خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت در سال ۸۳

بسم الله الرّحمن الرّحیم
به برادران و خواهران عزیز؛ جناب آقای رئیس جمهور، آقایان وزرا، معاونان، مسؤولان و مدیران عالی رتبه خوشامد عرض می کنم.
رسم
ما این است که در هفته ی دولت، هم یاد شهدای عزیز این هفته را گرامی
می داریم – در واقع با تکرار نام شهید رجایی و شهید باهنر، این پرچمها را
که تعیین کننده ی خط مشی دولت و نظام جمهوری اسلامی است، مشخص تر و
واضح تر جلوی چشم خودمان می گیریم، تا فراموش نکنیم که از چه راهی عبور
می کنیم و به کجا می خواهیم برسیم – و هم پایان یک سال و آغاز سال جدید را
به دولت محترم و خدمتگزار معمولاً تبریک عرض می کنیم.
امسال این
حوادثی که در نجف و در مجموعه ی کشور همسایه ی ما – عراق – رخ می دهد،
حقیقتاً آن چنان غمی را بر دلهای ما تحمیل می کند که نشاط تبریک گویی و
تبریک شنوی را سلب می کند. حقاً و انصافاً آنچه که امروز نظامیان اشغالگر
در عراق و بخصوص در نجف انجام می دهند، از نقاط سیاهِ ماندگار و
فراموش نشدنی است. نجف یک دانشگاه است؛ فقط یک شهر معمولی نیست. هزار سال
است که این شهر مرکز علم، مرکز پرورش علمای بزرگ و صادر کردن علمای برجسته
و پارسا و پرهیزگار به همه ی نقاط دنیای اسلام بوده و بالاتر از این، مرقد
امیرالمؤمنین و محل توجه دلهای مسلمانان و بخصوص شیعیان است. این نظامیان
اشغالگر با نادیده گرفتن همه ی این مسائل، این یادگارهای عزیز تاریخی و
همیشگی ملت ما را این طور راحت مورد تهاجم قرار می دهند و سیاستی را که از
نظر افکار عمومی دنیا و از نظر همه ی معیارهای انسانی صددرصد محکوم است،
می خواهند این جا پیش ببرند. سیاست امریکایی ها در عراق و بخصوص در این
حوادث نجف، سیاست پیش بردن کار با زور و سرکوب است و بدیهی است کاری که با
زور و سرکوب بخواهد پیش برود، یقیناً کارِ ماندگار و موفقی نخواهد بود؛
اینها بلاشک شکست می خورند. و تعجب این است که این سیاستگذاران ناشی و مست
و لایعقل امروزِ امریکا و پشتیبانان آنها نمی فهمند که چه اشتباه بزرگی را
مرتکب می شوند و سیاست غلطشان را دنبال می کنند. بلاشک این سیاست علاوه بر
این که ضربه های طاقت فرسایی را به نظام امریکا خواهد زد، ده ها سال دره ی
عمیق نفرت را بین امریکایی ها و اشغالگران با امت اسلامی و دنیای اسلام
به وجود خواهد آورد. ما با ملت و با مظلومان عراق همدردی و همدلی می کنیم
و کارهای اشغالگران را محکوم می کنیم و امیدواریم خداوند متعال در حمایت
از حق، سنت همیشگی خودش را بار دیگر نشان دهد.
این روزها شما آخرین
سال دولت را می خواهید آغاز کنید. البته آخرین سال این دولت با اولین سال
این دولت هیچ تفاوتی ندارد. همه ی سالها، همه ی ماه ها و همه ی روزها،
روزهای کار و خدمت است. این هست که وقتی شما در پایان یک دوره ی چهارساله
یا هشت ساله، به مجموعه ی کار و تلاش مخلصانه یی که به خرج داده اید نگاه
می کنید، هم خودتان احساس رضایت می کنید، هم مطمئن می شوید که خدای متعال
از محصول کار شما راضی است و ملت هم نتایج این را در زندگی خودشان احساس
می کنند. اگر خدای نکرده کمبود و نقصی وجود داشته باشد، انسان در دل خودش
نه این رضایت را از خود دارد، نه این خاطرجمعی را از رضایت الهی و رضایت
مردمی.
