خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) شامل 83 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اصطلاحات علوم قرآنی (اعجاز، فواتح، قرائت و قراء) :

چکیده:
بیان مفهوم لغوی و اصطلاحی اعجاز و لزوم معجزه برای هر پیامبری و بیان اثبات اعجاز قرآن و تحدی و عجز مردم از آوردن مثل آن و بیان مفهوم لغوی فواتح سور و تفسیر آنها بحسب روایات و اقوال دانشمندان و ذکر بعضی خرافات و بیان ممتاز و نیز بیان مفهوم قرائت و ذکر قراء دهگانه وعدم تواترقرائات و جواز قرائت به هر یک از آنها و بهترین قرائت از قرائتها از عمده مطالبی است که در این مقاله آمده است. اعجاز
اعجاز در لغت دارای معانی زیادی است که احتمالا برای هر یک از آن معانی بطور مستقل وضع شده باشد وآن معانی عبارتند از:
۱ – ناتوان و عاجزساختن درجایی که گفته می شود: (عجز فلان فلانا) یعنی فلانی او را عاجز ساخت.
۲ – فوت شدن در جایی که می گویند (اعجزنی فلان) یعنی آن چیز ازمن فوت شد.
۳ – احساس عجز در جایی که می گویند (اعجز فلان فلانا) یعنی فلانی عجز او رااحساس کرد. ^(۱) اعجاز دراصطلاح:
برای اعجاز در اصطلاح تعریفات زیادی کرده اند که محتمل است همه آنها به مفهوم واحدی برگردند.خواجه طوسی می فرماید:
«معجزه ثبوت چیزی و یا نفی چیزی است بر خلاف عادت در صورتی که با ادعا موافق باشد». ^(۲)
از تعریف استفاده می شود، معجزه خلاف عادت است نه خلاف حکم عقل پس اجتماع نقیضین که محال عقلی است به معجزه نیز ممکن نخواهد شد و اما اینکه فرموده خلاف عادت است صحیح است یعنی مثلا یک درخت بارور که بخواهد میوه خود را به ثمر برساند و قابل خوردن باشد نیاز به گذشت زمان و چند ماه دارد اما همین جریان و ارتباطات در اسباب با معجزه و با اراده خداوند متعال در آن واحد وجود می یابند و درخت، میوه خود را می رساند.علامه خویی قدس سره می نویسد:
معجزه آوردن چیزی توسط مدعی است که منصبی از مناصب الهی را ادعا می کند در صورتیکه آن چیز بر خلاف نوامیس طبیعت و بر وفق ادعا باشد و دیگران از آوردن آن عاجز باشند. ^(۳)
سیوطی می نویسد: معجزه امری است خارق عادت، مقرون به تحدی و سالم از معارضه. ^(۴)
علامه طباطبائی قدس سره می نویسد: معجزه امری است خارق عادت در اثر تصرف ماوراءالطبیعه در طبیعت و ماده حاصل می شود نه بمعنای چیزی که مبطل ضرورت عقل باشد. ^(۵) اعجاز قرآن
قرآن کریم معجزه ایست که خداوند متعال برای اثبات نبوت پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله وسلم نازل فرموده و در این امر احدی از مسلمین مخالفتی نکرده است، جز تعداد کمی که در مقام معارضه با قرآن کریم برآمده و خود را رسوا نموده اند مثلا مسیلمه کذاب که در یمامه ادعای پیامبری کرد و برای خود قرآنی ساخت و از جمله کلمات او (الفیل ماالفیل و ما ادریک ماالفیل له مشغر طویل و ذنب اصیل و ما ذلک من خلق ربنا بقلیل) می باشد این جملات علاوه بر اینکه نسخه اش مانند نسخه قرآن است و در معارضه نباید از روش دیگری استفاده کرد، دارای مفاهیمی سبک و بدون تناسب صدر و ذیل و واهی است چنانکه خطابی می گوید: گوینده جملات بسیار جاهل به ادبیات عرب بوده و کلام خود را با الفیل ماالفیل شروع کرده و بایستی مطالب مهمی را ذکر کند که ذکر نکرده بلکه به دم و خرطوم و … فیل اکتفا کرده است آیا نمی بینید خداوند متعال در چند جا که باین ترتیب شروع کرده مثلا (القارعه ماالقارعه و ما ادریک ماالقارعه) و (الحاقه ماالحاقه و ما ادریک ماالحاقه) در دنبال آنها احوالات سخت و اوصاف هولناک و آن چه مناسب با مقدمه بوده بیان فرموده است. ^(۶) بیان وجه اعجاز
وجه اعجاز قران کریم همواره مورد بحث دانشمندان علوم قرآنی بوده و می باشد و آنان در این امر اختلاف کرده اند که آیا وجه اعجاز قرآن فصاحت و بلاغت و اسلوب آنست و یا محتوای آن از قبیل اخبار غیبی و تحقیق آنها در خارج و بیان احکام فقهی و اخلاقی و سیاسی و یا در جهت (صرفه) یعنی خداوند خود از آوردن مثل قرآن مانع می شود و در واقع اعجاز در منع است و نه در قرآن یکی از دانشمندان نیز اظهار ناتوانی در بیان وجه اعجاز می کند و می نویسد: قرآنیکه عقل و فهم دانشمندان را به عجز رسانده اولی است که زبان آنانرا به عجز برساند بلی دانشمندان به آنچه از قرآن فهمیده اند بیان می کنند به بیان وجه اعجاز واقعا ^(۷) .
