خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار مسؤولان، قضات و کارکنان قوه قضائیه ۷ / ۴ / ۱۳۸۲

خوش آمد عرض می کنیم به همه ی حضار محترم، بخصوص برجستگان علمی و عملی قوه ی قضاییه، و خسته نباشید عرض می کنم به همه ی کسانی که در راه استحکام قوه ی قضاییه و جهت عدل و حق دادن هرچه بیشتر به این قوه تلاش کرده اند و مخلصانه نیروی خود را در این راه گذاشته اند؛ مخصوصاً رئیس محترم این قوه ی حساس که به فضل پروردگار شخصیت جامع علمی و فکری و عملی محسوب می شوند؛ مجتهد، روشنفکر، خوشفکر و فعال؛ که این از نعم بزرگ الهی بر ماست. یاد شهیدان گرانقدر هفتم تیر را گرامی می دارم؛ بخصوص شهید مظلوم، مرحوم آقای بهشتی (رضوان اللَّه علیه) را که یک عنصر قوی، مستحکم و بشخصه یک پرچم برافراشته در سیر انقلاب بود. شخصیت ایشان و نقاط برجسته یی که در ایشان وجود داشت و خدمات ماندگاری که برای نظام اسلامی و کشور کرد، فراموش نخواهد شد.
یک جمله درباره ی حادثه ی مهم هفتم تیر عرض کنیم و آن این است که شاید از همه ی ابعاد متعددی که این حادثه داشت، این بُعد جالب تر باشد که این حادثه نشان داد که ضربه های سهمگینی از این قبیل هم حتّی نمی تواند به استحکام بنای جمهوری اسلامی که به ایمان و حضور مردم تکیه کرده است، خللی وارد کند. این حادثه، حادثه ی کوچکی نبود. چنین حادثه یی در هر نقطه ی دنیا کافی است برای فرو ریختن یک نظام. این همه اشخاص مؤثر، مهم، خوشفکر و مبارز به دست جنایتکار تروریستها در یک لحظه از بین بروند و نظام آن را تحمل کند و از آن وسیله یی برای استحکام هرچه بیشتر خود به وجود بیاورد؛ این چیز شگفت آوری بود؛ این به برکت حضور و ایمان مردم و به برکت استحکام ساخت درونی نظام اسلامی بود و به فضل پروردگار همیشه همین طور خواهد بود.
درباره ی قوه ی قضاییه دو سه نکته را عرض می کنم. یکی این که اهمیت این قوه به این است که با اعتماد به نفس و رعایت ضوابط و موازین، کار خود را با قدرت و قاطعیت دنبال کند. خدای متعال موفقیتها را نصیب مجموعه یی خواهد کرد که با ایمان به کار و راه خود و با به کارگیری شیوه های درست و منطقی، دنبال هدف باشد؛ این هرگز تخلف نمی شود. همه ی توفیقات شما هم در این سالها – که جناب آقای شاهرودی به بسیاری از آنها اشاره فرمودند – ناشی از این معناست. اگر انگیزه های سیاسی و موذیانه را نادیده بگیریم، در وضع عادی هم قوه ی قضاییه کسانی را دارد که از او ناراضی باشند؛ چون طبیعت قضاوت این است. اگر انگیزه های گوناگون موذیانه هم دخالت کرد، آنگاه این معنا تشدید می شود. در چنین اوضاع و شرایطی که برای مجموعه ی قضایی پیش بیاید، درس بزرگ این است که با اعتماد و اتکای به نفس و استمداد از خداوند متعال و تصحیح روزبه روز کارها و بر طرف کردن اشکالها، راه خود را به سمت اهداف عالیه ادامه بدهد و بداند که صلاح دنیا و آخرت او در این است. این، هم خدا را راضی خواهد کرد و هم دلها و افکار مردم را به حقانیت مجموعه ی قضایی متوجه خواهد کرد. «و کفی باللَّه حسیبا»؛ حسابگر و قضاوت کننده ی واقعی در مورد اعمال و رفتار انسان خداست و همین کافی است.
