خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت :

چکیده:

بر اساس مبانی دینی، غیبت به عنوان یک رفتار نابهنجار محسوب می شود. این رفتار ضدارزشی، موجب بروز آسیب ها و مشکلات متعدد اجتماعی می شود و از آنجاکه متأسفانه در جامعه فعلی هم رواج دارد، بازخوانی و بازکاوی این پدیده با توجه به مدل های متنوع روابط جمعی، ضروری به نظر می رسد، تا با شناخت آسیب ها و درمان آن، گامی مهم در مقابل انحرافات، برداشته شود. در این تحقیق سعی شده است از منظر جامعه شناختی، به اختصار مهم ترین آسیب هایی که غیبت در روابط اجتماعی ایجاد می نماید ونقش و کارکرد آن در شبکه روابط اجتماعی بیان گردد و پس از تبیین عوامل اجتماعی آن، راهکارهای عملی رفع غیبت نشان داده شود.

واژگان کلیدی

:

غیبت، آسیب شناسی، آسیب های اجتماعی، روابط اجتماعی، همبستگی اجتماعی، بی نظمی اجتماعی، منزلت اجتماعی، واگیری اجتماعی، ، کنترل اجتماعی، عرفی شدن، جواز غیبت.

انسان یک موجود اجتماعی است و برای تأمین احتیاجات خویش به زندگی اجتماعی نیازمند است، این نیاز به زندگی جمعی چه برحسب فطرت و چه برحسب ضرورت اجتماعی باشد، در هر صورت امری غیر قابل انکار است. لازمه تأمین این نیاز، وجود روابط سالم و پایدار است که در ایفای آن، دین مهم ترین نقش را بر عهده دارد. آموزه ها و دستورات دینی، هم در بعد فردی و هم در بعد اجتماعی درصدد راهنمایی و هدایت انسان است تا در پی آن، روابط سالم و پایدار به وجود آید. از این

‎رو، آنچه به این رابطه سالم لطمه می زند و موجب خلل و نقصان در روابط جمعی می‎شود، مورد نهی واقع شده و ممنوع گردیده است و آنچه که این روابط را تحکیم می بخشد و از عناصر تحکیم بخش روابط اجتماعی است، تأکید و تأیید شده است. از مجموع این معارف، رابطه سالم جمعی تحقق می پذیرد که به واسطه آن حقوق انسان ها رعایت می شود، احترام متقابل محفوظ می ماند و شخصیت اجتماعی انسان ها مورد خدشه قرار نمی‎

گیرد.

در این نوشتار به یکی از عناصری که مخرّب روابط جمعی است و مورد مذمت و نهی شدید معارف دینی است، یعنی غیبت پرداخته می

‎شود تا از منظر جامعه شناختی، آسیب‎هایی که این پدیده نامطلوب در جامعه ایجاد می‎

نماید، مورد تحلیل و قرار گیرد.

معناشناسی غیبت

غیبت در لغت به معنای «پشت سر کسی بدگویی کردن» و «زشت یاد کردن» می باشد. در کتب اخلاقی و فقهی در مورد غیبت، تعاریف متعددی ذکر شده است. همه یا اکثر این تعاریف برگرفته از روایاتی است که در این باره رسیده است که به اجمال به برخی از آنها اشاره می

‎

گردد:

نظریه شیخ انصاری: «الغیبه ان یتکلّم خلف انسان مستور بما یغمه لو سمعه»، «غیبت آن است که انسان پشت سر کسی عیبی را که پنهان است، بیان کند».

نظریه مرحوم نراقی: «الغیبه ان یذکر الغیر بما یکرهه لو بلغه، سواء کان ذلک بنقص فی بدنه او فی اخلاقه او فی اقواله او فی افعاله المتعلقه بدینه او دنیاه، بل وان کان بنقص فی ثوبه او داره او دابته»، «غیبت آن است که از دیگری به آنچه که کراهت دارد و برایش ناخوشایند است، یاد شود و فرقی ندارد آنچه که گفته می شود مربوط به نقص بدنی، اخلاقی یا راجع به نحوه گفتارش، رفتارش که مربوط به دین و دنیای اوست، باشد؛ حتی اگر آن نقص بیان شده در مورد لباس، خانه یا مرکب او باشد، نیز غیبت محسوب می گردد».شیخ انصاری هم، علاوه بر نظریه فوق، این نظریه را مورد تأیید قرار داده و قائل شده است که آن موافق اخبار ائمه(ع) و اجماع علما می باشد.

