خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 97 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رفتار سیاسی آیه الله مدرس از منظر امام خمینی :

تاریخ دریافت: ۱۰/ ۶/ ۸۲
تاریخ تأیید: ۲۴/ ۷/ ۸۲

یافته این نوشتار آن است که برای فهم اندیشه امام خمینی باید به دنبال شناخت سرمشق های امام یا به تعبیر دیگر شخصیت هایی بود که امام آمال خود را در اندیشه و رفتار آنان متجلی می دید. یکی از بارزترین این شخصیت ها، آیه الله مدرس است که به موارد قابل مقایسه زیادی در این دو شخصیت می توان رسید. با توجه به تقدم زمانی مدرس می توان شواهدی دال بر تأثیرپذیری امام از ایشان دست یافت. به نظر می رسد یافته این مقاله برای درک عمیق تر اندیشه و رفتار امام خمینی مناسب باشد.

واژه های کلیدی: اندیشه سیاسی، رفتار سیاسی، امام خمینی، مدرس.

مقدمه

متفکر سیاسی از رهبران عصر خود و نیز رخدادهای زمانه خویش عبرت می گیرد، به گونه ای که این عبرت آموزی بر اندیشه، رفتار و تصمیم گیری سیاسی او تأثیر می گذارد. البته آنان خود نیز بر اندیشمندان پس از خود و نیز حوادث بعدی تأثیر می گذارند. این تأثیرپذیری و تأثیرگذاری در شخصیت های گوناگون متفاوت است؛ همچنان که درباره امام خمینی به طور قطع غلبه با کفه تأثیرگذاری است. نقش امام خمینی در ایجاد و پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در زمینه شناخت و معرفی ابعاد سیاسی اسلام و احیای دینی از بعد اندیشه ای، بیانگر تأثیرگذاری عظیم ایشان بر قرن حاضر است. اندیشه عملی امام خمینی همچنان در واپسین سال های قرن بیستم بر جهان سایه افکنده و با چنین دستاوردی جهان وارد قرن بیست و یکم شده است.

مقایسه اندیشه و رفتار سیاسی امام و مدرس

در تحلیل گفتار و نوشتار امام خمینی درباره شخصیت های مختلف تاریخ ایران و جهان به اظهار نظرها و قضاوت های گوناگونی برمی خوریم. گاه افرادی مورد تأیید قرار گرفته و در مواردی تکذیب و نکوهش شده اند و در هر مورد، به چگونگی موضع گیری زمان آنها استشهاد کرده اند. اعمال و رفتار سیاسی چنین شخصیت هایی محتوای بیانات و پیام های امام را تشکیل می دهد و در واقع نوعی «کنش گفتاری»^(۲) محسوب می شود. نکته حایز اهمیت و برجسته در این «تحلیل محتوا»، جایگاه و شخصیت ممتاز آیه اللّه سیدحسن مدرس در نگاه امام خمینی است؛ همچنان که ایشان بر «مدرس شناسی» تأکید می کنند: «بر ماست که ابعاد روحی و بینشی سیاسی، اعتقادی او را هرچه بیشتر بشناسیم و بشناسانیم».۱

مقاله حاضر در مقام اثبات این ادعاست که شخصیت و رفتار سیاسی سیدحسن مدرس پیوسته در کانون توجه امام خمینی است و گویی این که امام در رفتار سیاسی خویش از ایشان به عنوان الگویی مناسب در قرن حاضر تأثیر می پذیرند، و سرمشق می گیرند یا آن که با «تقریر» خود مهر تأیید بر این گونه رفتارها می نهند. الگوی مدرس و خاطرات مستقیم و غیرمستقیم امام از مدرس اشتغال خاطر وی در وضعیت های گوناگون سیاست است؛ همچنان که عنایت خاصی به رفتار سیاسی مدرس دارند.

در مقایسه رفتارهای سیاسی آن دو به مشابهت های اصولی فراوانی برمی خوریم؛ کیفیت مبارزات امام و مدرس و تفاوت و در مواردی تضاد آن دو با نخبگان سیاسی داخلی و خارجی و نحوه زندگی سیاسی و اجتماعی و انتخاب زی طلبگی نمونه هایی از این وجوه تشابه است. امام در طرح بسیاری از مسائل از تجربه مدرس الهام می گیرند. صرف نظر از موارد بی شمار در شباهت های رفتار سیاسی، امام در ۳۷ مناسبت در بیان و پیام های مکتوب خود با ذکر نام مدرس، از او به عنوان الگویی جهت بلندپایگان سیاسی جمهوری اسلامی ایران یا استشهاد در مورد موضع گیری و رفتار سیاسی خود و یا برای بیان منظور خویش یاد می کنند و گاهی در تحلیل سیاسی رویدادها از نقل قول های وی مدد می گیرند؛ به طور مثال در جهت تشویق روحانیت به دخالت در امور سیاسی یا برای اثبات دخالت و نقش کلیدی روحانیون در طول تاریخ مثال زنده ایشان مرحوم مدرس است. در موارد دیگری نیز بدون این که نامی از مدرس ببرند، با بهره گیری از رفتار سیاسی و خاطرات مربوط به او، در تصمیم گیری الهام می گیرند.