ما وظایفی داریم. ماها می آییم و می رویم؛ مسؤولان مختلف
می آیند و مشغول کار می شوند و در مجموعه ی نظام جمهوری اسلامی نقش خودشان
را ایفا می کنند و می روند، لیکن مجموعه ی فعال و کارآمد نظام با آمد و
رفتِ ماها نباید هیچ گونه تغییری جز تقویت پیدا کند و به خودش ببیند؛ مثل
بازیکنهای یک تیم؛ یکی خارج می شود، یکی داخل می شود؛ اما تیم مشغول کار
خودش است و تلاش خودش را انجام می دهد و به مصلحت، یکی می آید و یکی
می رود. روال کار بایستی تداوم و استمرار سیاستهای کلی یی باشد که
مجموعه ی نظام آن را برای آینده ی کشور تصویر کرده است. البته دوره ی کاری
هر کدام از ماها یک بخشی از عمر این نظام را در واقع به خود اختصاص داده؛
فرضاً وقتی یک دولتی دو دوره – هشت سال – ادامه پیدا می کند، این در وضع
کنونی، تقریباً یک سوم عمر همه ی نظام را اشغال کرده و کار کرده و تلاش
کرده است؛ اینها معیارهای ارزیابی ما از کارهایمان بایستی باشد.
من
اولین نکته یی را که می خواهم به شما مدیران ارشد این مجموعه عرض کنم، این
است که «انگیزه»ی کار در آغاز و در انجام کار نباید هیچ تفاوت کند. یک
مؤلف وقتی کتابی را می نویسد، صفحه ی آخر را با همان همت و با همان
انگیزه یی می نویسد که صفحه ی اول را شروع کرده؛ زیرا اگر صفحه ی آخر را
شما ننویسید، یا دقت به خرج ندهید، یا با خط خوب ننویسید، کتاب ناقص خواهد
شد. به نظر من، مهمترین مسأله در آخرین سال مسؤولیت و خدمت این دولت این
است که دوستان و برادران و مدیران با همان انگیزه و با همان تلاشی که در
آغاز ورودشان به عرصه ی خدمتگزاری داشتند، کار بکنند؛ نگذارید خدای نکرده
همتهایتان کاستی بگیرد.
نکته ی دیگر این است که همه ی ما نسبت به آنچه
که انجام می دهیم، مسؤولیم؛ منتها مسؤولیتها غالباً با پایان دوره ی
مسؤولیت تمام نمی شود؛ چون کارهای ما تأثیراتی در کارهای افراد بعد از ما
می گذارد. همان طور که ما بر روی بنای افراد قبلی شروع به کار کردیم،
دیگران هم بر روی بنای ما شروع به کار خواهند کرد. بنابراین، پی ها را
بایستی محکم گذاشت و ساختمان را بایستی استوار بنا کرد، تا هرچه که
خواستند روی آن بسازند، بتوانند. و این، افتخارش برای شما خواهد بود. اگر
شما سیاستهای خوبی را امروز بگذارید و اجرا کنید – که این سیاستها در
آینده ساری و جاری خواهد بود – هر کسی که بر اساس این سیاستها کار کند،
ثواب و افتخار آن، برای شما خواهد بود؛ اما اگر خدای نکرده کوتاهی هم
بکنید، باز همین طور است؛ یعنی «من سنّ سنّه حسنه کان له اجرها و اجر من
عمل بها الی یوم القیامه و من سنّ سنّه سیّئه کان علیه وزرها و وزر من عمل
بها الی یوم القیامه». کارهای ما تأثیراتی در آینده می گذارد. با این دید،
با این نگاه، بایستی به همه ی کارهایمان نگاه کنیم.
