خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی

با فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی شامل 86 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به کجرویهای فرهنگی :

استاد نعمت اللّه باوند، عضو هیئت علمی پژوهشگاه اندیشه معاصر، عضو هیئت علمی پژوهشکده سازمان انجمن اولیاء و مربیان و مشاور وزیر در آموزش و پرورش در امور فرهنگی می باشند. تخصص اصلی ایشان در رشته عرفان بوده و تاکنون آثار قلمی بسیاری را تألیف نموده اند. برخی از آثار منتشر شده ایشان به قرار ذیل است:

«در اسارات آزادی» (بحران جهان معاصر)، «نقش امام خمینی در جهان معاصر»، «جایگاه عقل و دموکراسی در نظام ولایت»، «نقدی بر مکتب پلورالیسم»، «تحلیل فلسفی – تاریخی انقلاب اسلامی»

به عنوان اولین سوال در خصوص تمایز میان دو مقوله تهاجم فرهنگی و تبادل فرهنگی توضیح دهید.

بسم اللّه الرحمن الرحیم. بحث تهاجم فرهنگی، مقوله ای غیر از تبادل فرهنگی است. زیرا تبادل فرهنگی امری سازنده، مثبت و عامل تکامل تمدن بشری می باشد و در طول تاریخ هم همیشه این گونه بوده است. ارتباط بین تمدنهای گوناگون در ادوار مختلف، مانند ارتباط تمدن یونانی و تمدن روم با تمدن اسلامی یا تمدن اسلامی با تمدن مسیحی و یونانی و تمدن ایرانی و ارتباط سایر تمدنها که گاه مستقیم و غیر مستقیم از هم تأثیر و تأثر پذیرفته اند، نوعی گفتگوی مثبت بین تمدنها و فرهنگها و موجب تکامل و ترقی حرکت بشر در طول تاریخ بوده است. زیرا انسان صاحب اندیشه در طرح، فهم و پاسخ به برخی مسایل با انسانهای دیگر مشترک است، به همین جهت در تبادل فرهنگی لزومی ندارد که بزرگان دو فرهنگ یا تمدن رسما تشکیل جلسه دهند، بلکه امروزه به جهت وجود وسایل ارتباط جمعیِ جهانی، تبادل فرهنگی به راحتی صورت می پذیرد، اما در گذشته این طور نبوده است و گاه جنگ میان دو کشور، منجر به نوعی انتقال و تبادل فرهنگی می شده است. در جنگهای بین مسلمین و کفار، مسلمانان از این امر استقبال می کردند، همچنان که تمدن اسلامی به فرهنگها و برخی دستاوردهای تمدنهای دیگر چون تمدن یونان، و حتی تمدن کشورهای باستانی مثل مصر و بین النهرین توجه نمود. البته سعه صدر لازمه این تبادل فرهنگی است، زیرا در غیر این صورت تعصب و جزم اندیشی، موجب انجماد و عدم تکامل فکری و مادی می شود. اما مقوله تهاجم فرهنگی از بسیاری جهات امری مخرب و منفی است؛ زیرا هدف تهاجم فرهنگی، تبادل و دستیابی به حقیقت مشترک نبوده، بلکه تحمیل فرهنگ، تفکر، آداب، رسوم، سنن و تمدن یک ملت بر ملل دیگر است. لذا حفظ حقوق و مبانی فرهنگیِ تمدن مقابل برای آنها، مهم نیست و هدف تحمیل فرهنگ خود به سایر فرهنگهاست. امروزه جهان غرب خصوصا آمریکا با استفاده از وسایل بسیار پیشرفته ی ارتباط جمعی جهانی، درصدد دستیابی به چنین هدفی می باشد، ولی تسامح فرهنگی، امری منفی بوده و مقدمه پذیرش نوعی سلطه و استیلا است و کشف حقیقت به صورت جمعی و مشترک مد نظر نیست و فرهنگ سلطه گر می کوشد سلطه خودش را بر دیگر ملل محقق کند. به عبارت دیگر تساهل و تسامح فرهنگی چیزی جز پذیرش مبانی فرهنگی و فکری فرهنگ بیگانه نمی باشد.

