خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انحرافات اجتماعی زنان از عرصه فکر تا ورطه عمل :

چکیده:

بیان انحراف‎های اجتماعی خاص زنان، نیازمند آشنایی با صفات و ویژگی‎های مخصوص زنان می‎باشد که آن در چهار طبقه، صفات جسمی، شناختی، انگیزشی و نگرشی قابل طبقه‎بندی است. در این نوشتار بعد از توصیف هر یک از این اوصاف، به انحرافاتی که آنها را تهدید می‎کند، پرداخته و پس از نقد و بررسی آنها، راهکارهای درمانی و پیشگیرانه ارائه می‎گردد، این انحرافات عبارت است از:

«انکار جنسیت به عنوان عامل توالد»، «محور قرار گرفتن جنسیت در روابط اجتماعی» و «نادیده گرفتن مسئولیت‎های مبتنی بر جنسیت» در انحراف جسمی؛ «به حاشیه راندن زنان در فعالیت‎های علمی و شناختی» و «بی صلاحیت شمردن زنان در دانش اندوزی» در انحراف شناختی؛ «افراط‎گری و بهره‎برداری نابجا» از انگیزه دیگرخواهی در انحراف انگیزشی و «جابجا نمودن نگرش زنانه با نگرش مردانه» در انحراف نگرشی.

واژگان کلیدی:

انحرافات اجتماعی، صفات جسمی، صفات نگرشی، صفات شناختی، صفات انگیزشی، مادر، فمینیسم، زن.

ویژگی های فطری و خصایص ذاتی هر موجودی درکنار زمینه های اجتماعی و موقعیت های محیطی، زمینه ساز رشد و تکامل موجودات است که شکوفایی و به فعلیت رسیدن استعدادهای بالقوه را فراهم می آورد، لذا در صورت غفلت و تعلل ورزیدن از آنها و استفاده نابجا نمودن، نه تنها موجب هدر رفتن استعداد و کمال نهفته می گردد، بلکه چه بسا آفت جان موجود گشته و هستی وی را تهدید می کند. هر موجودی که لباس وجود به تن دارد، از این قاعده مستثنا نیست و انسان به عنوان گل سر سبد عالم هستی، وجودش از برترین استعدادها و ویژگی های ممکن لبریز گشته است. زن نیز نه تنها از این گردونه خارج نبوده بلکه در کانون این دایره جای دارد. در میان انسان ها، زن به عنوان یک انسان از استعدادها و صفاتی برخوردار می باشد که افزون بر اینکه وی را از دیگر انسان های هم نوع خود متمایز می سازد، سبک دیگری از شکوفا سازی و استعداد های به ودیعه نهاده شده را می طلبد تا همراه با دقت وهوشیاری زمینه بروز و ظهور آنها را فراهم آورد.

در این نوشتار به لحاظ محدوده موضوع، تنها به بیان استعدادها و انحرافات خاص زنان پرداخته می‎شود و به انحرافات اجتماعی مشترک همانند انحرافات جنسی، اقتصادی (سرقت، کلاهبرداری و …)، امنیتی (ایجاد ترس و وحشت، خودکشی، جنایت و …)، عاطفی، اعتقادی و … مطرح نمی شود.

در معارف غنی و جاودانه اسلام زن و مرد به یک اندازه از انسانیت برخوردارند و از ارج و منزلت برابر برخوردار هستند. زن هرگز عنصر طفیلی هستی نبوده و در بهرمندی از وجود، وصله پیکر مرد نیست، خداوند سبحان می فرمایند:

«یا ایها الناس اتقوا ربکم الذی خلقکم من نفس واحده و خلق منها زوجها و بث منهما رجالا کثیرا و نساء …»،[۱]«ای مردم از پروردگارتان که شما را از نفس واحدی آفرید و جفتش را (نیز) از او آفرید و از آن دو مردان و زنان بسیاری پراکنده کرد، پروا دارید».[۲]

در این دیدگاه زن و مرد در انسانیت تفاوتی ندارند و به تعبیر منطقی آنها دو صنف از یک نوع می باشند. یعنی حقیقت و گوهر آنها یک چیز است و در انسانیت یکی را بردیگری برتری و تفاضلی نیست و از ارزش یکسان برخوردارند.[۳] به بیان دیگر تمام انسان ها از هر صنف، خواه زن یا مرد از یک ذات و گوهر خلق شده اند و مبدا قابلی آفرینش همه افراد، یک چیز است. اولین زن همانند اولین مرد، از همان ذات و گوهر عینی آفریده شده است، نه از گوهری دیگر که فرع بر مرد و طفیلی وی باشد، بلکه خداوند زن را از همان ذات و اصلی آفریده است که همه مردها را از همان اصل خلق کرده است.[۴] زن از روحی الهی و انسانی همانند روحی که حق درکالبد مرد دمیده، بهرمند شده و از هویتی یکسان با هویت مرد و گوهری هم تراز با گوهر ذاتی مرد برخوردار است.[۵]