نظریه شهیدثانی: «و اما در اصطلاح برای کلمه غیبت، دو تعریف گفته شده است: اولاً، انسان در غیاب و پشت سرکسی سخن نمی گوید که او دوست ندارد، این سخنان درباره اش زده شود و هدف گوینده آن باشد که به آن شخص اهانت کند و او را تحقیر نماید. ثانیاً، انسان مردم را متوجه عیوب شخصی بکند که او دوست ندارد درباره اش چنین کاری انجام شود و گوینده قصد تحقیر و توهین داشته باشد».

تعریف دوم نسبت به تعریف اول عام تر است، زیرا با این تعریف غیبت فقط شامل ذکر زبانی نیست بلکه شامل اشاره، حکایت و غیر آن نیز می شود. سایر اندیشمندان اخلاقی و فقهای ربانی در کتب خودشان مانند «امام خمینی» در «چهل حدیث» و «شهید دستغیب» در «گناهان کبیره»، همین تعریف را تقویت می کنند. در این تعریف دو عنصر نقش اساسی دارد:

اظهار عیوب پنهانی اشخاص، به هر وسیله ممکن؛ از قبیل اشاره.

قصد اذیت، تحقیر و توهین از جانب شخص گوینده.

ازجمله مستندات این تعریف، این روایت نبوی است که پیامبر به اباذر فرمود: غیبت آن است که برادر دینی ات را با چیزی یاد کنی که از آن کراهت دارد.

انواع

غیبت

غیبت هم برحسب روش

‎های متفاوتی که صورت می‎

گیرد و هم برحسب تعدد در موضوعش، به انواع مختلفی تقسیم می شود.

– موضوع

موضوع غیبت ذکر و یادآوری عیوب می باشد، البته ذکر عیوب به نحو مطلق، غیبت محسوب نمی شود، بلکه بعضی موارد آن استثنا شده که در بحث جواز غیبت مطرح خواهد شد، به غیر از آن موارد، ذکر این عیوب گناه و یک امر ناهنجار محسوب می شود.

امام صادق (ع) در رابطه با این عیوب می فرمایند: «وجوه الغیبه تقع بذکر عیب فی الخلق و الفعل والمعامله و المذهب و الجهل و اشباهه» ، «غیبت آن است که انسان عیوب برادر مسلمان را در مورد اندام، اعمال، معاشرت رفتار، مذهب و راجع به نادانی او و مانند آن، برای دیگران بازگو کند».

بنابراین برحسب انواع مختلف عیوب، دایره غیبت بسیار متعدد می

‎گردد که به بعضی از مهم ترین موارد آن اشاره می گردد: عیب بدنی؛ مانند کوتاه قدی و بلندقدی، عیب در نسبت؛ مانند بد ذات و خسیس، عیب در اخلاق؛ مانند بداخلاق، ترسو و عصبانی، عیب در اعمال؛ مانند ذکر اعمالی که گناه حساب می شود، همچون دزدی، دروغ گویی و ستم گری. بنابراین غیبت برحسب صفات کمی و کیفی تقسیم می‎

شود.

– روش

چنانچه در تعریف دوم بیان گردید، غیبت به معنای آشکار شدن عیوب پنهان دیگری است و این اظهار عیب راه های متفاوتی دارد که آنها عبارتند از: گفتاری، اشاره ای (به وسیله حرکات چشم و دست) و نوشتاری.

در نوشتار که اعم از نامه، مقاله، کتاب و غیره باشد، اگر کنایه به گونه ای باشد که در آن شرایط غیبت، عینیت پیدا کند، آن هم از موارد انواع غیبت محسوب می گردد. شهید ثانی در این رابطه می

‎

گوید: « از انواع غیبت این است که نویسنده و مؤلف کتابی، از شخص معینی سخن به میان آورد و حرف او را به صورت زشت و نامطلوبی جلوه دهد، مگراینکه غرض معقول و موجهی باشد، مانند طرح مسائل اجتهادی».