به نظر می رسد به دلایل خاص، تهاجم فرهنگی گروه یا جنس خاصی (جوانان و زنان) را هدف قرار داده است، نظر حضرتعالی در این خصوص چیست؟

همان طور که می دانیم جوانان و خصوصا بانوان قشر اصلی جامعه را تشکیل می دهند. از سوی دیگر جوانان ما به این جهت که در عرصه اجتماعی حضور دارند و به زودی اداره جامعه را در دست می گیرند، از حساسیت ویژه ای برخوردارند. زنان جامعه نیز بدان جهت که تعیین کننده سرنوشت عموم جامعه، علی الخصوص جوانان می باشند و در دامان آنها نسل آینده پرورش می یابد و سرنوشت مملکت و مقدرات آن را بر عهده می گیرد، مورد آماج حمله تهاجم فرهنگی در این مقطع حساس از کشور ما هستند.

در زمان پهلوی نیز این دو گروه مورد تهاجم بوده اند. البته روش و میزان این تهاجم فرهنگی در دو دوره قبل و بعد از انقلاب متفاوت است. در انقلاب اسلامی به فرمایش امام (ره) بانوان نسبت به مردان نقش مؤثرتری در وقوع انقلاب اسلامی داشتند. ایشان در جای دیگر می فرمایند: «شما جوانان امید من هستید». همین جوانان انقلابی، پشتیبان انقلاب در جنگ و دفاع مقدس بودند و مادران، بانوان و همسران نیز متحمل مشکلات مختلفی شدند، از این نظر استکبار جهانی کینه شدیدی نسبت به این دو قشر دارد. لذا دشمن برای شکست انقلاب اسلامی، این دو قشر (زنان و جوانان) را مورد هدف و حمله قرار داده و همواره آنها را تضعیف می کند و می کوشد از زن یک تصویر مخدوشی ارائه کند، تا در دامن او انسانهای والا و انقلابی تربیت نشود.

سیر تاریخی تهاجم فرهنگی علیه منزلت زنان و جوانان چگونه بوده است؟

هم زمان با انقلاب مشروطه و حتی قبل از مشروطه، زمینه های ارتباط ایران با غرب به واسطه روشنفکرانی که تحت تأثیر فرهنگ غرب بودند، مانند: میرزا ملکم خان، طالبوف، آخوندزاده، میرزا آقاخان کرمانی و بعضی از رجال دربار قاجار، فراهم گردید. این طیف درصدد یک نوع انقلاب و تغییر بنیادین در کشورمان بودند به طوری که تلاش آنها و دیگران نهایتا به مسئله انقلاب مشروطه منجر گردید و بعدها با رهبری روحانیت و ارادت مردم، به پیروزی رسید، ولی پس از مدتی توسط روشنفکران غربزده مخدوش شده و به شکست انجامید. با روی کار آمدن رضاخان، استبداد مدرن جایگزین استبداد کهنِ گذشته شد. در زمان قاجار نوعی تحجر و انجماد فکری در جامعه وجود داشت و به همین لحاظ بعضی از انقلابیون و روحانیون با اهداف ملی و اسلامی و یا افراد خودباخته و غرب زده با اهداف متضاد، در جهت تغییر وضع مملکت اندیشه تجدد را مطرح کردند، تا جهان بینی و فرهنگ غرب را در کشورمان اشاعه دهند. اندیشه تجدد که بعد از انقلاب مشروطه، ظاهرا توسط رضاخان تبلیغ و ترویج گردید، با یک رفرم اجتماعی اما تحمیلی و ضد اسلامی در راستای کشف حجاب تلاش نمود، این سیاست، تغییراتی را در ظاهر و لباس مردم بوجود آورد. این اندیشه قوت گرفت که مدرنیته در ایران با اقتباس و الگو برداری از فرهنگ غرب، به موفقیت می رسد.