حال که زن و مرد در گوهر و ذات، هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند، اگر در صدد شناخت شیوه های تربیتی خاص و منحصر به فرد دختران و کشف زمینه های خاص در تکامل، انحطاط و انحراف آنها بوده، باید این زمینه ها را در خارج از ذات آنها جستجو کرد. چه آنچه مشترک بین افراد یک نوع- زن و مرد- است، نمی تواند، صرفا بر روی یک صنف خاص مؤثر باشد و زمینه ساز تکامل یا انحطاط همان صنف گردد. از همین رو در این بحث، ویژگی های ذاتی و ماهوی زن مورد توجه قرار نگرفته و تنها ویژگی های صنفی مورد نظر می باشد، تا از این طریق عوامل موثر در انحرافات اجتماعی زنان کشف گردد و در پی آن شیوه های تربیتی مخصوص زنان – به ویژه دختران- و آفت هایی که در همین زمینه در کمین آنان نشسته، مورد بررسی قرار می گیرد.

قبل از ذکر انحرافات اجتماعی خاص زنان، لازم است انحرافات را تعریف کرده و انواع آن ذکر گردد.

انحراف اجتماعی

از دیدگاه جامعه شناسی «انحراف اجتماعی» عبارت است، از هر گونه رفتاری که با انتظارات جامعه یا یکی از گروههای مشخص درون جامعه منطبق و سازگار نباشد.[۶] انحراف، دوری جستن و فرار از هنجارها است و هنگامی رخ می دهد که فرد یا گروهی معیارهای جامعه را رعایت نکنند و معمولا به رفتاری که جنبه منفی دارد، مانند بزه کاری یا ناراحتی روانی اطلاق می گردد.[۷]

در «روان شناسی اجتماعی»، «انحراف» با «بزه» معادل هم هستند. لذا می توان برای آشنایی بیشتر با این واژه از اصطلاح بزه نیز کمک گرفت. البته واژه بزه یک اصطلاح روان‎شناسی نیست، بلکه عنوانی است که نظام قضائی به کودکان، نوجوانان و بزرگسالان خاصی اطلاق می کند، زیرا این افراد به رفتارهایی دست می زنند که به زیان جامعه است و قوانین موجود، آنها را غیر قانونی اعلام کرده است.[۸]

از دیدگاه «روان‎شناسی اجتماعی» بزه[۹] وقتی رخ می دهد که فرد نمی تواند، خود را با هنجارهای اجتماعی انطباق دهد که سبب گسترش ناسازگاری، خطاکاری، بیماری های عصبی، روانی و … می شود. در نتیجه «بزه» رفتاری است که هنجارهای قانونی و اخلاقی را می شکند و فرد طبق قانون مجازات می شود.[۱۰]

جامعه شناسان انحراف اجتماعی را از دیدگاههای متفاوت و با ملاحظه حیثیت های مختلف به انواع متعدد تقسیم می کنند. یکی از تقسیم های ارائه شده که در هدف این نوشتار تاثیر به سزایی دارد، تقسیم ذیل است:

الف)- انحراف فردی؛ در این مرحله فرد به تنهایی از هنجارهای «خرده فرهنگ» خود منحرف می شود. با این عمل وی هنجارهای گذشته را طرد می کند.

ب)- انحراف گروهی؛ در این انحراف، گروهی از افراد به صورت دسته جمعی برخلاف هنجارهای مورد قبول جامعه عمل می کنند.[۱۱]

هدف از بیان این تعاریف، توجه به نکات ذیل می باشد:

– هرگاه از انحراف اجتماعی در این نوشتار، سخنی به میان آمد، لازم نیست افراد زیادی به آن رفتار خلاف هنجار اقدام کنند تا انحراف تلقی گردد، بلکه طبق اصطلاح علمی پذیرفته شده، حتی اقدام خلاف هنجار یک گروه اندک هم، انحراف خوانده می شود و تبعات بعدی یک انحراف و بزه را در پی دارد.در نتیجه با اندک شمردن تعداد مبتلایان به یک رفتار نابهنجار، نمی توان آن را از دائره بررسی دور نگه داشت و از شمول پیامدهای ناگوار خارج ساخت، زیرا هر فردی که رفتار انحرافی انجام دهد، به عنوان منحرف معرفی می شود و تعداد افراد تاثیری در این زمینه ندارد.

