاکزادی; ۷) آلوده نبودن به خصلت های ناپسند و ۸) مرد بودن.
۳. حقوق متقابل مردم و رهبری:
مردم درصورتی موظف به اطاعت و حمایت از رهبر هستند که حقوق آن ها در نظام تحت فرمان او رعایت شود. در واقع, امر حکومت امانتی است که حاکم باید در آن خیانت نکند.
۴. راه کسب قدرت در حکومت اسلامی:
بیعت, انتخاب اهل حل وعقد (در دیدگاه اهل سنت اتفاق آرای آن ها جهت انتخاب رهبر و حاکم اسلامی ضروری است در حالی که شیعه اتفاق اکثریت خبرگان را کافی می داند) تسلیم و قبول واقعیت (یا همان قهر و غلبه که نپذیرفتنش موجب فتنه می گردد) و بالاخره برگزاری انتخابات و اعتماد به رأی اکثریت, چهار شیوه و طریقی است که نویسنده معرفی می کند.
۵. ارکان حکومت اسلامی:
نویسنده در بحث از ساختار قدرت در حکومت اسلامی به همان تفکیک قوا در رژیم های سیاسی اشاره می کند و بر تشکیلاتی که امر به معروف و نهی از منکر نماید نیز تأکید می ورزد.
۶ . سیر اندیشه سیاسی در اسلام:
به باور نویسنده با توجه به تحولات تاریخی که در تمدن اسلامی رخ داده و پاسخ هایی که رجال اندیشمند مسلمان به جریانات دوران خود داده اند باید سه دوره را مورد مطالعه قرار داد. این ادوار عبارت اند از:
الف اندیشه سیاسی سنتی:
که شامل ایام حیات صحابه پیامبر(ص) و امامان شیعه(ع) بوده و زیر بنای دوران بعدی در رهیافت های مختلف اندیشه سیاسی را تشکیل می دهد. در واقع, سقیفه بنی ساعده مدخل ورودی ما به اندیشه سیاسی سنتی شیعه و اهل سنت است که در دو محور انتخاب و انتصاب (امامت) پی گرفته شده است. رهیافت هایی که در طول تاریخ اسلام در گفتمان اندیشه سیاسی سنتی وجود داشته اند عبارت اند از: رهیافت ارشادی تاریخی یا اندرزنامه نویسی, رهیافت کلامی, رهیافت فلسفی, رهیافت فقهی یا شریعت نامه نویسی.
ب نوگرایی در اندیشه سیاسی (خصوصاً فقهی):
در این مرحله مسلمانان در قبال تعدیات فکری سیاسی غرب, اندیشه های جدیدی ارائه کردند. جلوه نمایی نقش مردم در حاکمیت سیاسی و تأکید بر آرای عمومی در مشروعیت نظام حکومتی از ممیزات این دوران به شمار می رود. نویسنده در این خصوص, نظریات میرزای نائینی (ره) و شهید صدر را مطرح می کند.
ج دوران جدید اندیشه سیاسی: با تلفیق ای که بین نظریه امامت و نظریه جمهوریت در اندیشه سیاسی امام خمینی (ره) به وجود آمد دوره جدیدی در اندیشه سیاسی باز شد که به نظریه ولایت فقیه شهرت یافت. در این بخش نویسنده دیدگاه های حضرت امام, درباره ولایت فقیه را مطرح می سازد و حوزه اختیارات فقیه را همان نه موردی می داند که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است.

بنیاد فلسفه سیاسی در ایران (عصر مشروطیت)
تلاقی اندیشه سیاسی اسلام و ایران با غرب;
به انضمام دوازده رساله مهم سیاسی
موسی نجفی
تهران: مرکز نشر دانشگاهی, ۱۳۷۶, وزیری, یازده, [۵۱۴]ص

نویسنده محترم در این کتاب اندیشه سیاسی دهه نخست مشروطیت (۱۳۲۴ ۱۳۳۴ه.ق) را براساس کتاب ها و رساله های به جای مانده از نویسندگان آن عصر بررسی کرده است. به نظر وی, این دهه (به لحاظ نظری و نشان دادن درجه انتزاع و رشد و خودآگاهی ملی و حمیت اسلامی از ادوار درخشان و شاید کم نظیر سده های اخیر ایران است) و اهمیت بررسی اندیشه سیاسی این دوره در همین امر خلاصه می شود. نویسنده برای مطالعه اندیشه سیاسی و در این جا اندیشه سیاسی عصر مشروطیت مباحث مربوط به آن را در چهار قسمت طبقه بندی می کند: منابع, روش شناسی, فلسفه تاریخ و ساخت آن. البته نویسنده در این جا به اشاره ای بسنده می کند و منطق حاکم بر این طبقه بندی و ارتباط چهار مقوله یاد شده را با یکدیگر تشریح نمی کند که همین امر موجب گردیده در متن کتاب ابهام ها یا پراکندگی هایی رخ نماید. نویسنده (منابع) اندیشه سیاسی عصرمشروطیت را در بخش های اول و دوم و (روش شناسی) و (فلسفه تاریخ) آن را در بخش سوم به بحث می گذارد; اما از تشریح مقوله (ساخت) اندیشه سیاسی عصر مشروطیت, بی هیچ توضیحی در می گذرد.
