خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی شامل 83 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فهم قرآن از دیدگاه امام خمینی :

عضو هیات علمی دانشگاه قم

چکیده

در نظر امام خمینی، اخلاص، طهارت، ترتیل و تدبر از مهمترین شرایط فهم قرآن است و غرور علمی، گناه، جمود بر اقوال

مفسران و تعصب بر رای شخصی از بزرگترین موانع فهم قرآن به شمار می رود . به نظر او فهم

کامل قرآن به معصومان علیهم السلام اختصاص دارد و البته سایر مردم به اندازه ظرفیت عقلی خود می توانند قرآن را بفهمند . در

دیدگاه او قرآن به ظاهرش محدود نیست و از طریق آن باید به باطن قرآن رسید . او شیوه مطلوب تفسیر را عنایت به هدف

هدایتی قرآن می داند

.

کلید واژه ها: شرایط فهم قرآن، موانع فهم قرآن، مبانی فهم قرآن، روش تفسیر

.

۱ .

مقدمه

آیا قرآن برای همگان قابل فهم است یا فهم آن به امامان علیهم السلام اختصاص دارد؟ در صورت نخست آیا برای آن حد و مرزی

وجود دارد؟ یا حد و مرزی وجود ندارد و همگان می توانند به فهم نهایی و جامع و کامل آن دست یابند؟ زمینه ها و بسترهای

مناسب فهم و استفاده از قرآن کریم و موانع آن و شیوه مطلوب در تفسیر کدام است؟

اینها پرسشهایی است که پاسخ آن در این مقاله از دیدگاه امام خمینی بررسی می شود; ولی پیش از ورود به بحث یادآور می شویم که

مقصود از فهم قرآن کریم، تنها درک معنای ظاهری آن نیست; بلکه مراد معنای عام و فراگیر آن است که علاوه بر درک معنای

ظاهری، هر گونه برداشت و استفاده صحیح از قرآن را شامل می شود

.

۲ .

شرایط فهم قرآن و بهره گیری از آن

مطلوب در خواندن قرآن، فهمیدن، عمل نمودن، رشد و تکامل یافتن است و به تعبیر امام راحل (ره) مطلوب در تلاوت قرآن

شریف آن است که در قلب انسان تاثیر کند و باطن انسان صورت کلام الهی گردد و از مرتبه ملکه به مرتبه تحقق رسد . این مطلوب

بدون رعایت آداب و شرایط ظاهری و باطنی تلاوت قرآن حاصل نمیگردد; از این رو بزرگان علم و معرفت از جمله امام خمینی (ره

)

با الهام از آیات قرآن کریم و بیانات پیشوایان دین، برای بهره مندی هرچه بهتر و بیشتر از این مائده آسمانی نکاتی را به طالبان

فهم قرآن و جویندگان معارف قرآنی یادآور شده اند که عمده ترین آنها به اختصار چنین است

:

الف . پناهنده شدن به خدای سبحان از شر شیطان: وسوسه های شیطان خار طریق معرفت است و بدون پناه بردن حقیقی به

حصن الوهیت از شر او ایمنی حاصل نشود [۱]. خداوند می فرماید: «فاذا قرات القرآن فاستعذ بالله من الشیطان الرجیم » [نحل ۹۸

] ; (

هرگاه خواستی قرآن بخوانی از شیطان رانده شده، به خدا پناه بر

).

ب . اخلاص و پاک سازی نیت: این امر تاثیر در قلوب، نقش بنیادی داشته و بدون آن هیچ عملی را قیمتی نیست، بلکه ضایع، باطل

و موجب سخط الهی است [۲

].

ج . طهارت ظاهر و باطن: در نگاه امام «ره » تا قذارات و کثافات عالم طبیعت در قلب هست; استفاده از قرآن شریف میسور نشود

که: «انه لقرآن کریم لایمسه الا المطهرون » [واقعه ۷۹- ۷۷] ; (آن قرآنی گرانمایه است که جز پاکان بر آن دست نسایند) [۳

].

د . ترتیل: این قرائت که در نفس آدمی تاثیر می گذارد، عبارت است از: حد وسط بین سرعت و تعجیل و تانی و فتور مفرط [۴

].

جنین قرائتی را ترتیل می خوانند ; چنانکه قرآن می فرماید: «و رتل القرآن ترتیلا» [مزمل ۴] ; (و قرآن را به آرامی بخوان

).

ه . بزرگداشت قرآن کریم: امام راحل تعظیم قرآن کریم را موجب نورانیت قلب و حیات باطن و از آداب مهم قرائت قرآن کریم

می شمارد [۵

].

تعظیم یک امر صوری نیست; بلکه عملی است مبتنی بر شناخت و درک واقعی عظمت قرآن و فرستنده آن و پیامبری که قرآن بر

او نازل گشته است

.