– رفتاری که برخلاف انتظار جامعه است، نابهنجار شمرده می شود. به عنوان نمونه اگر در جامعه ای دوستی با جنس مخالف تبدیل به رفتار عمومی شد، ولی همچنان برخلاف انتظار جامعه یا گروهی معین از گروههای آن جامعه باشد، باز هم انحراف شمرده می شود. لذا اگر در ضمن سخن، برخی رفتارهای فراموش شده، مورد ترغیب قرار گرفت و رفتار رایجی نابهنجار شمرده شد، نه تنها سخنی غیر علمی گفته نشده است، بلکه مطابق اصول و الگوی علمی می باشد.

ویژگی صنفی زن

ویژگی‎های صنفی و غیرذاتی با تکیه به ابعاد ذاتی انسان هستی می‎یابد، لذا ضرورت دارد ابتدا ابعاد وجودی انسان مطمح نظر قرار گیرد، تا در پی آن ویژگی های صنفی متناسب با هر بعد مشخص شود.

از دیدگاه اسلام انسان دارای چهار بعد می باشد. در اولین تقسیم انسان مرکب از دو بعد است:

۱- بعد مادی (جسمانی، زیستی یا طبیعی)؛

۲- بعد معنوی[۱۲] (روح یا نفس).

آنگاه در تجزیه و تحلیل بعد دوم برای آن سه بعد دیگر شمرده می شود:

الف)- شناخت و آگاهی نفس (بینش)؛

ب)- قدرت نفس (انگیزش)؛

ج)- محبت نفس[۱۳] (نگرش).

البته در برخی از متون فلسفی، از مجموع سه بعد فوق فقط به دو بعد مادی و معنوی تعبیر می شود که هر دو تعبیر در جایگاه خود صحیح است.

بنابراین در تحلیل انحراف خاص زنان، لازم است، خصوصیات ویژه هر یک از این ابعاد مورد توجه قرار گیرد تا مشخص شود زنان در چه مواردی آسیب‎پذیر هستند.

۱- ویژگی‎های جسمانی

از لحاظ جسمی ویژگی های متفاوت فراوانی بین زن و مرد وجود دارد. به عنوان مثال زن و مرد در درشتی و کوچکی اندام، کوتاهی و بلندی قد، نازکی و خشونت صدا، سرعت رشد در مقاطع مختلف تحول، میزان و مدت مقاومت، زمان و طول مدت ظهور و افول بلوغ جنسی و کارکردهای مرتبط با آن و … با یکدیگر تفاوت جدی و چشم گیر دارند. این ویژگی ها همانند هر صفت انسانی دیگر همان‎گونه که زمینه ساز رشد می باشد، قادر است، زمینه افول و انحطاط انسان نیز باشند.[۱۴] البته این تفاوت های جسمی در هدف این نوشتار تاثیری نداشته، لذا مورد بررسی قرار نمی گیرد.

تنها ویژگی جسمی متفاوت زن و مرد که در این مبحث نقش اساسی دارد، اختلاف جنسیت آن دو است. جنسیت مبنای تقسیم انواع متفاوت موجودات زنده از جمله انسان، به دو جنس مذکر و مؤنث می باشد.

اولین ویژگی صنفی زن از نظر جسمی، برخورداری وی از ارگانیسم زنانه و صفات ارگانیکی خاص جنس مؤنث می باشد. این ویژگی جدای از برخی خصلت های روحی و روانی که برای زن به همراه دارد،مجموعه ای از توانمندی ها و استعدادها را نیز برای وی به ارمغان می آورد که از بین آنها، برجسته ترین همانا برخورداری از شانیت مادری است. در تاثیر این استعداد منحصر به فرد همین بس که تنها استعداد مادری برای متمایز ساختن زن از مرد کافی است.

در این مرحله سه انحراف فکری که موجب انحرافات اجتماعی خاص زنان می‎شود بیان می‎گردد، اما باید توجه داشت، انحرافاتی که در کمین زنان هستند، به جهت آنکه تیر آن قلب مادر هستی را نشانه می‎گیرد، فقط زنان را به مرز نابودی نمی‎کشاند، بلکه تمام هستی را به نابودی و فنا دعوت می‎کند.