بخش اول با عنوانِ بررسی منابع اندیشه سیاسی در عصر مشروطیت (کتاب ها, رساله ها و آثار مستقل سیاسی), مشتمل بر دو گفتار است: در گفتار نخست منابع مربوط به این دوره در سه دسته طبقه بندی و تصریح شده که در این کتاب تنها به معرفی منابع دستِ اول (در مقابل منابع دست دوم و سوم) یعنی رساله های سیاسی مستقلی که امکان شناخت و ارزیابی مستقیم و بی واسطه آرای رجال صدر مشروطه را فراهم می آورند, بسنده شده است. در گفتار دوم هشتاد کتاب و رساله مستقل سیاسی (منابع دست اول) بررسی شده است. نویسنده, به تناسب آگاهی های موجود درباره هر یک از این رساله ها, اطلاعاتی درباره تاریخ نگارش و چاپ رساله ها, مشخصات نسخه های خطی, داوری محققان و نویسندگان درباره ارزش رساله یا شخصیت نویسنده آن, سرگذشت نویسنده رساله و بالاخره برخی مندرجات رساله ها و آغاز و انجام آنها, در ذیل عنوان هر یک از رساله ها آورده است. در این جا تنها به نام این رساله ها اشاره می شود:
تنبیه الامه و تنزیه المله, ترجمه طبایع الاستبداد و مصارع الاستعباد, مکالمات مقیم و مسافر,وقایع ناصری, توضیح مرام, رؤیای صادقه, نوشدارو یا دوای درد ایرانیان, گنجینه انصار یا رمان شیخ و شوخ, معنای سلطنت مشروطه و فواید آن, رساله کشف المراد عن المشروطه والاستبداد, رساله مشروطیت دراویش, حقوق اساسی یا اصول مشروطیت و شرح قانون اساسی, حقوق بین الملل عمومی, اصول دمکراسی, دستور اساسی ترقی خواهان, اتمام حجت, رساله بیداری دشمن خواب ما, رساله عهدنامه سلسله جلیله تجار, لامحه شب, رساله آمال نامه اتحادیه سادات ایران; کتابچه مرامنامه فرقه مقدسه آزادی خواهان, کتابچه فرقه سیاسی دمکرات ایران (عامیون), کتابچه قانون مشروطه مشروعه,رساله قانون اتحاد ملت و دولت, رساله برهان حقیقت نامه, مسلک الامام فی سلامه الاسلام, رساله مکالمه سیاح ایرانی با شخص هندی, رساله هادی السبیل, رساله مقیاس ترقی, آفتاب و زمین, مجلس شورای آسمانی و شرح حدیث اختلاف, رساله دام صیادان یا عبرت ایرانیان, رساله عزت دیروز, ذلت امروز, حقوق اساسی یا آداب مشروطیت دول, اصول علم ثروت ملل, یعنی اکونومی پلتیک, رساله کلمهال
حق [هکذا فی الاصل] یراد بها الباطل, حقوق و وظایف ملت, رؤیای عجیبه و مشاهده غریبه با سؤال هایی دایر به مشروطیت, رساله درباره مشروطه از تبریز به نجف اشرف, رساله راه نجات, رساله تاریخ مشروطیت به شعر, رساله فواید مجلس شورای ملی, رساله روابط حسنه, رساله عطسه هوشیاری خواب در بیداری, رساله تئاتر انجمن محسنیه, رساله تاریخ زحمات ملت ایران برای تحصیل مشروطیت, رساله ارمغان وطن, رساله ایضاحات در خصوص آزادی, رساله صورت امتیازات خارجه, رساله اعتدالی و دمکرات, تذکره الغافل و ارشاد الجاهل, رساله حرمت مشروطه, رساله کلمه جامعه شمس کاشمری در معنای شورای مشروطه و مجلس شورای ملی, رساله اصول تمدن, رساله مفتاح التمدن فی السیاسه [هکذا فی الاصل] المدن, رساله فتحنامه انجمن جعفری ورامین, رساله اللئالی المربوطه فی وجوب المشروطه, رساله همدردی, ندای غیبی یا تازیانه عبرت, اوراق مشوش یا مقالات مختلفه, سرمایه سعادت با علم و آزادی نظامنامه مجمع ادب, تنقید فرقه اعتدالیون یا اجتماعیون اعتدالیون, مرامنامه فرقه ترقی و تمدن تام, مرامنامه اجتماعیون, اتحادیون ایران, مرامنامه فرقه اصلاحیون عامی
ون, پروگرام فرقه داشناکسیون ارامنه, رساله خطاب به دهقانیان, رساله نظریات امروزی سوسیال دمکرات های ایران برای مملکت ایران, رساله سوسیال دمکرات ها چه می خواهند, رساله وقایع بیست روزه, رساله دفاع از استقبال وطن در حکم جهاد است, ارمغان یحیی, رساله جامع احمدی, در وظایف امروز ایرانیان و اجداد, رساله ارشادالعباد الی عماره البلاد.
