خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار مسئولان قوه قضائیه و خانواده های شهدای حادثه هفتم تیر ۷/۴/۸۰

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار مسئولان قوه قضائیه و خانواده های شهدای حادثه هفتم تیر ۷/۴/۸۰ :

بسم الله الرحمن الرحیم

به همه برادران و خواهران عزیز-چه مسئولان محترم قوه قضائیه و چه خانواده های محترم شهدای عزیز فاجعه خونبار هفتم تیر سال ۶۰-خوش آمد عرض می کنم.
این اتفاق پرمعنایی است که هفته قوه قضائیه, هفته شهادت است و نام قوه قضائیه با نام یک شهید بزرگ و فراموش نشدنی گره خورده است. سختی کار قوه قضائیه و عظمت مسئولیتی را که این قوه بر دوش گرفته است, از این جا می شود حدس زد. اگر کسی قضایای کشور ما را از آغاز دنبال کرده باشد, این را می فهمد که یکی از نقاطی که از اول تشکیل نظام اسلامی, دشمنان اسلام و این نظام را به مخالفت برمی انگیخت, همین مساله قوه قضائیه و قضاء اسلامی بود.
در راس قضاء کشور, یک شخصیت فاضل, روشنفکر, آگاه, مدیر, با تدبیر و از عمق جان معتقد به احکام و قضاء اسلام قرار داشت, این چیزی بود که بسیاری از مخالفتها را علیه شهید بهشتی و قوه قضائیه در آن روز سازماندهی می کرد, امام فرمودند شهید بهشتی مظلوم بود, ما هم یادمان هست که او چه قدر مظلوم بود, اما این مظلومیت از سوی چه کسانی بر او تحمیل می شد؟ از جمله کسانی که باید پاسخ مظلومیت این شهید عزیز را بدهند, کسانی هستند که حاضر نبودند قضاء اسلامی را در جامعه ایران اسلامی تحمل کنند. اینها مایل بودند که قضاوت کشور, همچنان با الگوهای ناقص, نارسا, کاملا کهنه شده و منسوخ غربی ادامه پیدا کند, آن هم با همان فسادهایی که قبل از انقلاب آن چنان در دستگاه قضاء رسوخ کرده بود که شبیه آن را در کمتر جایی می شد پیدا کرد. این که بنای قضاء اسلامی به دست یک معمار توانا و شجاع و بااراده, آن هم درست بر پایه های اسلامی تشکیل و بنیانگذاری شود, برای آنها غیرقابل تحمل بود, می خواستند مسئولان قضاء اسلامی را با هو و جنجال و تهمت زدن از میدان خارج کنند. کسانی که آن زمانها را به یاد دارند, جزییات را می دانند.
شهدای هفتم تیر, شهدای حاکمیت ارزشهای اسلامی و اساس جمهوری اسلامی اند. این طور نبود که کشندگان و ترورکنندگان و حمله کنندگان ناجوانمرد به شهدای عزیز هفتم تیر, با شخص و جناح و گروهی مخالف باشند, آنها با اصل نظام اسلامی و استقلال ایران مخالف بودند. نام ها تاثیری نمی گذارد, حقایق را باید درنظر گرفت. حقیقت مخالفت با شخصیت هایی مثل شهیدبهشتی و دیگر بزرگانی که در هفتم تیر به شهادت رسیدند, در همین جمله خلاصه می شود: مقابله با حاکمیت اسلام و قوانین و ارزش های اسلامی. لذا این عزیزان در تاریخ ما جای برجسته ای دارند, هم شهیدبهشتی و هم دیگر عزیزان شهید شده در آن ماجرای خونبار.
