خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دوره دوم رساله های عصر امامت تا زمان شیخ طوسی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دوره دوم رساله های عصر امامت تا زمان شیخ طوسی :

از زمان امیرالمؤمنین علی «علیه السلام » در حدود سال ۱۱ هجری آغاز و تا زمان مرحوم شیخ الطائفه محمد بن حسن طوسی – طاب ثراه – (۳۸۵ – ۴۶۰ ه.ق) ادامه یافت.

در این زمان، خود ائمه (علیهم السلام) و برخی از اصحاب ایشان نظیر زراره بن اعین، محمد بن مسلم، ابان بن تغلب، ابوبصیر و دیگر چهره های برجسته یاران ائمه عهده دار این مسؤولیت بزرگ بودند، و با کمال دقت مسائل فقهی و احکام دینی را برای مسلمین بازگو می کردند. در برخی از موارد که شیعیان پرسشی را از ائمه به عمل می آوردند، ائمه آنان را به اصحاب خویش ارجاع می دادند.

و گاهی نیز ائمه(ع) مستقیماً به برخی از اصحاب خود دستور می دادند که فقه را برای مردم بیان کنند، چنانچه امام محمد باقر(ع) به ابان فرمود: در مسجد مدینه بنشین و برای مردم فتوا بده، که من دوست دارم فردی مانند تو در میان شیعیانم یافت شود.

در زمان غیبت صغری

این این مدت ۶۹ سال نقل سنت توسط نمایندگان خاص حضرت ولی عصر (عجل اللّه فرجه) انجام می گرفت که عبارت بودند از: عثمان بن سعید، محمد بن عثمان، حسین بن روح و علی بن محمد سمیری. ایشان با حضرت مهدی در رابطه بودند و احکام دینی را از آن منبع فیاض به مردم منتقل می نمودند.

در زمان غیبت کبری

وظیفه بیان مسائل فقهی و نقل سنت در زمان غیبت به عهده فقهای جامع الشرائط بود که تا زمان شیخ الطائفه، مانند عصر ائمه(ع) و زمان غیبت صغری به صورت بازگو کردن روایات این کار انجام می پذیرفت، اما از آن زمان شیوه بیان فقه دگرگون شد، و دیگر تنها در محدوده نقل روایات محصور نماند، بلکه احکام دینی به صورتی علمی و تخصصی در ضمن کتب فقهی فراهم آمد.

انگیزه ای که موجب می شد تا در این دوره، فقه به صورت نقل سنت و روایات معصومین(ع) بیان گردد، این بود که مسلمانها سالیان دراز با این سبک انس داشتند و به آن خو گرفته بودند، و هرگز برای نظریه کسی که در مقام بیان احکام شرعی ابراز می شد اعتباری قائل نبودند، و اگر فقهای این دوره جواب مسائل شرعی مردم را مانند زمان ما بیان می کردند هرگز از سوی مردم پذیرفته نمی شد، بلکه تنها در صورتی نزد آنان مقبول می افتاد، که پاسخ آن در ضمن روایت و با تمام خصوصیات لفظی آن داده شود.

این شیوه، هم در مواردی که سؤالی فقهی پیش می آمد جریان داشت، و هم در زمینه ای که فقیهی ابتدائاً ی خواست حکمی شرعی را بیان کند. این روش تا زمان شیخ طوسی ادامه داشت، بلکه در اوایل روزگار او نیز فقه به همین گونه بیان می شد، و به همین جهت مرحوم شیخ کتاب نهایه خود را که نخستین کتاب فتوایی او بود به صورت نقل روایات تنظیم نموده تا مردم آن را نپذیرند، آنگاه به تدریج با رهنمودهای شیخ که از بزرگترین شخصیتهای آن زمان بود این طرز تفکر دگرگون شد و مردم آمادگی یافتند تا احکام دین را به صورت دیگری پذیرا شون