و بعضی از دانشمندان به بیان اقرال اکتفا کرده اند چنانکه محقق طوسی در وجه اعجاز چنین فرموده است:
گفته اند اعجاز قرآن یا از جهت فصاحت آنست و یا فصاحت واسلوب آن ویا صرفه وهمه آنهامحتمل است ^(۸)
به هر حال بنظر می رسد وجه قرآن که در تمام سوره ها موجود است همان فصاحت و بلاغت و اسلوب قرآن کریم باشد زیرا آیات تحدی از جمله آیه شریفه(ام یقولون افتراه قل فاتوا بسوره مثله و ادعوا من استطعتم من دون الله ان کنتم صادقین.) ^(۹) دلالت دارند براینکه آنان از آوردن کوچکترین سوره عاجز بودند. پس اگر وجه اعجاز اخبار غیبی و یا احکام فقهی و اخلاقی و سیاسی باشد نباید سوره شریفه کوثر مثلامعجزه باشد زیرا نه اخبار غیبی را در بر دارد و نه احکام را بنابراین وجه اعجاز همان فصاحت و بلاغت و اسلوب است که در تمام سوره ها یافت می شود چنانکه مشهور است.
و قصه ولید بن مغیره نیز شاهد خوبی است برای مختار ما و خلاصه آن چنین است: روزی ولید از پیامبر اسلام تقاضا کرد تا آیاتی از قرآن تلاوت کند حضرت به قرائت سوره سجده (فصلت) مشغول شد وقتی به آیات «فان اعرضوا فقل اندرزتکم صاعقه مثل صاعقه عاد و ثمود» رسید ولید لرزید و از جای خود برخاست و به خانه رفت و به جمع دوستان خود پیوست آنان خیال کردند که او مسلمان شده و از آن پس جزو آنان نخواهد بود تا اینکه ابوجهل به خانه او رفت و گفت تو وعده دادی درباره قرآن فکری نکنی چه شد به خانه ات برگشتی آیا اسلام آورده ای در پاسخ گفت: نه، بلکه هنگامیکه از محمد تلاوت قرآن شنیدم برخود لرزیدم سپس ابوجهل سئوال کرد آیا کلامش شعر است گفت:نه آیا خطبه است گفت:نه، خطبه کلامی است متصل و قرآن متفرق است پس کهانه (غییب گویی) است گفت نه آنگاه پرسید پس چیست گفت: اگر مهلت دهی خواهم گفت: فردای آنروز اظهار کرد که بگوئید آن سحر است زیرا در قلوب تاثیر می گذارد آنگاه آیات شریفه (ذر نی و من خلقت وحیدا) تا آیه (تسعه عشر) نازل شد.
