خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ]

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ]!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] شامل 48 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آسمان سقف بی ستون، خورشید و ماه نظم در جریان [آیات الهی ] :

(۱)الله الذی رفع السماوات بغیر عمد ترونها ثم استوی علی العرش و سخر الشمس و القمر کل یجری لاجل مسمی یدبر الامر یفصل الآیات لعلکم بلقاء ربکم توقنون

ترجمه آیات

خدا همان کسی است که آسمانها را بدون ستونی که ببینید برافراشته، سپس به عرش استیلا یافت وخورشید و ماه را به خدمت گرفت، که هر یک در مدتی معین سیر می کنند، کارها را او تدبیر می کند و آیات رااو توضیح می دهد تا شاید به معاد و قیامت ایمان بیاورید.

آنچه که این قرآن بدان دعوت می کند توحیدی است که آیات تکوینی از قبیل بپاداشتن آسمانها، گستردن زمین، تسخیر آفتاب و ماه، و سایر عجایبی که خدا در تدبیر آسمانها و زمین و غرایبی که در تقدیرآنها بکار برده، همه بر آن دلالت دارند.

“الله الذی رفع السموات بغیر عمد ترونها ثم استوی علی العرش”.

راغب در مفردات می گوید: “عمود”چیزی است که خیمه به آن تکیه دارد و می ایستد، و جمع آن، هم”عمد” – به ضم عین و میم – می آید و هم”عمد”به فتح عین و میم – و در آیه”فی عمد ممدده”عمدهم قرائت کرده اند، و نیز در قرآن کریم آمده: ” بغیر عمد ترونها” ^(۱).و بعضی ^(۲) گفته اند: عمد – به دو فتحه – ، اسم جمع عماد است نه جمع.

و غرض این آیه یاد دادن دلیل ربوبیت پروردگار متعال است، و اینکه او واحد است وشریک ندارد، و آن آسمانها است که بدون پایه و ستونی که بر آن تکیه داشته باشد و شما باچشمتان ببینید همچنان مرفوع و بلند است، و در آن نظامی جریان دارد، شمسی و قمری داردکه تا زمانی معین در آن می چرخند، و ناچار باید کسی باشد که به این امور قیام بکند، آسمانهارا بدون پایه بلند کند، نظام در آنها را منظم سازد شمس و قمر را مسخر کند، امور عالم را تدبیرنماید و این آیات را از یکدیگر جدا نموده یک به یک شرح دهد، تا شاید شما به لقای پروردگارتان یقین کنید، پس آن کسی که قائم به تدبیر عالم و تفصیل آیات است همان خداست، و در نتیجه تنها رب همه عالم او است، و رب دیگری غیر او نیست.

……………………………………..
(۱)مفردات راغب، ماده”عمد”. (۲)روح المعانی، ج ۱۳، ص ۸۶، ط بیروت.

صفحه : ۳۹۱

وجه دلالت آیه: “الذی رفع السموات بغیر عمد..”بر وحدانیت رب و مدبر عالم و وجه آوردن قید: “ترونها”پس اینکه فرمود: ” الذی رفع السموات بغیر عمد ترونها”معنایش این می شود که: خداوند آسمان را از زمین جدا کرد و میان آن دو فاصله ای گذاشت، فاصله ای که باعث شدآسمان مسلط بر زمین شود و اشعه خود را بر زمین بتاباند و باران و صاعقه خود را به زمین بفرستد، و همچنین آثار دیگر.

پس آسمان بر بالای زمین بدون ستونی محسوس، که انسان اعتماد آنرا بر آن احساس کند ایستاده، در نتیجه هر انسانی باید متوجه بشود که لابد کسی هست که آن را بدون ستون نگهداشته و نمی گذارد جابجا بشود، و آنرا از فرو ریختن از مدارش نگه داشته است.

آری هر چند استقرار آسمانها در مستقر بلند خود بدون پایه و ستون، عجیب تر از استقرارزمین در مدار خود نیست، و هر دو در این بابت محتاج به خدای تعالی هستند و با قدرت و اراده او در مدار خود ایستاده اند، و البته این ایستادن از طریق اسبابی است که مختص به همان زمین و آسمان است، و تازه اگر آسمانها بوسیله پایه هم ایستاده بودند باز بی نیاز از احتیاج به خدای تعالی و قدرت و اراده او نبودند، پس تمامی موجودات در تمامی احوالشان محتاج بسوی خدای تعالی هستند، احتیاج مطلقی که هیچوقت و در هیچ حالی برطرف نمی شود.