در عظمت این کتاب آسمانی همین بس که خدای بزرگ درباره آن فرمود

:

«

لو انزلنا هذا القرآن علی جبل لرایته خاشعا متصدعا من خشیه الله » [حشر ۲۱] ; (اگر این قرآن را بر کوهی فرود می آوردیم، آن را از

ترس خدا هموار و متلاشی می یافتی

).

و . تفکر و تدبر: اندیشیدن در معانی آیات شریفه و تفکر در چگونگی بیرون آمدن از مراتب ظلمات به عالم نور در پرتو نور آیات

یکی دیگر از آداب و شرایط و بلکه از اعظم آدابی است که در شریعت مطهر به آن توصیه شده است [۶

].

تفکر و اندیشیدن از اهداف فرو فرستادن قرآن بشمار رفته است [نحل ۴۴ و ص ۲۹] و امام علی علیه السلام نیز قرائت بدون تدبر را

بی فایده و فاقد خیر و خوبی می داند [۷

].

از نظر امام «ره » با طرق استفاده از قرآن هموار می شود و ابوابی جدید برای انسان مفتوح می گردد و او معارفی نو از قرآن استفاده

میکند [۸

].

ز . عرضه یا تطبیق: مقصود از این آن است که شخص مفاد هر یک از آیات را با حال خود تطبیق کند و بدین وسیله کاستیهای خود

را برطرف و امراض و بیماریهای خود را درمان نماید [۹

].

نکته جالب توجه در این زمینه این است که از دیدگاه امام همان گونه که میزان در تشخیص صحت و عدم صحت روایات و اعتبار یا

عدم اعتبار اخبار، عرضه آنها بر کتاب خداست و آنچه مخالف کتاب خدا باشد، باطل و زخرف است [۱۰]، میزان در تشخیص

سعادت و شقاوت آدمی نیز عرضه اعتقادات، خلقیات و اعمال بر کلام خدا، قرآن است . هر آنچه موافق کتاب خدا باشد، مطلوب و

موجب سعادت و آنچه مخالف آن باشد، باطل و مایه شقاوت است و باید کنار گذاشته شود [۱۱

].

۳ .

موانع فهم قرآن

از دیدگاه امام خمینی و دیگر بزرگان صاحب بصیرت برای فهم و استفاده از قرآن کریم موانعی وجود دارد که طالب فهم قرآن و

جویندگان معارف قرآنی باید این موانع را از میان بردارند . امام از این موانع به حجابهای بین مستفید و قرآن تعبیر می کند [۱۲

].

اینک به برخی از آن موانع و حجابها اشاره می شود

.

۱ . ۳ .

غرور علمی

از موانع و حجابهای بزرگ فهم قرآن، خودبینی است که موجب می گردد آدمی خود را از راهنماییهای قرآن بی نیاز بداند

.

از نظر امام احساس بی نیازی از بهره گیری از این خوان نعمت الهی از این طریق به وجود می آید که شیطان کمالات موهوم را

برای انسان جلوه دهد و او را به آنها راضی و قانع سازد و کمالات و مقامات واقعی را از چشم او ساقط کند . مثلا اهل تجوید را به

دانش تجوید دلخوش کند و علوم دیگر را در دید آنان ناچیز جلوه دهد [۱۳] ; اصحاب ادب را به همان پوسته بی مغز راضی کند و

تمام شؤون قرآن را در همان چیزی که آنان می دانند نمایش دهد; مفسران را به وجوه قرائات و آراء مختلف ارباب لغت و وقت نزول

و شان نزول و مدنی و مکی بودن و تعداد آیات و حروف و امثال آن سرگرم کند و اصولا بحث و جدال در اطراف مفاهیم کلی و غور

در جزئیات از موانع بزرگ سیر به سوی خداست که پیاده را از راه باز دارد و باید از میان برداشته شود [۱۴

].

امام «ره » در این زمینه یادآور می شود که ممکن است «حجاب غلیظ اصطلاحات » حتی دامن فیلسوفان و حکیمان و عارفان را

گرفته و آنان را در حصار خود محبوس نماید

.

۲ . ۳ .

گناه و معصیت

از دیدگاه امام «ره » یکی دیگر از حجابها که مانع فهم قرآن شریف و استفاده از معارف و مواعظ این کتاب آسمانی می گردد، معاصی

و کدورات و تاریکیهایی است که از طغیان و سرکشی نسبت به ساحت قدس پروردگار عالمیان پدید می آید [۱۵

].

ناگفته نماند که این دیدگاه امام «ره » برخاسته از آیات و احادیث و موافق برهان عقلی و فلسفی است و در کلام عرفا و فلاسفه نیز

آمده است

.