از این روایت بخوبی استفاده می شود که قرآن خصوصیت و امتیازاتی دارد که در متن آنست و نه در غیر آن باشد مانند صرفه و امثال آن و این مطلب منافات ندارد که جهات دیگر قرآن از قبیل اخبار غیبی و تحقق آن در خارج، معجزه باشند. فواتح السور و مقطعات
از جمله عناوینی که در علوم قرآنی مورد بحث قرار گرفته واژه فواتح و مقطعات است ^(۱۰) و در لسان احادیث نیز به آنها اشاره شده است. ^(۱۱) فواتح و مقطعات در لغت
فواتح در لغت جمع فاتحه بمعنی اول هر چیز است همانطور که خواستیم جمع خاتمه به معنی آخر هر چیز است و مقطعات جمع مقطع بمعنی چیز پاره شده و منحل گشته است چنانکه درکتب لغت آمده است:
لسان العرب: فواتح القرآن اوائل السوره الواحد فاتحه و ام الکتاب یقال لها فاتحه القرآن مقطعات الشی ء طرائفه التی یتحلل الیها و یترک عنها و المقطعات من الشعر ما تحلیل و تبرک عنه.
جمهره اللغه: هلم فاتحتی ای حاکمتی. یعنی فاتحه اسم فاعل از فتح بمعنی حکم است
اقرب الموارد: فواتح القرآن اوائل السور خلاف خواتمه و مقطعات الشی ء طرائفه التی تحلیل الیها
مجمع البحرین: فاتحه کلی شی ء اوله و خاتمته آخره فهی، اما مصدر بمعنی الفتح کالکاذبه بمعنی الکذب او صفه و التاء فیها للنقل من الوصفیه الی الاسمیه مفردات راغب: فاتحه کل شی ء مبدئه الذی یفتح به ما بعده و به سمی فاتحه الکتاب فواتح و مقطعات در اصطلاح
فواتح و مقطعات در اصطلاح، حروف هجایی را گویند که در اوائل ۲۹ سوره قرآن واقعند مانند الم، الر، طس … تفسیر فواتح سور
در معانی فواتح سور اختلاف شده و اقوال بسیاری دیده می شود که بعضی تعداد آنها را تا بیست قول رسانیده نه و همین طور روایات وارده نیز با هم مختلف و متعارضند که قهرا نمی توان به آنها تمسک کرد بنابراین، قول باینکه آنها از متشابهاتند و احدی جز خداوند متعال و راسخین در علم از آنها اطلاعی ندارند صحیح بنظر می رسد. فواتح و روایات
روایات در این موضوع بسیار ولی مختلف می باشد که خوب است از هر گروه آنها حدیثی از باب نمونه نقل کنیم.
۱ – محدت بحرانی از محمدبن قیس روایت می کند که امام باقرعلیه السلام می فرمود: حی بن اخطب و ابا یاسربن اخطب و عده ای از یهود نجران به محضر پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم رسیدند و سئوال کردند آیا در میان آیات نازله کلمه «الم » وجود دارد؟ فرمود بلی سپس گفتند آیا جبرئیل آنرا آورده؟ فرمود بلی آنگاه گفتند در انبیاء کسی نبوده که مدت حکومتش معین شده باشد جز تو که مدت حکومتت بیان شده است پس حی بن اخطب متوجه اصحابش شد و اظهار کرد «الف » در (الم) یک و «لام » سی و «میم » چهل محسوبند و پس جمعا ۷۱ سال می شود و عجب است از کسی که وارد امتی شده که عمر آن ۷۱ سال است سپس پرسید آیا کلمه دیگری نیز وجود دارد فرمود بلی آنگاه گفت مطلب بر ما مشتبه شد. ^(۱۲)
۲ – شیخ صدوق از سفیان بن سعد الثوری نقل می کند: خدمت امام باقرعلیه السلام عرض کردم ای پسر رسول خدا معنی کلام خدا («الم » و «المص ») تا آخر حروف چیست؟ فرمود: اما الم یعنی انا الله المجید و «المص » یعنی اناالله المقتدر الصادق. ^(۱۳)
۳ – شیخ صدوق از علی بن محمدبن سیار از امام حسن بن علی علیه السلام روایت می کند: خداوند در قرآن مجید می فرماید «الم ذلک الکتاب » یعنی ای محمد این کتابی که بتو فرستادم مرکب از الف و لام و میم است که حروف هجای شما است اگر راست می گویند نظیر آنرا بیاورند. ^(۱۴)
۴ – شیخ صدوق از ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت می کند (الم) حرفی است از حروف اسم اعظم که در قرآن تقطیع شده هر وقت پیغمبرعلیه السلام و یا امام بخواهد دعایش مستجاب گردد آنها را در قالب مرکبی ترکیب می دهد و خدا را با آن اسم می خواند. ^(۱۵)
۵ – سیوطی از سدی نقل می کند از ابن عباس روایت شده که «الم » اسمی است از اسماء اعظم خدا و نیز می نویسد: گفته اند: این حروف اسم اعظم خدا است ولی ما تالیف آنها را نمی دانیم و از ابن عطیه نیز همین مطلب منقول است و نیز می نویسد: «الم »، «طسم » و «ص »، سوگندهای خدا هستند ^(۱۶) فواتح و آراء
آراء مفسرین طبق نوشته شیخ الطائفه بالغ بر ده قول است.