یک رکن اساسی از نظام کشور ما, قوه قضائیه است. سازوکاری هم که در قانون اساسی برای این قوه پیش بینی شده است, از جهات مختلف بسیار متقن و اطمینان بخش است. وظایفی که برای قوه قضائیه معین شده, نوع تکالیفی که بر دوش این قوه گذاشته شده, شرایطی که برای مسئولان گوناگون در این قوه در قانون اساسی و دیگر قوانین و مبانی اسلامی معین شده, تضمین کننده این معناست که دستگاه قضاء بتواند به وظیفه خود عمل کند. وظیفه اساسی دستگاه قضایی چیست؟ عبارت است از دفاع شجاعانه و قدرتمندانه از عدالت, روح کار, این است. اجرای قوانین, وظیفه همه است, اما تخلف از قوانین, جرمی است که دستگاه قضاء به آن رسیدگی می کند. مجموعه قوانین در نظام جمهوری اسلامی باید به یک قله منتهی شود و آن عبارت است از عدالت, بالعدل قامت السموات والارض, عدالت در بنیان عالم و آفرینش, نقش اساسی دارد, یعنی سنت آفرینش, عدل است, و هر نظام اجتماعی اگر به دنبال این سنت طبیعی و قانون الهی آفرینش حرکت کرد, ماندگار و موفق و کامیاب است. انسان موقعی کامیاب است که خود را با قوانین آفرینش و سنت های الهی- که تغییر و تبدل ناپذیر است- تطبیق دهد. بنابراین, بنابر دیدگاه الهی, در مجموع آفرینش, عدالت یک ریشه تکوینی و طبیعی دارد. چه مرجعی باید این عدالت را تضمین کند؟ قوه قضائیه. چه مراکزی باید آن را اجرا کنند؟ همه دستگاه ها. در عین حال اگر دستگاه ها در اجرای عدالت تخلف کردند, آن ترازوی دقیقی که می تواند این تخلف را بدون اغماض تشخیص دهد و بعد آن دست و پنجه قدرتمندی که می تواند متخلف را به سزای تخلفش برساند, کیست؟ قوه قضائیه. بنابراین اگر قوه قضائیه حضور نداشته باشد, یا قدرت نداشته باشد, یا شجاعت نداشته باشد, یا امکان کار نداشته باشد, یا خدای نکرده دچار ضعف های داخلی باشد, مطلقا در جامعه عدالت تضمین ندارد, اهمیت قوه قضائیه از این جا ناشی می شود. پس دفاع شجاعانه و قدرتمندانه از عدالت در جامعه, وظیفه قوه قضائیه است.
البته این عدالت, عرض عریضی دارد گاهی در یک مرافعه خصوصی است- دعوا سر فلان مقدار پول, چند متر زمین, وقوع یک جنایت, ضرب و جرح و از این قبیل چیزهاست- گاهی در یک مساله مهمتر است, آن جایی است که به سرنوشت و حقوق و مسیر زندگی مردم ارتباط پیدا میکند, گاهی یک امر مالی بزرگ است, کسانی دست تطاول به سوی اموال متعلق به مردم و فقرا می گشایند, فرض بفرمایید هزاران انسان یا هزاران خانواده در روستا و یا در شهر باید با صرف مبلغی جاده دار و کارخانه دار شوند, امکانات زندگی و شغل و مزرعه و غیره برایشان فراهم شود, بعد یک انسان زیاده طلب و متجاوز می آید و همین پولی را که باید صرف این همه کار شود, یکجا به کیسه مطامع شخصی خود می ریزد, این جرم, خیلی بزرگتر است از این که یک نفر مثلا به صورت دیگری سیلی بزند, البته آن هم جرم است و از آن هم نباید گذشت, اسلام حتی ارش الخدش را نادیده نمی گیرد- اگر با ناخن, اثری بر روی پوست کس دیگری گذاشتید, چنانچه طرف, مدعی باشد, اسلام از این هم نمی گذرد- اما جرایم, عرض عریضی از زمین تا آسمان دارد. بعضی جرایم در اوج جنایتند, لذا اهمیت اینها بیشتر است. وقتی شما می خواهید با کسی که بیت المال و اموال عمومی را با کمال وقاحت و بی رحمی به کیسه مطامع شخصی خود ریخته است. مقابله کنید, این کار شجاعت و اقتدار و حیثیت قضایی درمیان مردم می خواهد. آن کسانی که با بهانه های جزیی, مرتب دستگاه قضایی را مورد تهاجم قرار می دهند, فکر این جاها را می