نویسنده در گفتار سوم که به (نتیجه گیری و جمع بندی مبحث منابع) اختصاص دارد, به چند نکته اشاره کرده است. مهم ترین نتیجه ای که نویسنده خوانندگان را به آن توجه می دهد: این است که تنوع چشم گیرِ رساله های سیاسی آن و ظرافت ها و ویژگی های خاص نهضت مشروطه که در آن ها مندرج است, باید محققان را از تطبیق دادن (برداشت های قالبی مرسوم) بر این رویداد و کلی گویی درباره آن باز دارد و در عوض به تأمل و نظریه پردازی براساس توجه همه جانبه به رخدادهای این دوره برانگیزد.
در بخش دوم کتاب (فلسفه اجتماعی سیاسی چند کتاب ارزش مندِ عصر مشروطیت) به منظور شناختن (روح زمانه) از طریق (جمع بندی نقاط مشترک) آن ها, مورد بحث قرار گرفته است. این کتاب ها (که هر یک در نوع خود نماینده طرز تفکری خاص و زاویه نگرش و نظم و ترتیب اجتماعی سیاسی ویژه ای می باشند) عبارت اند از: کتاب (آفتاب و زمین) نوشته میرزا عباس یزدی, رساله حقوق و وظایف ملت از نویسنده ای ناشناخته, نوشدارو یا دوای درد ایرانیان نوشته میرزا حسن خان انصاری و تنبیه الامه و تنزیه المله نوشته میرزای نائینی.
گفتارهای ۴, ۵, ۶, ۷ به بررسی و ارزیابی جداگانه چهار کتاب یاد شده اختصاص یافته و تلاش برای (جمع بندی نقاط مشترک) این کتاب ها, به خواننده کتاب واگذار شده است.
کتاب (آفتاب و زمین) خوانندگان را به تفکر و تأمل در فلسفه سیاسی و اجتماعی فرا می خواند. (دفاع از مشروطیت, حمله به استبداد و استعمار توأماً, دفاع از اصول اسلامی و تطبیق آزادی با آن, نفی منطق عصر تجدد در قالب نظام اقتصادی غرب و دعوت به تفکر و تعمق) ویژگی هایی است که به کتاب ارزش خاصی می بخشد.
نویسنده رساله حقوق و وظایف ملت, اندیشه وری آرمان گراست که به فردگرایی و آزادی و (محبت) باور دارد و جامعه جهانی, وطن و خانواده را براساس باورهای خود با یکدیگر در صلح و آشتی می بیند. آرمان گرایی این نویسنده موجب دوری او از واقع نگری گردیده به ویژه تأکید او بر جامعه جهانی که موجب نادیده گرفتن سیاست های استعماری دولت های بزرگ و آفات ناشی از حضور اقتصادی آن ها در ایران گردیده است.
نوشدارو یا دوای درد ایرانیان (مناظره ای میان سنت و تجدد) است. اهمیت این اثر در شناساندن نهادهای اداری پیش از مشروطه و مقایسه آن ها با نهادهای سیاسی و اداری جدید است. البته نویسنده سنت گرا, درتحلیل نهایی به کارآمدی نهادهای سیاسی و اداری قدیم باور دارد و نهادهای سیاسی و اداری جدید را مخرب و موجب آشفتگی های پیش آمده در دوران پس از مشروطه می دان