۱ – آنها یعنی فواتح، اسامی قرآنند.
۲ – آنها بر انتهای سوره سابق و ابتدای سوره لاحق علامتند
۳ – آنها اسامی سوری است که در آنها واقعند و مرحوم شیخ این قول را پسندیده و فرمود بهترین معنا همین است که گفته شود آنها نامهای سوره هایی هستند که در آنها واقعند.
۴ – سوگندهایی هستند که خداوند به آنها قسم یادکرده است.
۵ – اسم اعظم خدایند.
۶ – اوائل کلمه هایی هستند که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم آنها را می داند مانند شاعر که می گوید: (قلنا لها قفی فقالت ق) یعنی گفتیم به او توقف کن گفت (ق) یعنی توقف می کنم.
۷ – حروفی هستند از حروف هجا که برای ترکیباتی وضع شده اند
۸ – حروفی هستند که هر یک از آنها به معنای اشاره دارد
۹ – حروفی هستند از حروف جمل
۱۰ – اسرار قرآن مجیدند چنانکه هر کتابی را سری است ^(۱۷)
علامه طباطبائی در ارتباط با ده قول مذکور می فرماید اقوال دهگانه صرف احتمال و فرض بیش نیستندو هیچ یک دارای دلیل و برهان نسیت سپس می فرماید: این حروف رموزیست بین خداوند سبحان و رسول اکرمش که علم آن مستور بوده و برای کشف آنها راهی نیست خرافات
نولد که مستشرق آلمانی طبق نقلی ادعا کرده است که هریک از این حروف اشاره ای دارد مثلا(س) به سعد وقاص (م) به مغیره (ن) به عثمان (ه) به ابو هریره اشاره است ولی در اواخر به خطای خود واقف شده از حرف خود بر گشته است اما عده ای مانند بهل و هرشفلید از نو برای مطلب او حماسه آفریده دو باره آنرا زنده گرده اند. ^(۱۸)
نصوح طاهر فلسطینی نیز طبق نقلی ادعا کرده است که حروف بر حسب حساب جمل اشاره به آیات سوره ایست که در اوایل آنها واقعند و این تطابق تا زمان عثمان بوده و بعد از او بهم خورده است. ^(۱۹)
پس به نظر او سوره بقره که (الم) در اول آنست ۷۱ آیه بوده و پس از عثمان تحریف شد و به ۲۸۶ آیه رسیده است و همینطور سوره عنکبوت که اول آن (الم) واقعست ۷۱ آیه بوده و پس از عثمان تحریف شده و به ۲۰۰ آیه رسیده است.
شیخ محی الدین ابن عربی طبق نقلی ادعا کرده است که این حروف جمعا به ۷۸ حرف می رسد و بنا بفرمایش پیغمبر اسلام ایمان (سبعین و بضع) یعنی هفتاد و خورده ای جزء دارد و این ۸ که در ۷۸ است اشاره به بضعی است که در روایت است و ایمان کسی بکمال نمی رسد مگر اینکه حقایق این حروف را که در سوره ها است بداند. ^(۲۰)
به هر حال به نظر می رسد قول باینکه این حروف از اسرار و متشابهات قرآن مجید است صحیح باشد زیرا اولا: تعریف متشابهات شامل بر آنها است ثانیا: روایات چنانکه دیدیم مختلف است و متعارض بوده، و صلاحیت برای تمسک ندارند. ثالثا: اقوال در مسئله بسیار متشتت و مختلف است و اتفاقی در میان آنها نیست و بعلاوه هیچ یک از آنها چنانکه گفته اند دلیل و