خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل عشق و محبت حقیقی در آینه وحی (۱)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عشق و محبت حقیقی در آینه وحی (۱) :

عشق و محبت، گاهی صادق و حقیقی است و گاهی کاذب و بی معنا . در این نوشتار با ویژگی های هرکدام از این دو نوع عشق و محبت آشنا می شویم .

یکی از معیارهای اخلاقی حیات بخش مکتب اسلام «عشق و محبت » است .

قرآن کریم در مورد محبت می فرماید:

«و من الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم کحب الله و الذین آمنوا اشد حبا لله …» ^(۱) .

«بعضی از مردم معبودهایی غیر از خداوند برای خود انتخاب می کنند و آن ها را همچون خدا دوست دارند، اما آنهایی که ایمان دارند، محبت شان به خدا شدیدتر است …» .

مؤمنان به خدا دل بسته اند و دوستان او هستند ولی مشرکان و کافران دوستان بت ها هستند، اما محبت مؤمنان به خدا از حبت بت پرستان بیشتر است; چون هیچ زیبایی به اندازه خدا جمیل نیست و هیچ معرفتی به اندازه معرفت او کمال نیست و هیچ انسانی به اندازه مؤمن عارف نیست، از این رو هیچ انسانی به اندازه مؤمن، عاشق و محب نیست . مؤمنان مردمی اندیشمند و دانا هستند و هرگز ذات پاک او را که منبع همه کمالات است، رها نمی کند .

هر میل و محبتی در برابر عشق به خدا در نظر مؤمنان بی ارزش و ناچیز است . اصولا آنها غیر او را شایسته عشق و محبت نمی بینند; زیرا عشق حقیقی همیشه متوجه نوعی از کمال است . انسان مؤمن هرگز عاشق عدم و کمبودها نمی شود، بلکه همواره دنبال هستی و کمال می رود و به همین دلیل آن کسی که هستی و کمالش از همه برتر است، از همه کس به عشق ورزیدن و حبت سزاوارتر است .

همان طور که آیه فوق می گوید: عشق و علاقه افراد با ایمان نسبت به خدا از عشق و علاقه بت پرستان به معبودهای پنداریشان ریشه دارتر و عمیق تر است .

چرا چنین نباشد؟ آیا کسی که واقعیتی را دریافته و به آن عشق و محبت می ورزد با کسی که گرفتار خرافه و تخیل است می تواند یکسان باشد؟ ^(۲) .

محبت مؤمن به خدا از محبت مشرک به بت برتر است; زیرا بت اگرچه زیبا باشد، زیبایی بصری و سمعی یا زیبایی خیالی و وهمی دارد و درک این زیبایی ها به وسیله گوش و چشم و تاثیر این محبوب ها در حد وهم و خیال است، چون انسان ناآگاه می پندارد از بتان و به طور کلی از غیر خدا کاری ساخته است، بنابراین، معرفت بت پرستان در حد توهم; و زیبایی شناسی آن ها در حد خیال است و به همین دلیل محبت و عشق آنها از محدوده چشم و گوش از یک سو و از محور وهم و خیال از سوی دیگر نمی گذرد، ولی مؤمن نه تنها از راه چشم و گوش، آثار طبیعی محبوب حقیقی را می نگرد، بلکه از راه عقل، کمال معقول و اسمای حسنای الهی را می نگرد و درک او قوی تر است و چون درکش قوی تر است در نتیجه محبت او هم بیشتر است .

در نبردهایی که بین مردان با ایمان و کافران در طول تاریخ اتفاق افتاده است، مؤمنان همواره پیروز بوده اند و این بدان دلیل است که ایستادگی و مقاومت در سایه علاقه، همان ایستادگی در پرتو معرفت است و چون معرفت مؤمنان کامل تر است، علاقه آنها نیز کامل تر است و چون محبت و اشتیاق و علاقه آنها کامل تر است، ایستادگی آنها نیز کامل تر و بیشتر است و چون مقاومت و ایستادگی آنها بیشتر است، قهرا پیروزی از آن آنهاست .

البته امدادهای غیبی، نقش سازنده ای دارد ولی زمینه ساز حصول آن امدادهای غیبی همین محبت ها، معرفت ها، عشق ها و شوق های وافر سالکان کوی حقیقت و معنویت است و در هر موردی که چنین ثمری از نبرد با کافران به دست نیامده، بر اثر ضعف معرفت، نقص ایمان و قصور محبت بوده است ^(۳) .

انواع محبت

در دایره خلقت، محبت به پنج درجه تقسیم می شود:

الف) محبت نزولی: مانند محبت والدین نسبت به فرزند .

ب) محبت صعودی: مانند محبت فرزند نسبت به والدین .

ج) محبت عرضی: مانند محبت بین زن و شوهر و خواهر و برادر .

د) محبت خیالی: مانند محبت بین مردم .

ه) محبت فطری: مانند محبت بین خدا و بنده .

این پنج درجه محبت بر دو نوع است:

۱ . محبت صادق (فطری) .

۲ . محبت کاذب (بقیه موارد) .

عشق و محبت راستین

محبت صادق آن است که انسان کمال را درست تشخیص بدهد و وقتی به کمال آگاهی پیدا کند به آن دل می بندد; مانند محبت به خدا، که این نوع محبت جاذبه ساز است و تنها یک علاقه قلبی نیست، بلکه باید آثار آن در عمل انسان منعکس شود . کسی که مدعی حب پروردگار است، نخستین نشانه آن این است که باید از پیامبر و فرستاده او پیروی کند .

«قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله …» ^(۴) .

«بگو ای پیامبر اگر خدا را دوست دارید از من پیروی کنید که خدا شما را دوست دارد …» .

در حقیقت این اثر طبیعی محبت است که انسان را به سوی «محبوب » می کشاند و این گونه محبت آثار علمی دارد و دارنده آن را با محبوب پیوند می دهد و در مسیر خواسته های او به تلاش پرثمر وا می دارد . دلیل این موضوع روشن است; زیرا عشق و علاقه انسان به موجودی، حتما به خاطر این است که کمالی در آن یافته است .

هرگز انسان به موجودی که هیچ نقطه قوتی در آن نیست، عشق نمی ورزد، بنابراین، عشق انسان به خدا به خاطر این است که او منبع و سرچشمه اصلی هر نوع کمال است، مسلما چنین وجودی، تمام برنامه ها و دستورهایش نیز کامل است و در این حال چگونه ممکن است انسانی که عاشق تکامل و پیشرفت است از آن برنامه ها سر باز زند و اگر سر باز زد، نشانه عدم واقعیت عشق و محبت است .

آنها که شب و روز از عشق پروردگار یا عشق و محبت پیشوایا