۱-۱) انکار جنسیت به عنوان عامل توالد

حادترین و شکننده ترین شکل انحراف آن است که زنان صفات جسمی خود را انکار نمایند. زنانی که حاضر به پذیرش نقش و کارکردهای مبتنی بر جنسیت نیستند، به تقدیر الهی که مسئولیت مادری را بر عهده آنان نهاده است، اعتراض دارند و این نقش را برای خود نه یک ارزش، بلکه یک نقص تلقی می کنند و مردان را به واسطه نداشتن این ویژگی می ستایند، لذا در برابر مردان احساس حقارت و پستی می نمایند. آنها مادر بودن را دردسر ناخواسته و عامل رکود فعالیت انسانی خود می دانند و هرگز چاره اندیشی برای رهایی از این بند و حصار را از ذهن خود دور نساخته و همیشه در پی تدبیر می باشند. نهضت های تغییر جنسیت محصول این اندیشه هستند. فمینیست های افراطی دامنه برابری زن با مرد وآزادی زنان را تا محو آثار ناشی از اختلاف جنسیت می کشانند و به آن نیز معترض شدند! زیرا معتقدند هیچ حوزه ای در جامعه، از تبیین مردانه بر کنار نیست؛ لذا باید در هر جنبه ای از زندگی زنان که هم اکنون طبیعی تلقی می شود، تردید کرد. آنان تمایز جنسیت را محصول نظام مردسالار می دانند. این نهضت زن گرای افراطی، ازدواج را از این جهت که زن را به موجودی خانه دار، فرزندزا و «خود دیگربین» و مرد را به نان آور، پدر و «من اصلی» تبدیل می کند، مورد انکار قرار می دهند.[۱۵]

امتناع ورزی زن از پذیرش مسئولیت فرزندآوری، از جمله انحرافات اجتماعی این تفکر است، البته در برخی از جوامع همانند جامعه اسلامی ایران این نوع امتناع ورزی به صراحت بر زبان ها جاری نمی شود، ولی تاثیر مستقیم آن در امتناع از فرزندآوری قابل انکار نیست. در برخی موارد آنها به ناچار فرزندآوری را می پذیرند، ولی رفتارهای سرزنشی فراوان از خود نشان می دهندکه تاثیر منفی این گونه رفتارها بر جنین و فرزندان آنها بسیار عمیق و زیاد است. رفتار هائی مانند: سقط جنین به انگیزه ناخواسته بودن انعقاد، خودآزاری به قصد سقط جنین، خودداری از شیردهی و مراقبت های مادرانه بعد از تولد حتی برابر قرار دادن مسئولیت شغلی و حرفه ای با نقش مادری ، سپردن اطفال به مهد کودک و گاهی ترجیح دادن مسئولیت اجتماعی بر نقش تکوینی و … نشان از این نوع تفکر است.

بی‎تردید این عقاید و رفتار ها پرده از عمق انحراف بر می دارد که چگونه یک ویژگی و استعداد به نقص و حتی عامل ناکارآمدی بدل می گردد. جالب است، به ادامه این گونه عقاید و رفتار ها توجه شود که چگونه در صدد حذف و انکار نقش جنسیت از زندگی بشری بر می آیند، از نظر این نهضت افراطی، مخالفت با تولید مثل و مشکل رایج روابط جنسی، باید به عنوان مسائل اساسی جبنش فمینیسم باقی بماند. آنان برای رهایی از فرزند پروری، به زنان، کودکان آزمایشگاهی و باروری مصنوعی را پیشنهاد می دهند. زیرا نظریه پردازان این گروه معتقدند تفاوت زن و مرد مبنای زیستی دارد و این امر نوعی روابط اجتماعی را سبب می شود که زنان برای تامین امنیت جسمانی به وابستگی مردان تن می دهند. اما هم اکنون، چون پیشرفت های تکنولوژی بارداری از جمله لقاح خارج از رحم، سبب ازبین بردن مبنای زیستی فرودستی زن را میسّر ساخته است، لذا سلطه مردانه دیگر ضرورتی ندارد؛ چرا که پیشرفت های انسانی بر طبیعت غلبه کرده است.[۱۶]

برای ارتباط دادن این طرز تفکر با انحراف اجتماعی کافی است، به این سؤال ها پاسخ داده شود، آیا مادری یک عمل و فعالیت فردی است؟ آیا هرکسی می تواند مادر باشد و نقش مادری را ایفا نماید؟ به نظر می رسد، مادری و مادر شدن فقط در اجتماع معنا و مفهوم پیدا می کند، آن هم در رکین ترین نهاد اجتماع که خانواده است، زیرا به عقیده تمام جامعه شناسان خانواده اولین و ضروری ترین نهاد پذیرفته شده، اجتماع انسانی است. اگر این نهاد اساسی و بنیادین در نقش های مورد پذیرش خود، دچار انحراف و اعوجاج گردد، تنها یک نهاد آسیب نمی بیند، بلکه تمام اجتماع آسیب می بیند. چون این نهاد، اساس تمام نهادهای جامعه است.

لازم به ذکر است که اگر چه این انحراف از جامعه زنان آغاز می شود و از انحراف های اختصاصی جامعه زنان است و باید آن را در نوع خود از انحرافات مخصوص زنان دانست، ولی همانند تمام انحراف های اجتماعی محدود به جامعه و محیط خاص نیست و در همان محدوده، محصور نمی ماند و دامنه آن تمام جامعه را دربر می گیرد.