هیچ شخصیت معاصری همچون مدرس مورد تعظیم و تأیید امام واقع نشده است و حتی پس از براندازی رژیم پهلوی و در دوران استقرار نظام جمهوری اسلامی نیز مدرس همچنان در کانون توجه امام است. این نکته از آن رو حایز اهمیت است که ویژگی های شخصیتی برخی از افراد متناسب انجام اقدامات انقلابی است؛ اما فاقد مهارت و توانایی لازم جهت دوران سازندگی هستند؛ حال آن که در کلام امام، الگوی رفتار سیاسی مدرس موضوعیت خویش را در هر دو دوره حفظ کرده است.

مقایسه رفتار سیاسی امام خمینی و شهید مدرس را می توان در دو بخش، یعنی تحلیل رفتار سیاسی در مورد براندازی رژیم سابق و نیز رفتار سیاسی در دوران استقرار نظام جمهوری اسلامی، مورد بحث قرار داد. بخشی از استشهاد امام به مدرس مربوط به زمانی است که پهلوی دوم، محمدرضاشاه، بر سریر قدرت است. ابتدا به ذکر این موارد می پردازیم:

۱. موضوع اولتیماتوم دولت روسیه به ایران، یکی از قصه های مکرر امام است. دولت روسیه با تهدید دولت ایران به دخالت نظامی و اشغال ایران و تحت فشار قرار دادن نمایندگان مجلس شورای ملی وقت، قصد اخذ امتیازاتی را داشت. مدرس که در این زمان در مجلس حضور دارد با شجاعت بی نظیر خود سکوت مرگبار نمایندگان را می شکند و برای مخالفت با اولتیماتوم به آنان دل و جرأت می دهد و با شکستن جوّ رعب و وحشت، نمایندگان را به بی اعتنایی به تهدید روسیه تشویق می کند و روسیه نیز عملاً هیچ گونه اقدامی انجام نمی دهد. امام از این موضوع برای تبیین موضع گیرهای متعددی بهره می گیرند.

امام در گفتار بسیار تند خود در مخالفت با طرح احیای کاپیتولاسیون در ۴/۸/۱۳۴۳ با ذکر ماجرای اولتیماتوم روسیه به ایران و مقاومت مدرس در برابر آن می فرمایند:

علما موظفند ملت را آگاه کنند، دولت اعتراض کند که چرا یک همچنین کاری کردید؟ چرا ما را فروختید؟ مگر ما بنده شما هستیم. شما که وکیل ما نیستید. وکیل هم بودید اگر خیانت کردید به مملکت، خود به خود از وکالت بیرون می روید. خدایا اینها خیانت کردند به مملکت ما. خدایا دولت به مملکت ما خیانت کرد، به اسلام خیانت کرد… اگر یک ملا تو این مجلس بود توی دهن اینها می زد. نمی گذاشت این کار بشود، من به آنان که به ظاهر مخالفت کردند این حرف را دارم به آنها، چرا آقا خاک تو سرتان نریختید؟ چرا پا نشدید یقه آن مردک را بگیرید؟ همین! من مخالفم [و [سر جای خود بنشینید و آن همه تملق بگویید؟ مخالفت این است؟ باید هیاهو کنید؟۲

ملاحظه می شود که در اوج طرح مسأله کاپیتولاسیون امریکایی، کانون توجه معطوف به قضیه اولتیماتوم روسیه و نحوه برخورد مدرس با آن است و این که نمایندگان مجلس مزبور بایستی همچون مدرس عمل کنند تا چنین طرحی به تصویب نرسد. امام آن جوشکنی را که مدرس در مجلس شورای ملی انجام داد در اجتماع مردمی در سال ۱۳۴۳ انجام می دهند و در اوج قدرت شاه، بی سابقه ترین حمله را متوجه دربار می کنند و علما و مردم را به اعتراض فرا می خوانند. در این روز از سوی رجال حکومتی به امام توصیه شده بود که به امریکا حمله نکنند، به اسرائیل کاری نداشته باشند و به شاه نیز حمله نکنند؛ اما امام دقیقا برعکس، همین سه موضوع را محور سخنرانی خود قرار می دهند. به دلیل همین سخنرانی است که در سیزده آبان ۱۳۴۳ به ترکیه تبعید می شوند. امام خمینی سیزده سال بعد در سخنرانی دیگری پس از شهادت فرزندش سیدمصطفی، پس از ذکر مبارزه مستمر روحانیت و تأکید بر ضرورت شدت بخشیدن آن علیه رژیم، به مدرس و رفتار سیاسی وی در ماجرای اولتیماتوم روسیه و حضور یک روحانی در صف اول صحنه مبارزه سیاسی استشهاد می کنند و تأکید می کنند که نباید از واکنش های خشن و هیاهوها ترسید:

