خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی

فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی شامل 79 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرهنگ فقه ؛ گامی دیگر در عرصه اطلاع رسانی فقهی :

در دوران معاصر گسترش روزافزون دامنه دانش ها از یک طرف و محدود بودن فرصت ها از طرف دیگر، گرایش به تهیه و تدوین دایره المعارف ها و فرهنگ های تخصصی را ضرورت و سرعت بخشید.

مؤسسه دایره المعارف فقه اسلامی در کنار هدف اصلی خودکه تدوین دایره المعارف فقه اسلامی بر مذهب شیعه است، به منظور دست یابی مخاطبان فارسی زبان به میراث غنی فقه شیعه، اقدام به تدوین «فرهنگ فقه» به زبان فارسی کرده است. فرهنگ فقه به عنوان منبعی معتبر و مشتمل بر اطلاعات فشرده فقهی، بیش از شش هزار عنوان فقهی را در بر دارد که با نظم الفبایی تنظیم گردیده است. تلاش شده این فرهنگ در عین اتقان علمی از نثری ساده و روان برخوردار باشد تا علاوه بر بهره برداری اهل فن، برای دیگر دانش پژوهان نیز قابل استفاده باشد.

فرهنگ های تخصصی، منابعی اند که در آن ها، واژگان واصطلاحات یک رشته خاص از معارف و علوم به همراه معانی آن ها و توضیحات لازم جمع شده است. سابقه تالیف این فرهنگ ها به زبان فارسی چندان طولانی نیست. نخستین فرهنگ های تخصصی مانند فرهنگ نظامی نگاشته سروان ضرغامی و سروان زرگر خوشنویسان، فرهنگ بازرگانی نگاشته نیکاراست، فرهنگ حقوقی نگاشته جعفری لنگرودی، از حدود شصت سال پیش به این طرف تالیف شده است.() امروزه فرهنگ های تخصصی بسیاری در دسترس دانش پژوهان هریک از علوم می باشد.

تفاوت عمده فرهنگ و دایره المعارف در این است که هدف در فرهنگ نویسی، ارائه اطلاعات پایه و اساسی به طوراختصار است، اما در دائره المعارف نویسی، ارائه اطلاعات گسترده تر، عمیق تر و دسته بندی شده تر است. از این رو، اگر دانش پژوهی، اطلاعات مختصر پیرامون یک واژه به لحاظ معنا و کاربرد آن در یک علم خاص بخواهد، به فرهنگ مراجعه می کند و اگر در باره همان واژه یا موضوع، اطلاعاتی فراتر از این بخواهد، به دائره المعارف مراجعه می کند.

فرهنگ فقه

تعریف

فرهنگ فقه، فرهنگی تخصصی است که در آن، عناوین فقهی به همراه معنا و توضیحات لازم و مستند گرد آمده است.عناوین فقهی، واژگانی اند که در فقه کاربرد دارند، خواه ازاصطلاحات فقهی (واژگانی که در فقه معنایی خاص یافته اند)باشند یا نباشند. از این رو، عناوین فقهی، اعم از اصطلاحات فقهی اند. عناوین فقهی ای که به عنوان مدخل های فرهنگ فقه قرار گرفته اند، یا از قبیل موضوع و متعلق احکام شرعی هستند مانند نماز، زکات، احرام، یا از قبیل قید و وصف موضوعات فقهی می باشند مانند: واژه «سائمه» در ترکیب غنم سائمه و واژه «مضاف» در ترکیب آب مضاف، یا از قبیل احکام شرعی هستند مانند وجوب و حرمت و استحباب، یا عناوین قواعد فقهی می باشند مانند قاعده ید، قاعده اتلاف، یا از قبیل اسامی مکان هاو زمان هایی است که به نحوی مرتبط باحکم یا موضوع فقهی می باشند، مانند: عرفات، حرم، اضحی، ایام تشریق، یا از قبیل دیگر اصطلاحاتی هستند که درعلم فقه و علوم وابسته به آن متداول است مانند: خبر، اجماع، شهرت، اصول عملیه، برائت، نص، ظاهر و… .

در برابر هر مدخل ابتدا شناسه ای آمده است. شناسه،تعریفی کوتاه با عبارتی غالبا بدون فعل است که در برابر هریک از عناوین و مدخل ها می آید. در شناسه تنها، معنای کاربردی در فقه بیان می شود که ممکن است اصطلاحی یا لغوی باشد. اگر مدخلی بیش از یک معنای کاربردی در فقه داشته باشد، جملگی در شناسه ذکر می گردند. برای مثال، مدخل «استحلال» دارای سه معنا است که بدین صورت ذکرمی شوند:

استحلال: حلال شمردن / حلال کردن / حلالیت طلبیدن.