و لیکن انسان – در عین اینکه قانون علیت کلی را می بیند و معتقد است که هر حادثه ای محتاج به علتی است که آن را ایجاد کند، و در فطرتش جستجوی از علل حوادث و امور ممکنه نهفته شده – وقتی بعضی از حوادث را مقرون به علت می بیند، و این دیدنش چند بار در برابرحواسش تکرار می شود، خود بخود قانع می گردد، و دیگر از دیدن آن تعجب نمی کند و در صددجستجوی از علت آن برنمی آید.

ولی وقتی دید هر جسم ثقیلی که از هوا رها شود مستقیما به زمین فرود می آید، آنگاه سقفی را مشاهده کند که بر بالای زمین زده شده و با اینکه پایه ای ندارد نمی افتد، قهرا تعجب می کند، و در جستجوی علت آن برمی آید، و آنقدر جستجو می کند تا پایه و ستونی برای آن پیدا کند، وقتی برای آن سقف، پایه ای یافت، و باز سقف دیگری دید و جستجوی دیگری کرد وپایه دیگری یافت و همچنین چند نوبت این معنا مکرر شد دیگر مغزش از جستجو متوقف شده برای بارهای بعدی به جستجو برنمی خیزد، چون می داند که هر چیز بلندی حتما پایه و ارکانی دارد.

اما اگر به امری برخورد که خارق این کلیت و این عادت مالوف باشد، مانند اجرام آسمانی که هر یک در مدار خود ایستاده دور می زند بدون اینکه بر پایه ای اعتماد داشته باشد، دراین موقع که ناگهان و مثل کسی که از خواب بیدار شده باشد دلش از جای کنده شده، برای

صفحه : ۳۹۲

جستجوی علت آن پر می زند.

پس اینکه فرمود: “رفع السموات بغیر عمد ترونها”و آسمانها را وصف کرد به اینکه پایه ای که شما ببینید ندارند، مقصودش این نبوده که آسمانها اصلا پایه ندارند، و در نتیجه وصف”ترونها”وصفی توضیحی بوده و مفهوم نداشته باشد، (و نتوان نتیجه گرفت که پس پایه های ندیدنی دارد).

و نیز مقصودش این نبوده که پایه های محسوس ندارند، تا بنا بر این در تقدیر معنایش این شود: حال که پایه ندارند پس خدا آنها را بدون وساطت سببی سر پا نگهداشته است، و اگر پایه می داشتند مثل سایر چیزهایی که پایه دارند آن پایه ها نمی گذاشت بیفتند، و دیگر احتیاجی به خدای سبحان نداشتند.

آری معنای آیه شریفه این نیست، همچنانکه اوهام عامیانه همین را می پندارد که تنهاچیزهای استثنائی را که علل و اسباب آنها معلوم نیست به خدا نسبت می دهند مانند امورآسمانی و حوادث جوی و روح و امثال آن.

زیرا کلام خدای تعالی صریح در این است که: اولا هر چیزی که اسم چیز بر آن اطلاق شود جز خدای تعالی، همه مخلوق خدا است، و هیچ خلق و امری خالی و بدون استناد به خدانیست، همچنانکه فرمود: “الله خالق کل شی ء” ^(۱) و نیز فرمود: ” الا له الخلق و الامر” ^(۲).

و ثانیا تصریح می کند بر اینکه سنت اسباب در تمامی اجزای عالم جریان دارد، و خدابر صراط مستقیم است(که همان صراط علیت و سببیت است).

و با این حال، دیگر معنا ندارد که این سنت در بعضی از امور جریان داشته باشد اما دراموری که به نظر ما استثنایی هستند جریان نداشته باشد و در نتیجه پاره ای از حوادث از قبیل حوادث زمینی را با واسطه اسبابش به خدا نسبت دهیم و بعضی دیگر(استثنائیات خلقت)رابدون واسطه و سبب مستند به او کنیم.

بنا بر این اگر مثلا سقفی را دیدیم که روی پایه خود ایستاده باید بگوییم به اذن خدا وبا وساطت این سبب خاص ایستاده، و اگر جرمی آسمانی را ببینیم که بدون ستون ایستاده باز هم باید بگوییم که به اذن خدا و با وساطت اسبابی مخصوص به خود، مانند طبیعت خاص یاجاذبه عمومی ایستاده.

……………………………………..
(۱)خدا آفریدگار هر چیز است.سوره رعد، آیه ۱۶. (۲)آگاه باش که خلق و امر از اوست.سوره اعراف، آیه ۵۴.

صفحه : ۳۹۳

آیه شریفه: “الله الذی رفع السموات…”در مقام اثبات وحدت خدای تعالی در ربوبیت است وجه تقیید به جمله”بغیر عمد ترونها”اینها نیست، بلکه وجه آن این است که می خواهد فطرت خواب رفته بشر را بیدار کند تا به جستجوی سبب آن برخیزد، و پس از جستجو، در آخر به خدای سبحان پی ببرد.