در مقام مقایسه، غیبت نوشتاری به لحاظ جرم و ناهنجاری اجتماعی، شدیدتر از غیبت گفتاری است، زیرا غیبت گفتاری بین دو یا حداکثر چند نفر است، ولی گستره کتاب و نوشتار بسیار وسیع تر از دایره محدود چند نفره می

‎

باشد، بنابراین آسیبی که غیبت از طریق نوشتار ایجاد می کند، بیش از سایر انواع است، چون کتابت یکی از دو زبان است.

غیبت در

آینه آیات و روایات

جهت نمایان کردن اهمیت موضوع به بعضی از آیات و روایات اشاره می

‎

گردد. خداوند متعال در قرآن کریم درباره زشتی و قبح غیبت می فرمایند:

«ولا یغتب بعضکم بعضاً أیحب احدکم ان یاکل لحم اخیه میتاً فکرهتموه واتقوا الله إنّ الله توّاب رحیم»، «بعضی از شما غیبت بعضی دیگر را نکند، آیا کسی از شما دوست دارد، گوشت مردار برادرش را بخورد، پس آن را کراهت دارید، تقوای خدا را پیشه کنید که همانا خداوند بسیار توبه پذیر و مهربان است». در این آیه کریمه به روشنی صورت ملکوتی و حقیقت اخروی این گناه، به تصویر کشیده شده است. امام خمینی (ره) در این رابطه می

‎

گوید: «ما غافلیم از آن که اعمال ما عیناً با صورت های مناسب با آنها، در عالم دیگر به ما رجوع می کند، نمی دانیم که این عمل صورت مردار خوردن است، صاحب این عمل همان طور که چون سگ های درنده، اعراض مردم را دیده و گوشت آنها را خورده، در جهنم نیز صورت ملکوتی این عمل به او رجوع می کند».

«ویلٌ لکلِّ همزه لمزه»، «وای بر هر غیبت کننده عیب جویی»، ویل چه به معنای کنایه توبیخ و سرزنش باشد و چه به نام جایگاهی در جهنم باشد، دلالت بر تهدید و تقبیح این عمل می کند که انسان در پی عیب جویی و سرزنش دیگران باشد.

پیامبر اکرم (ص) می

‎

فرمایند:

«ایها النّاس إنّ دماءکم و اموالکم و اعراضکم، علیکم حرام کحرمه یومکم هذا فی شهرکم هذا إن الله حرّم الغیبه کما حرّم المال و الدّم»، «هان ای مردم همانا خون شما و اموال شما و آبرویتان بر شما حرام است، مانند روز و ماه حرام (ذی الحجهالحرام) و خداوند غیبت را حرام کرده است، آن چنان که مال و خون او را بر دیگری حرام کرده است».

«ابغض الخلائق الی الله المغتاب»، «دشمن ترین فرد نزد خداوند متعال، شخص غیبت کننده است».

«مررت لیله اسری بی علی قوم یخمشون وجوههم باظفارهم فقلت یا جبرئیل، من هؤلاء؟ فقال هؤلاء الذین یغتابون النّاس و یقعون فی اعراضهم»، «در شبی که مرا به معراج بردند، به دسته ای عبور کردم که صورت های خود را با ناخن های خود می خراشیدند، گفتم: ای جبرئیل اینان کیانند، جبرئیل گفت: اینها کسانی هستند که غیبت مردم را می کنند و آبروی آنها را لکه دار می کنند».

«ترک الغیبه احبّ الی الله عزّ وجلّ من عشره آلاف رکعه تطوعاً»، «ترک غیبت از ده هزار رکعت نماز مستحبی، در نزد خداوند محبوب تر است».

امیرالمؤمنین علی (ع) خطاب به «نوف بکالی» می فرمایند: «اجتنب الغیبه فأنّها ادام کلاب النّار، ثمّ قال: یا نوف کذب من رغم اّنه ولد من حلال و هو یا کل لحوم النّاس»، «از غیبت دوری کن که خوراک سگان جهنمی است و سپس فرمود: ای نوف! دروغ می گوید، کسی که فکر می کند از حلال به دنیا آمده است (حلال زاده است)، در حالی که گوشت مردم را با غیبت کردن خود می خورد».

غیبت و آسیب

اجتماعی

در راستای فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی اجتماعی غیبت، لازم است در ابتدا تعریف روشنی از انحراف یا کجروی و جرم شود. در جامعه شناسی، رفتاری که برخلاف هنجار باشد، نابهنجار می گویند. هنجارها در واقع همان قواعد رفتاری هستند که خاستگاه آنها، ارزش ها می باشند. «جرم» به رفتار نابهنجاری اطلاق می شود که برخلاف قانون باشد. کجروی یا انحراف، اعم از جرم می باشد. از منظر جامعه شناختی فقط رفتارهای خلاف قانون مورد بررسی قرار نمی گیرند، بلکه هر نوع نابهنجاری که ارزش های جامعه را مورد خدشه قرار دهد، مورد مطالعه قرار می گیرد. بنابراین هر نوع هنجارشکنی را کجروی یا انحراف می نامند. در تعریف انحراف دست کم دو قید دخیل است: اولاً آن رفتار خاص باعث نقض هنجارهای مهم جامعه شود و ثانیاً از نظر تعداد زیادی از مردم قابل مجازات باشد؛ یعنی نقض آن دسته هنجارها مورد اهتمام است که توسط عده زیادی از مردم گناه تلقی می شود. به طور کلی در ملاک شناسائی فرد کجرو و منحرف، دو شاخص مهم وجود دارد: «عدم همنوائی رفتار با هنجارهای مهم» و «تداوم در رفتار نابهنجار».

یکی از کارکردهای رفتار انحرافی نقض قواعد یا موازین اجتماعی است؛ در این وضعیت انحراف به آسیب ختم می

‎

شود، یعنی به حفظ و پیش برد ساختارهای بنیادین جامعه آسیب می رساند، بیشتر آسیب های اجتماعی، پیامدهای انحرافات هستند. با یک نگاه وسیع تر باید گفت: موضوع کجروی و انحراف لزوماً «رفتار نابهنجار» نیست، بلکه «هرچیزی که برخلاف هنجارها» باشد، به عنوان کجروی و انحراف تلقی می گردد؛ از این رو انحرافات اجتماعی مقوله گسترده ای است که شامل هر نوع عقیده، ارزش، هنجار و رفتار می گردد و در یک جامعه دینی، چون هنجارهای مهم برخاسته از دین است، اگر رفتار و عملی، برخلاف این ارزش ها و هنجارها صورت بگیرد، رفتار انحرافی محسوب می شود.

در معارف دینی غیبت جزء گناه کبیره محسوب می

‎شود و در آیات و روایات تهدید به عذاب شده است، از این‎رو در جامعه دینی، به عنوان یک امر ضد ارزش و یک رفتار نابهنجار محسوب می‎شود. غیبت یک عمل مجرمانه و رفتار انحرافی است که با هنجارهای مهم اجتماعی، به ویژه جامعه اسلامی که هنجارهایش هم خاستگاه دینی دارد، ناسازگار است. این پدیده نامطلوب نه تنها یک انحراف می باشد، بلکه آسیب اجتماعی نیز است؛ زیرا باعث نقض قواعد و موازین اجتماعی شده و ساختارهای بنیادی جامعه را مختل و آسیب زا کرده است.

پیامدهای

اجتماعی غیبت

قبل از تبیین اثرات غیبت در روابط اجتماعی در ابتدا لازم است، به اختصار مفهوم «روابط» و «برهم کنش اجتماعی» مشخص گردد تا در پی آن کارکرد غیبت و تأثیر آن در روابط اجتماعی معلوم گردد.

جامعه از روابط بین افراد تشکیل می شود، حداقل رابطه ای که می توان تصور کرد، رابطه دو نفر (دو دوست، دو برادر و…) با یکدیگر است. افراد جامعه با یکدیگر کنش متقابل و برهم کنش اجتماعی دارند. ساده ترین مفهوم برهم کنش اجتماعی، هنگامی که در مورد انسان به کار برده می شود، به مفهوم تأثیر دو جانبه میان اشخاص یا نیروهای اجتماعی است، به عبارت دیگر برهم کنش اجتماعی تأثیر دو جانبه عوامل اجتماعی است که به سرشت انسان و فرهنگ منتج می شود. برهم کنش اجتماعی لزوماً تا اندازه

‎

ای دو جانبه است. تعریف دیگری که مورد تأکید جامعه شناسان است، این است که برهم کنش انسانی به گونه ای تأثیر دوجانبه است که به اشخاص اجتماعی اختصاص دارد، برهم کنش میان انسان ها، « برهم کنش نمادین» خوانده می شود؛ مثلاً برهم کنش اجتماعی براساس ارتباط و تفاهم استوار است. فرد به واسطه ارتباط با دیگران برهم کنش می کند، نتیجه این فعالیت، فرایند وسیع و جامع برهم کنش اجتماعی است. بنابراین افرادی که با هم کنش متقابل دارند، براساس الگوها و نمادها با هم ارتباط برقرار می کنند. خاستگاه این الگوها، هنجارها و ارزش های اجتماعی است. هرقدر مفهوم این الگوها و هنجارها مشخص تر و روشن تر باشد، رفتارها پایدارتر و مستحکم تر است.

در یک ساختار اجتماعی که براساس ارزش های دینی شکل گرفته است، نوع روابط هنجارمند نیز معین شده و برمبنای ارزش های دینی قرار گرفته است. با تعمق در این معارف مشخص می شود که بعضی از رفتارها، عقاید باورها و هنجارها، روابط اجتماعی را تحکیم می بخشند، از قبیل صله رحم، سلام کردن، قرض الحسنه دادن، پرداخت خمس، زکات و بسیار موارد دیگر که در اسلام به آنها سفارش و تأکید شده است و برآنها ثواب و پاداشی اخروی و دنیوی مترتب است و بعضی دیگر موجب از هم گسیختگی و بی سازمانی جمعی می شوند و در فرایند کنش متقابل، تأثیر مخرب دارند که از آنها نهی و مذمت شده و عقاب مترتب است که به طور فهرست وار به چند از مصادیق آن اشاره می شود: نهی از اذیت، تحقیر، پی جویی لغزش ها و عیوب، افشای عیوب دیگران، تهمت، سرزنش افراد، دشنام گویی، سوءظن، خلف وعده، نهی از سخن چینی، پرهیز از ترساندن دیگران و غیبت.

غیبت از زمره گناهانی می

‎

باشد که در روابط و کنش متقابل جمعی، از شدت تخریبی زیادی برخوردار است که به نحو اجمال به این اثرات اشاره می گردد.

۱) اختلال

در همبستگی اجتماعی

«همبستگی اجتماعی» در میان جامعه شناسان، برای اشاره به صف بندی نزدیک اجزای یک جمع و به موازات اصطلاح رایج تر «یگانگی» به کار می رود. «همبستگی در واقع احساس مسئولیت متقابل بین چند نفر یا چند گروه است که از آگاهی و اراده برخوردار باشند، همچنین همبستگی می تواند شامل پیوندهای انسانی و برادری بین انسان ها به طور کلی یا حتی وابستگی متقابل حیات و منافع آنان باشد. همبستگی اجتماعی متضمن طرد آگاهی و نفی اخلاقی مبتنی بر تقابل و مسئولیت نیست، بالعکس دعوت به احراز این ارزش ها و احساس الزام متقابل است».

بنابراین همبستگی اجتماعی احساس یگانگی در عین داشتن ممیزات فردی، احساس متقابل و حس همکاری بالا در بین اعضای جامعه است. رعایت پیوندها و وحدت کل جامعه، عنصر قوام بخش همبستگی اجتماعی است. متغیرهای زیادی از منظر دین وجود دارند که باعث همبستگی اجتماعی می شوند که بخشی از آنها در قسمت های قبلی اشاره شد و در مقابل بعضی متغیرها، مانند غیبت در همبستگی اجتماعی رخنه ایجاد می کنند و باعث درهم پاشیدگی جامعه می شوند، از همین رو غیبت در دین از گناهان کبیره و حتی بزرگترین آن به حساب می آید، زیرا دارای مفاسد و ضررهایی است که با غرض از آفرینش و با هدف آفریدگار هستی منافات دارد، به خلاف بعضی از دیگر گناهان که دارای ضرر و مفسده کمتری هستند. توضیح آنکه هدف عمده شارع مقدس اسلام از آفرینش انسان، آن است که مردم متحد و هماهنگ باشند و راه واحدی را پیش بگیرند و آن راه خداست که اوامر و نواهی او به کار بسته شود و این اتحاد و یکپارچگی در صورتی تحقق می پذیرد که فرزندان آدم، یاور، کمک و دوست همدیگر باشند.

۲) بی سازمانی اجتماعی

به جرئت می توان گفت، مهم ترین کارکرد و اثر منفی غیبت «بی سازمانی اجتماعی» است. در علوم اجتماعی بی سازمانی اجتماعی چنین تعریف شده است: بی سازمانی اجتماعی به معنی در هم شکستن سازمان اجتماعی است که آن عبارت است از هر نوع یا هر میزان از تضعیف یا گسیختگی الگوهای روابط اجتماعی که براساس یک جامعه، مجمع یا هرگونه نظام اجتماعی تشکیل می

‎

گیرد. به طور خلاصه بی سازمانی اجتماعی کاهش نفوذ قواعد موجود رفتار اجتماعی، بر روی تک تک افراد گروه می باشد.

بدین ترتیب به خوبی می توان قضاوت نمود که چگونه غیبت در جامعه اثر می گذارد و چه کارکرد منفی دارد؛ ارزش های دینی با تعیین الگوهای رفتاری، نوعی نظام هنجاری و الگوهای روابط جمعی را به وجود می آورند که در حقیقت شبکه ای سالم، گسترده و پویا از روابط جمعی است که همه افراد جامعه در درون آن شبکه گسترده، می توانند هنجارمند عمل کنند؛ الگوهای روابط خانوادگی و دوستی، نمونه عالی از نوع نظام هنجاری دینی است که غیبت این این الگوهای روابط اجتماعی را مختل می سازد و موجب بی سازمانی اجتماعی و حتی نابسامانی اجتماعی می شود. در این وضعیت افراد جامعه نمی دانند، چگونه با هم تعامل و ارتباط صحیح برقرار کنند، زیرا با رواج غیبت هیچ کس دیگری را قبول ندارد و اعتماد به همدیگر سلب می شود و از همین جا اثر دیگر غیبت در جامعه نمودار می شود که آن برهم زدن یا بی نظمی اجتماعی است.

۳)- بی نظمی

اجتماعی

نظم اجتماعی به الگوهای قابل تعیین ساختار فرایند یا تغییر منظمی که در برهم کنش انسانی روی می دهد یا از آن نتیجه می شود، اشاره دارد. مفهوم محدودتر نظم اجتماعی منحصر است به آن نظم و ترتیب های برهم کنشی که با تأیید و رضایت جامعه روبرو می شوند یا صفت کارکردی به آنها نسبت داده می شود.

یکی از مهم ترین اثرات غیبت «بی نظمی اجتماعی» یا «برهم زدن نظم اجتماعی» است. در این وضعیت الگوهای از پیش تعیین شده، کارکرد خود را از دست می دهند، نظام هنجاری جامعه مختل می شود و در فضای بی سازمانی و بی نظمی اجتماعی، افراد دچار سردرگمی خواهند شد؛ هیچ کس وظیفه خود را نمی داند یا نمی تواند برطبق آن عمل کند. در سطح کلان جامعه، بیشتر غیبت هایی که به صورت نوشتاری انجام می گیرد، در به هم ریختن نظم اجتماعی نقش مستقیمی دارند، زیرا روابط را به شدت تحت تأثیر قرار می دهند و موجب جوّ بی اعتمادی افراد، نسبت به یکدیگر می شود.

۴) تزلزل

موقعیت و منزلت اجتماعی افراد

شخصیت اجتماعی فرد، منوط به چگونگی رفتار و نحوه حضورش، در جامعه ای می

‎

باشد که در آن زندگی می کند، به طور کلی آن مجموعه ای وحدت یافته، از تمامی نقش هایی است که فرد در محدوده پایگاه اجتماعی خویشتن ایفا می کند.

روشن است که غیبت موجب فروریختگی منزلت اجتماعی افراد جامعه می

‎

شود، به