تحلیل روان شناختی و تربیتی

از دیدگاه تربیتی و روان شناختی، ریشه این گونه انحراف ها را باید در رشد نایافتگی هویت فردی و اجتماعی آدمی جستجو نمود. آنگاه که انسان مراحل رشد و تحول شناختی را به خوبی طی نکند، به جای آنکه توانایی، عقاید و ارزش های خویش را بیابد و بشناسد، در پی آن است تا خود را در کوچه و پس کوچه های مقایسه با دیگران ببیند و معرفی نماید. چنین زنانی چون هویت فردی و اجتماعی خود را فراموش کرده و یا نشناخته اند، درصدد مقایسه با مردان می باشند و برای خود هیچ گونه تمایز کارکردی و مسئولیتی را نمی پذیرند و حتی برخورداری از اختلاف عضوی و ارگانیکی را یک نوع تبعیض ناروا و نقص در وجود خویش می انگارند.[۱۷]چنین افرادی اختلاف در جنسیت را که ریشه در تکوین دارد، نابجا و ظالمانه می شمارند.

از دیدگاه روان شناختی، انسان رشد یافته، خود را به دارایی و توانایی های خویش می شناسد و به این دارایی و توانایی ها افتخار می کند، نه آنکه آنچه دارد بی ارزش شمارد. لذا این انحراف نوعی اعتراض به تکوین است. یعنی این گونه افراد در نهایت یا به زن بودن خود اعتراض داشته یا به وجود زن در نظام هستی معترض می باشند. اگر چه این دو شکل اعتراض در پیامد و نتایج با هم متفاوت است، ولی در جوهر و ماهیت یک نقطه را نشانه گرفته اند که زن بودن و تمام مسئولیت های ناشی از آن نابجا است و ظالمانه می باشد و نباید زیر بار زن بودن رفت! بدون تردید این سخن برخاسته از ضعف رشدشناختی و اندیشه ورزی است و حمل، بارداری و شیردهی یک پدیده ای اجتماعی نیست، بلکه فعل محض خلقت و محصول طبیعت است.[۱۸]لذا هر گونه اعتراض و نارضایتی در این مورد منشائی، جز بی خردی و رشد نیافتگی شناختی ندارد. این گونه افراد گویا هنوز به جبر در اصل خلقت و صنف آن پی نبرده اند.

فقدان ساختار شناختی مناسب و مستحکم، این افراد را به این موضع گیری کشانده است. لذا تصحیح ساختار شناختی، بهترین راه مواجهه با این انحراف است.

پیامد های این انحراف خارج از شمار است و کمتر می توان یا هرگز نمی توان گفت، چند آسیب از این ناحیه متوجه آدمی می شود. چه آنگاه که پای حذف و انکار جنسیت به میان کشیده شود، نه تنها بقای بدترین نوع موجودات تهدید و نابود می گردد، بلکه هستی بی مادر می شود و نقش مادری بر زمین می ماند. افزون بر اینکه بسیاری از مسئولیت های خطیر همچون شیردهی، کودک پروری مادرانه، پرستاری مهربانانه، عشق بی منت و …، جای خود را به تغذیه ماشینی، کودکان پرورشگاهی، کارمندان پرستار و … می دهد. واضح است که چنین فضایی نه تنها شایسته پرورشی نسل آدمی نیست، بلکه شایسته زندگی هم نمی‎باشد و کودکانی هم که در چنین مکانی رشد می یابند، از ابتدایی‎ترین نیازهای رشد بی‎بهره می‎گردند.

پیشگیری و درمان

راهکارهای پیشگیری از این انحراف که مورد نظر اسلام هم می باشد، به قرار زیر است:

۱)- ایجاد بینش و شناخت نسبت به عظمت منزلت زن، به عنوان مادر؛

«مادر بودن در اسلام یک ارزش تلقی می شود. آن گونه که پیامبر اکرم (ص) در این مورد می فرمایند؛ بهشت زیر پای مادران است».[۱۹]در سخنی دیگر ایشان می فرمایند: «هنگامی که زن باردار می شود، همانند روزه دار شب زنده‎داری است که با جان و مال خود، در راه خدا جهاد می کند».[۲۰]همچنین در روایت دیگری آمده است، هر بار مکیدن شیر، توسط کودک، موجب ارتقای مقام و منزلت مادر در آخرت می گردد و همزمان با کامل شدن دوران شیردهی، تمام گناهان مادر آمرزیده می شود.[۲۱] آن گاه که قرآن در صدد احترام پدر و مادر بر می آید، به دو بیان از آنها یاد می کند. در یک بیان تعبیر به والدین کرده و هر دو را مورد احترام و تکریم قرار می دهد.[۲۲] ولی مجدد در بیانی اختصاصی، به تکریمی خاص از مادر می پردازد. جالب آنکه این سخن حضرت حق، تذکر یک وظیفه زنانه نیست، آن گونه که برای مرد وظیفه اختصاصی را بیان می کنند، بلکه بیانی حق شناسانه و تشکرآمیز از زن، به عنوان مادر است.[۲۳] این تشکر اختصاصی حضرت حق از زن در برابر مرد، نشان از تکریم مستقیم مادر بودن و بزرگی منزلت وی در بارگاه قدس الهی دارد.[۲۴]

