خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی شامل 85 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرایند طنز در هنر دینی :

گفتگو با استاد حق جو

ضمن تقدیر و تشکر از این که دعوت ما را برای انجام مصاحبه پذیرفتید، به عنوان اولین سؤال بفرمایید که ماهیت طنز چیست؟ و آیا با

شوخی فرق دارد یا نه؟

بسم اللّه الرحمن الرحیم، خداوند در قرآن می فرماید: «علّم الانسان ما لم یعلم» یعنی به انسان آنچه را نمی دانست، آموخت. یکی از شیوه ها و

روشهائی که قرآن برای آموزش و اندیشیدن ذکر می کند بیان هست و برای انتقال مفاهیم، روشها و متدهای مختلفی را می توانیم مورد بررسی و بحث قرار

بدهیم

.

یکی از روشها: روش استدلال است که برای مجامع علمی، دانشگاهی، پژوهشی، دانشجویان و طلاب مورد استفاده قرار می گیرد

.

روش دوم: تاریخ نگاری است، داستان گویی برای سنین مختلف با تغییر سطوح مختلف داستان تحلیلی تحقیقی. گاهی طراحی کاریکاتور خالی از خنده

مطرح می شود. با نقاشی مفاهیم منتقل می شود، بعضی نقاشی ها پیامهای عمیق، بعضی ظاهری (و ساده برای بچه ها و سنین پائین) و بعضی دارای پیام نارسا

می باشند

.

گاهی همین مفاهیم از طریق شعر، نمایش و فیلم القا می شود و گاهی به صورت انتقاد و پیشنهاد و گاهی به صورت مناظره هست

.

یکی از روشها نیز روش طنز است که باید جامع تمام این شیوه ها باشد، هم علمی باشد، هم تنوع ذهنی برای طرف به وجود بیاورد و هم از طریق اصول

هنری از خصوصیت برخوردار باشد، اینکه ما فکر کنیم طنز همیشه باید مطالب عمیق و علمی را به صورت خنده دار و تمسخرآمیز مطرح کند به نظر بنده

اشتباه است بلکه طنز باید تبسمی بوجود آورد که زمینه تعقل و پذیرش باشد

.

از نظر لغوی طنز را مسخره کردن، خنداندن، نیش زدن معنا کرده اند. و همچنین ناز کردن به صورت طنازی و تعاریف مختلفی برای مسئله شده ولی اینها

را باید مقداری تخصیص زد. در رابطه با مفهوم طنز گرچه همراه با خنده است ولی نباید خنده به گونه ای باشد که پیام طنز فراموش شود و شخص به گونه ای

در خنده غرق شود که از اهداف طنز غافل گردد

.

اگر طنز به معنای نیش زدن باشد. باز نیش نباید آن طور باشد که حالت پذیرش از شنونده یا بیننده گرفته شود، نیش نباید آنقدر تند شود، که طرف

حوصله نکند بشنود و توان روحی برای پذیرش و شنیدن مطلب را نداشته باشد، پیام طنز باید غیرمستقیم باشد، یعنی اگر چه از یک فرد است ولی مصادیق

آن باید دیگران را هم شامل شود. اگر طنازی دارد طنز می گوید و فرد مورد نظر او هم در اینجا حضور دارد باید طنز را به طور غیرمستقیم مطرح کند که

علاوه بر آن فرد مورد نظر او، شامل دیگران هم بشود، تا طرف بتواند مطلب را بطور طبیعی تلقی کند. نه احساس کند که او مستقیما مورد خطاب قرار گرفته

است. طنز در عین حال که گاهی ممکن است موجب مسخره شدن دیگران باشد و یا افراد را مسخره کنیم باید آموزشهایی را هم موجب بشود. زمینه ساز

آموزش منفی اخلاقی نباشد، طنز باید زمینه گرایش به بیهوده گرایی نباشد و مخاطب از طنز استفاده ای مثبت ببرد، نه منفی در ذهنش پیوسته منفی تلقی بشود

.

وقتی کسی طنز می گوید باید مواظب باشد روحیه بدبینی در افراد و کارگزاران بوجود نیاید. سوء ظن و بدبینی نسبت به کارگزاران نیز بوجود نیاید

.

اگر طنز، جامع اندیشی افراد را خدشه دار کند حال مگس پیدا می کند بعضی از طنز گویان همه اش در نقاط منفی فرد می نشینند و آنرا مطرح می کند

.

کسی که با این افکار پرورش پیدا کند کم کم جامعیت در نظرش نمی آید

.