[مدرس گفت:] حالا که ما بناست از بین برویم چرا خودمان از بین ببریم خودمان را؟ رأی مخالف داد و بقیه جرأت پیدا کردند و رأی مخالف دادند، رد کردند اولتیماتوم را، آنها هم هیچ غلطی نکردند. بنای سیاسیون هم همین است که یک چیزی را تشر می زنند ببینند طرف چه جوری است. اگر چنانچه طرف ایستاد مقابلشان، آنها عقب می روند و اگر چنانچه نه، آن بیچاره عقب رفت اینها جلو می آیند… این نهضت آخری هم که منتهی شد به پانزده خرداد و این همه کشته دادند مردم، این هم در صف اولش اهل علم بود، علما بودند. تا حالا هم دنباله اش کشیده شده است.۳

مشاهده می شود که امام در کوران انقلاب و در آستانه پیروزی انقلاب برای تأکید ورزیدن بر نقش روحانیت در مبارزه از نحوه رفتار سیاسی مدرس در برخورد با قضیه اولتیماتوم استفاده می کنند:

آنوقتی که اولتیماتوم کرد روسیه به ایران،۴ تنها کسی که خود اینها نوشتند و کلاً همه نشسته بودند و هیچ حرف نمی زدند… [مدرس [گفت: حالا که بناست ما از بین برویم چرا به دست خودمان از بین برویم؟ نه ما رد می کنیم… آنها هم هیچ کاری نکردند، اینها می خواهند ما را بترسانند… می نویسند کارتر… که ما پشتیبان شما [شاه] هستیم… چند روز پیش از این وزیر خارجه انگلستان مسأله را همان طوری که بود گفت ایشان حافظ منافع ماست… ما باید حالا پشتیبانی از او بکنیم… این حرف ها را که آنها لشکر بیاورند از آن طرف، نه خیر اینها همه شعر است… این حرف ها را می زنند برای ترس [ترساندن] ما، آن وقت هم یک آخوند ایستاد و گفت نه، منتها خوب مردم همراه نبودند.۵

به نظر امام در خصوص رفتار سیاسی نباید در جوّ ساختگی رعب و وحشت رقیبان و دشمنان تصمیم گیری کرد، بلکه باید جوشکنی کرد. امام با تأسی به مدرس در مبارزه با شاه اعلام می کنند که پشتیبانی و حمایت حامیان شاه طبل تو خالی است و برای تهدید و ترساندن و منصرف کردن مردم است. سخنان امام در قضیه تسخیر لانه جاسوسی «امریکا طبل تو خالی است» مشهور است. بسیاری از تهدیدها عملی نیست و بین «واقعیت» و «تصور از واقعیت عملی» تفاوت زیادی وجود دارد.

۲. مقطع بعدی استشهاد امام به موضع گیری های سیاسی مدرس در برابر رضاشاه است که گویی نسخه دوم رویارویی امام با محمدرضا شاه است. اظهار نظر شجاعانه مدرس در قبال سردار سپه و مبارزه او علیه رضاخان پیوسته جایگاه خاصی در کانون توجه افکار امام دارد. امام در پی کشتار نوزده دی ۱۳۵۶ با الهام از قول مدرس به تحلیل واقعه می پردازند:

در زمان رضاخان، مرحوم مدرس به رضاخان، پدر این خان، گفته بود که من شنیدم که شیخ الرئیس گفته من از گاو می ترسم برای این که اسلحه دارد و عقل ندارد. این حرف اگر از شیخ الرئیس هم ثابت نباشد یک حرفی است حکیمانه که اسلحه وقتی در دست اشخاص غیرصالح افتاد چه مفاسدی دارد.۶

با قرار دادن گفتار در متن واقعیات روشن می شود که منظور امام، نظامیان مسلح رژیم شاه است که دست به قتل عام مردم بی دفاع زده بودند. آن گاه ایشان این تحلیل را در خصوص کل تاریخ بشر، تمامی جنگ ها و جنایت های پنجاه ساله سلطنت پهلوی صادق می دانند. امام با تعمیم این نظریه بر کل روابط بین الملل و نخبگان سیاسی و قدرت های بزرگ از مسائل منطقه ای و بین المللی بر اساس این نقل قول مدرس برداشت می کنند: اگر فرد مهذب نشده باشد و این فرد به قدرت و اسلحه مسلح شود از این قدرت خویش در جهت فساد بهره می گیرد. مدرس بر همین اساس، رضاشاه را «قدرتمندی شاخدار» می دانست.