سپس توضیحات لازم در ذیل مدخل و شناسه به عنوان بدنه مقاله می آید، در هر مقاله به چند محور پرداخته می شود:

یک- تکمیل کننده شناسه: اگر مدخلی به توضیحی بیش ازشناسه نیاز داشته باشد، و یا تفاوت هایی با واژگان واصطلاحات نزدیک به آن داشته باشد، در نخستین بند مقاله بیان خواهد شد. همچنین اگر مدخلی به معنای خاص فقهی(اصطلاح فقهی) در آیه یا روایتی آمده باشد، در این بند به آن آیه یا روایت اشاره می شود.

دو- موطن مدخل: موطن، جایگاه بحث از مدخل در فقه است که بیان آن، دورنمایی کلی از نوع مباحث مربوط به مدخل را در فقه نشان می دهد. اگر شناسه مدخلی توضیحات تکمیل کننده داشته باشد، بیان موطن در ادامه همان بند وگرنه در بندی مستقل می آید. همچنین اگر مدخلی در چند باب فقهی آمده باشد، همگی به ترتیبی که در ذیل می آید بیان خواهد شد و اگر مباحث مدخلی دارای جایگاه اصلی وفرعی باشد، بدان اشاره خواهد شد.

سه- عناوین فرعی: اگر در تنظیم مباحث مدخلی، به عنوان بندی نیاز باشد، عناوین، بدون ذکر شماره در سر سطرمی آید و با تغییر قلم از متن متمایز می گردد. اگر عناوین فرعی دارای عناوین فرعی تری باشند، عناوین فرعی تر با شماره مشخص می گردند.

چهار- احکام: چون غرض در فرهنگ ذکر تمام احکام نیست، مهم ترین و کلی ترین احکام ذکر می شود و از ذکرفروع جزئی جز به مقدار نیاز و نیز ادله احکام جز در موارد خاص پرهیز می شود. در احکام اختلافی تنها، به بیان اختلافی بودن و در صورت مشهور بودن یکی از اقوال، به بیان نظر مشهور بسنده می شود. البته در صورتی که قول غیر مشهور، از بیان قول مشهور دانسته نشود، قول غیر مشهور نیز ذکرمی گردد.

پنج- ارجاعات: گاه در شناسه و بیشتر در بدنه مقاله، لازم است خواننده به مدخلی دیگر ارجاع داده شود تا اطلاعات بیشتر یا تکمیلی را در آن جا جستجو کند. این کار بر اساس ضوابطی که در شیوه نامه فرهنگ فقه آمده است، انجام می شود. ارجاع، درون کمانک پس از فلش و به مدخل اصلی خواهد بود مانند (نام مدخل). در مدخل های ارجاعی، پس از عنوان، ارجاع به مدخل های اصلی صورت می گیرد.

مطالبی که در فرهنگ فقه می آید از منابعی معتبر گردآوری وبرای اتقان و اعتبار فرهنگ و نیز تسهیل پژوهش گسترده تر وژرف تر برای خواننده گرامی در پایان هر مقاله به نام کتاب،جلد و صفحه اشاره شده است.

تدوین کتاب هایی در باره واژگان و اصطلاحات فقهی، چندان در گذشته متداول نبوده است. در این میان گاه به نام برخی ازکتاب ها بر می خوریم که نشان می دهد در باره اصطلاحات فقهی تدوین شده است. برای مثال در زمره کتاب های محقق حلی، کتابی با نام «المصطلحات الفقهیه» که ظاهرا هنوز به چاپ نرسیده است، وجود دارد.() در سال های اخیر، کتاب هایی در باره اصطلاحات و عناوین فقهی با نظم الفبایی نگارش یافته است که مشابهت ها و تفاوت هایی با فرهنگ فقه دارند. یکی از این کتاب ها که مشابهت بیشتری با فرهنگ فقه دارد، «مصطلحات الفقه» نوشته آیه الله علی مشکینی است. در این کتاب، بیش از شش صد عنوان گردآمده است ولی اصطلاحات فقهی به طور کامل جستجو نشده است. از این رو، جامع اصطلاحات و عناوین فقهی نیست، علاوه بر آن که کتاب یاد شده به عربی نگاشته شده و برای کسانی که با این زبان آشنایی ندارند، قابل استفاده نیست. همچنین، مطالب این کتاب مستند نشده است تا برای فقه پژوهانی که خواهان اطلاعات گسترده تر و مراجعه به منابع فقهی اند، سودمند افتد.()

کتاب دیگر، «الموسوعه الفقهیه المیسره» نوشته محمدعلی انصاری است که به دائره المعارف نزدیک تر است تا به فرهنگ، زیرا به لحاظ مطالبی که در ذیل عناوین و مدخل ها آورده است، از فرهنگ گسترده تر می باشد، علاوه بر آن که به زبان عربی نیز نگاشته شده است.