همیشه به جهات منفی نگاه می کند؛ طنزگو نباید منفی گرا باشد، منفی گرائی را نیز در مردم نباید تقویت کرد تا از کاه کوه ساخته شود

.

طنز همان نقد است بالاخره ما باید عیوب را مورد خطاب قرار دهیم چطور می فرمائید روی عیبها تکیه نکنید. آیا منظور این است که

همان طور که عیبها را می گوئیم خوبیها را با زبان دیگر بیان کنیم. یا اینکه طنز را روی خوبیها ببریم؟

ما اگر می خواهیم یک یا دو نقطه منفی را در فرد و یا در کار کرد یک اداره و نهاد مطرح کنیم باید مسائلی را با مقدمات قضیه یا حواشی مطرح کنیم

تا وانمود شود که این آقا ده جهت مثبت دارد و حالا دو تا نقد هم روی او هست. در آیات و روایات نیز همین سیره را می بینید

.

قرآن وقتی فردی را مورد عتاب و خطاب قرار می دهد. می گوید: «یا ایها الذین آمنوا لا تأکلوا اموالکم بینکم بالباطل

.»

این یک نقد است که چرا مال باطل می خوری؟

ولی اول نقاط مثبت مطرح می شود «ای ایمان آوردندگان

».

به عکس، گاهی اول خطاب طنزی و انتقادی است و بعد می گوید اگر کار خوب انجام دادی «جنات تجری من تحتها الانهار» معلوم می شود که

چه قبل و چه بعد و چه حین طنز باید مطلب را، طنز را، انتقاد را طوری مطرح کرد که بیننده و شنونده دید جامعی نسبت به مسئله پیدا کند نه اینکه فقط روی

نقاط منفی برود

.

تفاوت طنز و لهو را توضیح دهید

.

طنز یک جلوه لهو است با این تفاوت که لهو در آن هدف نیست… در طنز هدف مثبت مدنظر است، اگر طنزی گفتیم که هدف منفی داشت، از لهو بدتر

می شود و در آیات و روایات مورد سرزنش و نکوهش است و اگر ما طنزی گفتیم که جهت مثبت داشت این خوب است طنز هدفش عالی است. گاهی

طنازها مطلبی بیان می کنند که معنی لعب دارد، بازی است، بازی که نتیجه مثبت بالائی ندارد مثل بچه ای که ساختمانی با آجر بسازد و بعد خراب کند

نتیجه ای نمی گیرد. انرژی بیهوده ای صرف شده است اگرچه صرف وقت کرده ولی طنز در عین حال که بازی و تفریح است باید نتیجه والایی داشته باشد

.

طنز گاهی شامل لهو الحدیث هم می شود

…

طنز با مسخره کردن فرق می کند. اگر کسی طنز می گوید گاهی طرف مسخره میشود اما هدف عالی در بین است مثلاً کسی را اعدام می کنیم برای چی؟

درست است اعدام و قتل نفس حرام است اما چون اثر اجتماعی بالاتری بر آن مترتب است ما او را می کشیم یا او را شلاق می زنیم در حالی که اگر فردی را

در حالت عادی سیلی بزنیم باید دیه بدهیم اما وقتی شلاق می زنیم بدن او سیاه می شود از حال هم می رود چون این کار نتیجه بالاتری دارد. پسندیده است

پس طنز اگر مسخره کردنی باشد که نتیجه بالایی نداشته باشد این طنز نمی شود در عین حال دروغ گفتن هم نیست اگر طنزی باشد که به عنوان دروغ مطرح

است. ولی هدف بالاتری در نظر است اشکال ندارد طنز از مواردی است که مجوز دروغ است. چرا به خاطر اینکه دروغ همیشه حرام نیست در چندین مورد

دروغ گفتن جایز و لازم است. و نگفتنش حرام است.(۱

)

اگر طنز ریشخند کردن و تمسخر کردن یک فرد و توهین به اوست در عین حال چون هدف بالاتری در نظر است این از استثنائات توهین است

.

فرمودید اگر هتک حرمت بشود اشکال ندارد. برخی معتقدند در طنز مخاطب ما شخصیت طرف نیست بلکه آن نقصی که در کار او

مدنظر است از اینجا ما باید بگوئیم که هتک حرمت نمی شود یا هتک حرمت می شود و اشکالی ندارد؟

همان حسن فاعلی و قبح فاعلی در نظرتان هست. بله اگر کسی تخلفی می کند درست است که تخلف از فرد صادر می شود و ما هم آن فرد را مورد

نظر قرار می دهیم بلکه اگر بگوئیم پزشکان چنین کردند. پزشکان اینطوری اند شخصیت می شود، شخصی نمی شود اگر شخص مورد نظر باشد یک بحث

دارد. اگر شخصیت را در نظر بگیریم مواردی دارد که باید آنها را در نظر بگیریم و یک استثناء هست

.