گزارشهایی که
امروز داده شد، گزارشهای بسیار خوبی بود؛ اما افسوس که هم کوتاه بود و هم
همه ی دوستان فرصت نکردند گزارش بدهند و هم فرصت نشد که همه ی آنچه را که
در هر دستگاه هست، گزارش بدهند. این جلسه برای گزارش دادن کافی نیست؛ شما
بخشی از وقت امسال را برای گزارش دادن به مردم صرف کنید. این که ما گفتیم
امسال، سال پاسخگویی است، مظهر این پاسخگویی همین گزارشهایی است که شما به
مردم خواهید داد. بسیاری از کارهایی را که در بخشهای شما انجام گرفته – من
البته اطلاع دارم، ولی در همین گزارشهای کوتاه، آنها را ذکر نکردید. این
کارهای خوب و مهم انجام گرفته و شما فرصت نکردید که ذکر کنید – خیلی ها
نمی دانند. برنامه سازی کنید و آنچه را که انجام گرفته، ترسیم و بیان
کنید؛ من قبلاً به آقای رئیس جمهور هم این مطلب را گفته ام. دو ستون درست
کنید: کارها و خدماتی که انجام داده اید، کارهایی که انجام نداده اید، یا
ناکام مانده اید در انجامش؛ اینها را با مردم در میان بگذارید و بدانید که
مردم قدر خدمت و قدر تلاش را می دانند. ما باید هم کارهای کرده ی خودمان و
هم کارهای نکرده ی خودمان، یا درست نکرده ی خودمان را با صداقت در میان
بگذاریم. مطمئناً آن تلاش و همت و اهتمامی که انجام گرفته برای ستون
مثبتها، عذر خواهد بود برای ما نسبت به ستون ناکرده ها؛ چون ناکرده ها از
روی تعمد، ناکرده نمانده، بلکه به خاطر کمبود امکان، کمبود منابع و گاهی
به خاطر دیر رسیدن فکر به ذهن انسان و مسائلی از این قبیل، ناکرده مانده
است. این مسائل را برای مردم بیان کنید؛ من بر این معنا اصرار دارم.
عملکرد شما از عملکرد نظام جدا نیست؛ نمی شود گفت ما نظام خوبی داریم؛ اما
دولت بدی داریم؛ بالاخره دولت برخاسته ی از همین نظام است. هر کاری که شما
کرده باشید و خوب کرده باشید، برای نظام است و اگر کاری نکرده باشید، یا
بد کرده باشید، باز هم متعلق به نظام است. ما اصرار داریم که آنچه انجام
گرفته و اهتمامِ به کار رفته، صادقانه، درست و روشن به مردم بیان شود؛
مشخص کنید چه تحویل گرفته اید و چه تحویل خواهید داد؛ مثل صورت وضعیتهایی
که مهندسان در هنگام تحویل و تحول یک کار تهیه می کنند، شما هم صورت وضعیت
کار خودتان را حقیقتاً مشخص و معین کنید و سعی کنید که حداکثر دقت را هم
در اتقان آن به کار ببرید. حقیقتاً وقتی ما با مردم مواجه می شویم،
می توانیم اعتماد مردم را با صدق لهجه و بیانِ واقعیتها کاملاً جلب کنیم.
نباید تصور کرد که صداقت و عدم صداقت از نظر مردم پوشیده خواهد ماند؛
بالاخره توجه می کنند.
نکته ی دیگر این است که اولویتهایی را در مدت
باقی مانده باید در نظر بگیرید. وقتی انسان چشم انداز میدان کارش طولانی
است، انتخابهای متعددی می تواند داشته باشد؛ اما وقتی چشم اندازها کوتاه
می شود، زمان هم برای ادامه ی کار کوتاه می شود و انتخابها هم کم؛ بایستی
اولویتها را در نظر گرفت. به نظر من یکی از اولویتها در این مدت یک سال
عمر این مجموعه ی دولت، این است که اهتمام کنید به اتمام کارهایی که شروع
کرده اید. این گزارش کارهای نیمه تمام – که آقای رئیس جمهور بیان کردند –
بسیار مهم است. ما ببینیم کارهای نیمه تمام که در دو یا سه سال پیش
داشته ایم چقدر بوده و امروز چقدر است. انسان وقتی نگاه می کند و می بیند
این کارها به انجام رسیده، احساس موفقیت می کند. به نظر من یکی از کارهای
مهمی که در این مدت باید انجام بگیرد، همین است که کارهای نیمه کاره را
سعی کنید به اتمام برسانید. موضوع دوم در اولویتها، این است که این کار به
معنای این نیست که نهالهای تازه سر برآورده را فراموش کنید؛ نه. مثلاً فرض
کنید به همین کار تحقیقات، کار تولید علم، ارتباط صنعت و علم و همین
پارکها یا مراکز تحقیقاتی که کارهای جدید است و