خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گزارش ؛ جنبش نرم افزاری، قلمرو و راهکارهای تحقق

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گزارش ؛ جنبش نرم افزاری، قلمرو و راهکارهای تحقق :

مدرسه ی شهید بنت الهدی نشست علمی «جنبش نرم افزاری / چیستی، قلمرو و راهکارهای تحقق» را در تاریخ //، برگزار کرد.

در این نشست، که گزارش خبری آن در شماره ی نهم پژوهه آمده بود، حجت الاسلام والمسلمین علی رضا اعرافی، رییس محترم مرکز جهانی علوم اسلامی، سخن گفت و یادآور شد: «موضوع این نشست، جنبش نرم افزاری است که در پاسخ رهبری به نامه ی جمعی از فضلای حوزه مطرح شد. این موضوع مقوله ای بسیار مهم و اساسی است که حوزه و علوم اسلامی و دانشگاه را در بر می گیرد و اختصاص به ایران ندارد». آقای اعرافی بحث تولید علم، جنبش نرم افزاری و تولید اندیشه را پایه ای برای تمدن سازی، و دارای قلمروهای گوناگون توصیف کرد و یکی از آن ها را حوزه ی علوم اسلامی، انسانی واجتماعی با نگاه اسلامی دانست و گفت: «هر تحولی که در این قلمرو ایجاد شده طبعا می تواند برای همه ی ملت اسلامی ارزشمند باشد».

وی حضور خواهران دانش پژوه را، در این زمینه به عنوان مبلغ، و پایه گذار اندیشه های نوین در قلمرو علوم اسلامی، برای کشور مهم تلقی نمود و در زمینه ی تولید علم و بحث جنبش نرم افزاری توجه به سه نکته را ضروری دانست. ایشان در توضیح نکته ی اول بیان نمود: «درباره ی علوم ودانش ها و تماسی که هر نسل با دانش ها و علوم می تواند بگیرد، دو فرایند متصور است: فرایند اول فعالیت تعلیم و تعلم است که به واسطه ی آن علوم دانش موجود به مخاطبان و نسل دیگر منتقل می شوند؛ این حرکت منتقل سازی علم از گروهی به گروه دیگر و از نسلی به نسل دیگر است. این فرایند میان معلمان، اساتید و متعلمان و فراگیران شکل می گیرد. در طول تاریخ نیز میراث علمی علوم اسلامی توسط عالمان به نسل بعدی منتقل می شده است. این امر در حوزه های ما هم پیوستگی و استمرار داشته است». ایشان، در ادامه، یادآور شد: «از امتیازات حوزه های علمی شیعه این است که حلقه های معلمان و متعلمان، آموزش و منتقل سازی نسل های قبلی به نسل بعدی، زنجیره های به هم پیوسته ای از زمان ائمه(علیهم السلام) بوده است و جریان تعلیم و تعلم حدیث، فقه، کلام، تفسیر و دیگر دانش های اسلامی در هیچ مقطعی انقطاع پیدا نکرده است. البته مکان و سرزمین و فضای حوزه های دینی جابجا می شده، ولی هیچ گاه حلقه ی آموزش قطع نگشته است».

برای نمونه، حوزه ی بغداد به دلیل عوامل اجتماعی، سیاسی و… به نجف، حله و جبل عامل منتقل شد و بعدها به شیراز، اصفهان، تهران و امروزه در قم تجلی یافته است. بدین ترتیب حوزه ی علمیه از کشوری به کشور دیگر و از شهری به شهر دیگری انتقال یافته، ولی هیچ گاه حلقه ی آموزش قطع نشده و فرایند تاریخی به هم پیوسته و رو به کمال را، در حوزه های دینی، شاهد بوده ایم. حجت الاسلام اعرافی در تبیین فرایند دوم افزود:

فرایند دوم، تولید و افزایش بر سرمایه ی موجود است که از تعلیم و تعلم فراتر می باشد. مانند این است که فرزند از پدر ارث ببردو علاوه بر این سرمایه ی منتقل شده، چیزی بر آن بیفزاید و در حقیقت سرمایه را در مسیر تولید قرار دهد.

وقتی از تولید علم صحبت می کنیم، یعنی ذهن باید به خلاقیت وادار شود تا از درجه ی تعلیم و تعلم عادی و معمولی عبور کرده به درجه ی تولید و افزودن بر معرفت ها و معلومات پیشین برسد، این، مفهوم تولید است».

حجت الاسلام اعرافی یادآور شد: «فرایند اول نیز هنگامی می تواند بالنده و رو به رشد و کمال باشد که تولید و افزودن بر دانش ها هم ضمیمه آن شود؛ آموزش هایی که فقط در صدد انتقال میراث هستند؛ کلاس درسی که هدف استاد و شاگرد فقط این است که آنچه را که در میراث پیشینیان، در علومی مانند فقه، صرف، بلاغت، حدیث و کلام وجود داشته آموزش بدهند و فرا بگیرند، چندان مطلوب نیست. هنگامی می توانند مطلوب باشند و در درجه ی بالاتری قرار بگیرد که هدف تعلیم و تعلم فراتر از انتقال میراث گذشته بوده و انگیزه، تلاش و کوشش استادان و متعلمان معطوف به افزودن به معرفت های پیشین باشد. در این صورت آموزش، پژوهش محور می شود؛ یعنی آموزش که دارای دو هدف و کارکرد است: انتقال میراث گذشته و خلاقیت و پژوهش و تولید».

رییس محترم مرکز جهانی، در تبیین نکته ی دوم، تولید اندیشه و نظریه و افزودن بر علم و دانش را دارای درجات دانست و اظهار داشت: «درجه ی اول تأیید یا ابطال می باشد؛ بدین صورت که محقق، با نگاه نقادانه، در قضیه و گزاره ای از علم نظر می افکند و آن را بررسی و تأیید می کند یا ادله ای بر ضد آن اقامه و آن را رد و ابطال می نماید. این، درجه ی اول تولید علم است».

وی، در ادامه، افزود: «درجه ی دوم در تولید علم این است که کسی گزاره و قضیه ی جدیدی را بر علم بیفزاید؛ قضیه ی جدیدی را در علم پایه ریزی کند یا موضوع جدیدی را طرح کند؛ برای نمونه، مرحوم مطهری یا فقیهی دیگر مسأله بیمه را، که پیش از این در فقه مطرح نبوده، پژوهه / شماره /

مطرح می کنند و درباره ی آن نظریه ای می دهند؛ در علم بلاغت غیر از قضایایی که در علم بلاغت است قضیه ی جدیدی را وارد می کند؛ در درجه ی اول نفی و اثبات یک گزاره بود، ولی در این جا ابداع و افزودن بر علم و دانش است».

حجت الاسلام والمسلمین اعرافی، درباره ی درجه ی سوم، گفت: «وقتی محققی نظریه ای کلان را مورد نقادی قرار می دهد و آن را اثبات یا ابطال می نماید، در درجات قبلی مسأله ای را اثبات یا تأیید می ک