بالاخره اگر ما در مورد یک استاندار یا فرمانداری که نقصی در کارش باشد و نتوانسته کارش را که وظیفه اش بوده انجام دهد طنز

بگوئیم به او هتک حرمت کنیم بالاخره او هم ناراحت میشود و ما با بعضی از آقایان مطرح کردیم می گفتند که آیا شما باشید ناراحت

نمی شوید و در عین حال که او ناراحت می شود. باز می توانیم بگوئیم چون یک مسئله اهمی در کار هست لذا اشکال ندارد اگر هتک حرمت به

شخصیت او شود و او ناراحت هم بشود؟

مخاطبان طنز ما چه کسانی هستند این بحث مفصلی است. یک وقت مخاطب ما در این استاندار و فرماندار مؤثر است این اشکال ندارد مثلاً پیش

وزیر کشور از استاندار انتقاد می شود این اشکال ندارد باید این کار را کرد تا وزیر بفهمد استاندارش کار اشتباهی کرده است، اگر ما می خواهیم در فضائی،

فردی را زیر سئوال ببریم باید این فضا و زمان و مکان و حالاتی که در این طنز هست با او تناسب داشته باشد مثلاً پدری فرزندش را می زند. این توهین

نیست تأدیب است اما یک وقت بچه به پدر می زند این همان هتک مقام میشود موقعیت پدر اقتضایش از نظر اجتماعی این است که بچه را ادب کند

.

اشکال قانونی، شرعی و عقلی ندارد. اما اگر بچه بخواهد پدرش بزند، چون تناسب عکس شده، نمی شود

.

فرق طنز

با شوخی چیست؟ آیا می شود گفت طنز گاهی با شوخی قاطی است یا طنز همان شوخی است؟

اهدافی که در طنز است در شوخی نیست. یا حداقل می شود گفت اهدافی که طنز دارد خیلی بالاتر از شوخی است

.

گاهی در بحث شوخی علماء اخلاق گفته اند که ممکن است که کسی شوخی کند بصرف اینکه طرف بخندد. هیچ پیامی در آن نیست می خواهد مشکل

و نگرانی روحیش را حل کند. این خوب است

.

اما طنز با گستره ای که دارد می بینیم خیلی نتیجه دارد هر قدر نتیجه طنز بالا رود از لعب و لهو الحدیث و مسخره و حتی شوخی افقش بالاتر می رود. هر

چه پائین باشد به آنها ملحق می شود و اثر الهی دنیوی و اخروی آن کم می شود

.

اهداف طنز مفید چیست؟

با این اهداف که برای طنز به عنوان یک هنر مهم مطرح است، اگر ما با این اهداف کار کنیم مثلاً یکی از اهداف طنز امر به معروف است. همین امر

به معروف و نهی از منکر میشود طنز واجب حتی گاهی مستحب و مکروه و مباح هم نیست

.

ما گاهی می توانیم از طرق تذکر و توجه و راههای دیگر فردی را متوجه کنیم اما گاهی جز طنز راهی نیست، این یکی از مراتب نهی از منکر است که هم

او را بخندانیم هم تذکری به او بدهیم

.

یکی دیگر از اهداف گسترش یک فرهنگ مثبت تبلیغ و ارشاد از طریق طنز می باشد

.

گاهی نیز هدف آن جلوگیری از یک اندیشه منفی، است ما با طنز این اندیشه منفی را به تمسخر می گیریم. بعنوان مثال سیگار، مشروب و لباسهای

جلف در صدا و سیمای زمان شاه ملعون بعنوان ارزش مطرح بود اما حالا بعنوان یک ضد ارزش جلوه گر است، یک معتاد بعنوان یک انگل ضد ارزش و

کم شخصیت مطرح است، کم کم این ارزش تبدیل به ضد ارزش واقعی شد

.

گاهی هدف طنز تخریب شخصیت و بعد منفی فرد است

.

گاهی طنز تقویت افراد دیگر است. افرادی هستند خوب کار می کنند افرادی هستند بدکار می کنند. ما افرادی را که بدکار می کنند به طنز می کشانیم تا

افراد خوب تقویت شوند

.

گاهی هدف طنز تنوع برنامه است مخصوصا برنامه هایی که حالت عمومی دارد مثلا در سمینارها که معمولا شخصیتها هستند و وقتشان محدود است و

آمادگی پذیرش مطالب علمی خشک را هم دارند جای طنازی نیست. ولی وقتی مجلس عمومی داریم بصورت سخنرانی در رادیو و تلویزیون در اینجا اگر

بخواهیم شخص را به تأمل و فکر کردن وادار کنیم نمی پذیرد نیاز به تنوع دارد خداوند هم در جهان هستی صبح و شب و زمستان و تابستان را برای تنوع قرار

داده و در مسیر زندگی هم سختیها و خوشیها و نشیب و فرازها برای همین است

.

تفریح روحی یکی از اهداف دیگر طنز است، ما می خواهیم مطلبی را به فردی القاء کنیم یکی از راهها این است که او را خوشحال کنیم. شاد کنیم، شاد

ظاهری که بخندد یا شاد روحی. این تفریح گاهی بصورت حرفهای طنز گاهی با محبت گاهی با مسائل مختلف ایجاد می شود

.

ممکن است هدف فرد از القای طنز صرفا اهداف علمی باشد. یا برای انتقال مفاهیم علمی باشد

.

اگر طنز این خصوصیات را داشته باشد طنز مثبت و مورد تأیید است. اگر چه عنوان، طنز است اما هدف مقدس است

.

بفرمائید خصوصیات این طنز چیست؟

طنز باید هدفدار باشد. حداقل یکی از آن اهداف در او باشد هر چه آن اهداف در آن قوی تر باشد، فایده و نتیجه اش بیشتر است. طنز باید زمینه ساز

بالندگی و رشد افکار باشد. گر چه سوژه تکراری باشد

.

برای مقابله با فکری که در جو و زمان خاصی از فردی مطرح شده، ما باید ابعاد مختلف آن فکر را مطرح کنیم

.

نه در یک بعد حرکت کنیم که شنونده و بیننده ما نتواند آن موارد مختلف را از این اندیشه بدست بیاورد و با آن برخورد کند

.

طنز باید در ابعاد مختلف به ارزشهاقدرت و نیرو دهد

.

طنز باید ابزارش مخالف با اصول اعتقادی نباشد. فرض کنیم اگر می خواهیم از دکور، لباس، یا فضائی استفاده کنیم، این ابزاری که استفاده می شود باید

با مسائل دینی و اجتماعی منافات نداشته باشد

.

مخالف با رفتارهای صنف و قبیله و زبان خاصی نباشد. بلکه باید جامع همه گروهها باشد. و جامعیتی به مفهوم بدهد که فقط در یک قشر خاصی اثر

نگذارند

.

طنز باید بدآموزی نداشته باشد. زمینه های منفی ایجاد نشود

.

اگر از بعد منفی وارد شویم باید مطالب منفی طوری نباشد که قضیه را تقویت کند مثلا فیلمهای پلیسی که روش دزدی را یاد می دهند. روش باز کردن گاو

صندوق، از بین بردن اثر انگشت، اینها آموزش منفی است اگر ما می خواهیم بعد منفی یک مسئله را مطرح کنیم، باید به گونه ای باشد که بدآموزی نداشته

باشد

.

طنز نباید ایجاد غفلت کند گاهی افراد آنقدر در وادی طنز می روند که غلو می کنند. غلو اثر منفی در جامعه دارد و مردم می فهمند که اینها دروغ می گویند

.

در نتیجه از دقتهای کافی در طنز ارزشی جامعه باز می دارد

.

طنز باید ضریب دقت افراد را زیاد کند نه ضریب تخریب و وازدگی و تنفر را بوجود بیاورد طنز باید توهین نباشد دروغ نباشد مسخره نباشد که بیان شد

.

جلوه های طنز

بعضی فکر می کنند گفتن طنز کافی است. صرف گفتار در طنز، ولی به اعتقاد بنده یکی از راههای طنز گفتار است ولی عوامل دیگری هم هست که باید

آن عوامل دیگر را هم در کنار گفتار بیاوریم تا طنز تأثیر درست داشته باشد هماهنگی باشد

.

جمله بندیها؛ نوع جمله بندی طنازها، باید بیانگر حالات طنز باشد

.

انتخاب سوژه

وقتی می خواهیم یک فکر و اندیشه و کردار را به طنز بکشیم زاویه این طن