۲)- ارزش گذاری بی حد و حساب به فعالیت های زن در خانه؛

در معارف اسلامی نه تنها مادر بودن ارزشمند است، بلکه انجام وظائف مادری نیز نزد پروردگار از منزلت والا برخوردار است و برای زنی که در انجام وظائف همسری و مادری کوشش می کند، به میزان روزه داران شب زنده دار، پاداش در نظر می گیرد. همچنین هر گاه زن در منزل همسر خود، به سامان دادن امور بپردازد و به این منظور وسائل منزل را جابجا نماید، خداوند (به نظر رحمت) به او می نگرد و هر که خداوند به او نظر افکند، هرگز عذابش نمی کند.[۲۵]

۳)- توصیه به مردان برای انجام رفتار های کریمانه جهت تکریم از مقام زن؛

اسلام اکرام و احترام نمودن به زن در محیط خانه و در محفل خانواده را بسیار سفارش نموده است.[۲۶] آیا تکریم عملی از این بهتر می توان تصور کرد که تلاش در راه تامین رفاه و آسایش همسر و فرزندان جهاد در راه خدا شمرده شود.[۲۷] آنگاه که خدمت برای وی این قدر بها دارد، ارزش خود مخدوم فراتر از این مرز و حد است.

در بیانی حکیمانه از رسول خدا (ص) که در واقع قانونی کلی برای همه مردان می‎باشد، آمده است: «بهترین شما (مردان) کسی است که برای همسر و فرزندانش بهترین باشد، همان گونه که من برای خانواده ام بهترین هستم».[۲۸] بدون تردید تکریمی عملیاتی تر از این برای زنان نمی توان یافت که ای مردان اگر می خواهید انسان خوبی باشید، پس بکوشید همسر خوبی برای زنان خویش باشید.

۲-۱) محوریت جنسیت در روابط اجتماعی

این انحراف بر اساس تمایز جسمی و فیزیولوژی، روابط اجتماعی زنان را تهدید می کند. در این انحراف، دیگر جنسیت و کارکرد های مبتنی بر آن، نه تنها منفور نیست، بلکه این کارکردها در تمام صحنه های روابط اجتماعی مطرح می باشد. زن خود را ابزاری برای رسیدن به تمام خواهش ها و خواسته های خویش و دیگران قرار می دهد. لذا جنسیت، به ویژه صفات مستقیم جسمی، روحی و روانی ناشی از آن و به خصوص کارکرد اصلی آن- رفتار جنسی خاص- بر تمام فعالیت های انسان حتی فعالیت های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تاثیر می گذارد و چه بسا از این خصیصه رنگ می گیرند و به خدمت آنها در می آیند.

اولین شکل انحراف جنسیت با تمام کارکرد هایش، ابزاری بودن است که به صورت های مختلفی از قبیل جلب سود بیشتر برای شرکت های تجاری و وجه المصالحه قرار گرفتن در قرارداد ها و مناسبات سیاسی می‎باشد.

شکل دیگری از این انحراف محور قرار گرفتن جنسیت و ویژگی های بی واسطه آن به گونه ای افراطی، در تمام فعالیت های انسانی است. یعنی روابط جنسی انحرافی بنابر اقتضای سنی افراد، موقعیت زندگی و شرائط زمانی، در تمام روابط اجتماعی نمود پیدا می کند؛ از دوستی با جنس مخالف گرفته تا روابط نامشروع.

بنابراین نتیجه این انحراف همانا خارج نمودن این ویژگی جسمی از کارکرد اختصاصی آن است. زیرا به خدمت گرفتن کارکرد های جنسیت و ویژگی های آن در مسیر فعالیت های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نگاه ابزاری به زن به عنوان موجود برخوردار از این استعداد، در راه نیل به اهداف سیاسی، اقتصادی، تجاری و …، شاید اهداف مکاتب غربی را برآورده سازد، ولی روابط انسانی را سخت مخدوش و منحرف می سازد. تاثیر این شکل از برخورد با زن و استعدادهای وی، بر اخلاق، روابط اجتماعی و خانوادگی برکسی پوشیده نیست. چون در واقع سودجویان معامله گر و بازی گران سیاسی به هدف متاثر ساختن تصمیم های فردی و اجتماعی انسان ها در قلمرو رفتارهای اخلاقی، تجاری و اجتماعی، این گونه به سوء استفاده از وجود زن و صفات جسمی او روی می آورند.