اثر دیگر، «معجم فقه الجواهر» است که در مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامی به عنوان مقدمه تدوین دایره المعارف فقه، سامان یافته و در شش مجلد دو بار به چاپ رسیده است. در این اثر، اصطلاحات فقهی کتاب ارزشمند جواهرالکلام، استخراج و به صورت الفبایی تنظیم شده است. در ذیل هر عنوان نیز خلاصه مسائل و آرای فقهی صاحب جواهر و اقوالی که وی از دیگر فقیهان نقل کرده، بیان شده است.

فرهنگ فقه با پیش رو داشتن این مجموعه ارزشمند که نخستین گام های عرضه فقه شیعه در قالب های جدید است،سعی بلیغ داشته که از محاسن فراوان آن ها به شایستگی سود جوید و از کاستی های محدودشان بکاهد.

منابع

از آن جا که جواهر الکلام گسترده ترین و جامع ترین متن استدلالی و تفریعی فقه شیعی است و عمده اقوال واستدلال های فقیهان را در خود دارد و نیز در حوزه های علمی شیعه از جایگاهی بس ارجمند برخوردار است، در فرهنگ فقه، به عنوان منبع اصلی مورد استفاده قرار گرفته است، اما بی گمان، تدوین فرهنگی در باره فقه شیعه بدون بهره گیری از دیگر منابع معتبر فقهی که هر یک نمایانگر تلاش بی وقفه فقیهان شیعه و تحول فقه شیعی در مراحل مختلف است ونیز بدون استفاده از کتاب هایی که پس از جواهرالکلام نگارش یافته اند، کاری سنجیده و علمی نخواهد بود. از این رو، برای غنا و جامعیت فرهنگ فقه، از دیگر منابع معتبر نیز استفاده شده است که در این جا به برخی از مهم ترین آن ها اشاره می کنیم:

المبسوط، الخلاف، شرایع الاسلام، تحریر الاحکام، تذکره الفقهاء، منتهی المطلب، جامع المقاصد، الروضه البهیه، مسالک الافهام، مجمع الفائده و البرهان، مدارک الاحکام، الحدائق الناضره، مفتاح الکرامه، العروه الوثقی، و شروح معروف آن مانند مستمسک، التنقیح و مهذب الاحکام، منهاج الصالحین، تحریر الوسیله و توضیح المسائل مراجع تقلید.

مراحل تدوین

یک- مدخل گزینی: در این گام، نخست، با استفاده از منابع فقهی تمام واژگانی که در فقه کاربرد دارند، گردآوری می شوند. آنگاه از میان آن ها واژگانی که ملاک های مدخل رابر اساس شیوه نامه فرهنگ فقه دارا هستند، گزینش و به صورت الفبایی مرتب می شوند. همچنین، اصلی یا ارجاعی بودن، مستقیم یا معکوس بودن مداخل مشخص می گردد.

دو- تشکیل پرونده علمی: در این گام برای هر یک ازمدخل ها، پرونده علمی تشکیل می شود که در آن، با استفاده از نرم افزارهای تخصصی و با کمک عناوین و واژگان مترادف، متضاد و مانند آن، نشانی منابع به همراه تمام یابخشی از مطالب تهیه و در اختیار محقق و نویسنده قرار داده می شود.

سه- تدوین مقاله: در این گام، نویسنده با استفاده از پرونده علمی به منابع مراجعه و پس از گردآوری اطلاعات مورد نیازو تنظیم آن ها، مقاله را بر اساس حجم و ساختار مطلوب ونیز قواعد درست نویسی که در شیوه نامه فرهنگ فقه آمده است، تدوین می کند.

چهار- بررسی ساختاری و محتوایی: مقاله پس از تدوین ازدو بعد ساختاری (حجم ارجاعات داخل متن، رعایت قواعددرست نویسی، تنظیم و چینش مطالب و اعتبار منابع استفاده شده) و محتوایی (درستی مطالب و مطابقت آن ها با منابع،استناد و جامعیت) مورد بررسی قرار می گیرد.