قرآن کریم شرط فهم و بهره مندی از خود را به صراحت انابه و بازگشت به سوی خدا اعلام کرده است [ق ۸، مؤمن ۱۳] و روشن

است که گناه و عصیان دقیقا نقطه مقابل انابه و بازگشت و قلب منیب نیز قطب مخالف قلب مذنب و مسی ء است

.

در احادیث و کلمات پیشوایان دین علیهم السلام نیز از گناه و معصیت به عنوان «نکته سودا» یا نقطه تاریک در جان و روح او یاد و

ترک برخی از واجبات موجب محروم شدن از برکت وحی اعلام شده است [۱۶]. از نظر روایات قلبها آنگاه جایگاه حکمت خواهد بود

که خواهشهای نفسانی آن را تیره نساخته باشد [۱۷

].

فلاسفه و عرفا نیز در فلسفه و عرفان مطرح کرده اند که: هر عمل صالح یا سیئی همان گونه که در عالم ملکوت صورتی مناسب با

خود دارد [۱۸]، در ملکوت نفس نیز اینگونه است; یعنی یا صورتی دارد که موجب نورانیت باطن می شود و قلب بواسطه آن مطهر و

منور و شایسته تجلیات غیبی و ظهور حقایق و معارف الهی می گردد و یا صورتی ظلمانی و پلید و چون آینه زنگار زده دارد; بطوری

که معارف الهی و حقایق غیبی در آن منعکس نمی شود [. ۱۹

].

فیض کاشانی می گوید: «خواهش های نفسانی بزرگترین حجاب دل است و بسیاری در این حجاب بسر می برند . هر قدر

خواهشهای نفسانی انباشته تر باشد، «معانی کلام خدا نیز بیشتر در حجاب است » [۲۰

].

همین جا باید متذکر شویم: از بزرگترین گناهان قلبی که پرده ای ضخیم بین انسان و فهم درست معارف و حقایق می افکند، حب

دنیاست که به تعبیر روایت ریشه هر خطاست [۲۱

].

امام می فرماید: «کسی که بخواهد از معارف قرآن استفاده کند و از مواعظ الهیه بهره بردارد، باید قلب را از این ارجاس (حب دنیا و

حب جاه) تطهیر کند و لوث معاصی قلبیه را که اشتغال به غیر است از دل بزداید; زیرا که غیر مطهر محرم این اسرار نیست، قال

تعالی «انه لقرآن کریم فی کتاب مکنون لایمسه الا المطهرون

» ^(۱) [

واقعه ۷۷- ۷۹]. چنانکه از ظاهر این کتاب و مس آن در عالم

ظاهر، غیر مطهر ظاهری، ممنوع است تشریعا و تکلیفا، از معارف و مواعظ آن و سر آن ممنوع است کسی که قلبش ملوث به

ارجاس تعلقات دنیویه است » [۲۲

].

۳ . ۳ .

جمود بر اقوال مفسران

چنانچه طالب فهم قرآن تصور کند، جز آنچه را که مفسران نوشته یا فهمیده اند، دیگری را حق استفاده از قرآن و درک بیشتر و

برتر آن نیست، دچار خطایی بزرگ شده است و بی گمان این پندار غلط سدی را میان او و فهم قرآن ایجاد خواهد نمود

.

مفسر نیز در صورتی می تواند در اقیانوس ژرف و بیکران کلام الهی غواصی کند و از آن گوهرهای ناب به چنگ آورد که از جمود بر

گفته های مفسران و منحصر ساختن فهم قرآن به بزرگان و پیشینیان بپرهیزد و درک و برداشت بیشتر، برتر و نو را البته با رعایت

موازین برای خود و هر مفسر و جوینده دیگر ممکن بداند

.

جمود و بسنده نمودن به افکار و آراء پیشینیان در زمینه فهم و تفسیر قرآن کریم به هر دلیلی که صورت گیرد، خواه به دلیل

برداشت نادرست از مفهوم تفسیر به رای یا بخاطر ضعف نفس و نداشتن شهامت و حریت علمی و یا به هر دلیلی دیگر، علاوه بر آن

که انحطاط آور و عقلا مردود است، بر خلاف آموزه های دینی نیز تلقی می شود

.

قرآن همگان رابه تدبر و تفکر در آیاتش فرا خوانده است [محمد، ۲۴ونساء۸۴] و پیشوایان دین، قرآن را گنجینه ها و سرچشمه های

دانش دانسته اند [۲۳] و صاحبان نظر و بصیرت را به گشودن دیدگان و به جولان درآوردن اندیشه در معانی آیات قرآن سفارش

کرده اند [۲۴

].

۴ . ۳ .

