خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین شامل 58 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیوه های تبیین انتظار از دین :

نتظار از دین یعنی میزان تواناییهای دین برای پاسخگویی به نیازهای بشر و سامان بخشی به حیات انسان و نقشی که دین در این میان به عهده خود بشر قرار داده است. این موضوع در بین مسلمانان به گونه ای خاص سابقه دیرینه داشته است.
اگر دین را به سه بخش عقاید، اخلاق و احکام تقسیم کنیم، نزاع اشاعره و معتزله در بخش عقاید، و نزاع حسن و قبح عقلی و شرعی میان اشاعره و عدلیه به نوعی چالش بر سر انتظار از دین در عقاید و اخلاق یعنی توانایی عقل بشری و شرع نبوی در تبیین عقاید و تشخیص خیر و شر به حساب می آید. همچنین بحث علل الشرایع و مقاصد الشریعه، تلاشی عقلانی و شرعی در کشف نتایج احکام شرعی برای بشر و به نوعی بیان میزان توانایی دین در برطرف ساختن نیازهای بشر و تعالی بخشی آن به انسان بوده است.
تحولات همه جانبه علوم تجربی در قرون جدید، برخوردی همه جانبه با آن بخش از احکام شریعت را که به نحوی با اقتصاد، حکومت، آموزش، بهداشت، اخلاق، حقوق، مدیریت و برنامه ریزی و به طور کلی نقش اجتماعی دین تلقی می شد، باعث گردید و ادعای جانشینی خویش بر این نحوه از کارکردهای اجتماعی دین را به طور جدی مطرح ساخت و ادعا کرد دین مخصوص دوران کودکی و عدم بلوغ بشر بوده است و امروز همه تفسیرها و تبیینها و روشها و هدفها علمی شده اند و روند عرفی شدن و بشری گشتن و دنیایی شدن به مرور در نگرشهای دینی و سازمانهای مذهبی در حال گسترش است. نتیجه اینکه آینده در دست علوم است نه ادیان. ^(۱)
نگرش فوق هیچ نوع کارکرد اجتماعی را برای دین نمی پذیرد و حداقل در زمینه های اجتماعی هیچ انتظاری جز سکوت و تسلیم از دین نخواهد داشت. اما کسانی که این حد از نگرش در باب نامعقول بودن کارکردهای اجتماعی دین را ندارند به شیوه های مختلفی به بحث انتظار از دین پرداخته اند که ما به برخی از این تلاشها اشاره می کنیم.
مساله انتظار از دین حاوی پیشفرضهای گوناگونی است; از جمله اینکه دین برای برآورده ساختن نیازهای بشر آمده است و ابزارهای موجود بشر از برآورده کردن نیازهای انسان عاجزند. لذا دین باید پا به عرصه وجود گذارد.
پاسخ به پرسش انتظار از دین هرچه باشد، به دنبال خود توابعی را هم خواهد داشت که مهمترین آن عبارت است از: مفهوم دین، کمال دین و گوهر دین.
کسانی که به بحث انتظار از دین پرداخته اند به دو شیوه کلی متمسک شده اند:
۱. عده ای که از توابع شروع کرده اند و ابتدا مفهوم دین را واضح فرض کرده و در صدد پاسخ برآمده اند.
۲. عده ای که از پیشفرضها شروع کرده اند و برای ادعاهای خویش ادله عقلی اقامه نموده اند. شیوه های گروه اول
غالب افراد این گروه ادعا کرده اند که تعریف دین را از خود دین استخراج و از خود دین سؤال کرده اند و پاسخ شنیده اند. ولی اگر کمی دقت شود، مرجحات بیرون دینی در نگرش آنها هویداست و البته برای این مرجحات شواهدی از درون دین دارند. به سه نمونه از این نگرشها اشاره می کنیم:
۱. دین به معنای راه و روش زندگی است و لذا دین شامل مجموعه زندگی بشر از خرد و کلان می باشد. همان گونه که قرآن کریم هم می فرماید: لارطب ولایابس الا فی کتاب مبین ^(۲) . همچنین: ونزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شئ ^(۳) . پس دین راجع به همه شئونات زندگی انسان از قبل از تولد تا پس از مرگ هیچ چیز را فروگذار نکرده است.
در پاسخ به این سؤال که بسیاری از امور هست که علوم امروز بشر به آن دسترسی پیدا کرده است و در دین ملاحظه نمی شود، می گویند همه آنها وجود دارد، منتها عقل و درک ما از شناخت آن قاصر است. اگر فحص شود، پیدا خواهد شد. قصور از درک ماست نه کمال دین.
روانشناسی اسلامی، جامعه شناسی اسلامی، اقتصاد اسلامی، حقوق اسلامی، علوم روز و قرآن، باد و باران در قرآن، پرتوی از قرآن، مطهرات در اسلام، راه طی شده، اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، مغز متفکر جهان شیعه، تفسیر طنطاوی و صدها عنوان دیگر کتاب، گویای داشتن انتظار همه چیز از دین است.
این دیدگاه کلیه دستاوردهای علمی بشر را به آیات و روایات تطبیق داده و ادعا می نماید دین چندین قرن قبل از بشر به این گونه امور توجه داشته و آن را بیان کرده است، ولی افسوس که بشر به سراغ قرآن نمی رود.
