خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل یاران خورشید-حجّاج بن بدر

وی اهل بصره و از تیره بنی سعد بن تمیم و حامل نامه مسعود بن عمرو به امام حسین علیه السلام بود که نزد حضرت ماند و در رکاب آن بزرگوار به شهادت رسید.

امام حسین علیه السلام طی نامه ای به مُنذر بن جارود عبدی، یزید بن مسعود نهشلی، احنف بن قیس و دیگر سران قبایل پنج گانه و اشراف بصره [از آنان یاری خواست].

احنف در نامه ای به امام علیه السلام وی را به صبر و شکیبایی، سفارش کرد، مُنذر پیک حضرت را به ابن زیاد سپرد و وی او را به قتل رساند، ولی مسعود، هواداران خود از قبایل تمیم، حنظله، سعد و عامر را گرد آورد و برایشان خطابه ای ایراد کرد و گفت: ای بنی تمیم! موقعیت و جایگاه خاندان مرا میان خود چگونه می پندارید؟.

گفتند: بسیار برجسته.

مسعود گفت: هدف من از گردآوری شما این است که برای انجام کاری با شما مشورت کنم و از شما یاری بجویم. و سپس در حقانیت و یاری رساندن به امام حسین علیه السلام مطالبی را بیان کرد.

به خدا سوگند! هر کس در یاری امام حسین علیه السلام کوتاهی به خرج دهد، خداوند خواری و ذلّت را در فرزندانش به میراث نهد و او را بی یار و یاور می سازد و اکنون این منم که لباس رزم به تن کرده و زره کارزار پوشیده ام، آن کس که کشته نشود، خواه ناخواه از دنیا خواهد رفت و کسی که از مرگ بگریزد، جان سالم به در نخواهد برد، خدا شما را مشمول رحمت خویش گرداند، نیک پاسخ دهید.

آن گاه نامه ای به امام حسین علیه السلام نوشت و به گفته برخی مقاتل نویسان، آن را توسط حجّاج بن بدر سعدی، خدمت آن بزرگوار فرستاد و در آن آمده بود: