خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن

فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن شامل 100 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آزمون دینی و تفسیرهای گوناگون آن :

شنیدن واژه ی آزمون دینی برای ما خاوریان، دور از شگفت نیست; زیرا ما این واژه

را در زیر و رو کردن مسائل مادی و پدیده های طبیعی، به کار می بریم. مثلا آن گاه که

بخواهیم از ویژگی «فلز» در گرما و یا از اثر دارو در باره ی بیماری خاصی، اطلاعی

به دست آوریم، می گوییم: آزمون ثابت کرده است که «فلز در گرما منبسط می شود» ویا

«

فلان گیاه آرامش بخش است » ویا «آنتی بیوتیک کشنده ی میکرب می باشد». ولی هرگز در

مورد تحقیق از«دین » آن هم به معنی «خدا»، واژه ی آزمون به کار نمی بریم; زیرا معنی

ندارد که موجود برتر از ماده، در قلمرو آزمون قرار گیرد

.

لکن از روزی که ابزار تحقیق در غرب دگرگون گردید، و تجربه و آزمون ، جای برهان

را گرفت، و دانشمندان غربی، آن را درمان هر دردی دانستند، گروهی از آنان در این

صدد بر آمدند که گره مسائل ماورای طبیعت را نیز از این راه بگشایند، و با

آزمونهای مختلف در این مورد، نفیا و یا اثباتا اظهار نظر کنند و در نتیجه از

این راه قدرت تجربه را حتی در مسائل بیرون از ماده نیز ثابت نمایند

.

علت دیگر این گرایش این است که «هیوم » و پس از او «کانت » مدعی شدند که وجود صانع

دلیل منطقی و عقلی ندارد،و برهان های «امکان و وجوب » و «نظم » مخدوش و یا مردود است

.

وقتی موج نقد آنان به مجامع کلامی و فلسفی رسید، برخی تحت تاثیر سخنان آنان قرار

گرفته، تصور کردند که مسئله ی دینداری جنبه ی عقلانی ندارد و سرانجام از طریق

تجربه ی دینی وارد شده و از این طریق از تنگنای الحاد بیرون آمدند

.

برای تجربه ی دینی تفسیرهای گوناگونی ارایه گردیده که در این مقال کوتاه به

بیان برخی از آنها و سپس تحلیل آن می پردازیم

.

تفسیر نخست از تجربه ی دینی

۱.

پزشکانی که در عمل جراحی سرآمد روزگار و در رشته تخصصی خود، مهارت فوق

العاده ای دارند گاهی از بهبود بیمار خود مایوس می شوند ووخامت حال بیمار را

به گونه ای می بینند که هرگز یک درصد، به بهبودی او امیدوار نمی باشند، ولی ناگهان

حال بیمار رو به صحت نهاده و به تدریج بیماری از او برطرف می شود; این جاست که

غالب پزشکان می گویند دستی از غیب بیرون آمد و به او شفا بخشید. بسیاری از پزشکان

دارای چنین تجربه های پزشکی هستند و از این طریق روزنه ای به جهان غیب به روی

آنان باز می شود

.

۲.

گاهی مخترعان و مکتشفان بدون مطالعه ء قبلی به کشف قانون موفق می شوند و عامل آن

را جز نیروی غیبی نمی دانند

.

اهمیت و نفوذ الهام در اکتشافات علمی مورد تایید دانشمندان قرار گرفته است

.

در سال ۱۹۳۱م دو دانشمند شیمیدان آمریکایی به نام بلات و پیکر، پرسش نامه ای

برای تحقیق درباره ی اهمیت الهام در کشف و حل مشکلات علمی، میان گروهی از

دانشمندان شیمی پخش کردند که نتایج آن به صورت گرانبهایی انتشار یافته است

.

یکی از دانشمندان به پرسش، چنین پاسخ داده است: در اثر اشکالات و ابهام فراوان

تصمیم گرفتم که دیگر به کلی، کار و تمام افکار مربوط به آن را کنار بگذارم

.

فردای آن روز در حالی که سخت مشغول کاری دیگر بودم، یک باره(فکری ناگهانی

)

مانند جهش برق، در خاطرم خطور کرد و آن همان حل مسئله ی گذشته ی من بود که مرا به

کلی مایوس کرده بود

.

نظیر این گزارش از شانری یوانکاره (۱۸۵۴-۱۹۱۲م) ریاضی دان نامی فرانسه و

بسیاری دیگر از دانشمندان طبیعی، ریاضی و فیزیک نقل شده است

.

جالب توجه این جاست بسیاری از الهام های علمی که سبب کشف واقعیتی پر ارج شده

است نه تنها با اشتغال و تمرکز فکری دانشمندان در زمان فعالیتشان ارتباطی

نداشته است، بلکه حتی با رشته ی تخصصی آنها نیز دارای رابطه ی نزدیک نبوده است

.

مظهر چنین الهام و اکتشافی، کشف لوئی پاستور (۱۸۴۲-۱۸۹۵م) دانشمند شیمی دان

فرانسوی است که در شناخت میکروب موفق گردید

.

۳.

گروهی، خواب های بیانگر و واقع نما را یک نوع تجربه دینی تلقی می کنند،

خوابهایی که پیش از انجام حادثه از وقوع آن گزارش می کند; مثلا مرگ پدر و یا

مادر و یا بستگان را در خواب می بیند و چند ماه بعد انجام می گیرد. فلاماریون

در کتاب اسرار مرگ، خواب های فراوانی در این مورد نقل می کند و افراد زیادی نیز

در زندگی خود از این نوع خواب ها می بینند

.

اصولا چیزی که در عالم ماده تحقق نیافته، چگونه در عالم خواب برای انسان

نمایان می گردد و سر سوزنی خطا نمی کند؟! این نوع خواب ها را نمی توان با عوامل

مادی توجیه کرد

.

۴.

گرفتاران در بیابان سوزان که مرگ خود را در دو قدمی خود مشاهده می کنند با توسل

به خدا برای آنها گشایشی رخ می دهد، گشایشی که با موازین مادی تطبیق نمی کند

.

خلاصه افراد در زندگی خود تجربه هایی دارند مانند اجابت دعا، شفای بیماری

لاعلاج که نمی توان آنها را براساس فرضیه های طبیعی تبیین کرد و همگی حاکی

از حضور یک موجود مافوق طبیعی است که مبدء چنین امور می باشد

.

آنچه بر شمردیم نمونه هایی است از تجربه ی دینی به معنی نخست که مایه ی اعتماد

گروهی به ماورای طبیعت می شود

.

تحلیل تفسیر نخست

یادآور می شویم تجربه ی دینی به این معنی نمی تواند مستقیما وجود واجب الوجود

به نام خدا را ثابت کند. این تجارب فقط می تواند دیوار اصالت ماده را بشکند و

ثابت کند هستی مساوی با ماده نیست بلکه پشت سر ماده، جهان دیگری هست که از

ویژگیهای این جهان پیراسته می باشد; زیرا حوادث یادشده و امثال آن ثابت می کند

که قوانین مادی قادر بر تبیین آن نیست. طبعاجهان برتر از آن، عهده دار تبیین

آن است ، اما این که بگوییم عامل این حادثه ها خداست هرگز نمی توان از آن،

چنین نتیجه گرفت; زیرا چه بسا ممکن است فرشته ای، پری یا روحی از ارواح در

این کار مؤثر باشد از این جهت این برهان یک کارآیی دارد و آن شکستن دیوار

انحصار «هستی » به «ماده » است ما اگر بخواهیم از این تجارب دینی وجود خدا را

ثابت بکنیم باید پس از تقریر آن، دست به دامن براهین منطقی و برهانی بزنیم و از

طریق برهان امکان و وجوب به او منتهی شویم

.

این نقد بر تمام صور بیان تجربه ی دینی نیز متوجه است. چنان که در آینده روشن

خواهیم کرد

.

تفسیر دوم از تجربه ی دینی

روانشناسان با آزمون های مختلف حس چهارمی را برای انسان کشف کرده و ثابت

نموده اند که هر انسانی از درون احساس می کند که به مقام برتر وابسته است و

کلیه ی شئون او از یک موجود متعالی سرچشمه می گیرد

.

این گروه از روانشناسان با کشف حس مذهبی حصار ابعاد سه گانه روح را درهم

کوبیده و ثابت کرده اند که در روح و روان انسان علاوه بر سه غریزه ی معروف، حس

دیگری به نام حس مذهبی است که از نظر اصالت دست کم از سه غریزه یاد شده ندارد

.

آن سه حس مسلم عبارتند از

:

۱.

حس کنجکاوی; که پدید آورنده ی علوم و دانش های بشری است

.

۲.

حس نیکی; پدید آورنده ی اخلاق و تکیه گاه انسان در کارهای نیک است

.

۳.

حس زیبایی; پدید آورنده ی هنر و سبب تجلی انواع ذوقیات است

.

در کنار آن سه حس که مورد پذیرش روانشناسان است حس چهارمی به نام «حس مذهبی

»

است که انسان در خود یک نوع تمایل و کشش به جهان متعالی احساس می کند و در

گرفتاریها به او متوجه می شود

.

از نظر برخی از روانشناسان تاریخ شکوفایی این حس حدود ۱۶ سالگی انسان است

.

طبق نظر استانلی «حس مذهبی » در چنین سنینی پیدا می شود. این موضوع را می توان یک

صورت فشرده از توسعه شخصیت جوان دانست، این احساس به جوان که تحت تاثیر

نیروهای مختلف قرار می گیرد اجازه می دهد که علت نهایی خود را در وجود خدا پیدا کند

. ^(۱)

ویلیام جیمز (۱۸۴۲-۱۹۱۰م)از پیش آهنگان مسئله ی حس دینی به شمار آمده و حس مذهبی

را پیش از دیگران در کشفیات خود تایید کرده است.وی، به حس مذهبی به اندازه ای

اهمیت می دهد که معتقد است بیشتر آرزوهای ما ریشه ای در ماورای طبیعت دارد، آنجا

که می گوید

:

«

هرقدر انگیزه و محرک میل های ما از عالم طبیعت سرچشمه گرفته باشد، غالب میل های

ما و آرزوهای ما از عالم ماورای طبیعت سرچشمه گرفته است; چرا که غالب آنها

با حساب های مادی جور در نمی آید

». ^(۲)

در توضیح گفتار ایشان می گوییم

:

انسان خواهان بقا و استمرار حیات است و روح آینده نگری، او را وادار می کند که

وسایل پایداری خود را در این جهان فراهم سازد، ولی همین انسان مبدا کارهایی

است که به ظاهر با این حس کاملا در تعارض و تزاحم است. مثلا مادران دلباخته

به فرزندان، گاهی وجود خود را فدای فرزند می سازند; عاشقان علم و دانش در طریق

تحصیل علم و کشف اسرار جهان، تا دم مرگ پیش می روند و چه بسا شهید راه دانش

می گردند; مجاهدان در راه حق و عدالت، برای پیشبرد مکتب خود جان به کف با دشمنان

نبرد می کنند

.

این نوع کارها را نمی توان با حساب های مادی تفسیر کرد بلکه مقام برتری است

که او را به این کارها می کشد و بقا و استواری وجود خود را در این مسیر می بیند

.

این سخن را دانشمند معروف جهان غرب آنیشتین به صورت زیر تفسیر می کند

:

«

من تایید می کنم که مذهب، قوی ترین و عالی ترین محرک تحقیقات و مطالعات علمی

است و فقط آنان که معنی کوشش خارج از حد متعارف و باور نکردنی دانشمندان را و

مهمتر از همه فداکاری و کوشش طلایه ها و پیش قراولان علمی، یعنی کار خرد کننده

تئوری سازان را می شناسند، می توانند نیروی عظیم هیجاناتی را که مصدر این همه

ابداعات عجیب و کاشف واقعی فنونهای زندگی است، دریابند

.

آیا چه الزامی واعتقادی از نظم جهان هستی و چه اشتیاق عجیبی «کپلر» و

«

نیوتن » را نیرو و توان می بخشد که سالها در تنهایی و سکوت محض، برای توضیح دادن

و از پیچیدگی در آوردن نیروی جاذبه و نظام فلکی، رنج ببرند

.

ولی تنها کسی می تواند یک تصور روشن از چیزی که به راهنمایان واقعی بشری

الهام داده و به آنان نیرو بخشیده است، داشته باشد که خود در چنین راهی گام

برداشته و سالها عمر خویش را در این راه صرف کرده باشد

.

بلی آن چیزی که به فداکاران و جانبازان قرون، علی رغم شکستها و ناکامیهای

ظاهری توان می دهد تا بار دیگر به پای خیزند و جهاد کنند، این احساس مذهبی مخصوص

است. یکی از معاصران گفته است که در این عصر ماده پرستی، فقط کارگران جدی و

واقعی علوم آنهایی هستند که دارای احساسات مذهبی عمیق باشند

.

انیشتین سپس می گوید:«به سختی می توان در بین مغزهای متفکر جهان، کسی را یافت

که دارای یک نوع احساس مذهبی مخصوص به خود نباشد. این مذهب با مذهب یک شخص

عادی فرق دارد و یک دانشمند، مسلح به عقیده قانون علیت عالم وجود می باشد،و مذهبش شکل

تحری شعف آور از نظام عجیب و دقیق کاینات است که گاه گاه پرده از روی اسرار بر

می دارد، که در مقام مقایسه با آن، تمام تلاشها و تفکرات منظم بشری انعکاس ضعیف و

ناقابلی بیش نیست، این احساس (مذهبی) چراغ راه کاوشهای زندگی او است

». ^(۳)

او درباره ی احساس دینی سخن دیگری دارد

:

«

یک عقیده و مذهب ثالث بدون استثنا در بین همه وجود دارد گرچه با شکل خالص یک دست

در هیچ کدام یافت نمی شود، من آن را احساس مذهبی آفرینش با وجود می دانم،

بسیار مشکل است این احساس را برای کسی که کاملا فاقد آن است توضیح دهم به خصوص

که در این جا، دیگر بحثی از آن خدا که به اشکال مختلف تظاهر می کند، نیست، در مذهب

فرد کوچکی آمال و هدفهای بشر و عظمت و جلالی که ماورای امور و پدیده ها در طبیعت و

افکار تظاهر می کند، حس می کند، او وجود خود را یک نوع زندان می پندارد چنان که می خواهد

در قفس تن پرواز کند، و تمام هستی را یک باره به عنوان حقیقت واحد دریابد

». ^(۴)

درباره ی تجربه دینی در این قرن اخیر سخن زیاد گفته شده است وهر دانشمند با

بیانی به اثبات اصالت این حس پرداخته است

.

یکی از روانشناسان به نام: «رونان » درباره ی اصالت دینی زیاد سخن گفته است، اینک

برخی از کلمات او را نقل می کنیم

:

«

احساس گرایش به خدا در نزد بشر یک احساس واقعی و حقیقی است، یا یک احساس خیالی

وواهی؟! سپس پاسخ می گوید: من به خوبی می پذیرم که سرچشمه ی زندگی مذهبی دل است و

فرمولها و دستورالعمل های فلسفی و خداشناسی، مانند مطالب ترجمه شده که اصل آن به

زبان دیگری باشد

».

وی، دو اثر درباره ی حس دینی را یادآور می شود

:

۱.

اگر بشر همه چیز را فراموش کند ولی هرگز علاقه به دین از او محو نمی شود

.

۲.

حس دینی در انسان نوعی وقار و سنگینی پدید می آورد در مقابل الحاد که دو اثر

متضاد دارد. اینک سخن او را درباره ی ویژگی نخست نقل می کنیم

:

«

ممکن است روزی هرکه را دوست می دارم نابود و از هم پاشیده شود، هرچه که در نزد

من لذت بخش تر و بهترین نعمت های حیات است از میان برود و نیز ممکن است آزادی

به کار بردن عقل و دانش و هنر بیهوده گردد ولی محال است که علاقه به دین متلاشی یا

محو شود بلکه همواره و همیشه باقی خواهد ماند و در کشور وجود من گواهی صادق و

شاهدی ناطق بر بطلان مادیت خواهد بود

». ^(۵)

ویل دورانت می گوید:«کاهن، دین را ایجاد نکرده بلکه همان گونه که مرد سیاسی از

تمایلات فطری بشر استفاده می کند، وی نیز برای مقاصد خود مورد استفاده قرار داده

است، عقیده به دین، اختراع معابد نیست بلکه سازنده ی آن فطرت انسان است

». ^(۶)

تحلیل تفسیر دوم

اثبات حس دینی بیش از این را ثابت نمی کند ، که وجود انسان به یک موجود

متعالی و برتر وابسته است و پیوسته، می خواهد به سوی او گام بردارد و در

برابر آن، تعظیم و کرنش کند، و اما آن موجود برتر واحد است ویا کثیر، بسیط

ست یا مرکب، ممکن است یا واجب، و به تعبیر جامع «خدا»ی فلاسفه و متکلمان است، هرگز

آن را ثابت نمی کند و شاید هم آنان بیش از این را ادعا نکند

.

ولی باید بر این تلاشهای علمی ارج نهاد که سرانجام علم و دانش بشر، پرده از

فطرت خداشناسی آدمی برداشت که قرآن، چهارده قرن قبل بر آن تصریح کرده و دینداری را

جزو آفرینش انسان خوانده است

. ^(۷)

و اگر روزی به خاطر غرق در زندگی پرده ی نسیان بر

این فطرت افتد، نشیب و فراز زندگی، غبار نسیان را از روی فطرت پاک کرده و در

حالت خاص، به آن مقام منیع و متعالی متوسل می گردد

.

تفسیر سوم از تجربه ی دینی

مقصود از تجربه ی دینی تجربه ی عرفانی و یا کشف و شهود عرفا نسبت به وجود

خداوند است. عرفا ادعا می کنند که در طول عمر یک یا چند بار خدا را شهود کرده اند از

آنجا که این نوع ادعا در زمانهای مختلف و محلهای گوناگون انجام گرفته

ومدعیان نیز از صداقت اخلاقی برخوردارند می توان این نوع شهودها را گواه بر

وجود خدا گرفت

.

در میان متفکران غربی، کسی که طرفدار تجربه دینی و معتقد به آن است، روانشناس

بزرگ امریکایی «ویلیام جیمز» است; وی در کتاب «انواع حالات » در فصلی به نام

عرفان می گوید:تجربه دینی چهار ویژگی دارد [و بیشتر روی ویژگی اول و دوم

اصرار می ورزد، نه سوم و چهارم

]:

۱.

وصف ناپذیری; عارف وقتی به حال عادی برمی گردد از این که چیزی را دیده که

نمی تواند بیان کند، می نالد همچنان یک موسیقی شناس نمی تواند زیبایی موسیقی را به

دیگران انتقال دهد وبه تعبیر ما ، بسان ملاحت و نمکین بودن انسان که درک می شود

ولی قابل وصف نیست

.

۲.

واقع نمایی; تجربه دینی هرچند بسان حالات نفسانی مانند خشم و خشنودی و گرسنگی و

تشنگی است ولی، با این تفاوت، که حالات نفسانی، معرفتی از خارج به ما نمی دهند

و هرچه هست در درون انسان است در صورتی که در مورد معرفت دینی، معرفتی از خارج

به ما می دهد

.

۳.

زودگذر بودن; ما می توانیم به یک شیی ء چند ساعت نگاه کنیم اما دیدن عارف

زودگذر است و نمی تواند، مدت طولانی داشته باشد

.

۴.

انفعالی بودن; عرفا یک سلسله اعمال و اذکاری را سفارش می کنند

.

سپس او از تجربه دینی سه چیز را نتیجه می گیرد

:

الف: وجود و هستی مساوی با ماده نیست و ماورای طبیعت، عالم دیگری است

<