اندیشه مشروطه با طرح مسئله دموکراسی و آزادی درصدد تحقق قانون گرایی در جامعه بود. البته در این خصوص در جامعه استبداد زده ما خلاء وجود داشت. آنچه در مورد حقوق زنان و جوانان در اسلام مطرح شده بود، با اهداف و عملکرد دولتمردان قاجار در قبل و بعد از مشروطه تفاوت داشت. در جامعه آن روز، حقوق سیاسی – اجتماعی تمام مردم اعم از زن و مرد نادیده گرفته می شد و وجود همین استبداد، نقش سرنوشت ساز یک قشر یا نسل خاصی را به خطر می انداخت. یکی از محورهای اصلی که رضاخان و روشنفکران وابسته به غرب در مورد زنان به آن توجه نمودند، کشف حجاب و تضییع حقوق اسلامی زنان بود. این نوع تفکر، مبتنی بر غرب گرایی و در مقابله با مبانی اسلام، درخصوص مسئله زنان بود. زیرا نگاه اسلام به زن بسیار مترقی است، ولی در جامعه استبداد زده قاجار، فرهنگ اسلام مطرح نبوده و تصویر نامتعادل و غیرواقعی از زنان و جوانان ترسیم شده بود، به طوری که رضاخان در برابر این جریان تفریطی (یعنی بی اهمیتی به این دو قشر)، سیاست افراط را با تقلید از غرب در پیش گرفت و بیش از حد روی آزادی زن، البته به معنی آزادی نفسانی نه آزادی اجتماعی و سیاسی، تکیه نمود. در دوره بعد از رضاخان نیز به موجب اهمیت مسئله زنان برنامه ریزی هایی انجام گرفت و تشکیلات خاصی بوجود آمد. به طور مثال سیاست اختلاط بین دختران و پسران در مدارس به اجرا درآمد، همچنین تلاشهایی در دستگاههای دولتی در زمینه هنر غربی و بسط اندیشه روشنفکران وابسته به غرب درخصوص ارائه و تبلیغ الگوی زن غربی انجام شد و همین امر موجب گردید تا برخی از زنان ایرانی و تحصیلکرده، تحت تأثیر فرهنگ غرب قرار گرفته و دچار بحران هویت شوند. اینها بخشی از زمینه ها و شیوه های تهاجم فرهنگی نسبت به شخصیت زن در ابعاد سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ کشور ما بود که در دوره قبل از انقلاب وجود داشت. البته تفصیلش مجال دیگری را می طلبد. لیکن بعد از انقلاب خصوصا در سالهای اخیر که بلوک شرق سقوط نموده و کمونیسم (رقیب غرب) شکست خورده است، غرب با احساس یکه تازی خود می خواهد جهان را در کام خویش فرو برد، ولی با مقاومت جهان اسلام و انقلاب اسلامی در مقابل خویش مواجه شده است، لذا غرب، اسلام را یک رقیب جدی در برابر اهداف سلطه گرانه خود می داند و به همین خاطر با کینه ای بیشتر از زمان قبل از انقلاب، تهاجم را شدت بخشیده است. البته در دوره قبل از انقلاب که وسایل ارتباط جمعی، همچون ماهواره، کامپیوتر، اینترنت و … گسترش نیافته بود و ارتباط ما با غرب یک ارتباط صرفا فیزیکی، علمی یا هنری و در حد محدود بود، اما امروزه وسایل ارتباط جمعی این ارتباط را سرعت بخشیده و تهاجم را در وسعتی زیاد و با شدتی بیشتر دامن می زند.

همانطور که می دانیم دشمنان فرهنگی نظام سعی در مخدوش کردن نقش و الگوی زن ایرانی و مسلمان نموده اند، به نظر حضرتعالی روشها و ابزاری که در این مسیر از آن بهره جسته اند چیست؟

همانطور که اشاره کردم، کشور ما قبل از انقلاب مشروطه و زمان مشروطه و مابعد آن دچار چالش شد و برخی متفکران جامعه توصیه نمودند که به صورت غربی مدرن شویم و رویکردی جدید به مدرنیته داشته باشیم و از قالب تفکرات سنتی خارج شویم. این مسئله، از اندیشه تجدد در برابر اندیشه تحجر الهام می گرفت. البته تقابل سنت و مدرنیته جامعه ما را با معضل و چالشی عظیم مواجه نمود. به طوری که لزوم تبیین جایگاه و ارتباط اسلام با جهان، جامعه و ادیان دیگر مطرح گردید. اینکه اسلام چه تعریفی را از مفاهیمی چون انسان، زن، مرد، جوان، خانواده، سیاست، فرهنگ،… ارائه می دهد، اهمیت داشته و پیامدهای اجتماعی زیادی را به همراه دارد.

