خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ولادت امام حسین(ع)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ولادت امام حسین(ع) :

«و یؤثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه » ^(۱)

اندک اندک خاطره تلخ جنگ احد فراموش می شود.خانه های درهم ریخته از نو سر و سامان می گیرد و زنان بی سرپرست بخانه شوی می روند.حمله های تعرضی بر فرصت جویان آغاز می گردد.دسته های اعزامی بخارج مدینه،به پیروزی می رسند.

در شعبان سال چهارم،ولادت حسین (ع) گرمی تازه ای بخانه علی می دهد و پس از این دو فرزند زینب،ام کلثوم و محسن.

بلاذری نوشته است نخست حسن را حرب نامیدند،اما پیغمبر فرمود نام او حسن است،سپس حسین و محسن را هر یک حرب نام گذاردند،لیکن پیغمبر فرمود می خواهم بنام فرزندان هارون باشند ^(۲).اما در روایات اهل بیت آمده است که علی و فاطمه نامگذاری فرزندان خود را بدانحضرت وا گذاشتند و او آنانرا بدین نامها:حسن و حسین و محسن نامید. ^(۳)

بتدریج وضع مالی مسلمانان تنگدست هم سر و صورتی گرفت.قبیله هائی که پس از شکست احد از پیغمبر جدا شده بودند،چون مقاومت مسلمانان و پیروزی های بعدی آنانرا دیدند،دو باره از مکه بریدند و رو به مدینه آوردند و یا لا اقل نسبت به مکه حالت بی طرفی گرفتند. غنیمت های جنگی مختصر گشایشی در کارها پدید آورد.اما خانه دختر پیغمبر همچنان تهی و بی پیرایه بود علی و زهرا زهد،قناعت،ایثار و حتی گرسنگی را شعار خود کرده بودند.

ابن شهر آشوب می نویسد:روزی علی فاطمه را گفت خوردنی چیزی داری؟

-نه بخدا سوگند دو روز است که خود و فرزندانم حسن و حسین گرسنه ایم!

-چرا بمن نگفتی؟

-از خدا شرم کردم چیزی از تو بخواهم که توانائی آماده کردن آنرا نداشته باشی.

علی از خانه بیرون می رود.دیناری وام می گیرد.روزی گرم است.آفتاب سوزان همه جا را گرفته در آن هوای گرم مقداد پسر اسود را با حالتی آشفته می بیند.

-مقداد چه شده است؟چرا در این هوای گرم بیرون از خانه ایستاده ای؟

-مرا از پاسخ دادن معذور بدار!

-نمی شود باید مرا خبر دهی!

-حال که چنین است،بدان که گرسنگی مرا از خانه بیرون کشانده است.دیگر نمی توانستم گریه فرزندانم را تحمل کنم.

-بخدا من نیز برای همین از خانه بیرون آمدم.این دینار را وام گرفته ام.اما تو را بر خود مقدم می شمارم.آن پول را به مقداد می دهد ^(۴). در این مساوات دختر پیغمبر هم سهیم بود.بلکه گاه سهم بیشتری را بعهده می گرفت.یک روز و دو روز و یا سه روز خود و فرزندان او گرسنه بسر می بردند.فاطمه شوهر را آگاه نمی کرد،چون علی مطلع می شد می پرسید چرا بمن نگفتی بچه ها گرسنه هستند؟

-پدرم فرموده است،چیزی از علی مخواه مگر آنکه او خود برای تو آماده کند. ^(۵)

در روایت ابن شهر آشوب است که گفت:

از خدا حیا می کنم چیزی از تو بخواهم که بر فراهم آوردن آن توانائی نداشته باشی ^(۶).

ابو نعیم اصفهانی که از علمای سنت و جماعت است و در چهار صد و سی هجری در گذشته و کتابی در وصف گزیدگان خدا بنام حلیه الاولیاء و طبقات الاصفیاء در چند مجلد نوشته فصلی را به فاطمه (ع) اختصاص داده است.در ضمن این فصل باسناد خود از عمران بن حصین چنین می نویسد.روزی پیغمبر به من گفت:

-با من بدیدن فاطمه نمی آئی؟

-چرا.و با هم بخانه فاطمه رفتیم.پیغمبر رخصت خواست و دخترش اجازت داد.

-با کسی که همراه من است داخل شوم؟

-پدر بخدا جز عبائی ندارم.

-دخترم خودت را با آن عبا چنین و چنان بپوش (دستور پوشیدن داد) .

-سربند ندارم!پیغمبر چادر کهنه ای را که بر دوش داشت پیش او افکند و گفت:

-با این چادر سرت را بپوش. -با هم بدرون حجره رفتیم.

-دخترم چطوری؟

-درد می کشم بعلاوه گرسنه هم هستم.

-راضی نیستی که سیده زنان جهان باشی؟

-پدر مریم دختر عمران؟مگر او سیده زنان نیست؟

-او سیده زنان عصر خود بود،تو سیده همه زنانی و شوهرت در دنیا و آخرت بزرگ است. ^(۷)

این عمران که پیغمبر را تا خانه زهرا (ع) همراهی کرده و شاهد این ماجرا بوده،از تیره خزاعه و از کسانی است که پس از جنگ خیبر مسلمان شد ^(۸) از روایت وی نکته بسیار مهمی دانسته می شود،و آن اینکه در این ملاقات که احتمالا پس از فتح مکه و یا اندکی پیش از آنست،و وضع اقتصادی مسلمانان تا حدی بهتر از پیش شده بود،باز خانواده پیغمبر در سختی بسر می برده اند،تا آنجا که دختر او برای پوشیدن خود جز عبائی ندارد و با پارچه ای که پدرش بدو می دهد سر خود را می پوشاند.

ابو نعیم در آغاز فصلی که برای ترجمه دختر پیغمبر (ص) گشوده است،زهرا (ع) را چنین می شناساند:

«زشتی و آفت های این جهانرا دید و خود را از دنیا و آنچه در آنست برید» ^(۹)

روزی سلمان بخانه دختر پیغمبر می رود.فاطمه (ع) چادری بر سر دارد که از چند جا پینه خورده است.سلمان بتعجب در آن چادر می نگرد و اندوهگین می شود.چرا باید چنین باشد؟ مگر او دختر پیشوای عرب و زن پسر عموی رهبر مسلمانان نیست؟سلمان حق دارد،نزد خود چنین بیندیشد.او زندگانی اشراف زاده های ایران و شکوه و جلال چشمگیر آنان را دیده است. چون فاطمه (ع) بدیدن پدر می رود می گوید:

-پدر!سلمان از چادر وصله خورده من تعجب کرد.بخدا پنجسال است من در خانه علی بسر می برم تنها پوست گوسفندی داریم که روزها شترمان را بر آن علف می خورانیم و شب روی آن می خوابیم ^(۱۰).

او نه تنها در پوشاک و خوراک به حد اقل قناعت می کرد و بر خود سخت می گرفت کارهای خانه را نیز بعهده دیگری نمی گذاشت.از کشیدن آب تا روفتن خانه،دستاس کردن ذرت یا گندم،نگاهداری کودک،همه را خود بعهده می گرفت.گاه با یکدست دستاس می کرد و با دست دیگری طفلش را می خواباند.

ابن سعد به سند خود از علی (ع) روایت کند:رو