پنج- بازنویسی: پس از حصول اطمینان از انجام اصلاحات،مقاله برای یکسان سازی، چینش مطالب، یکنواخت و یک قلم کردن و فشرده نویسی، بازنویسی می گردد.

شش- نظارت نهایی مقاله های بازنویسی شده به لحاظ صحت، جامعیت، تناسب حجم و انطباق مطالب با مدخل، به وسیله مسئول مؤسسه دائره المعارف یا کارشناس مورد تاییدوی، بازبینی می شود.

هفت- ویرایش: پس از انجام اصلاحات نهایی درگروه، مقاله بر اساس شیوه نامه فرهنگ فقه ویرایش می گردد.

هشت- بازبینی نهایی: مسئول گروه پیش از ارسال مقاله برای حروف نگاری، برای اطمینان از انجام تمامی مراحل واصلاحات، آن را برای آخرین بار به دقت بازنگری می کند.

ویژگی های فرهنگ فقه

یک- نخستین فرهنگ فقه شیعی و نخستین تجربه فقه پژوهان شیعه در زمینه فرهنگ نویسی.

دو- نگارش به زبان فارسی.

سه- برخورداری از جامعیت و گستردگی عناوین فقهی،به گونه ای که تقریبا مشتمل بر تمامی عناوین فقهی موجود درمتون فقهی است به علاوه عناوین جدید که مورد ابتلای عموم مکلفین فارسی زبان است، اگر چه در متون فقهی گذشته نیامده باشد.

چهار- مستند بودن مطالب ارائه شده که امکان پژوهش بیشترو عمیق تر را برای خواننده پژوهشگر فراهم می کند.

پنج- روان و ساده بودن مطالب در عین علمی و متقن بودن آن ها.

شش- در بر داشتن مهم ترین اطلاعات فقهی مربوط به هرمدخل در عین رعایت اختصار.

مشکلات کار:

نگاشتن فرهنگی در باره فقه شیعه برای نخستین بار، کاری بس دشوار و طاقت فرسا است. فرهنگ فقه افزون برمشکلات عمومی فرهنگ نویسی، با مشکلاتی ویژه نیز روبروبوده است که چه بسا به طور ناخواسته، کاستی هایی را در پی داشته است.

برخی مشکلات که گروه تدوین فرهنگ فقه با آن روبرو بوده است، از این قرار است:

یک- مهم ترین مشکل تدوین فرهنگ فقه، کمبود متخصصان فرهنگ نویس در حوزه فقه است هرچند در حوزه های علمیه به ویژه حوزه پر برکت قم، عالمان و فرهیختگانی که فقه را به خوبی می دانند و عمری را در پژوهش های فقهی سپری کرده اند، بسیارند، اما آنان که با شیوه های فرهنگ نویسی یادائره المعارف نویسی آشنا باشند یا به این کار رغبت نشان دهند، اندکند. گروه فرهنگ فقه برای تامین نیروی مورد نیازخود، اقدام به جذب طلبه های فاضل، مشتاق و مستعد فراگیری فرهنگ نویسی کرد. این کار هرچند در ابتدا پیشرفت کار را با کندی روبرو ساخت، اما به مرور زمان و باورزیدگی و تلاش محققان، بر سرعت و کیفیت کار افزوده شد.

دو- نگاشتن فرهنگ فقه به زبان فارسی در حالی که تقریباتمامی متون و منابع فقه به زبان عربی است و معادل یابی فارسی برای اصطلاحات و عناوین فقهی، از مشکلات تدوین فرهنگ فقه بوده است. تلاش شده با جستجوی فراوان درواژه نامه های متعدد عربی به فارسی، این مشکل تا اندازه زیادی مرتفع شود.

سه- استفاده از تمامی متون فقهی برای تدوین فرهنگ فقه ضرورت نداشت. همین امر، گزینش منابعی از انبوه متون فقهی را ناگزیر می ساخت و چنین گزینشی چندان آسان نبود.می بایست منابعی انتخاب می شدند که افزون بر غنا و جامعیت فقهی، نشانگر مراحل مختلف و تحولات فقه شیعی نیزباشند.

چهار- ارتباط تنگاتنگ برخی عناوین با یکدیگر و تکرار ودرهم تنیده شدن مباحث و مطالب مربوط به این عناوین درابواب مختلف متون فقهی، جدا کردن دقیق مباحث هر عنوان را از عنوان دیگر دشوار می ساخت. تلاش بر این بوده که مباحث اصلی مربوط به هر عنوان در ذیل همان عنوان بیاید ودر صورت نیاز، به عناوین مرتبط و مطالب مکمل ارجاع داده شود.

پنج- فز