در واقع مهمترین شیوه آنها برای مخدوش کردن نقش و جایگاه زن مسلمان، همان تهاجم فرهنگی است. روشنفکران وابسته با تحریف اذهان نسبت به تعریف صحیح مفاهیمی که ذکر شد، شخصیت و هویت زنان را مسخ نمودند، آنها در علومی که از مبانی غربی اقتباس شده بود، تصویر دیگری از جایگاه زن در اسلام ارائه دادند. امروزه غرب در داخل و خارج از کشور درخصوص این مسئله، سرمایه گذاری می کند. به طور مثال سران بهائیت در بنگاههای فرهنگی کشور آمریکا دائره المعارف و شناسنامه هایی شبه فرهنگی اما نادرست در جهت معرفی وارونه ای از اسلام و ایران تهیه نموده اند که احتمالاً در آینده آن را به صورت غیر رسمی منبع و مرجع درسی و فکری جوانان کشور ما قرار خواهند داد. این شیوه در سطح خواص اعمال می شود، اما در سطح عوام این عملکرد به صورت ترویج ابتذال و فساد جلوه می کند؛ متأسفانه امروز تا حدودی در جامعه ما این روش در میان زنان خودباخته و وابسته به فرهنگ غرب مشاهده می شود. آنها هیچ اطلاعی از باطن غرب و فرهنگ و تفکر مادی آن ندارند، لذا نحوه پوشش، شیوه زندگی و معاشرت آنها، از تمدن به ظاهر فریبنده غرب تبعیت می نماید. این دسته افراد دچار زرق و برق ظاهری غرب شده اند، در حالی که در غرب به مقداری که نقاط ضعف وجود دارد، نقاط قوت نیز وجود دارد، لیکن این افراد به جای توجه به برخی مبانی عمیق فکری در غرب، تنها به ظواهر زندگی در فرهنگ غرب توجه کرده اند. غرب در سطح خواص توانسته با تکیه بر آزادی و نفوذ تفکر اومانیسم در مقولاتی چون فلسفه، سیاست، اخلاق و … انسان را در برابر هر حقیقتی حتی خدا و دین به طغیان وادارد، در عصر حاضر شاهد این طغیان در غرب هستیم.

تمدن غرب برای خروج از قدرت و سیطره کلیسا و پاپ و فردی شدن دین و امکان تعیین سرنوشت فرد توسط خود، تفکر اومانیسم و سکولاریزم را تبلیغ نمود. بعدها متفکران بسیار برجسته این اندیشه را وارد حوزه های مختلف نمودند. در این تفکر، نفس اماره نه تنها بار ارزشی منفی ندارد، بلکه گناه و فساد نیز اموری اساسا منفی نبوده و در شرایط خاصی می تواند نشانه فرهیختگی و روشنفکری باشد، لذا در قرن ۱۶ (دوره رنسانس) با بازگشت به اندیشه یونانی مبانی اومانیسم و تجدد، ترویج و تحکیم گردید. این اندیشه روشنفکری به تدریج عامل پیوند میان جامعه و حضور زنان در غرب گردید و زن از تحقیر قرون وسطی به سوی طغیان در برابر هر مرجعی که حقوق او را نقض نماید، کشیده شد و بدین وسیله، نفسانیات و رهایی بشر از بندگی خدا، تحت تفاسیر فکری و فلسفی در غرب اشاعه یافت.

امروزه تحت تأثیر فرهنگ اومانیستی، دیگر تظاهر به نوعی زندگی غیر اصیل و توأم با فساد در غرب موجب شرمندگی نیست، بلکه نشانه رشد و آزادی و فرهیختگی است. به عبارت دیگر با تأثیرپذیری از مکتب اومانیسم، پیروی از نفسانیت و آزادی های غیرمشروع و به ظاهر فریبنده، نوعی جاذبه کاذب را برای گرایش زنان و جوانان در غرب بوجود آورد. فمینیسم در غرب با این زمینه های فکری خاص ایجاد شد، ولی در شرق هم به گونه ای دیگر شکل گرفت. تقابل سنت گرایی و مدرنیته در غرب منجر به ظهور رنسانس گردید؛ غرب با اعتقاد به مکتب اصالت بشر در برابر مرجعیت کلیسا و عبودیت خدا ایستاد. فمینیسم به عنوان شاخه ای افراطی و تند از اومانیسم بنیان خانواده را تهدید می کرد، تا بدانجا که فمینیسم در اشکال افراطی تر، تولید مثل با لقاح مصنوعی را ترویج می نمود. البته ظهور فمینیسم زمینه هایی تاریخی دارد و عمدتا به تضییع حقوق زنان در قرون وسطی بازمی گردد. در عصر جدید نیز این ظلم ادامه دارد. لیکن در غرب سوءاستفاده ها و بهره برداریها از زن