شما ملاحظه کنید خداوند متعال حبیب خود، پیغمبر مکرم و معظم را در امتحان دشواری قرار داد که در آن واقعه بیشترین چیزی که در تهدید لطمه بود، آبرو و اعتبار خود پیغمبر بود؛ قضیه یی که در سوره ی احزاب بیان شده است؛ «و اذ تقول للّذی انعم اللَّه علیه و انعمت علیه، أمسک علیک زوجک واتّق اللَّه و تخفی فی نفسک ماللَّه مبدیه». در این حادثه، افکار و عواطف عمومی ممکن بود علیه پیغمبر تحریک شود؛ موضع، موضع تهمت بود؛ «و تخشی النّاس واللَّه احقّ ان تخشاه». خدا به پیغمبرش می گوید ملاحظه ی حرف این و آن را می کنی، در حالی که باید ملاحظه ی خدا را بکنی. و پیغمبر ملاحظه ی خدا را کرد و این امتحان بزرگ و بسیار دشوار را از سر گذراند. در این جاست که این آیه ی تکان دهنده ذکر می شود: «الّذین یبلّغون رسالات اللَّه و یخشونه و لا یخشون احداً الّا اللَّه». لازمه ی تبلیغ رسالات الهی این است. عده یی را بر اثر اشتباه یا سوءفهم یا تبلیغات خصمانه و موذیانه در مقابل انسان قرار می دهند؛ راه مقابله فقط این است که انسان محاسبه ی خدایی را ملاک قرار بدهد. لذا در پایان همین آیه می فرماید: «و کفی باللَّه حسیبا»؛ خدا محاسبه کننده است؛ اوست که قضاوت خواهد کرد که من و شما در این راه درست حرکت کرده ایم یا نه. اگر خدا این طور قضاوت کرد، آن وقت خاصیت با خدا بودن این است که خود خدای متعال متکفّل اصلاح نظر مردم هم خواهد بود؛ «من أصلح فیما بینه و بین اللَّه اصلح اللَّه فیما بینه و بین الناس». خدای متعال خودش این بخش قضیه را هم به عهده می گیرد؛ کمااین که در قضیه ی پیغمبر به عهده گرفت و حقیقت را روشن کرد. شهید عزیز ما، مرحوم بهشتی هم بزرگترین امتحانش این بود. آن مقداری که در آن دوره به این سید بزرگوارِ نورانیِ ارزنده ی برجسته، دستهای تبلیغاتی دشمن تهمت زدند، به کمتر کسی از عناصر انقلاب در طول زمان این همه اهانتهای خصمانه و بغض آلود کردند. گفتند انحصارطلب است، متکبر است، قدرت طلب است، دنبال دیکتاتوری است؛ اما او راه خود را با قدرت و قوت طی کرد؛ البته جان خودش را گذاشت، اما در واقع با استقامت در این راه، جان و حقیقت و هویت خودش را به عرش اعلی رساند. همه ی اینها برای ما درس است. اولین توصیه ی ما به قوه ی بسیار مهم و مؤثر قضایی این است که هدف را درست انتخاب کند؛ راه را بر طبق موازین انتخاب کند؛ قدم در آن راه بگذارد و با قوت و اعتماد به نفس و اتکال به خدا پیش برود و ملاحظه ی این را نکند که یک عده جوسازی و بدی و موذیگری و بی انصافی می کنند؛ خدای متعال اینها را اصلاح خواهد کرد؛ این اساسی ترین کاری است که قوه ی قضاییه – که بحمداللَّه موفقیتهای زیادی داشته است – در ادامه ی این راه برای رسیدن به قله ی قضای اسلامی باید در نظر بگیرد و پیش برود. البته همین جا این نکته را هم اضافه کنم: تبیین حقیقت و اطلاع رسانی به افکار عمومی هم مهم است؛ این را هم نباید فراموش کرد. نباید مردم را در ابهام باقی گذاشت. در قضیه ی نبیّ مکرم(علیه وعلی آله آلاف التحیّه والثّناء) خدای متعال از طرق همین آیه اطلاع رسانی هم کرد؛ یعنی حقیقت قضیه را نشان داد و فهماند که این اقدام خطرناک و بسیار جلب کننده ی سوءظنّ افکار عمومی که برای پیغمبر به وجود آورد، برای این است که یک سنت غلط عملاً در جامعه شکسته شود. «ما کان علی النبی من حرج فیما فرض اللَّه له». خدای متعال بر او واجب کرد که این کار انجام دهد، برای این که این سنت غلط که فرزندخوانده را در حکم فرزند بدانند، که مشکلات فراوانی را در نظام اجتماعیِ آن روز به وجود می آورد، در میان مردم از بین برود. برای این کار، پیغمبر را به عنوان یک قربانی حقیقت وسط میدان آورد؛ اما از پیغمبرش دفاع هم کرد؛ اطلاع رسانی هم کرد. بنابراین اقدام بکنیم، اما حقیقت را هم برای مردم تبیین کنیم. بدون تبیین حقیقت، افکار عمومی در ظلمت و فضای غبارآلود باقی خواهد ماند و دشمن سوءاستفاده خواهد کرد.
نکته ی دوم این است که نظام اسلامی و هر نظامی به قوه ی قضاییه یی نیاز دارد که هم مقتدر و هم مورد اعتماد باشد؛ این دو رکن در کنار هم لازم است. مورد اعتماد بودن به معنای این نیست که انسان برای وجاهت مردمی، از قدرت آن دستی که ضامن اجرای قوانین است، بکاهد. اساس قوه ی قضاییه برای حفظ قانون