خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه شامل 16 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل موعظه در قیاس با حکمت و خطابه :

وعظ همچنانکه در قرآن کریم آمده است یکی از طرق سه گانه دعوت(حکمت،موعظه،مجادله به نحو احسن)است.

تفاوت موعظه و حکمت در این است که حکمت تعلیم است و موعظه تذکار،حکمت برای آگاهی است و موعظه برای بیداری،حکمت مبارزه با جهل است و موعظه مبارزه با غفلت،سر و کار حکمت با عقل و فکر است و سر و کار موعظه با دل و عاطفه،حکمت یاد می دهد و موعظه یاد آوری می کند،حکمت بر موجودی ذهنی می افزاید و موعظه ذهن را برای بهره برداری از موجودی خود آماده می سازد،حکمت چراغ است و موعظه باز کردن چشم است برای دیدن،حکمت برای اندیشیدن است و موعظه برای به خود آمدن،حکمت زبان عقل است و موعظه پیام روح است،از این رو شخصیت گوینده در موعظه نقش اساسی دارد،بر خلاف حکمت.در حکمت روحها بیگانه وار با هم سخن می گویند و در موعظه حالتی شبیه جریان برق که یک طرف آن گوینده است و طرف دیگر شنونده به وجود می آید و از این رو در این گونه از سخن است که «اگر از جان برون آید نشیند لاجرم بر دل »،و گرنه از گوش شنونده تجاوز نمی کند.در باره سخنان موعظه ای گفته شده است:«الکلام اذا خرج من القلب دخل فی القلب و اذا خرج من اللسان لم یتجاوز الاذان »سخن اگر از دل برون آید و پیام روح باشد در دل نفوذ می کند اما اگر پیام روح نباشد و صرفا صنعت لفظی باشد از گوشها آنطرفتر نمی رود.

موعظه و خطابه

موعظه با خطابه نیز متفاوت است.سر و کار خطابه نیز با احساسات است اما خطابه برای تهییج و بیتاب کردن احساسات است و موعظه برای رام ساختن و تحت تسلط در آوردن.خطابه آنجا به کار آید که احساسات خمود و راکد است و موعظه آنجا ضرورت پیدا می کند که شهوات و احساسات خود سرانه عمل می کنند.خطابه احساسات غیرت،حمیت، حمایت،سلحشوری،عصبیت،برتری طلبی،عزت طلبی،مردانگی،شرافت،کرامت،نیکوکاری و خدمت را به جوش می آورد و پشت سر خود حرکت و جنبش ایجاد می کند اما موعظه جوششها و هیجانهای بیجا را خاموش می نماید.خطابه زمام کار را از دست حسابگریهای عقل خارج می کند و به دست طوفان احساسات می سپارد اما موعظه طوفانها را فرو می نشاند و زمینه را برای حسابگری و دور اندیشی فراهم می کند.خطابه به بیرون می کشد و موعظه به درون می برد.

خطابه و موعظه هر دو ضروری و لازم است.در نهج البلاغه از هر دو استفاده شده است.مساله عمده موقع شناسی است که هر کدام در جای خود و به موقع مورد استفاده واقع شود.خطابه های مهیج امیر المؤمنین در موقعی ایراد شده که احساس