مدرس پرچمدار مبارزه با رضاشاه بود. او در موارد متعدد، از جمله امور کشورداری، تلاش رضاشاه برای احراز مقام ریاست وزرایی و نیز در جریان اعلام جمهوری به جای سلطنت، همه جا با صراحت و شجاعت با رضاشاه به مخالفت پرداخت. یکی از مواردی که امام خمینی به آن اشاره می کنند رویارویی مدرس و رضاشاه در ماجرای جمهوریت است. وی متذکر می شود رضاشاه قصد داشت به تقلید از آتاتورک رژیم سلطنتی ایران را به جمهوری تبدیل کند و مخالفِ قاطع وی کسی جز مدرس نبود. مدرس در پاسخ به ایراداتی که درباره مخالفتش با رژیم جمهوری می شد، می گوید:

من با جمهوری واقعی مخالف نیستم و حکومت صدر اسلام هم تقریبا و بلکه تحقیقا حکومت جمهوری بوده است، ولی این جمهوری که می خواهند به ما تحمیل کنند بنابر اراده ملت نیست، بلکه انگلیسی ها می خواهند به ملت ایران تحمیل نمایند، و رژیم حکومتی را که صددرصد دست نشانده و تحت اراده خود باشد در ایران برقرار کند و از همه مهم تر به واسطه مخالفت احمدشاه با قرارداد و خواسته های انگلیسی ها می خواهند از او انتقام بگیرند. اگر واقعا نامزد و کاندیدای جمهوری فردی آزادی خواه و ملی بود، حتما با او موافقت می کردم و از هیچ نوع کمک و مساعدت با او دریغ نمی نمودم.۷

مبارزه قاطع مدرس در این زمینه به درگیری وی با نمایندگان رضاخان در مجلس انجامید. بر سر تصویب اعتبارنامه وکلای ولایات که با نظر رئیس الوزاء انتخاب شده بودند کشمکش و مجادله سختی رخ می دهد. در وقت تنفس مجلس بین مدرس و بهرامی مشاجره ای رخ می دهد و بهرامی احیاءالسلطنه سیلی به صورت مدرس می زند که موجب هیجان عمومی مردم و تنفر نمایندگان از مخالفانِ مدرس می گردد.۸

پس از این ماجرا به واسطه مظلومیت مدرس، چند نفری از موافقان جمهوری نیز به دسته مخالفان و بی طرفان ملحق می شوند و همین حرکت بزرگ ترین عامل بازدارنده و برهم زننده جمهوری می گردد. رضاخان خود گفته بود که این احیاءالسلطنه با یک سیلی اساس جمهوری ما را برهم ریخت.۹ امام خمینی از این ماجرا نیز چنین نتیجه گیری می کنند که اگر انسان ساخته شود می تواند به تنهایی به جای یک گروه مفید باشد:

اینها از انسان می ترسند. اینها دیدند که یک مدرس در زمان رضاخان بود نمی گذاشت رضاخان آن وقت که جمهوری درست بکند. مدرس نگذاشت ولو برخلاف مصالح شد و اگر درست شده بود بهتر بود، لکن آن وقت اینها نظر سوء داشتند. یعنی او به سلطنت که نرسیده بود می خواست رئیس جمهور شود و بعدش هم کارهای دیگری بکند و کسی که جلو او را گرفت مدرس بود که نگذاشت این کار عملی شود… و بالاخره هم جانش را از دست داد.۱۰

امام هنگامی که در صدد اثبات نقش عینی روحانیان در تحولاتِ سیاسی و اجتماعی ایران معاصر و در پاسخ به ایجاد شبهه های گروه هاست بار دیگر از مدرس و داستان جمهوری سخن می گویند:

مرحوم مدرس یک کسی بود که در مقابل همه می ایستاد و مع الأسف اینها می گویند روحانیون نقشی نداشتند. یک روحانی در یک مجلس که رضاخان می خواست که جمهوری درست کند و مدرس مخالفت می کرد، می دانست که می خواهد حقه بزند و مردم را بچاپد فقط مدرس ایستاد و جلو او را گرفت.»۱۱

۳. آن گاه که سخن از انسان سازی و نقش تأثیرگذار او در سرنوشت خود و جوامع و محیط است، نمونه بارز در نظر امام الگویی به نام مدرس است:

این رژیم ها از انسان می ترسند. در هر رژیمی یک انسان اگر پیدا بشود متحول می کند کارها را، رضاشاه از مدرس می ترسید. آنقدر که از مدرس می ترسید از تفنگ دارها نمی ترسید.۱۲

امام درباره چگونگی وضع حوزه ها و دانشگاه ها و نقش روشنفکری آنها نیز مرحوم مدرس را شاهد مثال می آورند که به رغم زندگی ساده و طلبگی خود به خوبی بر روند