دومین شکل این انحراف آن است که کارکردهای جنسی به صورت افراطی و تمام عیار تعیین کننده رفتار و تأمین کننده انحراف شخصی قرار می‎گیرد. در این انحراف استعداد و ویژگی های جنسی در خدمت اهداف اقتصادی و سیاسی نمی‎باشند، بلکه این استعداد جنسی خود، هدف قرار می‎گیرند و اهداف سیاسی و اقتصادی به حاشیه کشیده می‎شوند. گویا آدمی به دنیا آمده است تا آنها را ارضا کند. لذا در تمام صحنه ها حتی در صحنه فعالیت های اجتماعی، ارضای آن را جستجو می کند و از این طریق هنجار های جامعه را زیر پا می‎گذارند. در حالیکه استعداد های به ودیعه نهاده شده در نهاد انسان از جمله استعدادهای جنسی وسیله ای جهت کمال و تعالی انسان می باشند، نه اینکه خودشان هدف قرار گیرند و تمام توان فکری، جسمی، انگیزشی، وقت و همت انسان مصروف آن شود. این نگاه افراطی باب ابتلا به انواع متنوع انحراف های اجتماعی را، فرا روی آنها می گشاید که موجب می‎شود، زن خود را فقط به همین خصایص معرفی نماید و جامعه هم تنها وی را به این صفات بشناسد، گویا ویژگی‎های جنسی زنانه، تنها صفت خاص آنهاست. آرایش‎های جلف‎گونه، اطوارهای دلبرانه، جلوه‎گری‎های جنسی و خودنمایی‎های شهوت‎انگیز گوشه‎ای از این رفتارهای انحرافی است.

ضرر افراط در این نوع رفتار ها که مرز جامعه با فضای خصوصی را در هم شکسته است، بر کسی پوشیده نیست. شاید آنها در پس این افراط گری ها نیت پلیدی در سر نداشته باشند، ولی در این سخن تردید نیست که افراط در هر رفتاری آسیب زا است و در این مقام نیز اثری جز انحراف و خسارت نصیب جامعه نمی شود.

البته این انحراف بعضاً در خانواده هایی که اظهار ایمان می کنند، به شکلی دیگر خود را نشان می دهد؛ در این خانواده ها آن قدر به ظاهر و زیبایی دختران اهمیت داده می شود که تنها معیار برای شناخت دختران همین مورد می باشد. در این حال بُعد انسانی و معنوی دختران فراموش می گردد و این امر سبب انحراف و آسیب این گونه خانواده ها می شود.

۳-۱) نادیده گرفتن مسئولیت های اجتماعی مبتنی بر جنسیت

انحراف اختصاصی دیگر زنان که بر جنسیت تکیه دارد، همانا نادیده گرفتن و رها ساختن مسئولیت هایی است که نظام تکوین در پرتو جنسیت به عهده زن گذارده است. این مسئولیت ها غیر از آن وظایفی است که مقررات اخلاقی، قراردادهای اجتماعی و نقش مادری بر عهده زنان گذارده است، که قبلا برخی از آنها ذکر گردید.

اگرچه در نگاه اولیه وظایف مادر به مثابه یک وظیفه فردی تلقی می‎گردد، اما واقعیت غیر از این است، زیرا هیچ‎یک از این وظایف بدون ارتباط با دیگران و به صورت فردی محقق نمی‎شود، بلکه تمام آنها در یک ارتباط انسانی هر چند کوچک ولی در کانون و نهاد اصلی جامعه یعنی خانواده امکان تحقق پیدا می‎کند. لذا در حالی که این امور، وظائف فردی تلقی می‎شوند، ولی چون نقش اجتماعی گسترده دارند، در صحنه روابط خانوادگی بروز می‎کنند، بدین جهت منجر می‎شود تا این وظایف از زاویه رفتار اجتماعی مورد توجه قرار گیرند.