۲. دیدگاه دیگر برعکس این وسعت نگرش تحت تاثیر مرجحات خاص جامعه خویش بر این باور است که کارکردهای اجتماعی و سیاسی دین اصالتا دینی نیست. «نظام سیاسی و اجتماعی خلافت نه مبنایی در کتاب دارد و نه در سنت و نه در اجماع، نه آیات بر این مطلب دلالت دارند نه روایات ^(۴) .» درست است که پیامبر(ص) در طی دوره پیامبریش بعضی کارهای سیاسی نظیر رهبری غزوات، نصب قضاوت، گردآوری صدقات و جزیه و تقسیم غنایم جنگی انجام می داد، ولی هیچیک از این کارها ربط مستقیمی به رسالت و دعوت به اسلام نداشته است. ^(۵)
«اگر خداوند می خواست که پیامبر رهبری سیاسی مسلمانان را نیز همانند رهبری دینیشان بپذیرد، کرارا به او هشدار نمی داد که «وکیل » یا «حفیظ » یا «مصیطر» بر مسلمانان نیستی… قدرت و مرجعیت سیاسی و حکومتی، هر قدر هم برای تحقق بخشیدن به آرمانهای اسلامی ناگزیر و لازم باشد، تعلق به جوهر اسلام ندارد.» ^(۶)
این دیدگاه نهایتا به این نتیجه می رسد که در امور زندگی طبیعی مردم، دین هیچ محدودیتی قائل نشده است و اصولا دین برای چنین مسائلی نیامده است و در امور اداری و اقتصادی و حکومتی باید بر تجربیات و یافته های بشری تکیه کرد و انتظار از دین در این گونه امور بی مورد است. «هیچ چیز مسلمانان را از آن باز نمی دارد که در علوم اجتماعی و سیاسی بر ملتهای دیگر پیشی گیرند و آن نظام عتیق را که مایه خواری و زبونی آنان شده است از میان ببرند و آیین کشورداری و نظام حکومتی خویش را بر بنیاد تازه ترین نتایج خرد آدمی و استوارترین اصولی که به حکم تجارب ملتها، بهترین آیین حکومت شناخته شده است برپا کنند.» ^(۷)
۳. نگرش دیگری است که براساس مرجحات فقهی و شرعی به این نتیجه می رسد که بین عقل و دین و دستاوردهای بشری و دینی منافاتی نیست و اصولا سؤال انتظار از دین غلط است. چون مقابل دین چیزی وجود ندارد تا ما انتظار خود را از هریک از علم و دین بیان کنیم. دین مجموعه ای از گزاره های نقلی و عقلی است. دین و عقل جدایی ندارند و دین همان نقل، کتاب و سنت، و عقل است.
نقل حکم اشیا را می گوید و عقل برنامه ریزی و روش اجرای حکم را بیان می نماید. نقل حکم همه چیز را گفته است و عقل راههای تحقق تکالیف را مشخص می سازد. به عنوان مثال نقل می گوید باید آزادی و استقلال کشور را حفظ کرد، و عقل برای حفظ آزادی و استقلال برنامه ریزی می کند و هر دو زمینه های سعادت دنیا و آخرت را فراهم می نمایند. ^(۸)
نظر به اینکه برنامه ریزی و مدیریت از علوم تجربی قابل تفکیک نیست، بنا بر این دیدگاه احتمالا علوم تجربی هم بر این مبنا جزء دین خواهد بود و تقابلی بین آنها و دین وجود نخواهد داشت. چرا که هرچه هست دین محسوب می شود و چیزی مقابل آن قرار نخواهد داشت که ما از آن انتظاری داشته باشیم و به تعبیر دیگر همه انتظارات ما را دین برآورده می کند. شیوه گروه دوم
برخلاف گروه اول که برای گزاره های دینی ابتدا به ساکن قائل به معنی است و معتقد است از منطوق عبارات برای فهم کلام می توان استفاده کرد و نیاز به چیز دیگری جز در موارد استثنایی جهت تاویل نیست، گروه دوم این شیوه را نمی پسندند و معتقدند تا نیاز ما از دین در بیرون دین مشخص نشود ممکن نخواهد بود منظور واقعی یک متن را درک کنیم; همان گونه که اگر به ظواهر اشعار عرفانی توجه کنیم و بخواهیم منظور شاعر را درک کنیم به بی راهه رفته ایم و هرگز استفاده دقیق از متون دینی با خواندن متن ساده امکان نخواهد داشت.
این نگرش احتمالا تاثیر پذیرفته از آموزه های مکتب تحلیل زبان قرن بیستم است که شعارش در این خلاصه می شود که: در معنای یک گزاره کندوکاو نکن، ببین کاربردش چیست. یعنی مردم چه مراد و منظوری از کاربرد آن دارند. از آنجا که انواع گوناگون جملات، علائق مختلفی را از هنری، اخلاقی، علمی، دینی و نظایر آن منعکس می کنند، هر حوزه مقال باید مقولات و منطقی را که برای منظورهای خویش مناسبتر می یابد، به کار برد. ^(۹)
پس در این نگرش استفاده از متون دینی فرع روشن شدن انتظار از دین است. و برای روشن شدن انتظار از دین باید به این سؤال پاسخ گفت که آیا دین برای رفع مجموعه نیازهای بشر آمده است یا انسان خود توان برآورده کردن بخشی از نیازهای خود را دارد و فقط دین به آن بخش از نیازهایی که بشر توان برآورده کردن آن را ندارد می پردازد؟
برآورده ساختن نیازهای بشر در حد بسیار زیادی در گرو برنامه ریزی عقلی و محاسبات تجربی و تکنولوژیک بشر است. مردمی در جهان وجود دارند و جوامعی که دین در میان آنها نقش اساسی بازی نمی کند و بدون مراجعه به دین این نیازهای خویش را تامین می کنند. پس نیازهای دنیوی چیزهایی نیستند که عقل از برآورده ساختن آن ناتوان باشد و مسلما دین درصدد از کار انداختن این