تعصب و دلبستگی به رای و مذهبی فاسد

آراء و مذاهب باطل که افراد به هر دلیلی، از روی سوء اندیشه یا تقلید کورکورانه و یا علل دیگر برمی گزینند و بدان گرایش می یابند،

از اموری است که آنان را از معارف قرآن محجوب می سازد

.

امام می فرماید: «اگر اعتقاد فاسدی به مجرد استماع از پدر و مادر یا بعضی از جهله از اهل منبر در دل ما راسخ شده باشد، این

عقیده حاجب شود مابین ما و آیات شریفه الهیه، و اگر هزاران آیه و روایت وارد شود که مخالف آن باشد، یا از ظاهرش مصروف

کنیم و یا به آن به نظر فهم نظر نکنیم » [۲۵

].

بنابراین بر جویندگان حقایق قرآن لازم است که از اعتقادات و گرایشهای موروثی تعصب آلود که مبتنی بر منطق و عقل نیست،

بپرهیزند و با فکری پیراسته از این گونه تعلقات به فهم قرآن رو آوردند

.

۴ .

مبانی تفسیری امام

تفسیر قرآن کریم براساس مبانی و اصولی صورت می پذیرد که در اینجا به برخی از مهمترین آنها از دیدگاه امام خمینی پرداخته

می شود

.

۱ . ۴ .

اختصاص فهم کامل قرآن به معصوم

از نظر امام (ره) علم به همه حقایق و معارف قرآن کریم جز برای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم و پس از او وارثان علم وی یعنی

ائمه اهل البیت علیهم السلام امکان ندارد

.

این بینش امام گذشته از آن که مبنای روایی دارد [۲۶]، با تاملات عقلی و تجارب عرفانی نیز قابل تایید است; با این توضیح که

حقایق و علوم نهفته در کلام الهی نامحدود است

:

«

قل لو کان البحر مدادا لکلمات ربی لنفد البحر قبل ان تنفد کلمات ربی و لو جئنا بمثله مددا

» ^(۲) [

کهف ۱۰۹] و بشر محدود را

توان آن نیست که بر خدای نامحدود احاطه یابد; مگر آن که از محدودیت خارج شود و خود نیز نامحدود گردد

.

در نگاه امام «ره » مصداق این انسان نامحدود پیامبر و امام معصوم است که در اثر اتصال به کمال مطلق و فناء در مبدا نامحدود، در

همه صفات نامحدود گردیده اند و لذا می توانند به علوم و حقایق قرآن بطور کامل احاطه یابند و از کتاب الهی آن گونه که باید و

شاید بهره گیرند . ولی بهره دیگران از قرآن برحسب مراتب وجود و کمال محدود آنان، محدود است

.

امام در فرازی از بیانات خود می فرماید: «این حقیقت [قرآن کریم] برای احدی حاصل نشود به علوم رسمیه و نه به معارف قلبیه و

نه به مکاشفه غیبیه مگر به مکاشفه تامه الهیه برای ذات مبارک نبی ختمی صلی الله علیه و آله وسلم در محفل انس «قاب قوسین

»

بلکه در خلوتگاه سر مقام «او ادنی » و دست آمال عائله بشریت از آن کوتاه است، مگر خلص از اولیاء الله که به حسب انوار معنویه و

حقایق الهیه با روحانیت آن ذات مقدس مشترک و به واسطه تبعیت تامه فانی در آن حضرت شدند که علوم مکاشفه را بالوراثه از

آن حضرت تلقی کنند . . .» [۲۷

].

در جای دیگر می گوید: «آن استفاده ای که باید (از قرآن نمی شود). آن استفاده را به حسب «انما یعرف القرآن من خوطب به

» ^(۳)

خود رسول الله می برد» [۲۸

].

۲ . ۴ .

امکان فهم محدود برای همگان

دومین اصلی که از بیانات امام «ره » برداشت می شود، این است که استفاده از قرآن کریم برای همگان به فراخور حال خویش

میسور است

.

امام همچون برخی از اخباریان نمی اندیشد که باب فهم قرآن را به روی غیر معصوم ببندد و فکر و عقل و اندیشه بشری را در این

زمینه بی اعتبار بشمارد

.

در اندیشه امام «ره » اساسا انگیزه نزول این کتاب مقدس و بعثت نبی اکرم صلی الله علیه و آله وسلم آن است که این کتاب در

دسترس همگان قرار گیرد و همه به اندازه گنجایش فکر خود از آن استفاده کنند [۲۹

].

شایان ذکر است که عالمان از فقیهان و محدثان گرفته تا فیلسوفان و عارفان، گاه از آیات قرآن به فراخور فکر و دانش خود،

برداشتهای مختلف و حتی گاه متباین دارند

.

نکته جالب توجه اینکه امام «ره »