جامعه شناسان کارکرد اساسی نهاد خانواده را هم در فراهم ساختن حمایت زیستی از اعضای جامعه به ویژه کودکان و نوزادان و هم ایجاد واحد با ثباتی از جامعه‎پذیری به شکلی که کودکان بتوانند فرهنگ ومهارت ها ی لازم را برای زندگی در بزرگسالی کسب کنند، می دانند.[۲۹] در انجام این وظایف خطیر تمام اعضای خانواده از جمله مادر، نقش اساسی را بر عهده دارد و فراموش نمودن مسئولیت اجتماعی و شانه خالی کردن از این مسئولیت، خود موجب انحراف می شود. مگر انحراف اجتماعی همیشه با انجام عملی بروز می کند و با ترک مسئولیت اجتماعی نمی تواند به وجود آید؟ اگر زنان از مسئولیت های اجتماعی شانه خالی نمایند، مطمئناً در مسئولیت مادری خود هم موفق نخواهند بود، البته افراط و تفریط در این مورد نقش به سزایی دارد، زیرا گروهی از زنان فقط خود را مشغول به فرزندان و امور خانه می کنند و گروهی دیگر آن قدر در اجتماع حضور دارند که از وظیفه اصلی مادری خویش غافل می شوند. آنچه مطلوب می نماید، این است که این حضور اجتماعی اعم از تحصیل و کار، باید موجب تعالی و کمال زن شود که در راستای همسرداری و تربیت فرزندان جلوه‎گر می شود.

بنابراین یکی از بزرگترین خطر هایی که در کمین زن نشسته است، فراموش نمودن مسئولیت های اجتماعی محوله به وی می باشد که تاثیر به سزایی در انجام نقش مادری دارد. همان گونه که شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت های فرد ی، زن را از انجام تعهدش باز می دارد، پای بند نبودن در انجام مسئولیت های اجتماعی به خصوص در حوزه نهاد خانواده نیز چنین پیامدی را به دنبال دارد.

اما پذیرش مسئولیت های اجتماعی زمانی کارساز خواهد بود که زن از عفت برخوردار باشد. واضح است که از بیان مفهوم تأثیر پاکی نسل و عفت، بر روابط اجتماعی نمی‎توان چشم‎پوشی نمود. عفت پاکی نفس است، در حالی که رعایت احکام شرعی راه رسیدن به پاکی می‎باشد. معلوم است که انسان در مسیر پاکی، با انسان واصل به پاکی (عفیف) تفاوت دارند.

شخص عفیف به پاکی رسیده است و انسان مقید به احکام چه بسا هنوز در راه باشد. در بیان دانشمندان علم اخلاق، عفت به معنای اطاعت نفس از نیروی عقل است، به گونه‎ای که فرد هرگز در رفتار و عملکرد خویش روابط اجتماعی از خواهش‎های نفسانی فرمان نمی‎برد.[۳۰] مقصود از طهارت و پاکی نسل نیز تنها رعایت احکام شرعی مربوط به معاشرت‎های جنسی نیست، بلکه پرهیز از هر عاملی است که پاکی را از نسل آدمی سلب می‎کند، هر چند این عامل تهدید کننده از کانال دیگری مانند تغذیه حرام در دوران کودکی … نفوذ نماید.

بدین جهت حضور اجتماعی زن باید همراه با عفت باشد، زیرا عفت در روابط با دیگران معنا پیدا می کند. لذا چنانچه زن در ارتباط با دیگران از گوهر عفت بی نصیب باشد، به واسطه مسئولیت مادر بودنش که یکی از ویژگی های انحصاری او است- جامعه انسانی را آلوده می نماید . یعنی از کانال آلوده ساختن روابط اجتماعی، آدمی را از بهره مند ی از نسل پاک برای همیشه محروم می سازد. چون او مادر هستی است و آنگاه که مادر هستی به انحراف آلوده شود، راه برخورداری از نسل پاک مسدود می گردد.

مجدداً خاطر نشان می سازد که عفت یک خصیصه اخلاقی است و به واسطه اهمیت و گستردگی نقشی که در وجود زن به عنوان مادر هستی دارد، از زاویه یک انحراف به آن نگاه می شود. اگرچه وجود عفت برای هر یک از مرد و زن بی‎تردید ضرورت دارد، ولی به واسطه نقش زن در آفرینش، وجود آن برای زن ضروری تر است. این مهم در حالی است که فراهم آمدن آن به شکل کامل، جز در پرتو خانواده که کانون آفرینش نسل انسان است، ممکن نمی شود.

۲) ویژگی های شناختی

متاسفانه آنچه امروزه بر زبان ها جاری است، زن را از نظر شناختی (عقل) در درجه دوم و پایین تر از مرد قرار می دهند. در حالی که این سخن از حقیقت بهره ای ندارد و منابع اسلامی این ایده را رد می کنند. اما این طرز تفکر در باره زن خود زمینه ساز انحرافات فراوان در مورد نیمی از پیکر هستی گردیده است. اگر از دیدگاه اسلام بتوان تفاوتی بین مرد و زن اثبات کرد، تنها از نظر «عقل اجتماعی» و «عقل ابزاری» است.[۳۱] یعنی عقلی که نیروی اعمال مدیریت، تدبیر تحصیل معاش و… را برای رسیدن به هدف مطلوب در اختیار مرد قرار می دهد، برتری دارد و موجب مسئولیت سپاری سنگی